Monday, May 22, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೆರಡು.....

ನೋವು - ನಲಿವು - ಮಸಣವಾಸಿ - ಬದುಕು.....

ಎತ್ತರವ ಏರಲಾಗದ ಏದುಸಿರು ಎದೆಯ ಹಿಂಡುವಾಗ ಫಕಫಕನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡ್ತೇನೆ...
ನೋವನ್ನು ನಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿ ನೋವಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವವನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದ ಭಾವ...
ನೋವಿಗೀಗ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ...
ಕತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಹಾವೂ ಹಾರವೇ ಅಂತೆ...
ವಿಷ ಕೊರಳಿನ ವಿಶೇಷ ಬಣ್ಣ ಆಯ್ತಲ್ಲ...
ಬದುಕು ನೀಡಿದ ಕೈತುತ್ತು ಕಹಿ ಅಂತ ಮುಖ ತಿರುವಿದರೆ ಹಸಿದು ಮಲಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ...
ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಕಹಿ ಸಹನೀಯ ಅಲ್ವಾ...
ನೋವು ಬದುಕಿನ ನೆರಳಾ...?
ಬದುಕು ಸಾವಿನ ಒಕ್ಕಲಾ...??
ಎಲ್ಲಾ ತಳಕಂಬಳಕ...
ಸಾವು, ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು, ಕಾದು, ತೆರೆಯದೇ ಹೋದರೆ ಕಿಟಕಿಯಿಂದಲಾದ್ರೂ ಒಳ ಬಂದು ಆಥಿತ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸ್ತಾವೆ...
ನಗುವಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ - ಮಹಾ ಕೊಬ್ಬು; ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಟ್ಕೊಂಡು, ನಾವೇ ಕಾದು ರಾಜೋಪಚಾರ ಮಾಡಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಡದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಮನಸು ಬುದ್ಧಿ ಜತೆಗೂಡಿ ಈ ಬದುಕನ್ನ ಶಿವನಾಗಿ ಗೆಲ್ಬೇಕು...
ಗಂಗೆಯ ಮುಡಿಗಟ್ಟಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಹಣೆಗಿಟ್ಟು, ಚಂದಿರನ ಕಂದೀಲ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಶವದೆದುರು ತಾಂಡವವಾಡಬಲ್ಲವ ಮಾತ್ರ ಮಸಣದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಗೌರಿಯ ತಬ್ಬಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಬಲ್ಲ...
#ಮಸಣವಾಸಿ_ಬದುಕು...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಬದುಕೇ -
ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಹುಚ್ಚ ನಾನು,
ಜಿಗುಟು ಜಿಗುಟು ಕನಸು ನೀನು...
ಆದರೂ,
ಅನುಭಾವಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಹರಿವು ತುಂಬುವ ಅನುಭವಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಗುರುವು ಬೇಕೇ...
ಪ್ರಾರ್ಥನೆ:
ನಾ ಹಾಯುವ ಹಾದಿ ತುಂಬಾ
ಉಳಿಯಲಿನಿತಿನಿತು ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯ ಹಾಯಿ ಬಿಂಬ...
#ಅರಿವಿನ_ನದಿಯ_ಹಾದಿ...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಕನಸಿಗೆ ಬಳಿಯಲು ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟೂ ಬಣ್ಣವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೇ...
ಬಿಡು ವತ್ಸಾ, ಎಲ್ರೂ ಬದುಕನ್ನ ಕಾಣೋದು ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಯ ಕಣ್ಣಗುಡ್ಡೆಯಿಂದಲೇ; ಅವೆರಡೇ ಗಟ್ಟಿ ಬಣ್ಣಗಳು - ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಉಳಿದ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ವೇನೋ...
ಅರೇ ಹೌದಲ್ವಾ, ನೋವು ನಗುವಾಗಿ ಹೊರಳೋದು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭ...!!!
#ಪುಟ್ಟ_ಮನಸು_ಬೆಟ್ಟ_ಭರವಸೆ...
             __ಜೊತೆ ಮಾತು: ಸ್ವಾತಿ ಕಶ್ಯಪ್
/\/*\/\_/\/*\/\

ದೃಶ್ಯದಿಂದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ದಾಟುವ ನಡುವಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ಧವನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸು - ನಾಟಕದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ - ಪರದೆ ಎಳೆದ ಮೇಲೂ ಅಂಕದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ನೀನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 15, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೊಂದು.....

ಹೀಗೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿ.....

ನಿನ್ನ ನೋವು ನಿನ್ನೊಳಗೇ ರದ್ದಿಯಾದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ವಿನಿಮಯವಾಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾರಿಂದಲೋ ಬರಿ ಸುದ್ದಿಯಂತೆ ನನ್ನ ತಲುಪುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೊಂದು ದೂರಾಭಾರದ ಭಾವ ಕಾಡದೆ ಹೋದರೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ನೋವಿನ ಜೊತೆ ನಡೆಯುವ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ನೋವಲ್ಲಿ ಹೆಗಲೀಯುವ ಆಳದ ನೈಜ ತುಡಿತ ಇಲ್ಲ ಎಂತಲೇ ಅರ್ಥ...
ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೋ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ತಬ್ಬಿದಾಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೆಗಲು ನಿನ್ನ ಆದ್ಯತೆ ಆಗದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಆ ಮಟ್ಟದ ಭಾವ ಸ್ಪಂದನ ಹಾಗೂ ಆಪ್ತ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಾ ಮೂಡಿಸಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆ ಆಳ, ಎತ್ತರ, ವಿಸ್ತಾರಗಳ ನಾ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನೋದು ವೇದ್ಯ...
ನಿನಗ್ಯಾವ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೇಳೋದು, ಒಂದು ಮಾತು ಸಾಂತ್ವನಿಸಲೂ ಬಾರದ ನಿರ್ಭಾವ ಜೀವಿ ನೀನೇನು ನನ್ನ ನೋವ ಭರಿಸಬಲ್ಲೆಯಾ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ...
ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕಾಳಜಿ ನನ್ನ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ದ್ವಂದ್ವದ ಮಾತು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಳಜಿ, ನಿಷ್ಕಾಳಜಿಯ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೋಲುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಎಂಬೋದು ನಾಮಪದವಾಗಿ, ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಲ ಸುಮಾರು ಸಂದು ಹೋಯಿತು...
ದಾರಿಹೋಕನಿಗೆಂದೂ (!?) ಅಂಗಳದಲೆ ಊಟ - ಎದೆ ಅಳುವ ಸದ್ದು ಕಿವಿ ಸೋಕಿ ಕಣ್ಣು ತೋಯಬಾರದು; ಅಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಹಾಕರಿಸಿ ನಗುತ್ತೇನೆ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಒಳಮನೆಯ ಒಕ್ಕಲಾದ ನೆನಪುಗಳೇ ಒಲೆ ಉರಿಯ ಆರಿಸೋ ಶತ್ರುಗಳಾದಾಗ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ತಾವನೆಲ್ಲಿ ನೀಡಲಿ, ಭಾವ ಬಂಧಗಳಿಗೆಂತು ಪ್ರೀತಿ ತುತ್ತನುಣಿಸಲಿ...
#ಗರ್ಭದಲೇ_ಗರಬಡಿದಸುನೀಗಿದಮಾತುಗಳು...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಸತ್ಯದ ಅಂಬಿಗೆ ಎದೆಗೊಡಲಾರದವನ ಅಂತಃಕರಣದ ಭ್ರಮೆಯ ಗುರಾಣಿ ಒಡೆಯದಿರಲಿ...
ನನ್ನನೆ ನಾನು ನಂಬಿಸಿಕೊಂಡ, ನನ್ನದೆಂದುಕೊಂಡ ಸುಖದ ಕೊಡೆಯ ನೆರಳು ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ಕಾಯಲಿ...
ನನ್ನನುಮಾನಗಳೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳಾಗಲಿ...
ಹಾರೈಕೆಗಳೆಲ್ಲ ನೂರ್ಗುಣಿಸಿ ನಿಜವಾಗಲಿ...
#ಮುಳುಗದಿರಲಿ_ಬಾವಿಯೊಳಗಿನ_ಚಂದಿರ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಬದುಕಿನ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಕೈಲಿಡುವಾಗಲೇ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳನೂ ಹಿಂಪಡೆಯುವ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ತನ್ನಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು ಸಾವು - ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಜೀತದವನಲ್ಲಿಯೇ ಜೀತಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಂತ ಹುಚ್ಚುತನ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಯ, ನೋವಿನ, ಅವಮಾನದಂತ ವಿಧ ವಿಧ ಹೆಸರುಗಳನಿತ್ತು ಪರರ ಸಣ್ಣತನಗಳಿಗೆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಮನಸಿನ ಹೇಡಿತನವ ಕಂಡಾಗ...
ಸೋಲನ್ನು ಮೀರಬೇಕೆಂದರೆ ಕಳಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು - ಹರಿವಿರಬೇಕು ಬದುಕಿಗೆ; ಒಳಗಾದರೂ, ಹೊರಗಾದರೂ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ರಸಾಲಾಪ, ಆಮೋದ ಪ್ರಮೋದಗಳು ಅನುಭವದ ಕಾವಡಿಯಲಿಲ್ಲ...
ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಯುದ್ಧದ ಖುಷಿ ನೇರ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದರಲಿಲ್ಲ...
#ಮುಗಿದಮೇಲೆ_ಎಲ್ಲವೂ_ಇಷ್ಟೇನಾ...!!??

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 8, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು.....

ದಿನ ದಿನಾಂತ ಭಾವ ಸಂಗಾತ.....

ಈ ಸಂಜೆ - ಈ ಸಂತೆ - ನಡುವೆ ಮಿಡಿವ ಏಕಾಂತ...
ನನ್ನನೇ ನಾನು ಹುಡುಕುವ ಆಟ, ಓಡಾಟ...
ಮುಚ್ಚಂಜೆಯ ಮುಂಗುರುಳಿಗೆ ನಗೆಯ ಗಿಲಕಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಊರೆಲ್ಲ ಮೆರೆಸಿದ ಹಿತಭಾವ ಲಹರಿ...
ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಬೆಂಗಳೂರು...💓😘
     ___11.03.2017

‘~;~;~’

ಉರಿಯುತಿರಲಿ ಎದೆಯ ಮಾಳದಿ ಒಲವ ದೀವಳಿಗೆ...
ಚೂರೇ ಚೂರು ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ ಉಸಿರ ಕಾವಡಿಗೆ...
ರಕ್ಕಸ ಪ್ರೀತಿ - ದೈವ ಕಾಮ - ಬದುಕ ಉರವಣಿಗೆ...
#ಬಣ್ಣಗಳ_ಹಬ್ಬದ_ಶುಭಾಶಯಗಳು...
     ___12.03.2017

‘~;~;~’

ಇದ್ದೂ ಇರದಂತಿರುವ ಹಲವು, ಇರದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಪೊರೆವ ಕೆಲವು - ಎಲ್ಲ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಕಳೆದ್ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತೊಳೆದ್ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ - ಕೂಡಿಕೊಳಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾವ ಬೆಳಕು ಕಣ್ಣು ಕಣ್ಣ -  ನಾಳೆಗಳಿಗೂ ದಾಟಿಕೊಳಲಿ ಮುಟಿಗೆಯಷ್ಟು ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ...
#ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ_ಬಣ್ಣಗಳ_ಹಬ್ಬದ_ಶುಭಾಶಯಗಳು...
     ___12.03.2017

‘~;~;~’

ನೋವಿನಂಬನು ತೊಡೆದು ಅಕ್ಷಿ ಬಟ್ಟಲ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದ ನಗೆಯ ಮಿಂಚಿನ ಮತ್ತ ಘಳಿಗೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಡಿಲ್ಲ...
ಹಸಿದ ಕರುಳಿಗೆ ತುತ್ತನಿತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ತೃಪ್ತಿಯಲಿ ತೇಗಿದ ಮನುಜ ಕಂಗಳಲಿ ಮಿನುಗಿದ ನಗೆ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೇವರು ಯಾವ ಗುಡಿಯಲೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ...
#ಇಂತಿಪ್ಪ_ನಗೆಯನ್ನು_ಆಚರಿಸುವೆದೆಯಲ್ಲಿ_ದೇವರು_ಒಳಮನೆಯ_ಪರಿಚಾರಕ...
ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು...💐
     ___29.03.2017

‘~;~;~’

ಮಸ್ತಕದ ಮರುಳಿಗೆ ಮದ್ದನೀಯುವ ಪುಸ್ತಕವೆಂಬೋ ಹೂವಾಡಗಿತ್ತಿಯ ಸೆರಗಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹೂಗಳ ಭಾವದ ಘಮ...
ಈ ಬದುಕಿಂಗೆ ಬಿಕ್ಕದೇ ಬಿಳಲಾಗುವುದ ಕಲಿಸಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರುವೇ ನಿನ್ನ ನಂಟೊಂದು ಹರಿಯದೇ ಹರಿಯುತಿರಲಿ...
#ವಿಶ್ವ_ಪುಸ್ತಕ_ದಿನವಂತೆ...
     ___23.04.2017

Thursday, May 4, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತು.....

ಲುಚ್ಛಾ ಮನದ ಕಚ್ಚಾ ಮಾತು.....

ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಯಾವುದೇ ಬೇಶರತ್ ಪ್ರೀತಿ (ಭಾವ ಬಂಧ) ಮೋಸ ಹೋಗುವುದು ಬೇಶರತ್ ನಂಬಿಕೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...
#ವಿಪರೀತದ_ಸತ್ಯ...
xxxxx

ಬದ್ಕಿರೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಕೂ ಬದ್ಕೋಕೆ ಅಂತ ನಮ್ಮನೇ ನಾವು ಪುಸಲಾಯಿಸ್ಕೊಂಡು ಮುಗಿಯದ ಭಂಡ ಕನವರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇರೋ ಬರೋ ತಾಕತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಕ್ತಾ ಹಾಕ್ತಾ ಅಂಗುಷ್ಟ ಕಿತ್ತ ಚಪ್ಲಿಯಂತಾಗಿ ಸಾವಿನ್ ತೆಕ್ಕೇಗ್ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿರ್ತೀವಿ... ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೇಲಿ ತಲೆ ಕೆರ್ಕೋಳೋಕೆ ಉಳ್ಯೋದಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದು ಬದ್ಕೋಕಾ ಇಲ್ಲಾ ಸಾಯೋಕಾ ಅನ್ನೋ ಶುದ್ಧ ಗೊಂದ್ಲ ಅಷ್ಟೇಯಾ..........
#ಹಸಿಹರೆಯದ_ಹಸ್ತಮೈಥುನದ_ಬೆವರಿನಂತ_ಬದುಕು...
xxxxx

ನಿನ್ನೆಗಳ ಬದುಕಿದ್ದೆನಾ...?
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ - ಆದರೆ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ನಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದೇನಾ...??
ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ - ನಾಳೆ ಎಂಬುದಿದ್ದಿದ್ದೇ ಅನುಮಾನ...
ಹೋಗ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಕಥೆಯೇನು...???
ಸುರತ ಸಂಭ್ರಮದಿ ನಾಗ ನಾಗಿಣಿ ನೆಣೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಸಾವ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ ಬದುಕ ತೋಳಿನಲಿ ಚಣ ಚಣಕೂ ಅರಳರಳಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...
ಬೆಳಕೆಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ ಇರುಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
ಈ ಕ್ಷಣ ಇದು ನನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡರಷ್ಟೇ ನನ್ನದು - ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕ್ಷಣ ಇದು ಪೂರಾ ಪೂರಾ ನನ್ನದು..
ಮತ್ತು ಈ ಕ್ಷಣ ಇದಿಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
#ನನ್ನ_ಬದುಕೆಂದರೆ_ನನ್ನ_ತೆಕ್ಕೆಗೊಲಿದ_ನನ್ನ_ಕಪ್ಪುಹುಡುಗಿ...
xxxxx

ಯಾವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲವೋ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಂತವರ ನಿಲುಕಿನದಲ್ಲ ಎಂಬಷ್ಟು 'ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ' ಆರೋಪಿಸಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟು ಮೆರೆಸ್ತೀವೇನೋ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ...
ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಪ್ರೇಮ, ದೇವರು, ಧರ್ಮ, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ...
ಸಹಜ ಆಚರಣೆಯಾಗಬೇಕಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ವ್ಯಸನ ಅಂಟಿಸುವುದೆಷ್ಟು ಚೆಂದ...???
xxxxx

ಬದುಕ ತಬ್ಬಲಾರದ ಹುಸಿ ಕನಸೇ ನಿದ್ದೆಯ ಕೊಲ್ಲದಿರು... 
ಕನಸಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ನಿದ್ದೆಗೆ ಕಾಯುತಿದೆ ಮನಸು..
ಒಳಗಿನ ಬಿಸಿಯೆಲ್ಲ ತಂಪಾಗಲಿ - ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ, ಕೊಸರಿಲ್ಲದೆ ನಿದ್ದೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲಿ; ಎದೆ ಗೂಡಲಿ...
xxxxx

ಹದಿನಾರರಾಚೆ ಬೆಳೆದೇ ಇಲ್ಲ - ಹದಿನೆಂಟಾಣೆ ಮತಿಹೀನ ಆನು...
ಅದೇ ಕೆರಳು ಹುಚ್ಚು ಖೋಡಿ - ಹದಿನಾರಾಣೆ ಲುಚ್ಛಾ ಮನಸು ಇನ್ನೂ...
xxxxx

ನಗುವ ಆಚರಿಸಲೆಳಸೆ ಮಗುವಾಗಲೆನ್ನ ಮನಸೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, April 27, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನೆಂಟು.....

ಶಬ್ದದಿಂಪಿನ ಮೋಹ.....  

ಪ್ರೌಢ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳೊಬ್ಬರು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು: ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಾಯಿ ಅಂತ ಬೈಯ್ಯಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ನಾಯಿ ಅನ್ನುವ ಬದಲು ಶ್ವಾನ ಅಂತ ಬೈದರೆ ಒಂದು ಒದೆ ಕಡಿಮೆ ಬೀಳತ್ತೆ ಅಂತ... "ಜನಕ್ಕೆ ಶಬ್ದದ ಇಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಮೋಹ ಜಾಸ್ತಿಯಾ" ಅಂತ ನಕ್ಕ ನೆನಪು... ಆದ್ರೆ ಅವರ ಆ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಅನ್ನೋದು ಈಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಬರಹಗಳ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸ್ತು... 

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಮೂಲ ಭಾವ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ...
ಬಳಸಿದ ಶಬ್ದದ ಹಿಂದಿನ ಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಬಳಸಿದವನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು ಬಿಡಿ... ಹಿಂದಿನ ಭಾವ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದಾಗ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಜೋತುಬೀಳ್ತೇವೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಭಾವಕ್ಕೂ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶಬ್ದದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಬರೆದವನ ಭಾವವೇ ಓದುಗನದ್ದೂ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದಿಲ್ಲ... ಹಾಗಾಗಿ ವಿರೋಧವನ್ನು ನಕ್ಕು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತೀರಾ ಅವರ ಮಾತು ನಮ್ಮದೂ ಆಗಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವಾ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾವವನ್ನು ಅದಿದ್ದಂತೆ ಗೌರವಿಸ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಹಾದೀಲಿ ನಾವು ನಡೆಯೋದು ಸುಖ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಓದುಗನಿಗಾಗಿಯೇ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಭಾವ ಬ್ರಷ್ಟವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವಾ...

ಇನ್ನು ವೇಶ್ಯೆ ಅಥವಾ ಸೂಳೆ ಎಂಬ ಪದ - ಆ ಪದಗಳು ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗವೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗನ್ನಿಸೋ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಪದಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸೋ ಪದಗಳಂತೂ ಆಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ... ಇದರ ಅರಿವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನೇ ಅನ್ನವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ನಾಡುಗಳ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಬಂದರೆ ಸಾಕು - ಹೆಣ್ಣುಗಳಷ್ಟೇ ಗಂಡು ಸೂಳೆಗಳ ಲೋಕ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ... ಅದೊಂದು ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ... (ಅದು ತಪ್ಪೋ ಸರಿಯೋ ಎಂಬ ವಿಮರ್ಶೆ ಅವರವರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು... ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ವೃತ್ತಿಯೂ ಸ್ವ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ನೂಕಲ್ಪಡುವಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ...) ಅಲ್ಲದೇ ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯ ಅಂದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗೋ ಬೆಳಕು ಅನ್ನೋ ಭಾವಾರ್ಥ ಮೂಡುತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸೂಳೆ ಅಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಎಂಬ ಬೇಧ ಮಾಡದೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸು ಅನ್ನುವ ಭಾವಾರ್ಥ ಅಷ್ಟೇ ಮೂಡಿದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವಾ...  ಅದಲ್ಲದೇ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಭಿಚಾರವಷ್ಟೇ ಸೂಳೆತನ ಅಂತಾಗಿ ನಮಗೆ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಬೀದಿಯ ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣು ನೆನಪಾದರೆ, ನಮಗವರದ್ದು ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನೋವು ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಹಾಗನ್ನಿಸಿದವರು ಆ ನೋವನ್ನ ಕಳೆಯಲು ಮಾರ್ಗ ಹುಡುಕಬೇಕಲ್ಲವಾ... ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನ ಕೊಲ್ಲಿ ಅನ್ನೋದು ನಗು ತರಿಸುತ್ತೆ... ಆ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನ ಕೊಲ್ಲಿ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತದಕ್ಕೆ ನಾನು, ನೀವು ಸಾಹಿತಿಯಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಾಗಬೇಕು... ಎಲ್ಲೋ ಕೂತು ಬರೆಯುವವನಿಗಿಂತ ಆ ಬೀದಿಯ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಡೋಮ್ ಮಾರೋನು ಉತ್ತಮನೆನ್ನಿಸ್ತಾನೆ ನಂಗೆ... ಕಾಂಡೋಮ್ ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಕೈ ನಡುಗಿದರೆ ಅದು ಬರೆವವನ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವೀ ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಬದಲಾಗಬೇಕಾದದ್ದು ಆ ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಮೆತ್ತಿದ ಕೀಳು ಭಾವಗಳು... ಅಷ್ಟೇ...

ಭಾವವನ್ನ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಶಬ್ದದ ಮೇಲಿನ ಮಡಿವಂತಿಕೆಗಾಗಿ ಬರಹವನ್ನ ವಿರೋಧಿಸುವುದಾಗಲೀ, ಹೀಗಳೆಯುವುದಾಗಲೀ, ಅಂಥ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಬೇಕೆಂಬುದಾಗಲೀ ಒಪ್ಪುವಂತದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಮಾತು...

ಇನ್ನು ಬಳಸುವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆಯ ವಿವರಕ್ಕೊಂದು ಚಂದ ಒದಗುತ್ತೆ ಎಂಬ ಲೋಕಾರೂಢಿಯ ಅನುಮೋದನೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದರೆ ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸ್ತೇನೆ...
ಹಂಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಘನತೆ ಬಳಕೆಯಾಗೋ ಸಂದರ್ಭದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತ ಅಂತಲೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ... ಹಾಗಾದಾಗ ಬೀದಿ ರಂಪದಲ್ಲಿ ಬೈಗುಳದ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದವಾದದ್ದು ಬರಹಗಾರನ ಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಮಹತ್ತನ್ನ ಹೇಳೀತು ಅಲ್ಲವಾ...😊
ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ ಕವಿಭಾವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಾಚ್ಯ (?) ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೃದು ವಲಯ ಇದ್ದೀತಲ್ಲವಾ...
ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದವನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸೋದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ...😊

ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ... ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವಕ್ಕೆ ನಾಯಿ ಅನ್ನೋ ಪದ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ ಅಂತ ನಂಗನ್ನಿಸಿದರೆ ಶ್ವಾನ ಎಂಬ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಪದ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನು ನಾಯಿ ಅಂತಲೇ ಬಳಸಿಬಿಡ್ತೇನೆ... ನಾಯಿ ಪದ ಕೀಳು ಅಂತನ್ನಿಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಅಥವಾ ಕೋಪ ಮೂಡಿದರೆ ಅದರ ಹೊಣೆ ನನ್ನದಲ್ಲ ಅಂತಲೇ ಭಾವಿಸ್ತೀನಿ... ಅಷ್ಟು ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಪದಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರಹಗಾರನಿಗಿರೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಅನ್ಕೋತೇನೆ... ಬಹುಶಃ ನಾನು ತಪ್ಪೂ ಇರಬಹುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ....😊

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ತುಂಬ ತಾಕಿದ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾವದ ಸಾಲುಗಳು :
ವೇಶ್ಯೆಯೊಬ್ಬಳ ಎದೆಯಲ್ಲೂ
ಜಿನುಗುವ ಹಾಲಿಗೆ
ತಾಯಿಹಾಲು ಎಂದೇ
ಕರೆಯೋದು;
____ ಟೈಪಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳು 💓💓
(ಈ ಸಾಲುಗಳ ಆಳವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನಾನು ಅಶಕ್ತ...)


*** ಇದು ನನ್ನ ಭಾವ - ಇದನ್ನ ಹೇಳಿಯಾಯಿತು - ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಭಾವಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ನನ್ನದನ್ನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನಷ್ಟೇ - ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ವಾದ ವಿವಾದ ಅಥವಾ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆನಿಸದ ಚರ್ಚೆಗಳಿಂದ ನಾನು ದೂರ... ಮತ್ತಿಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸುವ ಹಂಚಿಕೆಯಿಲ್ಲ...

Monday, April 24, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನೇಳು.....

ಮನವಿದು ಭಾವಕಾಶಿ.....

ಹಾದಿ ಕವಲಾದಂತೆ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗುವಾಗ, ಆದ್ಯತೆಗಳು ಹೊಸದಾದಂತೆ ನಡಿಗೆಯ ಕಸುವನೆಲ್ಲ ಹೊಸತೇ ಹೀರುವಾಗ, ಹಳೆ ಬೀದಿಯ ಒಡನಾಟದ ಹರಿವು ತನ್ನ ವೇಗ ಆವೇಗಗಳ ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ನಿಂತೇ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಹಜ ಅಂತಲೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೇನೊ...

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಪಾದಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿದ ಆ ಹಾದಿಯ ಧೂಳ ಕಣದ, ಆ ಆಪ್ತತೆಯ ಆಳದ ಮೂಲ ಭಾವ ಸೆಲೆಯ ಸೆಳೆತವೂ ಬತ್ತಿ ಹೋಗದೇ ಇದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಬತ್ತಿ ಹೋಗದಂತೆ ನಾ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರೆ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ...

ಉಹುಂ - ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಚೈತನ್ಯ ಇಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ - ಎಷ್ಟೇ ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆ ಬೆಳೆದರೂ ಬೇರು ನಿಮ್ಮಗಳ ಮಡಿಲಲೇ - ಎದುರ್ಗೋಳ್ಳುವಲೇ ಎದೆ ಭಾರ ಜಾರುವಂತ, ವಿದಾಯಕೊಂದು ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಉಳಿಸುವಂತ ನೇಹದ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಒಡನಾಟದಲಿ ಮೌನದಲೂ ಯಾವುದೋ ಹಿತವಿದೆ...💕

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬದುಕೆಂದರೆ ನೆನಪುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ - ನಾನು ನನಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನೆನಹುಗಳು ನನ್ನಳಿವಿನಾಚೆ ತುಸುವಾದರೂ ನಿಮ್ಮಗಳ ಕರುಳ ಕಳಮಳವಾಗಿ ಕಾಡಿದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಸಾಧನೆಯೇ ಸರಿ...
#ಜೋಗಿಯ_ಬದುಕ_ಜೋಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ_ಭಾವ_ಬಂಧ_ಸಂಬಂಧ_ಆನಂದ...
---_---

ಬದುಕ ಸೋಕಿದ ಸ್ನೇಹ ಗಂಧವ ಎದೆಯ ಸಂಚಿಯ ನಿಧಿಯನಾಗಿಸಿ ಕರಗದಂದದಿ ಕಾಯ್ದು ಜನ್ಮಾಂತರ ಹಾಯುವಾಸೆ... 
ಅನುಕ್ಷಣದ ಭೇಟಿಗೆ ವರ್ಷಗಳ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಲಿ...
---_---

ಮನವಿದು ಭಾವಕಾಶಿ...
ಕಾರ್ಯ ಕಾರಣ ಮೀರಿ ಮುಟಿಗೆಯಷ್ಟು ಹೆಗಲು ತಬ್ಬೋ ಅಕ್ಕರೆ, ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನೆತ್ತಿ ನೇವರಿಸೋ ಕಾಳಜಿ, ಇಷ್ಟನ್ನ ಜೊತೆ ನಡೆವ ಜೀವಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹಂಚಬಲ್ಲವನಾದರೆ...............
ನನ್ನೊಳಗೂ ಒಲವು ಅವಿನಾಶಿ...💓

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, April 10, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನಾರು.....

ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಸಂಗತಿಗಳು.....

ಮನಸು:
ಇದ್ದಬದ್ದ ಭಾವಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹದ್ದಿಲ್ಲದ ಬೇಶರತ್ ಒಡನಾಟದ
ಸೂರು ಕೊಟ್ಟು ಸಾಕುವ ಸೂಳೆಗೇರಿ -

ಬದುಕು:
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಂಡಲೆದಲೆದು ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ
ಹಾದರದ ಹಾದಿ -

ಸಾವು:
ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಸಿ ಹಸಿ ತಿಂದು ತೇಗುವ
ಶುದ್ಧ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ...
!!!!!

ಬದುಕು ಕೊಡದ ಅವಕಾಶಾನ ಭಾವ ಕೊಡತ್ತೆ...
ಕಳೆದೋಯ್ತು ಅನ್ಕೊಳೋಕಿಂತ ರೂಪಾಂತರವಾಯ್ತು ಅಥವಾ ಮುಂದೆಲ್ಲೋ ಮತ್ತೆ ಸಿಗತ್ತೆ ಅನ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಸಾವಧಾನದ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬತ್ತೆ...
ಅಂತೆಯೇ,
ಮಗುತನದ ಮುಗ್ಧತೆ, ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಲೌಕಿಕಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣುವ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಒಂಥರಾ ನಾವೇ ನಮ್ಮ ಗಂಟಲಿಗೆ ಹೊಯ್ದುಕೊಂಡ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪದಂತೆನಿಸುತ್ತೆ...
ಮೌಢ್ಯದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಂತ ಅಮಾಯಕತೆ, ಮುಗ್ಧತೆಗಳು ಮನದ ಸುಖದ ರೂವಾರಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ...
#ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ_ಪ್ರಜ್ಞೆಯ_ಗೆಲುವಲ್ಲಿ_ಮನಸಿಗೆ_ಒಂಟಿಯಾಗುವ_ಭಯ...
!!!!!

ನಗೆಯ ಮೂಲವ ಬಗೆಯ ಬೇಡ - ಕರುಳ ಹುಣ್ಣು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡೀತು...
#ಬೆಳ್ದಿಂಗಳು_ಮತ್ತು_ಚಂದಿರನ_ಕಲೆ...
!!!!!

ನದಿಯ ಹಾದಿ - ಕಡಲ ದಂಡೆ - ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಿದ ಚಂದಿರ - ಮಳೆಯ ಮೌನ - ಕಾಡ ಧ್ಯಾನ - ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ಅಂಬರ - ಕನಸ ಜಾಡು - ನಗೆಯ ಹಸಿವು - ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನ ಇಂಚರ - ಮಾತು ಮಾತಲಿ ಮಾತು ಮಥಿಸಿ ಆತುಕೊಂಡ ಮೌನಕೆ - ನೆರಳ ಮರೆತು ಬೆಸೆದ ಬೆರಳ ಕೊಡವಿ ನಡೆವ ಬಂಧಕೆ...
ತುಂಬಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಭಾವ - ಬಳಸಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಬಂಧ...
#ಬದುಕ_ಬೆರಣಿ
!!!!!

ಮಡಿವಂತರ ದೇಹಶುದ್ಧಿಯೂ
ಸೂಳೆಯ ಭಾವಶುದ್ಧಿಯೂ
ಪ್ರೇಮಮಯೀ ಭಗವಂತನೂ
#ಧಾರ್ಮಿಕತೆ_ಧರ್ಮ_ಆಧ್ಯಾತ್ಮ

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, April 6, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನೈದು.....

ಪ್ರೇಮ - ಪ್ರೇಮಿ.....
(ಪ್ರೇಮಿಯಾಚೆಯೂ ಪ್ರೇಮ ನಗುತಿರಲಿ...)

ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಿ ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸತ್ಯಗಳು...

ಪ್ರೇಮ - ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಹಾರ;
ಪ್ರೇಮಿ - ಸಮಾಜದ ಬೇಲಿಯೊಳಗಿನ ಸಂಸಾರ...

ಪ್ರೇಮ - ವಿಸ್ತಾರ;
ಪ್ರೇಮಿ - ಕೈವಾರ...

ಪ್ರೇಮ - ಧ್ಯಾನದ ತಾಯಿ, ಮೌನದ ಬೇರು;
ಪ್ರೇಮಿ - ವಿರಹದ ತಂದೆ, ಮಾತಿನ ತೇರು...

ಪ್ರೇಮ ಮಹಾ ಸಾಗರವಾದರೆ;
ಪ್ರೇಮಿಯೋ ಅದರ ಸೇರಲು ತವಕಿಸುವ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಹನಿಯಷ್ಟೇ...

ಪ್ರೇಮಿ ಆಕಾರ ವಿಕಾರಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಥ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲ ಪಥಿಕ;
ಪ್ರೇಮವೋ ಅಳಿವಿಲ್ಲದ, ಕವಲಿಲ್ಲದ, ಹೃದ್ಯಸ್ಥ ನಿರಾಕಾರ ಸ್ಥಾಯೀಭಾವ...

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಆ ಎತ್ತರದ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಈ ಕುಬ್ಜ ಪ್ರೇಮಿಯೇ ವಾಹಕವೆನಿಸುವುದು ಪ್ರೇಮದ ಸೋಲಿರಬಹುದಾ...?

ಅಂತೆಯೇ ಎನ್ನಂತವರಿಗೆ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕಿಂತ ಪ್ರೇಮಿಯ ಭವದ ಸಾಂಗತ್ಯವೇ ಹಿತ ಹಿತವೆನಿಸುವುದು ಬದುಕಿನ ದುರಂತವೇ ಇದ್ದೀತಾ...??

Tuesday, April 4, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದಿನಾಕು.....

ಕವಿತೆ.....
(ಹೇಳದೆ ಉಳಿದದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು...)

ಕಾಲ್ಗಡಗ, ಕೈಯ ಕರಿಮಣಿ ಕಟ್ಟುಗಳ ಕುಣಿಸುತ್ತ ಅಮ್ಮನಮ್ಮಿಯನುಂಡು ದೇವ ನಗೆಯ ಚೆಲ್ಲುವ ಹಸುಳೆಯ ತುಟಿಯಂಚಲಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದ ಹಸಿ ಹಾಲ ಘಮ; ಅದು ಬದುಕಿನ ಮೊದಲ ಒಲವ ನೀಳ್ಗವಿತೆ...
-----

ಅಪ್ಪನ ಬಂಡೆ ಎದೆಯಮೇಲೊರಗಿ
ಅಪ್ಪ ನಂದೂ ಎಂದು
ಅಮ್ಮನ ಅಣಕಿಸುವ ಮುಗ್ಧ ಕೂಸು;
ಅಮ್ಮನ ಕರುಳ ಹಸಿ ಕವಿತೆ...
-----

ಹೊಲ ಉತ್ತಿ ಬಳಲಿ ಬಂದಪ್ಪನ ತೋಳಲ್ಲಿ
ತನ್ನೊಡಲ ತೆನೆ ಕುಡಿಯ
ತೊಟ್ಟಿಲ ಹಗ್ಗವ ಜೀಕಲು
ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿರುವ ಕಸುವು;
ಕನಸ ಕಣಜ ಕವಿತೆ...
-----

ಅವನ ಕನಸಿನ ಬೀಜ 
ಅವಳ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ ಕಾಯಾಗಿ 
ಒಡಲಲೊಳಗೆ ಒದೆವಾಗ,
ಹೊಕ್ಕುಳಿಗೆ ಕೆನ್ನೆಯಾನಿಸಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ 
ಒಳಗಿನ ಉಸಿರಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ 
ಮೀಸೆ ಮುರಿಯುವ ಅವನಲ್ಲಿ ಗಂಡಸೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ;
ತನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ತೋಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಧಿಸುತ್ತ
ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಬಿಡದ ಕಂದಗೆ ಛಳಿಗಿರಲೆಂದು ಇಂದೇ ಚುಂಚಿಗೆ ಹೊಲಿಯುವವಳಲಿ
ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ತುಂಬಿಕೊಳುವ ತಾಯ್ಹಾಲ ಬಿಂದಿಗೆ
ಹೇಳಲಾಗದ ಧನ್ಯತೆ - ಪ್ರಕೃತಿ ಕವಿತೆ...
-----

ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ಮೊದಲ ಕವಿತೆ...
ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ಕವಿತೆ...
ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ನಡುವೆ ಬದುಕಿದು ಅರೆಬರೆದ ಸಂಕಲನ...
#ಅಳು_ಅಳು_ಅಳುಮತ್ತುನಗು...
-----

ನಗುವಿಗಿಂತ ಚಂದ ಕವಿತೆ ಓದಲು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ಅದನೆ ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡೆ
ಬದುಕು ಮಗುವಾಯಿತು...
#ಕರೆದ_ಕವಿತೆಗಳಿಗೂ_ಬರೆದ_ಮನಗಳಿಗೂ_ಶುಭಾಶಯಗಳು...💞

Thursday, March 23, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದಿಮೂರು.....

ಚಿತ್ರ ಚಿತ್ತಾರ - ಭಾವ ಬಿತ್ತಿ..... 

   
ರೇಖೆ: ದೀಪು = ಸುಮತಿ ದೀಪ ಹೆಗ್ಡೆ...
  ಏನೇನೆಲ್ಲ ಆಗಬಹುದಾಗಿತ್ತೋ
  ಅದೆಲ್ಲವೂ ಆಗಿಯೂ
  ಏನೂ ಆಗದಂತಿರುವ
  ಅವಳು
  ಅಪ್ಪಟ ಕವಿತೆ...
  #ಕಪ್ಪುಹುಡುಗಿ_ಹಸಿದಿಂಗಳಕವಿತೆ...








      ///***\\\

ಕಳೆದೋದ ಹಳೆಯ ಕನಸೇ -
ನೀನಿಲ್ಲದೂರಲ್ಲಿ ಎನ್ನೆದೆಯ ಗದ್ದಲಕೆ ಎನ್ನದೇ ಕಿವಿಯೂ ಕೆಪ್ಪು...
ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಸಂಚಿನಂತೆ ಮೌನದ (?) ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಜಾರುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹಾದಿ...
ಗಾಳಿ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಳ ಕೆಣಕೋ ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಕ್ಕ ಹೆರಳ ಸ್ಪರ್ಶದ ಘಮ...
ಎದೆಯ ಕುಹರದ ನೆನಹುಗಳ ಬಿಸಿಗೆ ಕಣ್ಣ ಗುಡ್ಡೆ ಕರಗಿ ಇಳಿದಿಳಿದು ಹನಿಗಳ ಹೋಮ...
ಮಧುಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ಉದ್ಯಾನವನ - ಉಯ್ಯಾಲೆ ಜೀಕುವ ಚಿಣ್ಣರ ಕೇಕೆಯಲೆಲ್ಲ ನೀನೇ ನಕ್ಕಂತೆ - ಆಗೆಲ್ಲ ಜಠರ ಸುಡುವ ಮಧುವೂ ಲಿಂಬು ಪಾನಕದಂತೆ...
ಹಾದಿ ತುಂಬಾ ಯಾರದೋ ಅಣತಿಗೆ ಬೆಳಕ ಸುರಿವಂತಿರುವ ಮಂಕು ಮಂಕು ಬೀದಿ ದೀಪ - ಬೆಳದಿಂಗಳ ಶವ ಯಾತ್ರೆ...  
ಕಡಲ ಗರ್ಭದ ಮೌನ ಅಲೆಯಾಗಿ ಬಂದು ದಡದ ಬಂಡೆಯ ಮಾತಾಡಿಸಿದಂತೆ ಮಧು ಬಟ್ಟಲ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ನಿನ್ನಿಷ್ಟದ ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತೆ...
ನಡುಗೋ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಎಡವಿದ್ದು ಹಾದಿ ಬದಿ ಗುರುತಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಯಾರೋ ಕಂದನ ಒಂಟಿ ಬೂಟು - ಅದು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಂತೆ, ನನ್ನ ಹಗಲಿನ ದೊಡ್ಡ ನಗುವಿನಂತೆ...
ರೇಖೆ: ದೀಪು = ಸುಮತಿ ದೀಪ ಹೆಗ್ಡೆ...


#ನನ್ನ ಮೌನವೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಸಾವನೊಪ್ಪದ ಮನದ ನಶೆ...