Tuesday, July 18, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು.....

ಏನೋ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು..... 

ಸಾವನ್ನು ಜೀವಿಸುವ ಭಾವಾನುಭಾವ ಸಂಗ್ರಹ ಈ ಬದುಕು...
ನನ್ನೊಳಗಣ ಹಗಲ ಮುಖ ಹಾಗೂ ಇರುಳ ಮುಖದ ನಡುವಿನ ನಾಡಿ ನುಡಿಯ ಹಾಡು ವಿರೂಪಗೊಂಡು ಆತ್ಮಾನುರಾಗ ತೀವ್ರತೆ ಕಳಕೊಂಡ ಹೊತ್ತು ಬದುಕೇ ಸಾವು...
!!!#!!!

ಪಡೆದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣಕೊಂದು ಧನ್ಯವಾದದ ಆಭಾರ ಮನ್ನಣೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಖುಷಿಪಡಿಸಿ ಮರೆಯುವುದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆಗೀಗ ಕೊಟ್ಟವರ ಕೊಡುಗೈಯ್ಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ಮೆರೆಸುವುದಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ...
ಆ ಪ್ರೀತಿ ತುತ್ತಿಟ್ಟ ಹೃದಯಕೆ ಇನಿತಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಯನೇ ಬಡಿಸಬಹುದಾದ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶಕೂ ಹಸಿ ಭಾವದಿ ಕಾಯುವುದು - ಕಾಯುತ್ತ ಕಾಯುತ್ತ ನಾವು ಪಡೆದ ವಲಯದಿಂದಾಚೆಯೂ ಹಿಗ್ಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಹಂಚುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿ ಬಿಳಲನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು...
ಬಯಲಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗಿ ತೆರೆದ ತೋಳ ತುಂಬ ಗಾಳಿಯು ಕದ್ದ ಗಂಧ ಪ್ರೀತಿ...
ಪಡೆದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಎದೆಯ ಮೃದು ಮಿಡಿತವು ಬಿಡಿಸಿದ ಬಣ್ಣದ ಬಿಲ್ಲು ಪ್ರೀತಿ...
#ಪ್ರೀತಿಗೆ_ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ_ಪ್ರೀತಿಯ_ಉಡುಗೊರೆ...
!!!#!!!

ಕತ್ತಲ ಕಣ ಕಣದಿ ಕದ್ದು ಕುದಿವ ಸುಖದ ಹಪಹಪಿ...
ಬೆಳಕಿಗೋ ಎಲ್ಲವನೂ ಒಡೆದು ತೋರುವ ಹಠ...
ಕತ್ತಲ ಬೀಜದ ಚಿಪ್ಪೊಡೆದು ನಕ್ಕ ಬೇರು - ಚಿಗುರನು ಸಂಧಿಸುವ, ಬಂಧಿಸುವ ತಂತುವಿನಲಿ ಹೊಚ್ಚಿಹುದು ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿನ ಅನುಸಂಧಾನ...
#ಅಜ್ಞಾನಿಯ_ವಿಜ್ಞಾನ...;)
!!!#!!!

ಸಾವು, ನೋವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತಾಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ಬದುಕಿನ ಸಹಜ ಸೌಜನ್ಯ...
ಸಾವು, ನೋವುಗಳು ಕೂಡಾ ಸುಳ್ಳಿನ ಅಥವಾ ಸೋಗಿನ ಪರವೇ ನಿಂತಂತಾಗೋದು ನಿಜದ ವಿಷಾದ...
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಗುಡಿ, ಆದರ್ಶದ ಬೀಗ, ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕಾವಲು, ಸೌಜನ್ಯದ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ...
ಬದುಕಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಬಿಸಿಬಿಸಿ, ರುಚಿರುಚಿ ಕೂಳು...
!!!#!!!

"ನಗುವಿಗೆ ತೂಕವಿಲ್ಲ, ನೋವ ಹಿಮ ಕರಗುವದೇ ಇಲ್ಲ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಸಾವಿನಷ್ಟು ಸುಖವಿಲ್ಲ ಬದುಕಿಗೆ... 
ಎದೆಯ ಅಭಿಮಾನ ಅಸಹಾಯವಾಗೋಕೂ ಮುಂಚೆ ಉಸಿರು ತಂಪಾಗಿಬಿಡಬೇಕು..."
  ___ನೋವ ಹಾದಿಯ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿದ ಕಣ್ಣ ಬಿಂದುವಿನ ಭಾರ ಭಾರದ ಮಾತು ಕಿವಿಯ ಸುಡುತಿದೆ...
!!!#!!!

ರಂಗಸ್ಥಳದ ಆವಾಹಿತ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಕರಗಿದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವತೆಗೂ ಮನಸು ಆರ್ದ್ರವಾಗಿ ಸ್ಪಂಧಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಒಂಚೂರು ಮನುಷ್ಯನಾಗಬಹುದಿತ್ತೇನೋ...
#ನಾಟಕೋತ್ಸವ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Friday, July 14, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು.....

ಮಳೆ - ಬಣ್ಣ - ಅವಳು - ಕಡಲು.....

ಹೇ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗೀ -
ಅಲೆ ತಲುಪದ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಬರೆಯ ಹೋದೆ - ಕರಿಗಪ್ಪು ಹಸಿ ಮೋಡವೊಂದು ಒಳಗೊಳಗೇ ನಕ್ಕಿತು...

ಜೊಳ್ಳು ಬೀಜವನ್ನು ಗೊಬ್ಬರ ಗುಂಡಿಯಲಿ ಹೂತರೂ ಆಗೋದು ಮಣ್ಣೇ...

ಹೊರಗೆ ಆರ್ಭಟದ ಗಲಗಲ... 
ಆಳಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಕ್ರುದ್ಧ ಮೌನ...
ಎಂಥ ಮಳೆಗೂ ತುಂಬದ ಪಾತ್ರ...
ಗಾಳಿಯಲೆಗೆ ನೀರಲೆಯ ಸಾತತ್ಯ...
ಈ ಮನಸೂ ಆ ಕಡಲಂತೆಯೇ - ಒಳ ಹೊರಗಿನ ತಿಕ್ಕಾಟದಲ್ಲಿ, ಎಂದೂ ತುಂಬದ ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ...
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟೇ - ಕಡಲು ತನ್ನದಲ್ಲದ್ದನ್ನು ದಡಕೆ ದೂಡಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಗುರುತುಗಳನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ತಾನು ತಾನಾಗಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಈ ಮನದೆ ಎಷ್ಟೇ ಹಳತಾದರೂ ನೆನಪುಗಳ ಗಾಯ ಮಾಯಲಾರದು...
ಸಾವಿರ ನದಿಗಳ ಸಿಹಿ ನೀರಿಗೂ ತನ್ನ ತನದ ಉಪ್ಪು ಬೆರೆಸುವ ಕಡಲ ಕಲೆ ಮನಕೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ...

ತುಂಟ ಗಾಳಿ ಅಲೆಯೊಂದು ಸುಳಿಸುಳಿದು ಬಳಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಇನಿದನಿಯಲಿ ಎನ್ನ ಹೆಸರನು ಉಸುರಿದೆ - ಕಂಗಳಿವು ನಿನ್ನನಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿವೆ...

ನೆನಪುಗಳ ಕೂಡಿಡಬೇಕು - ನಗೆಯ ಜಾಡಿನ ಗುರುತುಳಿಯಬೇಕು...😍😍

ಬಸುರಿ ಮೋಡ ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿವಾಗ ತುಂಟ ಅಲೆಯೊಂದು ಅಲೆದಲೆದು ಬಳಿ ಬಂದು ಕಣ್ ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಿನ್ಹೆಸರ ಉಸುರಿತು...
ನೆನಪ ನಾಭಿಯಾಳದಿಂದ ಹುಚ್ಚೆದ್ದ ಮೃಗೋನ್ಮಾದವೊಂದು ಎದೆ ಹೊಕ್ಕು ಅಲೆಯಂತೆ ಕುಣಿದಾಡಿತು...
#ನೆನಪುಗಳ_ಕೊಂದು_ಕೊಂಡೊಯ್ಯೋ_ತಾಕತ್ತು_ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ_ಸಾವಿಗೂ_ಇಲ್ಲ...

ಸುರಿಯುತಿರಲಿ ಸೋನೆಯಂತೆ ಎತ್ತಿಡುವ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣದ ಹುಡಿ...
#ಹೆಜ್ಜೆ ಜಾಡು_ಗೆಜ್ಜೆ ಹಾಡು_ಕನಸ ಸುರಗಿಯ ಗಂಧ...



ದನಿಯಿಲ್ಲದ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ ಬಣ್ಣವೇ ಮೆರಗು... 
ತುಸು ಸೋಕಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ನಗೆ ಬಣ್ಣದ ಸೆರಗು...
#ಹೆಜ್ಜೆ, ಗೆಜ್ಜೆ, ಬಣ್ಣ - ಲಜ್ಜೆ ಒಜ್ಜೆಯ ಬೆರಗು...😍😘

ಚಿತ್ರ ರೂಪದರ್ಶಿಗಳು: ಅರ್ಚನಾ ಖ್ಯಾಡಿ ಹಾಗೂ ಸುಮತಿ ದೀಪಾ... 



*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, June 12, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ನಾಕು.....

ಒಂಚೂರು ಘನ ಗಂಭೀರ ಮಾತು.....

ನನಗನ್ನಿಸುವಂತೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೈಗೂಸುಗಳು...
ನಂಬಿದವನಿಗೆ, ಅವ ನಂಬಿದ್ದೇ ದೇವರು; ಮತ್ತವ ನಂಬಿದಲ್ಲೇ, ನಂಬಿದ ಆಕಾರದಲ್ಲೇ ಅವತರಿಸ್ತಾನೆ...
ಬದುಕಿನದ್ದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬದುಕಿನಾಚೆಯ ಸತ್ಯಾಮಿಥ್ಯೆಗಳಿದ್ದೀತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ನಂಬಿಕೆಯ ರೂಪಗಳಷ್ಟೇ...
ನಡೆದವನು ನಡೆದದ್ದೇ ಹಾದಿ - ಗಮ್ಯದ ಹಂಗಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಹಾದಿ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಪಯಣ ನೀರಸ...
ಹಾಗಾಗಿ ಗಮ್ಯವನ್ನ (ಬೇಕಾದರೆ ಭಗವಂತ ಅನ್ನಲೂಬಹುದು) ಸೇರು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹುಡುಕು ಅನ್ನುವುದು ಚಂದ ಅನ್ಸುತ್ತೆ...
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಡೆಯುವುದರ ಹೊರತು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೇನಿದೆ...
ಹಾದಿಯ ಸಕಲವನೂ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆವುದರ ಚೆಲುವು ಗಮ್ಯಕ್ಕಿರುವುದು ಅನುಮಾನ - ಇದ್ದರೂ ಇದೇ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಹೇಳೋದು - ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾ ಸೇರಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಗಮ್ಯ ಅಷ್ಟೇ...
#ನನ್ನ_ನಂಬಿಕೆ...
)(!)(

ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯ ಹರಹಿನ ಕಿನಾರೆಯ ಬಯಲಲ್ಲಿ ತಾನೆಸೆದ ಕಸಗಳನುಳಿದು ಇನ್ಯಾವ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ತೊಳೆ ತೊಳೆದು ಮರಳುವ ಮರುಳ ಅಲೆಗಳದದೆಂತ ಸ್ವಾರ್ಥ...!!!
ಇಂತಾಗಿ ಅಲೆಯ ಬೇಹದ್ ಸ್ವಾಧೀನತೆಯನೂ ಸಹನೆಯಲಿ ಭರಿಸುವ ಕಿನಾರೆಯ ಮೌನ ನಗು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತೆ...!!!
ನೆನಪುಗಳ ಗುರುತುಳಿಯಬಾರದು; ಹಾಗಂತಲೇ ವಿಧ ವಿಧ ಕನಸುಗಳ ಹೆಣೆದದ್ದೇ ಹೆಣೆದದ್ದು...
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಕನಸ ಗಾಳಿಪಟಕೆ - ಮರು ಹಗಲಿಗೆ ಕನಸೇ ನೆನಪಾಗಿ ಎದೆಯ ಬದುವಿನ ಸುತ್ತ ಕಸದ ಗುಡ್ಡೆ; ಹಹಹಾ, ಮತ್ತದು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಸ...
ನಗುವೆಂದರೆ ನೋವಿಲ್ಲದಿರುವುದಲ್ಲ - ನೋವ ಭರಿಸುವ ಅಥವಾ ಮರೆಸುವ ಮನದ ಮನೆಯ ಶಕ್ತಿಮದ್ದು ಅದು...
#ಥೋ_ಸಂಜೆಗಳಲಿ_ಮಳೆಯಾಗಬಾರದು...
)(!)(

ತನಗೆ ದಕ್ಕದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಮಗೆಲ್ಲ ಬಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬದುಕ ಎದುರಿಸಲರಿಯದೆ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಅರಿವು ಒಡೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಾವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ದೊಡ್ಡತ್ತೆಯ ದೊಡ್ಡ ಕಂಗಳು, ಬಂಡಿ ಕುಂಕುಮ...
ಕಣ್ಣಲುಳಿದ ಈ ಬದುಕ ಹಾದಿಗೆ ಅಗಾಧ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆರಳನಿತ್ತು ವಯಸು ಮಾಗಿ, ದೇಹ ಬಾಗಿ, ಉಸಿರು ಚೆಲ್ಲಿದ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ ಹಾಗೂ ಮನೆತನದ ಗುರುಗಳ ಉರಿದ ಚಿತೆ...
ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಗೆಳೆಯನಂತೆ, ಬಂಟನಂತೆ ತುತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಯಲಿದ್ದು ಕೊನೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಹುಚ್ಚಿನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡು ಕುನ್ನಿಯ ಕೊನೆಯ ದೈನ್ಯ ನೋಟ...
ಕಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳ ನಿಗೂಢವಾಗಿಟ್ಟು ಕಾಡ ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿದ ಓರಗೆಯ ಅಣ್ಣನ ತಣ್ಣಗೆ ಕೊರೆಯುತಿದ್ದ ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿ ದೇಹ...
ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಆ ವೃದ್ಧರ ಗೂಡಿನ ಅಪರಿಚಿತ ಅಜ್ಜಿ ಅಪರಿಚಿತವಾಗುಳಿದೇ ಈಗಿದ್ದು ಈಗಿಲ್ಲದಂತೆ ಕೈಮೇಲೆ ಉಸಿರು ಚೆಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದ ಬದುಕ ಕ್ಷಣಿಕತೆ...
ಉಫ್...
ಬದುಕನಾವರಿಸಿ ಮುಂಗೈಯ ಮೂಲೆಗೆ ಸಾವಿನ ಕಮಟನ್ನು ಬಳಿದು ಹಸಿ ಹಸಿಯಾಗುಳಿಸಿ ಹೋದ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಗಳು..
ಸಾವು ಎದೆಯ ಎಡೆಯಲಾಡುವಾಗ ಬೆಳುದಿಂಗಳೂ ಮಂಕು ಮಂಕು...
)(!)(

ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ (?) ಜೀವಂತವಿರಿಸುವುದು ಅವನೊಳಗಣ ಆರದ ಅಗಾಧ ಅಜ್ಞಾತ ಅತೃಪ್ತಿಯೇ ಇದ್ದೀತು...
ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ, ಮೋಹ, ಧರ್ಮ, ಕರ್ಮ, ಸಂಸಾರ, ಸನ್ಯಾಸ, ಮಾತು, ಮೌನ - ಓಹ್!! ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚಂದ ಚಂದನೆ ಹೆಸರುಗಳು...
ಎಲ್ಲ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಕವಲುಗಳೇ - ದೇಹದ್ದಿಷ್ಟು, ಭಾವದ್ದಿಷ್ಟು...
ಕೊನೆಗೆ ಸಾವಿನಾಚೆಯ ಪಯಣ ಅಥವಾ ಬದುಕು, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಂಬಲ ಕೂಡ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಬೇರಿನ ಟಿಸಿಲೇ ಅಂತನ್ನಿಸುತ್ತೆ ನಂಗೆ...
#ನಾನೆಂಬೋ_ಅತೃಪ್ತ_ಆತ್ಮ...
)(!)(

ನೇಹವೇ -
ಮುರಿದ ಮೂಲಾಧಾರವನೂ ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಹುರಿಗೊಳಿಸಿ ಕನಸುಗಳ ನೆಡುತಲಿ, ಸೆರೆಯುಬ್ಬಿ ಹಿಂಡುವೊಲೂ ಸಹಸ್ರಾರ ಬಿರಿವಂತೆ ದನಿಯೆತ್ತಿ ಹೊರಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಅಲೆಅಲೆಯ ನಗೆಯ ಭಾರಕೆ ನನ್ನ ತಳವಿರದ ಹುಸಿ ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಕುಬ್ಜತೆಗೆ ನಾಚಿ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತವೆ ಕೆಲ ಘಳಿಗೆ...(!)
#ಸಾವಿಗೂ_ಕಣ್ಕುಕ್ಕುವ_ನಿನ್ನ_ನಗೆಯಲೆಯಲಿ_ತೇಲಲೆಳಸುವ_ಸ್ವಾರ್ಥ_ನಾನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, June 1, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು.....

ನೇಹವೆಂಬೋ ಭಾವಾನುಭಾವ.....

ನೇಹವೇ,
ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಆಗೀಗ -
ಕಳೆದೋಗಬೇಕು ನಾನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ - ಕಸರಾಗುವ ಮುನ್ನ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ...
ಆಗೆಲ್ಲ -
ನಿನ್ನ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಜಗದ ಕುಹಕದ ಕಣ್ಣಿಂದ ಬಚ್ಚಿಡಲೋಸುಗವೋ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಹೂಳಿಡುವುದೇ ಹಗುರತೆಯ ಹಾದಿ ಎಂತಂದೋ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ನಿನಗಾಗಿ ನೀ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನೀರವತೆಯ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಬಾರದು ಎಂತಲೇ ಹೆಣಗುತ್ತೇನೆ...
ಆದರೆ,
ಆ ಜಿದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಭಾವ ಬಂಧದ ಬೆಸುಗೆಯ ನಡುವೆ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಿಡ್ಡಿನ ಕಂದಕವ ಕಂಡು ಕರುಳು ಕಟಕಟಿಸುತ್ತದೆ...
ಅಲ್ಲಿಗೆ,
ಮತ್ತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೌನದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಲೊಚಗುಡುತ್ತ ತೆವಳುವ ಹಸಿದ ಹಲ್ಲಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ - ಮಾತಿನ ಅಸಹಾಯ ಅನುಸಂಧಾನ...
ನಿಜವೆಂದರೆ - ಸುಲಭವಲ್ಲ ಹೆಳವನಿಗೆ ಒಂಟಿ ನಡಿಗೆ...
#ಸಾವೆಂದರೆ_ಮತ್ತೇನಲ್ಲ_ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ_ರದ್ದಿಯಾಗುವುದು...
{\!/!\!/}

ಬರಿ ನೇಹವೇನಾ - ಅಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ...
ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರೇಮವಾ - ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ...
ಮತ್ತೆ...?
ಭಾವದ ಸಲಿಗೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಾಟಿದರೆ ಮೈಲಿಗೆಯಂತೆ...!!
ಲೋಕ ವಿವರ ಕೇಳತ್ತೆ - ಬಂಧ, ಸಂಬಂಧ ಏನು? ಹೇಗೆ? ಎಷ್ಟು? ಯಾಕೆ? ಎಲ್ಲೀವರೆಗೆ?
ಅರೆರೆ -
ಅರ್ಥವಾಗಲ್ಲ ನಂಗೆ: ಪ್ರಕೃತಿ ಪುರುಷ ಹೃದಯ ಸಂಗಾತಕ್ಕಾವ ಗೋತ್ರ, ಪ್ರವರ...?
ನನ್ನೊಳಗೋ ಅದಿಷ್ಟೇ -
ನೇಹಕೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಕಿಂತ ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಕೆಳಗೆ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದ ಬಯಲಲಿ ಆಮೋದದಿ ತುಯ್ಯುವ ಹೆಸರಿರದ ಅಮೂರ್ತ ನಗೆ, ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಣ ಬಿದಿಗೆ ಬೆಳ್ದಿಂಗಳ ಭಾವ ಜೀವ ಬೆಸುಗೆ...
#ಕಡಲು_ಪೌರ್ಣಿಮೆ_ಸುಖದ_ಕಣ್ಣಂಚ_ಹನಿ_ಮೌನ_ರಾಗ...
{\!/!\!/}

ಒಂದು ಮುರ್ಕಿಯ ಅಂಚಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಅರಿವೆ ಪರಿವೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂಧಿಸ್ತೀವಿ - ಸಣ್ಣ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಗಾವುದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯ ಸರಸ ವಿರಸದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ತೀವಿ - ಇನ್ಯಾವುದೋ ಕವಲು, ಸಣ್ಣ ಅಮಲು, 'ನಾನು' 'ನೀನು'ಗಳ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರವನ್ನು ಸಾಧಿಸ್ತೀವಿ...
ಸಂಧಿಸಿ ಬಂಧಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರದ ಅಂದವನ್ನ, ಬಂಧವನ್ನ ಸಕಾರಣಕ್ಕೋ, ಅಕಾರಣಕ್ಕೋ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕುವ ವಿದಾಯವೆಂದರೆ ಬದುಕಿರುವಂತೆಯೇ ಸಾವನ್ನ ಅನುಭವಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲವಾ...
#ಬಂಧ_ಕನಸು_ಅರ್ಧಬರೆದಸಾಲು...
{\!/!\!/}

ಸಾವಿರ ಬಾರಿ "Love You" ಅಂತಂದು ಹೆಗಲು ತಬ್ಬಿಯೂ ಪ್ರೇಮವಲ್ಲದ, ಪ್ರೇಮವಾಗದ; ಅಷ್ಟೇ ಬಾರಿ "Hate You" ಅಂದು, ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುನಿದು ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡೂ ಶಾಶ್ವತ ಮುಖ ತಿರುವಿ ನಡೆಯಲಾಗದ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ಭಾವಾನುಭಾವ ಆಪ್ತತೆಗೆ ನೇಹವೆಂದಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನಂತ ಕೂಗಲಿ...
ಚಣ ನಿಲ್ಲುವ ತಾಣವಲ್ಲದೆಯೂ ಅಲೆದಲೆದು ತೂರಿ ಬರುವ ಅಲೆಯ ಮೋದ; ಮರಳಿ ಮರಳಿ ಮೊರೆವ ಮಾತೆಲ್ಲವ ಮೌನದಲೆ ಆದರಿಸೋ ಕಿನಾರೆಯ ಸಂವೇದ - ಯುಗಯುಗಾಂತರದ ದಿವ್ಯ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನು...💞
#ನೇಹವೆಂಬೋ_ಶರಧಿ...
{\!/!\!/}

ಕಣ್ಣ ಕದಲಿಕೆಯ ಕಾಣು - ಮಾತು ಮಾತಲಿ ಮಾತು ಕಟ್ಟಿದ ಭ್ರಮೆಯ ಗೂಡು ಒಡೆದೀತು...
ನುಡಿಯಾಚೆಯ ನಡೆಯ ಗ್ರಹಿಸು - ಮಾತಾಗದ ಅಸಲೀ ಭಾವದ ಆಳಗಲದ ಅರಿವಾದೀತು...
ಆಪ್ತತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲಿ ಭಯದ ಗೋಡೆ ಒಡೆದು, ಪ್ರೀತಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು, ಭಾವ ಬಯಲಾಗಿ ಬಂಧ ಬೆಳಕಾಗಲಿ - ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಎದೆ ಒಡೆವ ಮೌನಕಿಂತ ಕಿವಿ ಸುಡುವ ಮಾತೇ ಹಿತ...
#ಮಾತಿನಾಳದಮಾತು_ಮಾತುಮರೆಸಿದಮಾತು_ಎದೆಯಹೂಳಲಿಹೂತುಕೂತಿರೋಮಾತು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 22, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೆರಡು.....

ನೋವು - ನಲಿವು - ಮಸಣವಾಸಿ - ಬದುಕು.....

ಎತ್ತರವ ಏರಲಾಗದ ಏದುಸಿರು ಎದೆಯ ಹಿಂಡುವಾಗ ಫಕಫಕನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡ್ತೇನೆ...
ನೋವನ್ನು ನಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿ ನೋವಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವವನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದ ಭಾವ...
ನೋವಿಗೀಗ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ...
ಕತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಹಾವೂ ಹಾರವೇ ಅಂತೆ...
ವಿಷ ಕೊರಳಿನ ವಿಶೇಷ ಬಣ್ಣ ಆಯ್ತಲ್ಲ...
ಬದುಕು ನೀಡಿದ ಕೈತುತ್ತು ಕಹಿ ಅಂತ ಮುಖ ತಿರುವಿದರೆ ಹಸಿದು ಮಲಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ...
ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಕಹಿ ಸಹನೀಯ ಅಲ್ವಾ...
ನೋವು ಬದುಕಿನ ನೆರಳಾ...?
ಬದುಕು ಸಾವಿನ ಒಕ್ಕಲಾ...??
ಎಲ್ಲಾ ತಳಕಂಬಳಕ...
ಸಾವು, ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು, ಕಾದು, ತೆರೆಯದೇ ಹೋದರೆ ಕಿಟಕಿಯಿಂದಲಾದ್ರೂ ಒಳ ಬಂದು ಆಥಿತ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸ್ತಾವೆ...
ನಗುವಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ - ಮಹಾ ಕೊಬ್ಬು; ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಟ್ಕೊಂಡು, ನಾವೇ ಕಾದು ರಾಜೋಪಚಾರ ಮಾಡಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಡದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಮನಸು ಬುದ್ಧಿ ಜತೆಗೂಡಿ ಈ ಬದುಕನ್ನ ಶಿವನಾಗಿ ಗೆಲ್ಬೇಕು...
ಗಂಗೆಯ ಮುಡಿಗಟ್ಟಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಹಣೆಗಿಟ್ಟು, ಚಂದಿರನ ಕಂದೀಲ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಶವದೆದುರು ತಾಂಡವವಾಡಬಲ್ಲವ ಮಾತ್ರ ಮಸಣದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಗೌರಿಯ ತಬ್ಬಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಬಲ್ಲ...
#ಮಸಣವಾಸಿ_ಬದುಕು...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಬದುಕೇ -
ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಹುಚ್ಚ ನಾನು,
ಜಿಗುಟು ಜಿಗುಟು ಕನಸು ನೀನು...
ಆದರೂ,
ಅನುಭಾವಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಹರಿವು ತುಂಬುವ ಅನುಭವಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಗುರುವು ಬೇಕೇ...
ಪ್ರಾರ್ಥನೆ:
ನಾ ಹಾಯುವ ಹಾದಿ ತುಂಬಾ
ಉಳಿಯಲಿನಿತಿನಿತು ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯ ಹಾಯಿ ಬಿಂಬ...
#ಅರಿವಿನ_ನದಿಯ_ಹಾದಿ...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಕನಸಿಗೆ ಬಳಿಯಲು ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟೂ ಬಣ್ಣವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೇ...
ಬಿಡು ವತ್ಸಾ, ಎಲ್ರೂ ಬದುಕನ್ನ ಕಾಣೋದು ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಯ ಕಣ್ಣಗುಡ್ಡೆಯಿಂದಲೇ; ಅವೆರಡೇ ಗಟ್ಟಿ ಬಣ್ಣಗಳು - ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಉಳಿದ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ವೇನೋ...
ಅರೇ ಹೌದಲ್ವಾ, ನೋವು ನಗುವಾಗಿ ಹೊರಳೋದು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭ...!!!
#ಪುಟ್ಟ_ಮನಸು_ಬೆಟ್ಟ_ಭರವಸೆ...
             __ಜೊತೆ ಮಾತು: ಸ್ವಾತಿ ಕಶ್ಯಪ್
/\/*\/\_/\/*\/\

ದೃಶ್ಯದಿಂದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ದಾಟುವ ನಡುವಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ಧವನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸು - ನಾಟಕದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ - ಪರದೆ ಎಳೆದ ಮೇಲೂ ಅಂಕದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ನೀನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 15, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೊಂದು.....

ಹೀಗೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿ.....

ನಿನ್ನ ನೋವು ನಿನ್ನೊಳಗೇ ರದ್ದಿಯಾದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ವಿನಿಮಯವಾಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾರಿಂದಲೋ ಬರಿ ಸುದ್ದಿಯಂತೆ ನನ್ನ ತಲುಪುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೊಂದು ದೂರಾಭಾರದ ಭಾವ ಕಾಡದೆ ಹೋದರೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ನೋವಿನ ಜೊತೆ ನಡೆಯುವ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ನೋವಲ್ಲಿ ಹೆಗಲೀಯುವ ಆಳದ ನೈಜ ತುಡಿತ ಇಲ್ಲ ಎಂತಲೇ ಅರ್ಥ...
ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೋ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ತಬ್ಬಿದಾಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೆಗಲು ನಿನ್ನ ಆದ್ಯತೆ ಆಗದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಆ ಮಟ್ಟದ ಭಾವ ಸ್ಪಂದನ ಹಾಗೂ ಆಪ್ತ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಾ ಮೂಡಿಸಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆ ಆಳ, ಎತ್ತರ, ವಿಸ್ತಾರಗಳ ನಾ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನೋದು ವೇದ್ಯ...
ನಿನಗ್ಯಾವ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೇಳೋದು, ಒಂದು ಮಾತು ಸಾಂತ್ವನಿಸಲೂ ಬಾರದ ನಿರ್ಭಾವ ಜೀವಿ ನೀನೇನು ನನ್ನ ನೋವ ಭರಿಸಬಲ್ಲೆಯಾ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ...
ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕಾಳಜಿ ನನ್ನ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ದ್ವಂದ್ವದ ಮಾತು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಳಜಿ, ನಿಷ್ಕಾಳಜಿಯ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೋಲುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಎಂಬೋದು ನಾಮಪದವಾಗಿ, ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಲ ಸುಮಾರು ಸಂದು ಹೋಯಿತು...
ದಾರಿಹೋಕನಿಗೆಂದೂ (!?) ಅಂಗಳದಲೆ ಊಟ - ಎದೆ ಅಳುವ ಸದ್ದು ಕಿವಿ ಸೋಕಿ ಕಣ್ಣು ತೋಯಬಾರದು; ಅಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಹಾಕರಿಸಿ ನಗುತ್ತೇನೆ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಒಳಮನೆಯ ಒಕ್ಕಲಾದ ನೆನಪುಗಳೇ ಒಲೆ ಉರಿಯ ಆರಿಸೋ ಶತ್ರುಗಳಾದಾಗ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ತಾವನೆಲ್ಲಿ ನೀಡಲಿ, ಭಾವ ಬಂಧಗಳಿಗೆಂತು ಪ್ರೀತಿ ತುತ್ತನುಣಿಸಲಿ...
#ಗರ್ಭದಲೇ_ಗರಬಡಿದಸುನೀಗಿದಮಾತುಗಳು...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಸತ್ಯದ ಅಂಬಿಗೆ ಎದೆಗೊಡಲಾರದವನ ಅಂತಃಕರಣದ ಭ್ರಮೆಯ ಗುರಾಣಿ ಒಡೆಯದಿರಲಿ...
ನನ್ನನೆ ನಾನು ನಂಬಿಸಿಕೊಂಡ, ನನ್ನದೆಂದುಕೊಂಡ ಸುಖದ ಕೊಡೆಯ ನೆರಳು ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ಕಾಯಲಿ...
ನನ್ನನುಮಾನಗಳೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳಾಗಲಿ...
ಹಾರೈಕೆಗಳೆಲ್ಲ ನೂರ್ಗುಣಿಸಿ ನಿಜವಾಗಲಿ...
#ಮುಳುಗದಿರಲಿ_ಬಾವಿಯೊಳಗಿನ_ಚಂದಿರ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಬದುಕಿನ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಕೈಲಿಡುವಾಗಲೇ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳನೂ ಹಿಂಪಡೆಯುವ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ತನ್ನಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು ಸಾವು - ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಜೀತದವನಲ್ಲಿಯೇ ಜೀತಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಂತ ಹುಚ್ಚುತನ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಯ, ನೋವಿನ, ಅವಮಾನದಂತ ವಿಧ ವಿಧ ಹೆಸರುಗಳನಿತ್ತು ಪರರ ಸಣ್ಣತನಗಳಿಗೆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಮನಸಿನ ಹೇಡಿತನವ ಕಂಡಾಗ...
ಸೋಲನ್ನು ಮೀರಬೇಕೆಂದರೆ ಕಳಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು - ಹರಿವಿರಬೇಕು ಬದುಕಿಗೆ; ಒಳಗಾದರೂ, ಹೊರಗಾದರೂ...
\/\*/\/_\/\*/\/

ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ರಸಾಲಾಪ, ಆಮೋದ ಪ್ರಮೋದಗಳು ಅನುಭವದ ಕಾವಡಿಯಲಿಲ್ಲ...
ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಯುದ್ಧದ ಖುಷಿ ನೇರ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದರಲಿಲ್ಲ...
#ಮುಗಿದಮೇಲೆ_ಎಲ್ಲವೂ_ಇಷ್ಟೇನಾ...!!??

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 8, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು.....

ದಿನ ದಿನಾಂತ ಭಾವ ಸಂಗಾತ.....

ಈ ಸಂಜೆ - ಈ ಸಂತೆ - ನಡುವೆ ಮಿಡಿವ ಏಕಾಂತ...
ನನ್ನನೇ ನಾನು ಹುಡುಕುವ ಆಟ, ಓಡಾಟ...
ಮುಚ್ಚಂಜೆಯ ಮುಂಗುರುಳಿಗೆ ನಗೆಯ ಗಿಲಕಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಊರೆಲ್ಲ ಮೆರೆಸಿದ ಹಿತಭಾವ ಲಹರಿ...
ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಬೆಂಗಳೂರು...💓😘
     ___11.03.2017

‘~;~;~’

ಉರಿಯುತಿರಲಿ ಎದೆಯ ಮಾಳದಿ ಒಲವ ದೀವಳಿಗೆ...
ಚೂರೇ ಚೂರು ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ ಉಸಿರ ಕಾವಡಿಗೆ...
ರಕ್ಕಸ ಪ್ರೀತಿ - ದೈವ ಕಾಮ - ಬದುಕ ಉರವಣಿಗೆ...
#ಬಣ್ಣಗಳ_ಹಬ್ಬದ_ಶುಭಾಶಯಗಳು...
     ___12.03.2017

‘~;~;~’

ಇದ್ದೂ ಇರದಂತಿರುವ ಹಲವು, ಇರದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಪೊರೆವ ಕೆಲವು - ಎಲ್ಲ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಕಳೆದ್ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತೊಳೆದ್ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ - ಕೂಡಿಕೊಳಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾವ ಬೆಳಕು ಕಣ್ಣು ಕಣ್ಣ -  ನಾಳೆಗಳಿಗೂ ದಾಟಿಕೊಳಲಿ ಮುಟಿಗೆಯಷ್ಟು ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ...
#ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ_ಬಣ್ಣಗಳ_ಹಬ್ಬದ_ಶುಭಾಶಯಗಳು...
     ___12.03.2017

‘~;~;~’

ನೋವಿನಂಬನು ತೊಡೆದು ಅಕ್ಷಿ ಬಟ್ಟಲ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದ ನಗೆಯ ಮಿಂಚಿನ ಮತ್ತ ಘಳಿಗೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಡಿಲ್ಲ...
ಹಸಿದ ಕರುಳಿಗೆ ತುತ್ತನಿತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ತೃಪ್ತಿಯಲಿ ತೇಗಿದ ಮನುಜ ಕಂಗಳಲಿ ಮಿನುಗಿದ ನಗೆ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೇವರು ಯಾವ ಗುಡಿಯಲೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ...
#ಇಂತಿಪ್ಪ_ನಗೆಯನ್ನು_ಆಚರಿಸುವೆದೆಯಲ್ಲಿ_ದೇವರು_ಒಳಮನೆಯ_ಪರಿಚಾರಕ...
ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು...💐
     ___29.03.2017

‘~;~;~’

ಮಸ್ತಕದ ಮರುಳಿಗೆ ಮದ್ದನೀಯುವ ಪುಸ್ತಕವೆಂಬೋ ಹೂವಾಡಗಿತ್ತಿಯ ಸೆರಗಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹೂಗಳ ಭಾವದ ಘಮ...
ಈ ಬದುಕಿಂಗೆ ಬಿಕ್ಕದೇ ಬಿಳಲಾಗುವುದ ಕಲಿಸಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರುವೇ ನಿನ್ನ ನಂಟೊಂದು ಹರಿಯದೇ ಹರಿಯುತಿರಲಿ...
#ವಿಶ್ವ_ಪುಸ್ತಕ_ದಿನವಂತೆ...
     ___23.04.2017

Thursday, May 4, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತು.....

ಲುಚ್ಛಾ ಮನದ ಕಚ್ಚಾ ಮಾತು.....

ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಯಾವುದೇ ಬೇಶರತ್ ಪ್ರೀತಿ (ಭಾವ ಬಂಧ) ಮೋಸ ಹೋಗುವುದು ಬೇಶರತ್ ನಂಬಿಕೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...
#ವಿಪರೀತದ_ಸತ್ಯ...
xxxxx

ಬದ್ಕಿರೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಕೂ ಬದ್ಕೋಕೆ ಅಂತ ನಮ್ಮನೇ ನಾವು ಪುಸಲಾಯಿಸ್ಕೊಂಡು ಮುಗಿಯದ ಭಂಡ ಕನವರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇರೋ ಬರೋ ತಾಕತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಕ್ತಾ ಹಾಕ್ತಾ ಅಂಗುಷ್ಟ ಕಿತ್ತ ಚಪ್ಲಿಯಂತಾಗಿ ಸಾವಿನ್ ತೆಕ್ಕೇಗ್ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿರ್ತೀವಿ... ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೇಲಿ ತಲೆ ಕೆರ್ಕೋಳೋಕೆ ಉಳ್ಯೋದಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದು ಬದ್ಕೋಕಾ ಇಲ್ಲಾ ಸಾಯೋಕಾ ಅನ್ನೋ ಶುದ್ಧ ಗೊಂದ್ಲ ಅಷ್ಟೇಯಾ..........
#ಹಸಿಹರೆಯದ_ಹಸ್ತಮೈಥುನದ_ಬೆವರಿನಂತ_ಬದುಕು...
xxxxx

ನಿನ್ನೆಗಳ ಬದುಕಿದ್ದೆನಾ...?
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ - ಆದರೆ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ನಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದೇನಾ...??
ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ - ನಾಳೆ ಎಂಬುದಿದ್ದಿದ್ದೇ ಅನುಮಾನ...
ಹೋಗ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಕಥೆಯೇನು...???
ಸುರತ ಸಂಭ್ರಮದಿ ನಾಗ ನಾಗಿಣಿ ನೆಣೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಸಾವ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ ಬದುಕ ತೋಳಿನಲಿ ಚಣ ಚಣಕೂ ಅರಳರಳಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...
ಬೆಳಕೆಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ ಇರುಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
ಈ ಕ್ಷಣ ಇದು ನನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡರಷ್ಟೇ ನನ್ನದು - ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕ್ಷಣ ಇದು ಪೂರಾ ಪೂರಾ ನನ್ನದು..
ಮತ್ತು ಈ ಕ್ಷಣ ಇದಿಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
#ನನ್ನ_ಬದುಕೆಂದರೆ_ನನ್ನ_ತೆಕ್ಕೆಗೊಲಿದ_ನನ್ನ_ಕಪ್ಪುಹುಡುಗಿ...
xxxxx

ಯಾವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲವೋ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಂತವರ ನಿಲುಕಿನದಲ್ಲ ಎಂಬಷ್ಟು 'ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ' ಆರೋಪಿಸಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟು ಮೆರೆಸ್ತೀವೇನೋ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ...
ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಪ್ರೇಮ, ದೇವರು, ಧರ್ಮ, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ...
ಸಹಜ ಆಚರಣೆಯಾಗಬೇಕಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ವ್ಯಸನ ಅಂಟಿಸುವುದೆಷ್ಟು ಚೆಂದ...???
xxxxx

ಬದುಕ ತಬ್ಬಲಾರದ ಹುಸಿ ಕನಸೇ ನಿದ್ದೆಯ ಕೊಲ್ಲದಿರು... 
ಕನಸಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ನಿದ್ದೆಗೆ ಕಾಯುತಿದೆ ಮನಸು..
ಒಳಗಿನ ಬಿಸಿಯೆಲ್ಲ ತಂಪಾಗಲಿ - ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ, ಕೊಸರಿಲ್ಲದೆ ನಿದ್ದೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲಿ; ಎದೆ ಗೂಡಲಿ...
xxxxx

ಹದಿನಾರರಾಚೆ ಬೆಳೆದೇ ಇಲ್ಲ - ಹದಿನೆಂಟಾಣೆ ಮತಿಹೀನ ಆನು...
ಅದೇ ಕೆರಳು ಹುಚ್ಚು ಖೋಡಿ - ಹದಿನಾರಾಣೆ ಲುಚ್ಛಾ ಮನಸು ಇನ್ನೂ...
xxxxx

ನಗುವ ಆಚರಿಸಲೆಳಸೆ ಮಗುವಾಗಲೆನ್ನ ಮನಸೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, April 27, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನೆಂಟು.....

ಶಬ್ದದಿಂಪಿನ ಮೋಹ.....  

ಪ್ರೌಢ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳೊಬ್ಬರು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು: ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಾಯಿ ಅಂತ ಬೈಯ್ಯಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ನಾಯಿ ಅನ್ನುವ ಬದಲು ಶ್ವಾನ ಅಂತ ಬೈದರೆ ಒಂದು ಒದೆ ಕಡಿಮೆ ಬೀಳತ್ತೆ ಅಂತ... "ಜನಕ್ಕೆ ಶಬ್ದದ ಇಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಮೋಹ ಜಾಸ್ತಿಯಾ" ಅಂತ ನಕ್ಕ ನೆನಪು... ಆದ್ರೆ ಅವರ ಆ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಅನ್ನೋದು ಈಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಬರಹಗಳ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸ್ತು... 

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಮೂಲ ಭಾವ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ...
ಬಳಸಿದ ಶಬ್ದದ ಹಿಂದಿನ ಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಬಳಸಿದವನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು ಬಿಡಿ... ಹಿಂದಿನ ಭಾವ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದಾಗ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಜೋತುಬೀಳ್ತೇವೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಭಾವಕ್ಕೂ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶಬ್ದದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಬರೆದವನ ಭಾವವೇ ಓದುಗನದ್ದೂ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದಿಲ್ಲ... ಹಾಗಾಗಿ ವಿರೋಧವನ್ನು ನಕ್ಕು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತೀರಾ ಅವರ ಮಾತು ನಮ್ಮದೂ ಆಗಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವಾ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾವವನ್ನು ಅದಿದ್ದಂತೆ ಗೌರವಿಸ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಹಾದೀಲಿ ನಾವು ನಡೆಯೋದು ಸುಖ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ... ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಓದುಗನಿಗಾಗಿಯೇ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಭಾವ ಬ್ರಷ್ಟವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವಾ...

ಇನ್ನು ವೇಶ್ಯೆ ಅಥವಾ ಸೂಳೆ ಎಂಬ ಪದ - ಆ ಪದಗಳು ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗವೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗನ್ನಿಸೋ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಪದಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸೋ ಪದಗಳಂತೂ ಆಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ... ಇದರ ಅರಿವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನೇ ಅನ್ನವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ನಾಡುಗಳ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಬಂದರೆ ಸಾಕು - ಹೆಣ್ಣುಗಳಷ್ಟೇ ಗಂಡು ಸೂಳೆಗಳ ಲೋಕ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ... ಅದೊಂದು ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ... (ಅದು ತಪ್ಪೋ ಸರಿಯೋ ಎಂಬ ವಿಮರ್ಶೆ ಅವರವರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು... ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ವೃತ್ತಿಯೂ ಸ್ವ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ನೂಕಲ್ಪಡುವಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ...) ಅಲ್ಲದೇ ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯ ಅಂದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗೋ ಬೆಳಕು ಅನ್ನೋ ಭಾವಾರ್ಥ ಮೂಡುತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸೂಳೆ ಅಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಎಂಬ ಬೇಧ ಮಾಡದೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸು ಅನ್ನುವ ಭಾವಾರ್ಥ ಅಷ್ಟೇ ಮೂಡಿದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವಾ...  ಅದಲ್ಲದೇ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಭಿಚಾರವಷ್ಟೇ ಸೂಳೆತನ ಅಂತಾಗಿ ನಮಗೆ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಬೀದಿಯ ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣು ನೆನಪಾದರೆ, ನಮಗವರದ್ದು ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನೋವು ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಹಾಗನ್ನಿಸಿದವರು ಆ ನೋವನ್ನ ಕಳೆಯಲು ಮಾರ್ಗ ಹುಡುಕಬೇಕಲ್ಲವಾ... ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನ ಕೊಲ್ಲಿ ಅನ್ನೋದು ನಗು ತರಿಸುತ್ತೆ... ಆ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನ ಕೊಲ್ಲಿ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತದಕ್ಕೆ ನಾನು, ನೀವು ಸಾಹಿತಿಯಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಾಗಬೇಕು... ಎಲ್ಲೋ ಕೂತು ಬರೆಯುವವನಿಗಿಂತ ಆ ಬೀದಿಯ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಡೋಮ್ ಮಾರೋನು ಉತ್ತಮನೆನ್ನಿಸ್ತಾನೆ ನಂಗೆ... ಕಾಂಡೋಮ್ ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಕೈ ನಡುಗಿದರೆ ಅದು ಬರೆವವನ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವೀ ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಬದಲಾಗಬೇಕಾದದ್ದು ಆ ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಮೆತ್ತಿದ ಕೀಳು ಭಾವಗಳು... ಅಷ್ಟೇ...

ಭಾವವನ್ನ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಶಬ್ದದ ಮೇಲಿನ ಮಡಿವಂತಿಕೆಗಾಗಿ ಬರಹವನ್ನ ವಿರೋಧಿಸುವುದಾಗಲೀ, ಹೀಗಳೆಯುವುದಾಗಲೀ, ಅಂಥ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಬೇಕೆಂಬುದಾಗಲೀ ಒಪ್ಪುವಂತದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಮಾತು...

ಇನ್ನು ಬಳಸುವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆಯ ವಿವರಕ್ಕೊಂದು ಚಂದ ಒದಗುತ್ತೆ ಎಂಬ ಲೋಕಾರೂಢಿಯ ಅನುಮೋದನೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದರೆ ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸ್ತೇನೆ...
ಹಂಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಘನತೆ ಬಳಕೆಯಾಗೋ ಸಂದರ್ಭದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತ ಅಂತಲೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ... ಹಾಗಾದಾಗ ಬೀದಿ ರಂಪದಲ್ಲಿ ಬೈಗುಳದ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದವಾದದ್ದು ಬರಹಗಾರನ ಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಮಹತ್ತನ್ನ ಹೇಳೀತು ಅಲ್ಲವಾ...😊
ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ ಕವಿಭಾವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಾಚ್ಯ (?) ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೃದು ವಲಯ ಇದ್ದೀತಲ್ಲವಾ...
ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದವನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸೋದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ...😊

ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ... ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವಕ್ಕೆ ನಾಯಿ ಅನ್ನೋ ಪದ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ ಅಂತ ನಂಗನ್ನಿಸಿದರೆ ಶ್ವಾನ ಎಂಬ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಪದ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನು ನಾಯಿ ಅಂತಲೇ ಬಳಸಿಬಿಡ್ತೇನೆ... ನಾಯಿ ಪದ ಕೀಳು ಅಂತನ್ನಿಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಅಥವಾ ಕೋಪ ಮೂಡಿದರೆ ಅದರ ಹೊಣೆ ನನ್ನದಲ್ಲ ಅಂತಲೇ ಭಾವಿಸ್ತೀನಿ... ಅಷ್ಟು ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಪದಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರಹಗಾರನಿಗಿರೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಅನ್ಕೋತೇನೆ... ಬಹುಶಃ ನಾನು ತಪ್ಪೂ ಇರಬಹುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ....😊

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ತುಂಬ ತಾಕಿದ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾವದ ಸಾಲುಗಳು :
ವೇಶ್ಯೆಯೊಬ್ಬಳ ಎದೆಯಲ್ಲೂ
ಜಿನುಗುವ ಹಾಲಿಗೆ
ತಾಯಿಹಾಲು ಎಂದೇ
ಕರೆಯೋದು;
____ ಟೈಪಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳು 💓💓
(ಈ ಸಾಲುಗಳ ಆಳವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನಾನು ಅಶಕ್ತ...)


*** ಇದು ನನ್ನ ಭಾವ - ಇದನ್ನ ಹೇಳಿಯಾಯಿತು - ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಭಾವಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ನನ್ನದನ್ನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನಷ್ಟೇ - ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ವಾದ ವಿವಾದ ಅಥವಾ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆನಿಸದ ಚರ್ಚೆಗಳಿಂದ ನಾನು ದೂರ... ಮತ್ತಿಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸುವ ಹಂಚಿಕೆಯಿಲ್ಲ...

Monday, April 24, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದ್ನೇಳು.....

ಮನವಿದು ಭಾವಕಾಶಿ.....

ಹಾದಿ ಕವಲಾದಂತೆ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗುವಾಗ, ಆದ್ಯತೆಗಳು ಹೊಸದಾದಂತೆ ನಡಿಗೆಯ ಕಸುವನೆಲ್ಲ ಹೊಸತೇ ಹೀರುವಾಗ, ಹಳೆ ಬೀದಿಯ ಒಡನಾಟದ ಹರಿವು ತನ್ನ ವೇಗ ಆವೇಗಗಳ ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ನಿಂತೇ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಹಜ ಅಂತಲೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೇನೊ...

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಪಾದಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿದ ಆ ಹಾದಿಯ ಧೂಳ ಕಣದ, ಆ ಆಪ್ತತೆಯ ಆಳದ ಮೂಲ ಭಾವ ಸೆಲೆಯ ಸೆಳೆತವೂ ಬತ್ತಿ ಹೋಗದೇ ಇದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಬತ್ತಿ ಹೋಗದಂತೆ ನಾ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರೆ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ...

ಉಹುಂ - ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಚೈತನ್ಯ ಇಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ - ಎಷ್ಟೇ ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆ ಬೆಳೆದರೂ ಬೇರು ನಿಮ್ಮಗಳ ಮಡಿಲಲೇ - ಎದುರ್ಗೋಳ್ಳುವಲೇ ಎದೆ ಭಾರ ಜಾರುವಂತ, ವಿದಾಯಕೊಂದು ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಉಳಿಸುವಂತ ನೇಹದ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಒಡನಾಟದಲಿ ಮೌನದಲೂ ಯಾವುದೋ ಹಿತವಿದೆ...💕

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬದುಕೆಂದರೆ ನೆನಪುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ - ನಾನು ನನಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನೆನಹುಗಳು ನನ್ನಳಿವಿನಾಚೆ ತುಸುವಾದರೂ ನಿಮ್ಮಗಳ ಕರುಳ ಕಳಮಳವಾಗಿ ಕಾಡಿದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಸಾಧನೆಯೇ ಸರಿ...
#ಜೋಗಿಯ_ಬದುಕ_ಜೋಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ_ಭಾವ_ಬಂಧ_ಸಂಬಂಧ_ಆನಂದ...
---_---

ಬದುಕ ಸೋಕಿದ ಸ್ನೇಹ ಗಂಧವ ಎದೆಯ ಸಂಚಿಯ ನಿಧಿಯನಾಗಿಸಿ ಕರಗದಂದದಿ ಕಾಯ್ದು ಜನ್ಮಾಂತರ ಹಾಯುವಾಸೆ... 
ಅನುಕ್ಷಣದ ಭೇಟಿಗೆ ವರ್ಷಗಳ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಲಿ...
---_---

ಮನವಿದು ಭಾವಕಾಶಿ...
ಕಾರ್ಯ ಕಾರಣ ಮೀರಿ ಮುಟಿಗೆಯಷ್ಟು ಹೆಗಲು ತಬ್ಬೋ ಅಕ್ಕರೆ, ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನೆತ್ತಿ ನೇವರಿಸೋ ಕಾಳಜಿ, ಇಷ್ಟನ್ನ ಜೊತೆ ನಡೆವ ಜೀವಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹಂಚಬಲ್ಲವನಾದರೆ...............
ನನ್ನೊಳಗೂ ಒಲವು ಅವಿನಾಶಿ...💓

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)