Saturday, September 16, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಮೂವತ್ತೊಂದು.....

ಉಸಿರ ಬೆಮರಿನ ಮತ್ತು.....

ಗಂಡು ಬೆತ್ತಲನ್ನ ಬಯಸುವಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಕತ್ತಲನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೆ...
ಸೋಲನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕಾಯುವ ಸಾಂತ್ವನದ ಕರುಳು, ಕನಸುಗಳ ಬೇರು - ಇರುಳು ತಾಯಂತೆ...
ಕನಸಿಗೆ ಕಸುವ ತುಂಬುತ್ತಲೇ ಗೆಲುವನೂ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗಬಲ್ಲ ಒರಟೊರಟು ಹಾದಿ - ಹಗಲು ತಂದೆಯಂತೆ...
ಮುಂಬೆಳಗಿಗೂ ಮುಳುಗೋ ಸಂಜೆಗೂ ಹೊರಳೋ ಅಲೆ ಕೆಂಡಗೆಂಪು...
ಹಗಲಿನ ತಾಂಡವ - ಇರುಳಿನ ಚಂದಮ ಸಂಧಿಸುವ ನಡುಗಾಲ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ ಅರಳಿದ್ದು ಪಾರಿಜಾತ...
#ಬಲಾಬಲದಲಿ_ಹೊಯ್ದಾಡು#ಬರಿದಾಗಿ_ಹಗುರಾಗು#ಮತ್ತೆ_ಬಲವಾಗು...
⇴💑⇴

ಅವಳ ಹಬೆಯಾಡೊ ಹಸಿ ಚೆಲುವ ಹಿತವಾಗಿ ತಬ್ಬಿದ ಬೆಳಕು ಸೋರುವ ವಸನ
ಮಿಂದೆದ್ದ ಹನಿ ಹೊತ್ತೇ ಅರಳಿ ಆಮಂತ್ರಿಸೋ ಮೊಲೆ ಹೂವಿನ ಯೌವನ
ಹಸಿ ಹೆರಳ ಕೇದಗೆ ಕಂಪಿಗೆ
ಮತ್ತ ಕಂಗಳ ಚಂಚಲ ಇಶಾರೆಗೆ
ಅವನಾಸೆ ಹಕ್ಕಿ ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಸೊಕ್ಕಿ ಮಡಿ ಮರೆತ ನಡು ಹಗಲು...
ಮರುಳ ಹಸಿವಿನ ಬೆರಳ ಕೈವಾರ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದು
ವ್ಯಗ್ರ ನಡು ನಡುಗಿ ಹಿಂಡಿ ಹಿಡಿಯಾಯ್ತು ಬಿಸಿ ಬೆತ್ತಲ ಪ್ರತಿ ಕವಲು
ಉರುಳುರುಳಿ ಝೇಂಕರಿಸೊ ಉನ್ಮತ್ತ ಉಸಿರು
ಭರಪೂರ ಬೆವರಾಗಿ ಬೆಳಕಾಯ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಕರುಳು
ಹೊಕ್ಕುಳಾಳದಲೆಲ್ಲೋ ಗಡಬಡಿಸಿ ಒಡೆದ ಅಮೃತ ಗಿಂಡಿ
ಸುರಿ ಸುರಿದು ಬರಿದಾಗಿ ಬಾನು ಭುವಿಯಲಿ ಇಂಗಿ
ಸಿಡಿವ ನೆತ್ತಿಯಲಿದೋ ಸುಖದ ಸಂಭ್ರಾಂತಿ
ತೊಟ್ಟಿಲ ಕನಸಿನ ನಾವೆ ತೇಲುವ ಎದೆಯ ಕಡಲಲಿ ತೊಯ್ದು ತುಯ್ಯುವ ನಗೆಯ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ...
#ಬಿರುಬಿಸಿಲಲೂ_ಹುಚ್ಚೆದ್ದ_ಅಂತಃಪುರ..‌.
⇴💑⇴

ಮನ್ಸಿನ್ ಕದವ ತೆಗ್ದಿಟ್ ಮಲ್ಗೇ ನಾ ನಿನ್ ಕನ್ಸಿಗ್ ಬತ್ತೀನಿ -
ಬರಿಗೈ ದಾಸ ಆಗಾಕಿಲ್ಲ ಜೊಂಪೆ ಜೊಂಪೆ ಹೆರಳಿಗಿಷ್ಟು ಮಲ್ಗೆ ತತ್ತೀನಿ -
ಮಂಚಕ್ಕಾತು ಕೂತು ಇನಿತು ಪೋಲಿ ಮಾತಾಡ್ವಾ -
ನಡು ನಡುವೆ ಒಂಚೂರು ಲಜ್ಜೆಯ ಅಧಿಗಮಿಸು,
ಕಣ್ಣ ಹಸಿವಲಿ ನಾ ಮಾತು ಮರೆತಾಗ ಅಧರಕಧರವ ಸಂಕಲಿಸು,
ಕೊರಳ ಮಚ್ಚೆಯ ಕೆಣಕೋ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ಲಾಸ್ಯದಲಿ ತುಸು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಿ ಹರೆಯ...
ಮುಂದಿನದೆಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿತ್ತ ಚಿತ್ತಾರ...
#ಜೀವದಲ್ಲಿ_ಜೀವಕಣಗಳೆಲ್ಲ_ಜೀವಂತವಿರುವಂತೆ_ಸಾಕ್ಷಿ_ಈವ_ಚಾದರದೊಳಗಿನ_ಕತ್ತಲು...😉
⇴💑⇴

ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿಯ ಮೈಯ್ಯ ಪುತ್ಥಳಿಯ ಕತ್ತಲ ತಿರುವುಗಳಲಿ ನಾಚಿ ಅಡಗಿ ಕೂತಂತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಚ್ಚೆಗಳ ಸರ್ವೆಗೆ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೊರಳುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...
ಏರಿಳಿವಿನ ಜಾರು ಹಾದಿಯಲಿ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳೇ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...
ತಪ್ಪಿದ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿನ ಕಂದಾಯವ ಕೇಳದೆ ಕಟ್ಟುವ ನನ್ನ ತುಂಟ ಉದಾರತೆಯ ಮಧುರ ಪಾಪದ ಪ್ರತಿ ಪಾದಕೂ ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿನ ಬಿಸಿ ಉಸಿರಲಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...
ಇಷ್ಟಿಷ್ಟಾಗಿ ಹದ ಮೀರಿದ ಹಸಿವಲ್ಲಿನ ಉತ್ಖನನದುತ್ತುಂಗದ ಉತ್ಥಾನ ಉರವಣಿಗೆಯಲಿ ನಡುವೆ ನುಸುಳಲಾಗದೇ ಸೋತ ಗಾಳಿ ಬೆನ್ನಿಂದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಜಾರಿ ಕೋಡಿ ಬಿದ್ದ ಬೆವರನ್ನೆ ತಾಕಿ ಕಂಪಿಸಿದಂತಿದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...
#ಪ್ರಣಯ_ಪಾರಾಯಣಕೆ_ಮತ್ತೆ_ಮತ್ತೆ_ಸಿಡಿವ_ಇರುಳ_ಕರುಳು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, September 12, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಮೂವತ್ತು.....

ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಎದೆ ಹಾಡಿಯಲಿ ಹಸಿರಾಗುಳಿದ ಪುಟ್ಟ ಅಮ್ಮನ ನೆನಹು.....

ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆ:
ಅಷ್ಟುದ್ದ ಕೋಣೆ - ಅಷ್ಟೇ ಉದ್ದುದ್ದ ಹೆಸರು: "ಸಾಮಾನ್ಯ ಒಳ ರೋಗಿಗಳ ಕೊಠಡಿ..." 
ಕೋಣೆ ತುಂಬಾ ಮಾರಿಗೊಂದರಂತೆ ಮಂಚ - ಮಂಚಕ್ಕೊಬ್ಬರಂತೆ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲಿ ನರಳೋ ರೋಗಿಗಳು - ರೋಗಿಗೂ ಮಂಚದ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ - ಅವರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಅವರ ಕಡೆಯ ಒಬ್ಬರೋ ಇಬ್ಬರೋ...
ಯಾವ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಯಮನ ಭಟರು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತಿರುವರೋ ಅಥವಾ ಒಳಗೇ ನುಗ್ಗಿ ಎಳೆದೊಯ್ದಾರಾ ಎಂಬ ಕಳವಳವೇ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಕುಣಿಯುವಾಗ ನಗುತ ಮಾತಾಡೋ ವೈದ್ಯರೇ ದೇವರು - ಮನಸು ಅರಿವೇ ಆಗದೆ ಮೆತ್ತ ಮೆತ್ತಗೆ ನಾದಿಟ್ಟ ಹಿಟ್ಟಿನಂತೆ...
ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮುಗಳ ಕವಚದ ಎದೆ ಬಂಡೆ ಹಾಗೆ ಮಿದುವಾದಾಗಲೇ ಪಕ್ಕದ, ಆಚೆಯ, ಅದರಾಚೆಯ ಮಂಚದ ರೋಗಿ ಕೂಡ ನೆಂಟನಂತೆ ಕಾಣೋದು...
ಅಂತ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಆ ಮೂಲೆಯ ಮಂಚದ ಅಂಚಲ್ಲಿ ಹೀಚು ಕಂದನ ಅವುಚಿ ಕೂತ ಹೆಣ್ಣು ಜೀವ - ಕೆರೆಯ ಮೀನೊಂದನು ಅನಾಮತ್ತು ಎತ್ತಿ ಬೀದಿಗೆಸೆದಂತೆ ಮುಖ - ಇದ್ದೀತು ವಯಸು ಹದಿನೆಂಟೋ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತೆರಡು ಹೆಚ್ಚೋ...
ಆ ಜೀವದ ಮಡಿಲಲಾಡೋ ಇನ್ನೂ ವರುಷ ತುಂಬದ ಹಸುಳೆಯ ಎದೆ ಗೂಡಿನ ಅಪಸವ್ಯಕ್ಕೂ ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ಹೃದಯದ ರಂದ್ರಕ್ಕಿಟ್ಟದ್ದೇ ಇಷ್ಟುದ್ದ ಹೆಸರಂತೆ ವೈದ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ...
ದೊಡ್ಡಾಸ್ಪತ್ರೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಅರಿಯದ ಕಣ್ಣೀರು...
ದೇವ ನಗೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಡುವ ದೇವನಿಗೆ ತಾಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಶಾಪ ತಾಕದೇ...!?

ಈ ನಗರ - ಆ ದೊಡ್ಡಾಸ್ಪತ್ರೆ - ಸಂತೆಯಂತೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕೋ ಪರೀಕ್ಷಾ ಕೋಠಡಿಗಳು - ಕಿಸೆ ಸುಡುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು - ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸೋ ರೋಗಗಳ ಹೆಸರು - ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ - ಅವೆಲ್ಲಕಿಂತ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಜೀವದ ಕರುಳ ಕೊಯ್ಯುವುದು ಮಡಿಲ ಕೂಸಿಗೆ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದ ಉಪಚಾರ; ಕಾರಣ ಒಡಲು ತುಂಬಿದ ಮಗು ಹೆಣ್ಣು... :(
ಅಸ್ತಿತ್ವವನೇ ತಿವಿಯುವ ಮಾತಿನ ಮನೆಯವರು - ದುಡಿಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಅಸಹಾಯ ಗಂಡ - ಸುತ್ತ ಸುಸ್ತು ಕಂಗಳ ಸಂತೆ - ದವಾಖಾನೆಯ ವಿಚಿತ್ರ ಘಮಲಿಗೆ ಕರುಳಿನಾಳದಿಂದ ಗುಡುಗುಡಿಸಿ ಬರುವ ತಳಮಳದ ಅನಾಥ ಭಾವ - ಗಡಿಬಿಡಿ, ಗದ್ದಲಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಉಸಿರ ಕವುಚಿದ ಗರ್ಭಸ್ಥ ಮೌನ - ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲೂ ಬೆಚ್ಚಿ ನಡುಗುವ ಕಂದಮ್ಮನೆದುರು ಕೂತವಳ ಸಂತೈಕೆಗೆ ಉಬ್ಬಿದ ಕೊರಳ ಸೆರೆ, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿದೂ ಸುರಿಯದಂತಿರುವ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೇ ಸಾಥಿ... 

ಇದೀಗ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಪಾಪುವಿನ ಎದೆ ಬಗೆದು ಅದೇನೇನೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ...
ಯುಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಗೋ ಘಂಟೆಗಳ ಕೊನೇಲಿ "ಆಪರೇಶನ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಕಣಮ್ಮಾ" - ವೈದ್ಯರ ಅದೊಂದು ಮಾತೀಗ ಸಾವಿರ ಆನೆಯ ಬಲದ ಸಮಾಧಾನ...
ಆದರೂ, ಅಮ್ಮನಾದರೇನಂತೆ ತುರ್ತು ನಿಗಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದೇ ಬಾರಿ ಪ್ರವೇಶ...
ಕಣ್ಣ ನದರಿನಾಚೆಯ ಕಂದನ ಭಾರದ ಉಸಿರಾಟ - ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿ ಒಡಲಿಗೇ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದ ಚಡಪಡಿಕೆ - ಕಣ್ಣ ನಿದ್ದೆ ಆರಿ ದಿನವೆಷ್ಟಾಯಿತೋ...

ಇದೆಲ್ಲ ನಡೆವಾಗ ನಾ ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ: 
ಒಂದು ಮಾತು, ಒಂದೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಭರವಸೆಯ, ಧೈರ್ಯದ ಮಾತು - ‘ಏನಾಗಲ್ಲ ಹೆದರಬೇಡಮ್ಮಾ, ಎರಡು ದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತೆ...’
ಆಪರೇಶನ್‌ಗೆ ರಕ್ತ ಬೇಕಾದ್ರೆ..?
ಇದ್ದಾರೆ ಬಿಡಿ ಗೆಳೆಯರು, ಕರೆಸೋಣವಂತೆ...
ಯಾವ ಬಾಗಿಲು ಎಲ್ಲಿಗೊಯ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೋ ಅಂತ ಕಂಗಾಲಿನಲಿ ಕಣ್ಬಿಡುವಾಕೆಗೆ - ಕೊಡಮ್ಮಾ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಸು; ನಾ ತರ್ತೀನಿ ಗುಳಿಗೇನ, ಊಟಾನ...
ಅಷ್ಟೇ... ಒಂದು ಮುಟಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ - ನನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ...

ಇದೀಗ ಆ ಪಾಪುವೂ ಇದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೊಠಡಿಯ ಬೆಡ್ ನಂ.___
ಮೂಗು, ಎದೆ, ಕೈಗೆಲ್ಲ ಕೊಳವೆಗಳು... 
ಕರುಳಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಿದ ನಡುಕ...
ಆದರೂ ಮಗು ಅದು - ದೈವ ರೂಪ - ರಕ್ಕಸ ಗೈರತ್ತು - ನೋವಿಗೆಂದು ಅಳುತ್ತಲೇ ನನ್ನದೊಂದು ಮಂಗಾಟಕ್ಕೆ ಚಕ್ಕನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತೆ - ಬದುಕಿನ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ...
ಇತ್ತ ತಂಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾವಿನ್ನು ಹೊರಡಲನುವಾಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಅತ್ತ ಆ ಕಂದನ ಅಳುವಿಗಿಂತ ನಗೆಯ ಕಿಲಿಕಿಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು - ಸಣ್ಣ ಸಮಾಧಾನ...
ಆ ಬೆಳಗು ಸೂರ್ಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನೆತ್ತಿ ಏರೋ ನಡು ಹೊತ್ತು - ‘ಅಣ್ಣಾ ಅಣ್ಣಾ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ’ ಎಂಬ ಕೂಗಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಓಡಿದ್ದೆ ಬೆಡ್ ನಂ.___ ಹತ್ತಿರ...
ಆ ಪಾಪುವಿಗೆ ಮತ್ತೇನಾಯ್ತೋ ಅನ್ನೋ ದಿಗಿಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ...
ಉಫ್...!!!
ಆ ತಾಯಿ ಕರೆದದ್ದು ನೋವಿಗಲ್ಲ... 
ಆ ಕ್ಷಣ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತಿದ್ದುದು ಜನ್ಮಗಳ ಮಮತೆ... 
ಆ ಘಳಿಗೆ, ಆ ಚಿತ್ರ, ಬಳಿ ಕರೆದು ಆಕೆ ಆಡಿದ ಮಾತು ನನ್ನೆದೆಯ ಕಣ್ಣಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸಲಾರದು... 
ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ "ತನ್ನೆಲ್ಲ ಜಂಜಡಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ನನ್ನೆಲ್ಲ ಬಡಾಯಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ‘ಊಟ ಮಾಡಿದ್ಯಾ’ ಅನ್ನೋ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋ ಆಯಿ" ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾದಳು...

ಮಂಜಾದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾದ ಆ ಚಿತ್ರ: 
ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬಿದ್ದ ದಿನದಿಂದ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ನು, ಗ್ಲುಕೋಸು ಅಂತ ಕೊಳವೆಯಿಂದ ಕರುಳ ಸೇರೋ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಉಸಿರು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಯಾವ ನೋವಿಗೋ, ಇನ್ನಾವ ಕನಸಿಗೋ ಕ್ಷಣಕೊಮ್ಮೆ ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರುಚಿ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಪು ಎಲ್ಲ ನೋವ ಮರೆತು ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಹೊಟ್ಟೆಗೊದೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ತಾಯೆದೆಯ ತೊಟ್ಟಿಂದ ತನ್ನ ಪಾಲಿನ ಅಮೃತ ಹೀರುತಿತ್ತು...
ಕೂಸು ಮತ್ತೆ ಕೂಸಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ ತಾಯೊಲವ ಒಡಲ ಖುಷಿಯ ಸೀಮಾಂತ ಭಾವಲಿ ಆ ತಾಯಿ ನಾನೊಬ್ಬ ಪ್ರಾಯಸ್ಥ ಗಂಡು ಪ್ರಾಣಿ ಎಂಬುದನೂ ಮರೆತು, ಕೇವಲ ಒಂದೆರಡು ಭರವಸೆಯ ಆಪ್ತ ಮಾತಿನ ಬಂಧವಾದ ನನ್ನನ್ನು ಆ ಪರಿ ಕೂಗಿ ಕರೆದು ಹೇಳಿದ ಮಾತು:
" ಅಣ್ಣಾ ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ, ಪಾಪು ಅಮ್ಮಿ ಉಣ್ಣತಾ ಇದೆ..."

ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳಾಚೆ ಮನದೊಳಮನೆಯ ಮಾತು ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ - ಆಯಿ ಅಂದರೆ ಆಯಿ ಅಷ್ಟೇ - ಜಗದೆಲ್ಲ ಆಯಂದಿರಿಗೆ ಸಾಸ್ಟಾಂಗ... 
#ವಿವರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕದ ಸೀಮಾಂತ ಭಾವ ಎದೆಯಲ್ಲಿ - ಘಟನೆಯ ವಿವರವಷ್ಟೇ ಈಗಿಲ್ಲಿ...
_/\_!!!_/\_

ಅವಳೆಂದರೆ,
ಕಳೆದು ಕೊಂಡೇನೆಂಬ ಕಿಂಚಿತ್ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲದೇ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡ ಜಗಳಾಡಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಪ್ರೀತಿ ಮಡಿಲು - ದೇವರಂತ ಮುದ್ದು ಗೆಳತಿ...😘😘
#ಆಯಿಯೆಂಬೋ_ಒಲವ_ಆಲ...💖

Wednesday, August 16, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಭತ್ತು.....

ಮಳೆ ಕೊಯ್ಲು.....

ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಕನಸ ಬಿತ್ತಲು ಹನಿ ನೀರಿಲ್ಲ - ಅನಾವೃಷ್ಟಿ...
ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಬೀಜವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಹದ ಮಾಡಿದ ನೆಲದ ಗುರುತೂ ಉಳಿಯಲ್ಲ - ಅತಿವೃಷ್ಟಿ...
ಆದರೆ ಮಾತ್ರ - ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಎದೆ ನೆಲದ ಜೀರ್ಣವಾಗದ ನೆನಕೆಗಳ ಕಳೆ, ಕೊಳೆಯ ಕರುಳ ಹುಣ್ಣು ಕರಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ...
#ಬಿಸಿಲು_ಮಳೆ_ಹದವೇ_ತಿಳಿಯದ_ಬದುಕು_ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ...
;;;;;^!^;;;;;

ಗುಡಿರ್ಗುಡಿಸಿ ಮಾತಾಗಿ
ಮಿಂಚಿ ಬೆಳಗಿ ಚೆಲುವನೀಂಟಿ
ಮೋಡ ಸಿಡಿದು ಹನಿಯಾಗಿ
ಬಾನ ಪ್ರೇಮ ಮಳೆಯಾಗಿ
ಇಳೆಯೆದೆಯಲಿ ಇಂಗಿತು...
ಇಳಿದಿಳಿದು ಬಾನ ತೇಜ
ಹೊಸ ಹಸಿರಿಗೆ ಮೊದಲ ಬೀಜ
ಭುವಿ ಗರ್ಭದ ಬಿಸಿಯಲಿ...
#ಮೊದಲಾಮಳೆ_ಮೈನೆರೆದಿಳೆ...
;;;;;^!^;;;;;

ಅಂಗೈಯಿಂದ ಅಂಗೈಗೆ ಆಲಿಕಲ್ಲನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ ಕಣ್ಣರಳಿಸೋ ಮಗಳ ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿ ಹೊನ್ನ ಬಣ್ಣವಾಗಿ, ನಗೆಯು ಮಲ್ಲಿಗೆ ತೋಟ...
ಬಲವಂತಕೆ ಅಂಗಳಕಿಳಿದು ಮಳೆಗೆ ಮುಖವೊಡ್ಡಿದ ನಾನು ಒಳಬಂದು ಜಗುಲಿಯ ಕನ್ನಡಿ ಒಡೆದೆ...
#ಬಣ್ಣ_ಬಳಿದೋದ_ದರ್ವೇಶಿ_ಮುಖ...
;;;;;^!^;;;;;

ಈ ಅಡ್ಡ ಮಳೆಗೆ ಆ ಹಾದಿಯ ಕೊಳೆಯೆಲ್ಲ ಬಳಿದು ಹೋದಂತೆ ಈ ಎದೆಯ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಹಾವಸೆಯೂ ತೊಳೆದು ಹೋಪಂತಿದ್ದರೆ...
#ಕಣ್ಣ_ಹನಿ_ಎದೆಯ_ಮಿದುವಾಗಿಸುವುದೆಂಬುದು_ಎಲ್ಲ_ಕಾಲಕೂ_ಸತ್ಯವೇನಲ್ಲ...
;;;;;^!^;;;;;

ಅಡ್ಡ ಮಳೆಯ ಮುಸ್ಸಂಜೆಗೆ ಮನಸು ಮಗುಚಿ ಬಿದ್ದರೆ ಮಳೆಯ ಹಳಿಯಲಾರೆ...
#ಮಳೆಗೇನು_ಗೊತ್ತು_ಚಿಗುರಿದ_ನೆನಪ_ಹಕೀಕತ್ತು...
;;;;;^!^;;;;;

ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿದು ಕಣ್ಣ ಹನಿಯ ಒರೆಸೋ ಮೋಡ - ಎದೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಒಡೆದ ಹನಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಚಿಗುರ ಸೃಜಿಸಿ ಭರವಸೆಯನುಣಿಸೋ ಭುವಿಯೊಡಲು; ಉಸಿರ ಹಿಂಡಿ ಸಾವ ತೋರುವ ಎದೆಯ ಗಾಯಕೂ ಸಿಹಿ ಮದ್ದು...
#ಭಾಷ್ಯಗಳ_ಮೀರಿದ_ಒಲವ_ಭಾಷೆ...
;;;;;^!^;;;;;

ಅವನ ತುಂಟತನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತವೆ ನಾಚಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಅವಳ ಕಂಗಳು...
ಒಳನಾಡಿಗಳ ಮೀಂಟುವ ಅವನ ನಗೆಯ ಭಾಷೆ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯ ರಂಗಾಗಿ, ತುಟಿ ಕಟಿಗಳ ಕಂಪನವಾಗಿ, ಉಸಿರ ಬಿರುಸಲಿ ಎದೆಯ ಮಿದುವಿನ ಹಿಗ್ಗಾಗಿ, ಹಿತವಾಗಿ ಬೆವೆತ ಕಂಕುಳ ಘಮವಾಗಿ, ಕಾದ ಇಳೆಯ ಮಳೆಯ ಕನಸಾಗುವುದು...
#ಸಂಜೆಮಳೆ_ಅರಳುಮಲ್ಲಿಗೆ...
;;;;;^!^;;;;;

ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ - ಮೂರು ಸಂಜೆಯ ಮೂಡುಗಾಳಿಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನೆತ್ತಿ ತೋಯಿಸೋ ಮಳೆಯ ರಾಗಕೆ...
ಹೂತ ಕನಸಿನ ಹೆಣಗಳೆಲ್ಲ ಘೋರಿಯೊಡೆದು ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ತೇಲಿ ಬಂದು ಎದೆಯ ದಂಡೆಗೆ ಬೀಳುವ ರುದ್ರ ವೇಗಕೆ...
#ಸಂಜೆಮಳೆ_ಅರುಳುವ_ಮುನ್ನವೇ_ತೊಟ್ಟು_ಕಳಚಿದ_ಮಲ್ಲಿಗೆ...
;;;;;^!^;;;;;

ಮುಂಬೆಳಗಲೇ ಎದ್ದು ಮುಡಿ ಮಜ್ಜನ ಮಾಡಿದಂತ ಒದ್ದೊದ್ದೆ ಹಾದಿ...
ಸುರಿದು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸುರಿಯಲಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನ ಬಾನು...
ಭಾವಕೋಶದಲ್ಲಿ ಜಡ ವಸ್ತುಗಳೂ 'ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳ್ಬೇಡ' ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಏನೇನೋ ಪಿಸುನುಡಿಯುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲ್ಲಿ...
ಕಣ್ಣಿಗೆ, ಕಾಲಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಹೊಸದೆನಿಸೋ ಬೀದಿಯಲೂ ಭಾವಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ಸಂಬಂಧಿಗಳು...
#ಮಳೆಮಾಸ_ಹಾದಿ_ಬೀದಿಗೆಲ್ಲ_ಮತ್ತೆ_ಹೊಸ_ಹರೆಯ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, August 14, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು.....

ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದೆದೆಗೋಡೆ.....

ಎನ್ನ ಒಳಗೇ ಒಲವಿರಲು ನಿನ್ನ ಹಂಗೆನಗಿಲ್ಲ - ಹಂಗಿನಲಿ ಒಲವು ಬೊಗಸೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಳಕು...
ಅಂತೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿಲ್ಲದೇ ಒಲವಿಗೆ ನೋಟದ ಹರಹಿಲ್ಲ, ಜನ್ಮ ವಿಸ್ತಾರವಿಲ್ಲ...
ಸೂರ್ಯನುಸಿರಿಗೆ ಹೂವು ಅರಳಿ ಬೆಳಕೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಗಂಧವೂ ಸ್ವತಂತ್ರ...
ಭಾವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಂತೆ ಬೆಳೆದು, ಭವದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ಕರಗಿ, ಕರಗಿಯೂ ಬೆಳೆಯುವ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳೆರಡು ಪರಸ್ಪರಾಲಂಘಿಸಿ ಹೊಸ ಸ್ವತಂತ್ರ ಗತಿ ಹುಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಒಲವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅವಲಂಬಿತ...
#ಏನ_ಹೇಳಿದೆನೋ_ನಂಗೇ_ಅರಿವಿಲ್ಲ...
{!}+{!}+{!} 

ಅದೇನು ದೌರ್ಬಲ್ಯವೋ ಕಾಣೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ - ಸಾವಿನ ಮನೆಯೊಂದನುಳಿದು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸು ಹಬ್ಬಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ ಬಂಧಗಳ ಮೌನದ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು, ಮೇಲರಿಮೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರದೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ...
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವರ ಆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಭಾವಗಳೆದುರು ಮಾತನ್ನೇ ಧೇನಿಸುತ್ತ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ಕಣ್ಬಿಡುತ್ತ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗೋ ಅಸಹಾಯ ಮೂಗ ನಾನು...
#ನಗಬೇಕಾದಾಗಲೇ_ಅಕಾರಣ_ಮಗುಚಿಬೀಳುವ_ಅಪದ್ಧ_ಮನಸು...
{!}+{!}+{!}

ಮಾತಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಿರುಗೋ ಭಾವ ತೀವ್ರತೆ ಮನಸಿಗೆ ದಕ್ಕದೇ ಹೋಗುವ ಕೆಲವು, 'ಮತ್ತೆ ......... ಮತ್ತೆ' ಎಂಬೋ ಶುಷ್ಕ ಶಬ್ದದ ನಡುವಿನ ಉಶ್ವಾಸ ನಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾತನೆಲ್ಲ ಬಚ್ಚಿಡುವ ಇನ್ಕೆಲವು - ರದ್ದಿಯಾದದ್ದು ಸಾಕಾಗಿ, ಸೋತು ಸೋತು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮುಖ ತಿರುವಿದೆ...
ನಾಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಒಂಟಿ ನಡೆದು ಸೋತದ್ದು ನಂಗಾಗಿಯೇ ಮತ್ತು ಆ ಸೋಲಲ್ಲೇ ನನ್ನ ನಗುವೂ ಅಡಗಿದೆ ಅಂತ ಅರಿವಾಗಿ ಮರಳಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ ಬಂದರೆ ಹಾದಿಯೆಲ್ಲ ಬರಿದೋ ಬರಿದು...
ಯಾವ ಕವಲಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸರಿದು ಹೋದರೆಂದು ತಿಳಿಯದ  ಹಿಂದಿಲ್ಲದ ಮುಂದಿಲ್ಲದ ತ್ರಿಶಂಕು ಪಿಶಾಚಿ ಈಗಿಲ್ಲಿ ನಾನು...
ನೆಪಕೊಂದು ಕುಂಟು ಕನಸನಾದರೂ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡು ಬದುಕೇ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ...
#ನೆನಪುಗಳ_ಕಾವಲು_ಕಾಯುತ್ತ_ಕಾಯುತ್ತ_ಎದೆಗೋಡೆ_ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದೆ...
{!}+{!}+{!}

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ ಅಯಾಚಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳೋ ನಿರಂಕುಶ ಖಾಲಿತನ - ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನೋವು ನಲಿವು ಎರಡೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಬಿಸಿಯ ಚೆಲ್ಲಿ ಎದೆ ಕೊಳವ ಕದಡುತ್ತವೆ - ಸಿಡಿವ ಕಂಗಳಾಳದಲಿ ಸೋತ ರಟ್ಟೆಯ ಬಿಂಬ - ಕೊನೆ ಕೊನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರ ಭಾರ...
ಆದರೂ,
ಕನಸೇ ನಿನ್ನ ಕನಸುವುದ ಬಿಡಲಾರೆ - ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನೋವಾಯ್ತೆಂದು ಕರುಳ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಬಂಜರಾಗುವುದು ನನ್ನ ಹಾದಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ...
ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಬದ್ಕಿರೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾದ್ರೂ ನಗುವನ್ನ ಸಲಹಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು...
#ಹೆಜ್ಜೆ_ನಡುಗಿದಷ್ಟೂ_ಗೆಜ್ಜೆಗೆ_ದನಿ_ಹೆಚ್ಚು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, August 1, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು.....

ಅಂದಾದುಂದಿ ಕಳೆದೋದ ಅಷ್ಟೊಂದು ವರುಷಗಳು..... 

ಕಪ್ಪಾದರೂ ಇರುಳು; ಕಪ್ಪಲ್ಲ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕು -
ಬೆಳ್ಳಗಿದ್ದರೂ ಹಗಲು ಹಾಲಲ್ಲ; ತೋರುವಲ್ಲಿ ಎದೆಯ ಒಡಕು...

ನಂಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಉತ್ತಿ ಬಿತ್ತಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...
ಪ್ರೀತಿಯ ಮಟ್ಟು ಪೆಟ್ಟುಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲ...
ನನ್ನದೇನಿದ್ದರೂ ಆ ಆ ಕ್ಷಣಗಳಿಗಿಷ್ಟಿಷ್ಟು ತೋಚಿದಷ್ಟು ತೋಚಿದಂತೆ ಸ್ಪಂಧಿಸುವುದು, ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು...

ಪ್ರೀತಿ ಮೌನದ ಕಡಲು ಅಂದವರ ನಡುವೆ ನಾನು ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯೊಡ್ಡುತ್ತೇನೆ...
ನಿಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತೂ ಅಲ್ಲ, ಮೌನವೂ ಅಲ್ಲ - ಅದು ಹಸಿದೆದೆಯ ಜೊತೆ ಕೂತು ಘನತೆ ತುಂಬಿ ಕೊಡುವ ಮಾತು ಮೌನದ ಹದ ಬೆರೆತ ಭರವಸೆಯ ತುತ್ತಿನ ಸ್ಪರ್ಶ...

ನಂದೇನಿಲ್ಲ ಬಿದ್ದ ಬೀಜದ ಆಯ್ಕೆಯದು ಮೊಳೆಯುವುದಾ ಇಲ್ಲಾ ಕೊಳೆಯುವುದಾ ಎಂಬುದು - ಎನ್ನೆದೆಯ ಬಿಸಿ ಬರೀ ಪೋಷಕ ಪುರವಣಿ ಅಷ್ಟೇ...

ನಿಜ ಗೊತ್ತಾ,
ನಂಗೆ ಅನ್ನ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಮರುದಿನ ಆ ನಾಯಿಗೆ ಅಜೀರ್ಣ - ಜಗದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ನಾಯಿ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ...
#ಯಾರದು_ಜಾಲಿಯ_ಮರದಡಿ_ನೆರಳ_ಹುಡುಕುವವರು...

ಮರಳಿ ಬಾರದ ಮನ್ವಂತರಕೆ ಮರಮರಳಿ ಹೊರಳ್ಹೊರಳಿ ಕನವರಿಸುವ ಕರು ಮನಸು...
ನಗೆಯ ನಿನ್ನೆಯ ಹೊಗೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಇಂದಿನಲಿ - ಹಾಗಿದ್ದೂ ನಾಳೆಯ ಕನಸುವುದು ನಿಲ್ಲದು; ನೆರಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೇನಂತೆ ಬೇರಿಹುದಲ್ಲ ಜಾಲಿ ಮರಕೆ...
ಸಂತೆಯೊಳಗಣ ನಗುವಿಗೆ ಏಕಾಂತದಿ ಸುರಿದೋದ ಎದೆಹನಿಯೇ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಘ್ಯ ಅಂತಂದರೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಕೇಳಬೇಡಿ...

ಪಕ್ಕನೆ ಅತ್ತುಬಿಡೋ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು, ರಟ್ಟೆಗೆ ಬಲ ತುಂಬದೇ ಹುಚ್ಚು ಇಚ್ಛೆಗಳ ಕಿಚ್ಚನು ಮೈಮನದೆ ತುಂಬಿ, ಬಿಕ್ಕಿ ನಗಬೇಕಾದ ಹರೆಯವ ಕೈಗಿತ್ತು ಮಜ ನೋಡುವ ಬದುಕಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯವ ಏನೆಂತು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ...
ಆದರೂ, ಎಂಥದ್ದೇ ಆದರೂ ನಗುತಿರುವಂತೆಯೇ ಪಾತ್ರ - ಆಗಬಾರದೆ ಗೋಡೆಯ ಚಿತ್ರ...
ಯಾವುದೂ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಉದ್ದುದ್ದ ಬೆಳೆಯಬಾರದಲ್ಲವಾ...

"ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವಾಗುವುದು ಅಮ್ಮನ ಕರುಳ ಬಲದಿಂದ...
ಬದುಕು ಹಬ್ಬವಾಗುವುದು ಅವರವರ ಆತ್ಮ ಬಲದಿಂದ..." ಹೀಗಂತ ನಾನೇ ಹೇಳಿದೆ...
ಆದರೆ ಮೂವತ್ತು ಮತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಳೆದು ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಬಾಗಿಲಲಿ ನಿಂತು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ  ಆ ಆತ್ಮಬಲ ನನ್ನಲಿದೆಯಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಆಗಿರುತ್ತೆ...

ಅದೇ ಹೆಸರು, ಏರಿಳಿವ ಉಸಿರು, ಅದೇ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತ, ನಿಲ್ಲದ ಹೃದಯದ ಲಬ್ ಡಬ್ ಬಡಿತ ಮತ್ತು ಗೋನಾಳಿ ಒಡೆವಂತ ಅಟ್ಟಹಾಸ...
ಜಗದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನೂ ಬದುಕಿಯೇ ಇದ್ದೇನೆ...

ಆದ್ರೆ ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ತಳ ಒಡೆದ ಮಡಕೆಯಂತ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾ ಸತ್ತು ದಿನವೆಷ್ಟಾಯಿತೋ...
ಹೆಣವೊಂದು ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಂತೆ ಈ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ತುಕಾಲಿ ದಿನಗಳು...

ಅರೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಸಣದ ಮುತ್ತುಗದ ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ದುಂಬಿಯೊಂದು ಸುರತಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುದ ಕಂಡೆ - ಮತ್ತೆ ಎದೆಯ ಗಂಗಾಳದ ತಳದಲ್ಲೊಂದು ಭರವಸೆಯ ಬಿಂದು...
ಈ ವರ್ಷ ಮಳೆ ಸಮೃದ್ಧವಿದ್ದೀತು...

ಹುಟ್ಟು ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಸಾವು ಯಾರದೇ ಅಂಕೆಯಲಿಲ್ಲ; ಈ ಬದುಕು ಇದು ನನ್ನದು...
ಹೌದು, ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇರ್ಲಿ ಬಿಡು ಅನ್ನೋದು ಸಿಗದ ಹಣ್ಣು ಹುಳಿ ಹುಳಿ ಎಂಬ ನರಿ ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ವಾರ್ಥ...

ಶುಭಾಶಯಗಳು ಬದುಕೇ - 
ಎಲ್ಲ ತೊರೆದೋದ ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯ ಮಾಡುಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಉಳಿದೋದ ಅನಾಥ ಎಣ್ಣೆಯ ಗಿಂಡಿಯಂತೆ ಸಾವಿನ ಕಣ್ಣಂಕೆಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ - ಎಂದೋ ಅನಾದಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ತೇದಿಯ ದಿನ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ...      

                                        ___ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ 

Tuesday, July 18, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು.....

ಏನೋ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು..... 

ಸಾವನ್ನು ಜೀವಿಸುವ ಭಾವಾನುಭಾವ ಸಂಗ್ರಹ ಈ ಬದುಕು...
ನನ್ನೊಳಗಣ ಹಗಲ ಮುಖ ಹಾಗೂ ಇರುಳ ಮುಖದ ನಡುವಿನ ನಾಡಿ ನುಡಿಯ ಹಾಡು ವಿರೂಪಗೊಂಡು ಆತ್ಮಾನುರಾಗ ತೀವ್ರತೆ ಕಳಕೊಂಡ ಹೊತ್ತು ಬದುಕೇ ಸಾವು...
!!!#!!!

ಪಡೆದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣಕೊಂದು ಧನ್ಯವಾದದ ಆಭಾರ ಮನ್ನಣೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಖುಷಿಪಡಿಸಿ ಮರೆಯುವುದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆಗೀಗ ಕೊಟ್ಟವರ ಕೊಡುಗೈಯ್ಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ಮೆರೆಸುವುದಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ...
ಆ ಪ್ರೀತಿ ತುತ್ತಿಟ್ಟ ಹೃದಯಕೆ ಇನಿತಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಯನೇ ಬಡಿಸಬಹುದಾದ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶಕೂ ಹಸಿ ಭಾವದಿ ಕಾಯುವುದು - ಕಾಯುತ್ತ ಕಾಯುತ್ತ ನಾವು ಪಡೆದ ವಲಯದಿಂದಾಚೆಯೂ ಹಿಗ್ಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಹಂಚುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿ ಬಿಳಲನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು...
ಬಯಲಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗಿ ತೆರೆದ ತೋಳ ತುಂಬ ಗಾಳಿಯು ಕದ್ದ ಗಂಧ ಪ್ರೀತಿ...
ಪಡೆದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಎದೆಯ ಮೃದು ಮಿಡಿತವು ಬಿಡಿಸಿದ ಬಣ್ಣದ ಬಿಲ್ಲು ಪ್ರೀತಿ...
#ಪ್ರೀತಿಗೆ_ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ_ಪ್ರೀತಿಯ_ಉಡುಗೊರೆ...
!!!#!!!

ಕತ್ತಲ ಕಣ ಕಣದಿ ಕದ್ದು ಕುದಿವ ಸುಖದ ಹಪಹಪಿ...
ಬೆಳಕಿಗೋ ಎಲ್ಲವನೂ ಒಡೆದು ತೋರುವ ಹಠ...
ಕತ್ತಲ ಬೀಜದ ಚಿಪ್ಪೊಡೆದು ನಕ್ಕ ಬೇರು - ಚಿಗುರನು ಸಂಧಿಸುವ, ಬಂಧಿಸುವ ತಂತುವಿನಲಿ ಹೊಚ್ಚಿಹುದು ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿನ ಅನುಸಂಧಾನ...
#ಅಜ್ಞಾನಿಯ_ವಿಜ್ಞಾನ...;)
!!!#!!!

ಸಾವು, ನೋವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತಾಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ಬದುಕಿನ ಸಹಜ ಸೌಜನ್ಯ...
ಸಾವು, ನೋವುಗಳು ಕೂಡಾ ಸುಳ್ಳಿನ ಅಥವಾ ಸೋಗಿನ ಪರವೇ ನಿಂತಂತಾಗೋದು ನಿಜದ ವಿಷಾದ...
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಗುಡಿ, ಆದರ್ಶದ ಬೀಗ, ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕಾವಲು, ಸೌಜನ್ಯದ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ...
ಬದುಕಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಬಿಸಿಬಿಸಿ, ರುಚಿರುಚಿ ಕೂಳು...
!!!#!!!

"ನಗುವಿಗೆ ತೂಕವಿಲ್ಲ, ನೋವ ಹಿಮ ಕರಗುವದೇ ಇಲ್ಲ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಸಾವಿನಷ್ಟು ಸುಖವಿಲ್ಲ ಬದುಕಿಗೆ... 
ಎದೆಯ ಅಭಿಮಾನ ಅಸಹಾಯವಾಗೋಕೂ ಮುಂಚೆ ಉಸಿರು ತಂಪಾಗಿಬಿಡಬೇಕು..."
  ___ನೋವ ಹಾದಿಯ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿದ ಕಣ್ಣ ಬಿಂದುವಿನ ಭಾರ ಭಾರದ ಮಾತು ಕಿವಿಯ ಸುಡುತಿದೆ...
!!!#!!!

ರಂಗಸ್ಥಳದ ಆವಾಹಿತ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಕರಗಿದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವತೆಗೂ ಮನಸು ಆರ್ದ್ರವಾಗಿ ಸ್ಪಂಧಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಒಂಚೂರು ಮನುಷ್ಯನಾಗಬಹುದಿತ್ತೇನೋ...
#ನಾಟಕೋತ್ಸವ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Friday, July 14, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು.....

ಮಳೆ - ಬಣ್ಣ - ಅವಳು - ಕಡಲು.....

ಹೇ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗೀ -
ಅಲೆ ತಲುಪದ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಬರೆಯ ಹೋದೆ - ಕರಿಗಪ್ಪು ಹಸಿ ಮೋಡವೊಂದು ಒಳಗೊಳಗೇ ನಕ್ಕಿತು...

ಜೊಳ್ಳು ಬೀಜವನ್ನು ಗೊಬ್ಬರ ಗುಂಡಿಯಲಿ ಹೂತರೂ ಆಗೋದು ಮಣ್ಣೇ...

ಹೊರಗೆ ಆರ್ಭಟದ ಗಲಗಲ... 
ಆಳಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಕ್ರುದ್ಧ ಮೌನ...
ಎಂಥ ಮಳೆಗೂ ತುಂಬದ ಪಾತ್ರ...
ಗಾಳಿಯಲೆಗೆ ನೀರಲೆಯ ಸಾತತ್ಯ...
ಈ ಮನಸೂ ಆ ಕಡಲಂತೆಯೇ - ಒಳ ಹೊರಗಿನ ತಿಕ್ಕಾಟದಲ್ಲಿ, ಎಂದೂ ತುಂಬದ ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ...
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟೇ - ಕಡಲು ತನ್ನದಲ್ಲದ್ದನ್ನು ದಡಕೆ ದೂಡಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಗುರುತುಗಳನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ತಾನು ತಾನಾಗಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಈ ಮನದೆ ಎಷ್ಟೇ ಹಳತಾದರೂ ನೆನಪುಗಳ ಗಾಯ ಮಾಯಲಾರದು...
ಸಾವಿರ ನದಿಗಳ ಸಿಹಿ ನೀರಿಗೂ ತನ್ನ ತನದ ಉಪ್ಪು ಬೆರೆಸುವ ಕಡಲ ಕಲೆ ಮನಕೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ...

ತುಂಟ ಗಾಳಿ ಅಲೆಯೊಂದು ಸುಳಿಸುಳಿದು ಬಳಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಇನಿದನಿಯಲಿ ಎನ್ನ ಹೆಸರನು ಉಸುರಿದೆ - ಕಂಗಳಿವು ನಿನ್ನನಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿವೆ...

ನೆನಪುಗಳ ಕೂಡಿಡಬೇಕು - ನಗೆಯ ಜಾಡಿನ ಗುರುತುಳಿಯಬೇಕು...😍😍

ಬಸುರಿ ಮೋಡ ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿವಾಗ ತುಂಟ ಅಲೆಯೊಂದು ಅಲೆದಲೆದು ಬಳಿ ಬಂದು ಕಣ್ ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಿನ್ಹೆಸರ ಉಸುರಿತು...
ನೆನಪ ನಾಭಿಯಾಳದಿಂದ ಹುಚ್ಚೆದ್ದ ಮೃಗೋನ್ಮಾದವೊಂದು ಎದೆ ಹೊಕ್ಕು ಅಲೆಯಂತೆ ಕುಣಿದಾಡಿತು...
#ನೆನಪುಗಳ_ಕೊಂದು_ಕೊಂಡೊಯ್ಯೋ_ತಾಕತ್ತು_ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ_ಸಾವಿಗೂ_ಇಲ್ಲ...

ಸುರಿಯುತಿರಲಿ ಸೋನೆಯಂತೆ ಎತ್ತಿಡುವ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣದ ಹುಡಿ...
#ಹೆಜ್ಜೆ ಜಾಡು_ಗೆಜ್ಜೆ ಹಾಡು_ಕನಸ ಸುರಗಿಯ ಗಂಧ...



ದನಿಯಿಲ್ಲದ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ ಬಣ್ಣವೇ ಮೆರಗು... 
ತುಸು ಸೋಕಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ನಗೆ ಬಣ್ಣದ ಸೆರಗು...
#ಹೆಜ್ಜೆ, ಗೆಜ್ಜೆ, ಬಣ್ಣ - ಲಜ್ಜೆ ಒಜ್ಜೆಯ ಬೆರಗು...😍😘

ಚಿತ್ರ ರೂಪದರ್ಶಿಗಳು: ಅರ್ಚನಾ ಖ್ಯಾಡಿ ಹಾಗೂ ಸುಮತಿ ದೀಪಾ... 



*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, June 12, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ನಾಕು.....

ಒಂಚೂರು ಘನ ಗಂಭೀರ ಮಾತು.....

ನನಗನ್ನಿಸುವಂತೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೈಗೂಸುಗಳು...
ನಂಬಿದವನಿಗೆ, ಅವ ನಂಬಿದ್ದೇ ದೇವರು; ಮತ್ತವ ನಂಬಿದಲ್ಲೇ, ನಂಬಿದ ಆಕಾರದಲ್ಲೇ ಅವತರಿಸ್ತಾನೆ...
ಬದುಕಿನದ್ದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬದುಕಿನಾಚೆಯ ಸತ್ಯಾಮಿಥ್ಯೆಗಳಿದ್ದೀತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ನಂಬಿಕೆಯ ರೂಪಗಳಷ್ಟೇ...
ನಡೆದವನು ನಡೆದದ್ದೇ ಹಾದಿ - ಗಮ್ಯದ ಹಂಗಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಹಾದಿ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಪಯಣ ನೀರಸ...
ಹಾಗಾಗಿ ಗಮ್ಯವನ್ನ (ಬೇಕಾದರೆ ಭಗವಂತ ಅನ್ನಲೂಬಹುದು) ಸೇರು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹುಡುಕು ಅನ್ನುವುದು ಚಂದ ಅನ್ಸುತ್ತೆ...
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಡೆಯುವುದರ ಹೊರತು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೇನಿದೆ...
ಹಾದಿಯ ಸಕಲವನೂ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆವುದರ ಚೆಲುವು ಗಮ್ಯಕ್ಕಿರುವುದು ಅನುಮಾನ - ಇದ್ದರೂ ಇದೇ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಹೇಳೋದು - ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾ ಸೇರಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಗಮ್ಯ ಅಷ್ಟೇ...
#ನನ್ನ_ನಂಬಿಕೆ...
)(!)(

ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯ ಹರಹಿನ ಕಿನಾರೆಯ ಬಯಲಲ್ಲಿ ತಾನೆಸೆದ ಕಸಗಳನುಳಿದು ಇನ್ಯಾವ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ತೊಳೆ ತೊಳೆದು ಮರಳುವ ಮರುಳ ಅಲೆಗಳದದೆಂತ ಸ್ವಾರ್ಥ...!!!
ಇಂತಾಗಿ ಅಲೆಯ ಬೇಹದ್ ಸ್ವಾಧೀನತೆಯನೂ ಸಹನೆಯಲಿ ಭರಿಸುವ ಕಿನಾರೆಯ ಮೌನ ನಗು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತೆ...!!!
ನೆನಪುಗಳ ಗುರುತುಳಿಯಬಾರದು; ಹಾಗಂತಲೇ ವಿಧ ವಿಧ ಕನಸುಗಳ ಹೆಣೆದದ್ದೇ ಹೆಣೆದದ್ದು...
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಕನಸ ಗಾಳಿಪಟಕೆ - ಮರು ಹಗಲಿಗೆ ಕನಸೇ ನೆನಪಾಗಿ ಎದೆಯ ಬದುವಿನ ಸುತ್ತ ಕಸದ ಗುಡ್ಡೆ; ಹಹಹಾ, ಮತ್ತದು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಸ...
ನಗುವೆಂದರೆ ನೋವಿಲ್ಲದಿರುವುದಲ್ಲ - ನೋವ ಭರಿಸುವ ಅಥವಾ ಮರೆಸುವ ಮನದ ಮನೆಯ ಶಕ್ತಿಮದ್ದು ಅದು...
#ಥೋ_ಸಂಜೆಗಳಲಿ_ಮಳೆಯಾಗಬಾರದು...
)(!)(

ತನಗೆ ದಕ್ಕದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಮಗೆಲ್ಲ ಬಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬದುಕ ಎದುರಿಸಲರಿಯದೆ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಅರಿವು ಒಡೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಾವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ದೊಡ್ಡತ್ತೆಯ ದೊಡ್ಡ ಕಂಗಳು, ಬಂಡಿ ಕುಂಕುಮ...
ಕಣ್ಣಲುಳಿದ ಈ ಬದುಕ ಹಾದಿಗೆ ಅಗಾಧ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆರಳನಿತ್ತು ವಯಸು ಮಾಗಿ, ದೇಹ ಬಾಗಿ, ಉಸಿರು ಚೆಲ್ಲಿದ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ ಹಾಗೂ ಮನೆತನದ ಗುರುಗಳ ಉರಿದ ಚಿತೆ...
ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಗೆಳೆಯನಂತೆ, ಬಂಟನಂತೆ ತುತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಯಲಿದ್ದು ಕೊನೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಹುಚ್ಚಿನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡು ಕುನ್ನಿಯ ಕೊನೆಯ ದೈನ್ಯ ನೋಟ...
ಕಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳ ನಿಗೂಢವಾಗಿಟ್ಟು ಕಾಡ ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿದ ಓರಗೆಯ ಅಣ್ಣನ ತಣ್ಣಗೆ ಕೊರೆಯುತಿದ್ದ ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿ ದೇಹ...
ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಆ ವೃದ್ಧರ ಗೂಡಿನ ಅಪರಿಚಿತ ಅಜ್ಜಿ ಅಪರಿಚಿತವಾಗುಳಿದೇ ಈಗಿದ್ದು ಈಗಿಲ್ಲದಂತೆ ಕೈಮೇಲೆ ಉಸಿರು ಚೆಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದ ಬದುಕ ಕ್ಷಣಿಕತೆ...
ಉಫ್...
ಬದುಕನಾವರಿಸಿ ಮುಂಗೈಯ ಮೂಲೆಗೆ ಸಾವಿನ ಕಮಟನ್ನು ಬಳಿದು ಹಸಿ ಹಸಿಯಾಗುಳಿಸಿ ಹೋದ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಗಳು..
ಸಾವು ಎದೆಯ ಎಡೆಯಲಾಡುವಾಗ ಬೆಳುದಿಂಗಳೂ ಮಂಕು ಮಂಕು...
)(!)(

ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ (?) ಜೀವಂತವಿರಿಸುವುದು ಅವನೊಳಗಣ ಆರದ ಅಗಾಧ ಅಜ್ಞಾತ ಅತೃಪ್ತಿಯೇ ಇದ್ದೀತು...
ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ, ಮೋಹ, ಧರ್ಮ, ಕರ್ಮ, ಸಂಸಾರ, ಸನ್ಯಾಸ, ಮಾತು, ಮೌನ - ಓಹ್!! ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚಂದ ಚಂದನೆ ಹೆಸರುಗಳು...
ಎಲ್ಲ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಕವಲುಗಳೇ - ದೇಹದ್ದಿಷ್ಟು, ಭಾವದ್ದಿಷ್ಟು...
ಕೊನೆಗೆ ಸಾವಿನಾಚೆಯ ಪಯಣ ಅಥವಾ ಬದುಕು, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಂಬಲ ಕೂಡ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಬೇರಿನ ಟಿಸಿಲೇ ಅಂತನ್ನಿಸುತ್ತೆ ನಂಗೆ...
#ನಾನೆಂಬೋ_ಅತೃಪ್ತ_ಆತ್ಮ...
)(!)(

ನೇಹವೇ -
ಮುರಿದ ಮೂಲಾಧಾರವನೂ ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಹುರಿಗೊಳಿಸಿ ಕನಸುಗಳ ನೆಡುತಲಿ, ಸೆರೆಯುಬ್ಬಿ ಹಿಂಡುವೊಲೂ ಸಹಸ್ರಾರ ಬಿರಿವಂತೆ ದನಿಯೆತ್ತಿ ಹೊರಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಅಲೆಅಲೆಯ ನಗೆಯ ಭಾರಕೆ ನನ್ನ ತಳವಿರದ ಹುಸಿ ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಕುಬ್ಜತೆಗೆ ನಾಚಿ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತವೆ ಕೆಲ ಘಳಿಗೆ...(!)
#ಸಾವಿಗೂ_ಕಣ್ಕುಕ್ಕುವ_ನಿನ್ನ_ನಗೆಯಲೆಯಲಿ_ತೇಲಲೆಳಸುವ_ಸ್ವಾರ್ಥ_ನಾನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, June 1, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು.....

ನೇಹವೆಂಬೋ ಭಾವಾನುಭಾವ.....

ನೇಹವೇ,
ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಆಗೀಗ -
ಕಳೆದೋಗಬೇಕು ನಾನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ - ಕಸರಾಗುವ ಮುನ್ನ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ...
ಆಗೆಲ್ಲ -
ನಿನ್ನ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಜಗದ ಕುಹಕದ ಕಣ್ಣಿಂದ ಬಚ್ಚಿಡಲೋಸುಗವೋ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಹೂಳಿಡುವುದೇ ಹಗುರತೆಯ ಹಾದಿ ಎಂತಂದೋ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ನಿನಗಾಗಿ ನೀ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನೀರವತೆಯ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಬಾರದು ಎಂತಲೇ ಹೆಣಗುತ್ತೇನೆ...
ಆದರೆ,
ಆ ಜಿದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಭಾವ ಬಂಧದ ಬೆಸುಗೆಯ ನಡುವೆ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಿಡ್ಡಿನ ಕಂದಕವ ಕಂಡು ಕರುಳು ಕಟಕಟಿಸುತ್ತದೆ...
ಅಲ್ಲಿಗೆ,
ಮತ್ತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೌನದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಲೊಚಗುಡುತ್ತ ತೆವಳುವ ಹಸಿದ ಹಲ್ಲಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ - ಮಾತಿನ ಅಸಹಾಯ ಅನುಸಂಧಾನ...
ನಿಜವೆಂದರೆ - ಸುಲಭವಲ್ಲ ಹೆಳವನಿಗೆ ಒಂಟಿ ನಡಿಗೆ...
#ಸಾವೆಂದರೆ_ಮತ್ತೇನಲ್ಲ_ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ_ರದ್ದಿಯಾಗುವುದು...
{\!/!\!/}

ಬರಿ ನೇಹವೇನಾ - ಅಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ...
ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರೇಮವಾ - ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ...
ಮತ್ತೆ...?
ಭಾವದ ಸಲಿಗೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಾಟಿದರೆ ಮೈಲಿಗೆಯಂತೆ...!!
ಲೋಕ ವಿವರ ಕೇಳತ್ತೆ - ಬಂಧ, ಸಂಬಂಧ ಏನು? ಹೇಗೆ? ಎಷ್ಟು? ಯಾಕೆ? ಎಲ್ಲೀವರೆಗೆ?
ಅರೆರೆ -
ಅರ್ಥವಾಗಲ್ಲ ನಂಗೆ: ಪ್ರಕೃತಿ ಪುರುಷ ಹೃದಯ ಸಂಗಾತಕ್ಕಾವ ಗೋತ್ರ, ಪ್ರವರ...?
ನನ್ನೊಳಗೋ ಅದಿಷ್ಟೇ -
ನೇಹಕೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಕಿಂತ ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಕೆಳಗೆ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದ ಬಯಲಲಿ ಆಮೋದದಿ ತುಯ್ಯುವ ಹೆಸರಿರದ ಅಮೂರ್ತ ನಗೆ, ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಣ ಬಿದಿಗೆ ಬೆಳ್ದಿಂಗಳ ಭಾವ ಜೀವ ಬೆಸುಗೆ...
#ಕಡಲು_ಪೌರ್ಣಿಮೆ_ಸುಖದ_ಕಣ್ಣಂಚ_ಹನಿ_ಮೌನ_ರಾಗ...
{\!/!\!/}

ಒಂದು ಮುರ್ಕಿಯ ಅಂಚಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಅರಿವೆ ಪರಿವೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂಧಿಸ್ತೀವಿ - ಸಣ್ಣ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಗಾವುದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯ ಸರಸ ವಿರಸದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ತೀವಿ - ಇನ್ಯಾವುದೋ ಕವಲು, ಸಣ್ಣ ಅಮಲು, 'ನಾನು' 'ನೀನು'ಗಳ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರವನ್ನು ಸಾಧಿಸ್ತೀವಿ...
ಸಂಧಿಸಿ ಬಂಧಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರದ ಅಂದವನ್ನ, ಬಂಧವನ್ನ ಸಕಾರಣಕ್ಕೋ, ಅಕಾರಣಕ್ಕೋ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕುವ ವಿದಾಯವೆಂದರೆ ಬದುಕಿರುವಂತೆಯೇ ಸಾವನ್ನ ಅನುಭವಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲವಾ...
#ಬಂಧ_ಕನಸು_ಅರ್ಧಬರೆದಸಾಲು...
{\!/!\!/}

ಸಾವಿರ ಬಾರಿ "Love You" ಅಂತಂದು ಹೆಗಲು ತಬ್ಬಿಯೂ ಪ್ರೇಮವಲ್ಲದ, ಪ್ರೇಮವಾಗದ; ಅಷ್ಟೇ ಬಾರಿ "Hate You" ಅಂದು, ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುನಿದು ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡೂ ಶಾಶ್ವತ ಮುಖ ತಿರುವಿ ನಡೆಯಲಾಗದ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ಭಾವಾನುಭಾವ ಆಪ್ತತೆಗೆ ನೇಹವೆಂದಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನಂತ ಕೂಗಲಿ...
ಚಣ ನಿಲ್ಲುವ ತಾಣವಲ್ಲದೆಯೂ ಅಲೆದಲೆದು ತೂರಿ ಬರುವ ಅಲೆಯ ಮೋದ; ಮರಳಿ ಮರಳಿ ಮೊರೆವ ಮಾತೆಲ್ಲವ ಮೌನದಲೆ ಆದರಿಸೋ ಕಿನಾರೆಯ ಸಂವೇದ - ಯುಗಯುಗಾಂತರದ ದಿವ್ಯ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನು...💞
#ನೇಹವೆಂಬೋ_ಶರಧಿ...
{\!/!\!/}

ಕಣ್ಣ ಕದಲಿಕೆಯ ಕಾಣು - ಮಾತು ಮಾತಲಿ ಮಾತು ಕಟ್ಟಿದ ಭ್ರಮೆಯ ಗೂಡು ಒಡೆದೀತು...
ನುಡಿಯಾಚೆಯ ನಡೆಯ ಗ್ರಹಿಸು - ಮಾತಾಗದ ಅಸಲೀ ಭಾವದ ಆಳಗಲದ ಅರಿವಾದೀತು...
ಆಪ್ತತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲಿ ಭಯದ ಗೋಡೆ ಒಡೆದು, ಪ್ರೀತಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು, ಭಾವ ಬಯಲಾಗಿ ಬಂಧ ಬೆಳಕಾಗಲಿ - ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಎದೆ ಒಡೆವ ಮೌನಕಿಂತ ಕಿವಿ ಸುಡುವ ಮಾತೇ ಹಿತ...
#ಮಾತಿನಾಳದಮಾತು_ಮಾತುಮರೆಸಿದಮಾತು_ಎದೆಯಹೂಳಲಿಹೂತುಕೂತಿರೋಮಾತು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, May 22, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೆರಡು.....

ನೋವು - ನಲಿವು - ಮಸಣವಾಸಿ - ಬದುಕು.....

ಎತ್ತರವ ಏರಲಾಗದ ಏದುಸಿರು ಎದೆಯ ಹಿಂಡುವಾಗ ಫಕಫಕನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡ್ತೇನೆ...
ನೋವನ್ನು ನಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿ ನೋವಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವವನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದ ಭಾವ...
ನೋವಿಗೀಗ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ...
ಕತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಹಾವೂ ಹಾರವೇ ಅಂತೆ...
ವಿಷ ಕೊರಳಿನ ವಿಶೇಷ ಬಣ್ಣ ಆಯ್ತಲ್ಲ...
ಬದುಕು ನೀಡಿದ ಕೈತುತ್ತು ಕಹಿ ಅಂತ ಮುಖ ತಿರುವಿದರೆ ಹಸಿದು ಮಲಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ...
ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಕಹಿ ಸಹನೀಯ ಅಲ್ವಾ...
ನೋವು ಬದುಕಿನ ನೆರಳಾ...?
ಬದುಕು ಸಾವಿನ ಒಕ್ಕಲಾ...??
ಎಲ್ಲಾ ತಳಕಂಬಳಕ...
ಸಾವು, ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು, ಕಾದು, ತೆರೆಯದೇ ಹೋದರೆ ಕಿಟಕಿಯಿಂದಲಾದ್ರೂ ಒಳ ಬಂದು ಆಥಿತ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸ್ತಾವೆ...
ನಗುವಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ - ಮಹಾ ಕೊಬ್ಬು; ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಟ್ಕೊಂಡು, ನಾವೇ ಕಾದು ರಾಜೋಪಚಾರ ಮಾಡಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಡದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಮನಸು ಬುದ್ಧಿ ಜತೆಗೂಡಿ ಈ ಬದುಕನ್ನ ಶಿವನಾಗಿ ಗೆಲ್ಬೇಕು...
ಗಂಗೆಯ ಮುಡಿಗಟ್ಟಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಹಣೆಗಿಟ್ಟು, ಚಂದಿರನ ಕಂದೀಲ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಶವದೆದುರು ತಾಂಡವವಾಡಬಲ್ಲವ ಮಾತ್ರ ಮಸಣದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಗೌರಿಯ ತಬ್ಬಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಬಲ್ಲ...
#ಮಸಣವಾಸಿ_ಬದುಕು...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಬದುಕೇ -
ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಹುಚ್ಚ ನಾನು,
ಜಿಗುಟು ಜಿಗುಟು ಕನಸು ನೀನು...
ಆದರೂ,
ಅನುಭಾವಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಹರಿವು ತುಂಬುವ ಅನುಭವಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಗುರುವು ಬೇಕೇ...
ಪ್ರಾರ್ಥನೆ:
ನಾ ಹಾಯುವ ಹಾದಿ ತುಂಬಾ
ಉಳಿಯಲಿನಿತಿನಿತು ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯ ಹಾಯಿ ಬಿಂಬ...
#ಅರಿವಿನ_ನದಿಯ_ಹಾದಿ...
/\/*\/\_/\/*\/\

ಕನಸಿಗೆ ಬಳಿಯಲು ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟೂ ಬಣ್ಣವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೇ...
ಬಿಡು ವತ್ಸಾ, ಎಲ್ರೂ ಬದುಕನ್ನ ಕಾಣೋದು ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಯ ಕಣ್ಣಗುಡ್ಡೆಯಿಂದಲೇ; ಅವೆರಡೇ ಗಟ್ಟಿ ಬಣ್ಣಗಳು - ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಉಳಿದ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ವೇನೋ...
ಅರೇ ಹೌದಲ್ವಾ, ನೋವು ನಗುವಾಗಿ ಹೊರಳೋದು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭ...!!!
#ಪುಟ್ಟ_ಮನಸು_ಬೆಟ್ಟ_ಭರವಸೆ...
             __ಜೊತೆ ಮಾತು: ಸ್ವಾತಿ ಕಶ್ಯಪ್
/\/*\/\_/\/*\/\

ದೃಶ್ಯದಿಂದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ದಾಟುವ ನಡುವಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ಧವನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸು - ನಾಟಕದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ - ಪರದೆ ಎಳೆದ ಮೇಲೂ ಅಂಕದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ನೀನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)