Saturday, April 21, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತೇಳು.....

ಸಾವು : ಬದುಕಿನ ಹಾದಿ.....  

ಕೋಗಿಲೆ ಮರಿಯ ಅಳುವನೂ ಇಂಚರ ಅಂದವರು ಕಾಗೆಯ ಲಾಲಿಯ ಹೊಗಳಿದ ದಾಖಲೆ ಇಲ್ಲ...
#ಪ್ರೀತಿಗೂ_ದನಿಯ_ಇಂಪಿನ_ಮೋಹ...
#ನೋವನೂ_ನಗೆಯ_ಹರಿವಾಣದಲೇ_ತೆರೆದಿಡಬೇಕು...
↯↯↯↺↻↯↯↯

ಒಳಗೆ ನಗು ಸತ್ತ ಘಳಿಗೆ ಮೊಗದಿ ಸಾವಿನ ಕಳೆಯ ಕಾಡಿಗೆ... 
#ಮೊಗವು_ಮನದ_ಕನ್ನಡಿ...
↯↯↯↺↻↯↯↯

ಹೇಗಿದೀಯಾ ಅಂದ್ರೆ........... ಬದ್ಕಿದ್ದೀನಿ...................  ಅಷ್ಟೇ.......... ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ..... ಉಸಿರ ಭಾರಕ್ಕೆ ಎದೆ ತುಸು ಬೀಗಿ ಬಿಗಿದಂತಿದೆ..... ಅಷ್ಟೇ ಅಷ್ಟೇ....🙂
↯↯↯↺↻↯↯↯

...........ನಿದ್ದೆಗಾದರೂ 'ಬದುಕಿನ' ಕನಸು ಬರಬಾರದೇ - ಕನಸಿಗಾದರೂ ಮುಟಿಗೆ ನಗೆ ಮುಗುಳ ಸುರಿಯಬಾರದೇ............
#ಹಸಿವೆಂದರೆ_ಅನ್ನವೊಂದೇ_ಅಲ್ಲ...
#ಅನ್ನವೆಂದರೆ_ಹೊಟ್ಟೆಯ_ಹಿಟ್ಟೊಂದೇ_ಅಲ್ಲ...
↯↯↯↺↻↯↯↯

ಸಾವಿಗೆ ಕಾಯುವ ಕಾಯಕ - ಬರದೇ ಬರಿದೇ ಕಾಡುವ ಪ್ರೇರಕ.....
ಭಯವೇನಿಲ್ಲ ಬದುಕ ನಡೆಯೆಡೆಗೆ - ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ ಅದರ ಬೇಗೆಗೆ....... ಅಷ್ಟೇ......
#ಅವಳು
#ನನ್ನ_ಮಾತನ್ನೂ_ಆಡುತ್ತಾಳೆ...
↯↯↯↺↻↯↯↯

ಹೆಣವೊಂದು ದೊಡ್ಡ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಜೀವಿಸುವಿಕೆಯ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತದೆ...
#ನಾನು...
↯↯↯↺↻↯↯↯

ದವಾಖಾನೆಯ ಕೋಣೆ ತುಂಬಿದ ಹಳದಿ ಹಳದಿ ಮಂಕು ಮಂಕು ಬೆಳಕು ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೋವಿಗೂ ನಗುವಿಗೂ ತನ್ನ ಉತ್ತರ ನಿರಾಮಯ ನಿರ್ಮಮ ಮೌನವಷ್ಟೇ ಎಂಬಂತೆ ತಣ್ಣಗೆ ಮಿನುಗುತ್ತೆ...
#ನಿರ್ಲಿಪ್ತಿ... 
↯↯↯↺↻↯↯↯

ಖುಷಿಯಾಗಿದೀನಿ........ ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ತೀನಿ........ ಖುಷಿಯಾಗೇ ಹೋಗ್ತೀನಿ....... ಅಷ್ಟೇ.....ಎನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಿಗೆ ಕನ್ನ ಕೊರೆದರೆ ನಿಮಗೂ ಖುಷಿಯೇ ಸಿಗಲಿ.......☺
#ಸಾವೆಂಬೋ_ಬದುಕಿನ_ಚಡಪಡಿಕೆಯ_ಮುಖ್ಯ_ಹಾದಿ 


*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Saturday, April 14, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತಾರು.....

ಬಡಬಡಿಕೆ.....
(ಕೂಡಿಸಿಟ್ಟ ಬಿಡಿಸಾಲು...)


↝↝↝ ಆಗೀಗ ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕು ಹಂಗಂಗೇ - ಮರೆಯದಂಗೆ ಹುಡುಕಿ ಬರುವ ಮನಸುಗಳ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲಾದರೂ ಹಾಂಗೆ...
#ಮನದ ದಂಗೆ...


↝↝↝ ಪ್ರತೀ ಬೀದಿಯ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮಬ್ಬು ಮೂಲೆಯಲಿ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಇಲ್ಲವೇ ಅತೃಪ್ತ ಕಾಮವೊಂದು ತನ್ನ ಹೆಣವ ತಾನೇ ಕಂಡು ಅಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ - ಪ್ರೇಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ...
#ಮಳೆಯಲ್ಲಿ_ನೆನೆವಾಗಲೆಲ್ಲ_ಮಂಗ_ಮನೆಯ_ಕನಸು_ಕಂಡಂತೆ...


↝↝↝ ನಮ್ಮ ನೆರೆಳು ನಮಗೆ ನೆರಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ...


↝↝↝ ಎದೆಯ ಬಗ್ಗಡದ ನೀರೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಣ ಪಾಪೆಯಲಿ ಕಾದಿಟ್ಟ ನಗೆಯ ಕಣಗಳು ಕೂಡ ಒಂದೆ ಬಣ್ಣದ ನೀರಾಗಿ ಕೆನ್ನೆ ತೋಯಿಸುವಾಗ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟದ್ದೇನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟದ್ದೇನು - ಏನ ಭಂಗಿಸಿ ಏನ ಹಂಗಿಸಿದೆ...


↝↝↝ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯ, ನಿತ್ಯ ಅತೃಪ್ತಿಗಳೇ ಇಲ್ಲಿಯವೆಲ್ಲವೂ ಮತ್ತು ಈ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯಗಳೇ ಬದುಕಿನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಹಾಗೂ ಸೌಂದರ್ಯದ ನಿಜ ಮೂಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...!!


↝↝↝ ಬೆಂಕಿಗಿಟ್ಟ ಹೆಣದ ನೆತ್ತಿ ಸಿಡಿದ ಸದ್ದು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ನೀರವದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿನ ಗುಟ್ಟು ಒಡೆದಂತೆನಿಸಿ ಸಾವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಭವ್ಯತೆ ಕಂಡದ್ದು ನನ್ನ ಹುಚ್ಚಿರಬಹುದಾ...!!!


↝↝↝ ಚಂದ್ರನೂರ ಸೂಜಿಗಲ್ಲು ವಕ್ಷ ಶೃಂಗ - ಸುಖಾಗ್ನಿ ಮಡು ಯೋನಿ ಸುಳಿ - ವಿಜೃಂಭಿತ ವೀರ್ಯದ ಉರಿ ಕಮಟು - ಅತೃಪ್ತ ಕನಸಲ್ಲೂ ಒಂದು ತೃಪ್ತ ಸ್ಖಲನ...
#ಬದುಕ_ಮೈಮಾಟ...  

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Wednesday, April 4, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತೈದು.....

ಸಾಲು ಸಾಲು ಅಪಶಬ್ದ..... 

ನಾನಾ ವಿಧದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳ ಸುಖ ಹಾಗೂ ಸುಖದ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಚಂದದ ಶುದ್ಧ ರಂಗಿನ ಹೆಸರುಗಳು: ಹುಟ್ಟು - ಭಾವ - ಬದುಕು - ಸಾವು ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಉಪಾಂಗಗಳು...
#ಆತ್ಯಂತಿಕ_ಸುಖಗಳೆಲ್ಲ_ವಿಸರ್ಜನೆಗಳಲ್ಲೇ_(!?)...
↫↴⇱⇲↵↬

ಕೇಳಿಸ್ತಾ -
....... ಉದ್ದೇಶಗಳಿಲ್ಲದ ಜೀವಿತ ಉದ್ದವಾದಷ್ಟೂ ಉಪ್ಪುಪ್ಪು......
ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇನೆ ಹಾಗಾಗಿ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಲಾರೆ ಅಥವಾ ಯಾರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಆಗಲಾರೆ.......
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಬೇಲಿಯೊಳಗಿನ ಹೂವು - ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಬಯಲ ಗಂಧವೆಂದವನು ಕ್ಷುದ್ರ ಜೀವಿ......
ಆದರೂ ........ ಹರಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು....... ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ............... ಹೊರಟುಬಿಡಬೇಕು..... ಅಷ್ಟೇ......
#ಒಂಚೂರು_ಹುಚ್ಚು_ಬಡಬಡಿಕೆ...
#ನಾನು...
         ____ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
↫↴⇱⇲↵↬

ತುಡಿತ ಮಿಡಿತದ ಕುಸುರಿಯ ನವಿರು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಭಾವದ ನೆರೆ ಏರಿದಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿಯುವ ಪರಿಯೆಂತು..!!??
ಅಥವಾ ಏರಿದ ವೇಗವೇ ಇಳಿವಿಗೂ ಕಾರಣವಾ...!!??
ಬಿದ್ದ ಮಳೆ ನೆಲದಲಿ ಇಂಗಿ ಝರಿಯಾಗಿ ಹರಿಯದೇ ನೆರೆಯಾದಂತೆ...
ಅಂಥ ನೆರೆ ಇಳಿದ ಮೇಲಣ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಮೌನಕೂ ಎದೆ ಕೊಡುವ ರೈತಾಪಿ ವ್ಯವಧಾನವ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದು, ಮೌನದ ಗೋಡೆ ಬಿರುಕಿನ ಗೂಡಲ್ಲಿ ನಗೆಯ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಮಾತು ನಾನು...
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಮೌನ ಗುಡಿಯ ಹಾಡು - ನನ್ನೊಡನೆಯ ನಿನ್ನ ಮೌನ ಒಡೆದ ಗೂಡು...
↫↴⇱⇲↵↬

ಹೊರಗೆಲ್ಲ ಭ್ರಾಂತು - ಒಳಗೆಲ್ಲ ಬಣ ಬಣ...
ಆದರೂ ಹುಚ್ಚನ ನಗುವಲ್ಲಿ ಹುಳುಕಿಲ್ಲ ಕಾಣಾ...
............ಬದುಕು ದಕ್ಕದವನಿಗೆ ಸಾವೇ ಸಂಭ್ರಮ............. ನಗೆಯ ಸಾಕಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಸಾವೂ ಸಂಭ್ರಮ.........
#ನಾನು...
#ಉಳಿದಂತೆ_ಎಲ್ಲ_ಕುಶಲ_ಸಾಂಪ್ರತ...
          __ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
↫↴⇱⇲↵↬

'ಕೋಟೆ' 'ಕೋಟೆ'ಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆಯೇ ಯುದ್ಧದ ಸಾರಥಿ... ಗೋಡೆ ಒಡೆಯಲನುವಾದವನು ಶಾಂತಿ ವಿರೋಧಿ...
#ಮಾತಾಡೋನೇ_ಮಹಾ_ಪಾಪಿ...
#ಸಂಬಂಧಗಳು_ಮತ್ತು_ಬಣ್ಣದ_ಪರದೆಗಳು...
↫↴⇱⇲↵↬

ನಾ ಪೊರೆಯದೇ, ಅವ ತೊರೆದನೆಂದು ನೋಯುವೊಲು.........
#ನನ್ನ_ನಾ_ಕಾಣ_ಬಯಸದ_ಕಣ್ಣು...
#ನಾನು...
↫↴⇱⇲↵↬

ಒಡೆದ ಕೈಯ್ಯ ಕೊಳಲು - ನಂಜೇರಿದ ಉಸಿರು - ಎದೆ ನೆಲದ ತುಂಬಾ ಮುಳ್ಳು ಜಾಲಿಯ ಬೀಜ ಬಿರಿದು ಕುಂತಿದೆ...
ಹಸಿ ಹಸಿರು ನೆರಳು ತುಳಿಯದ ಕಲ್ಲು ಹಾದಿಯ ಬಿಸಿಲು ಜೀರ್ಣವಾಗದೇ ಕರುಳು ಸೋತಿದೆ...
ಕಣ್ಣಂಗಳವ ತುಳಿತುಳಿದು ಎಬ್ಬಿಸದಿರಿ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳೇ ನಿದ್ದೆ ಬೇಕಿದೆ - ಬೆಳಕೂ ತಲುಪದಂತ ನಿದ್ದೆ ಬೇಕಿದೆ...
#ಹಾಂ_ಪ್ರೀತಿಯ_ಹೊತ್ತು_ಸಾಗಲಾಗದ_ಸೋಲಿಗಿಷ್ಟು_ವಿಶ್ರಾಂತಿ_ಬೇಕಿದೆ...
↫↴⇱⇲↵↬

ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಇದೆ ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆಯ ನಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖವೂ ಇದೆ......
#ಗೆಲುವು... 
↫↴⇱⇲↵↬

ಸುಳ್ಳು ನುಡಿಯಲ್ಲ - ಸತ್ಯವನ್ನ ಆಚೆ ಬಿಡಲ್ಲ - ನಾಲಿಗೆಯ ಪಾರುಪತ್ಯದಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಜಾಣ ಕುರುಡರ ಸಂತೆಯಲಿ ಸಭ್ಯತೆಯ ಮೆರೆಯುವುದು - ಕದ್ದು ತಿನ್ನೋ ಆಸೆಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕಾಯೋದು - ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನೀಗದ ಬಯಕೆಗಳ ಅತೃಪ್ತ ಚಡಪಡಿಕೆ - ಪೊಳ್ಳು ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳ ಹಾದಿಯ ಸವಿಯೋ ಭಂಡ ಬದುಕು - ತಿರುಕನೂರಿನ ಮುರುಕು ಗದ್ದುಗೆ........
#ನಾನು_ನನ್ನದು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ನಾಕು.....

ಉಗಾದಿ.....

ಮೋಡದ ಮೆಲು ಮುದ್ದಿಗೆ ಭುವಿ ಹೆಣ್ಣಾದ ಸುದ್ದಿ - ಮಣ್ಣ ಘಮದಲ್ಲಿ...
ಭಂಡ ಗಾಳಿಯ ಬೈಯ್ಯಬೇಕಿದೆ - ನಿನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳೋ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಧೂಳಕಣ...
ನಿನ್ನ ಉಂಗುರ ಬೆರಳ ಬಿಸುಪಿನ ತುಂಟ ಕರೆಯ ಹಾಗಿದೆ - ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಮಳೆ ಹನಿ...
ಇಂತೀಗ -
ಇರುಳಿಗೂ ಮೂರು ಘಳಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಹರೆಯದ ಹಸಿ ಉಸಿರು ನಾಭಿ ತಿರುವಿನಲಿ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದೆ...
ನೀನಿಲ್ಲಿ ಈ ಹೊತ್ತು ಕರೆಯದೇ ಬರಬಾರದೇ; ಕಳ್ಳ ನಗೆಯ ಹೊತ್ತು - ಈ ಮಳೆಯ ಹಾಗೆ, ಆ ನೆನಪ ಹಾಗೆ...
#ಮಳೆಯ_ಹಾದಿಯಲಿ_ಒದ್ದೊದ್ದೆ_ನಿನ್ನ_ಹೆಜ್ಜೆ_ಗುರುತು...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಒಂದೇ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಲು ಭಾವಗಳೇನು ಬುದ್ಧಿಯ ಕಸರತ್ತೇ...?!
#ನಾನು...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಕಣ್ಣು ಸಿಡಿಯುವ ಬೆಳಕು - ಕೊರಳ ಬಿಗಿಯುವ ಕತ್ತಲು...
ಕನಸ ಸಾಂಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹಾದಿಗೆ ನಗೆಯ ನೆನಪೂ ಕೂಡಾ ಕರುಳ ಮುಳ್ಳು...
ಮಳೆಯ ಬಯಸಿ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಗೆದ್ದಲಿಗೆ ದೀಪದ ಬುಡವೇ ಮಸಣ...
ತುಂಡು ಬಾಲದ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳಾದ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಹಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹುಳಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿ...
ನಡು ಕಾಡಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತ ಸೋತು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದರೆ 'ದಾಟು ಬಳ್ಳಿ'ಯ ಮೇಲೆ ನೆಪದ ಆರೋಪ...
#ನನ್ನ_ಹಾದಿ...
         ***ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕೂತ ಬೇರೇ ಬೇರೆ ಸಾಲುಗಳು; ಅರ್ಥ ಮಾತ್ರ ಕೇಳ ಬೇಡಿ...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಅಮ್ಮ ಗುಮ್ಮನ ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ - ಕಂದ ಮಡಿಲ ಬಳಸಲೆಂಬಾಸೆಗೆ...
#ಹೆಣ್ಣು...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ನೀನಾಗಿ ಜೀವಿಸು - ಹೆಜ್ಜೆಯ ಅಪರಿಚಿತತೆಯನ್ನೂ ನಗುವಾಗಿ ಆವಾಹಿಸು...
ದಿನವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ - ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಿನ್ನದೇ...
#ಒಳ_ಮನೆಯ_ಬೆಳಕು...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ನಾನು ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕೋನಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವನಾದಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಾದೆ...
#ಕಥೆ...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಬೆಂಕಿಯೂರಿನ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮಾತಿನ ಹುಳಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಮಾರಲು ಹೊಂಟವನಿಗೂ ಹಗಲಿನುರಿಗೆ ನೆತ್ತಿಯ ಅಡವಿಡುವುದೇನೂ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ - ಈ ಇರುಳಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ; ಶವದ ಮನೆಯಂತೆ ತಣ್ಣಗೆ ಕೊರೆವ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಸಂಭಾಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ...
#ತರಹೇವಾರಿ_ಹಸಿವಿನ_ಹಾದಿ...
#ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ_ಬದುಕ_ವ್ಯಾಪಾರಿ...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಎಂಥಾ ಜಡಿಮಳೆಯೂ ಎದೆಯುರಿಗೆ ತಂಪೀಯಲಾರದು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ - ನೀರು ಸೋಕಿದರೆ ಗಾಯ ಮತ್ತೆ ಹಸಿಯಾಗಿ ಕೀವು - ಅಸಹನೀಯ.......
ಸಾಯದೇ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಗದಂತೆ(!?)........
#ಕರುಳ_ಹಾದಿಯ_ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ...
⤼⤸⤻⥀⤺⤹⤽

ಹೌದು - ಗೆದ್ದ ತೋಳು ನನ್ನದೇ...
ಗೊತ್ತಾ - ಗೆಲ್ಲುವ ಬಲ ತುಂಬಿದ ಒಲುಮೆ ನಿನ್ನದು...
ನೇಗಿಲ ಮೊನೆಗೊ ನೆಲದ ಎದೆಗೂ ಬೀಜ, ಬೆವರು ಪೈರಾಗುವ ನಂಟು...
ತೇಲುವ ದೋಣಿ ತಾ ಸೇರುವ ದಡದ ದಿಕ್ಕು ಅಂಬಿಗನ ಉಸಿರಲ್ಲವೇ...
ನನ್ನ ಹಾದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಒಲುಮೆಯದಲ್ಲವೇ...
'ನೀನು' 'ನಾನು' ಮರೆತು ಬೆರೆತ ಬದುಕು - ಬಯಲಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬೆಳಕು...
#ಉಗಾದಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, April 3, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ಮೂರು.....

ಒಂದಿಷ್ಟು ಪಿರಿ ಪಿರಿ..... 

ಹುಟ್ಟು ಕರುಣಿಸಿದ ಕನಸಿನ ಕಿರು ಹಾದಿಯ ಎದೆಯ ಗೂಡನ್ನೇ ಮುರಿದು ಮುಕ್ಕಿದ ಸಾವಿನ ನೆರಳ ಮೋಸವನ್ನೇ ನಗೆಯ ಹಸಿವಿಗೆ ಆಹುತಿ ಕೊಟ್ಟು ಬದುಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ನಿಂತವರೂ; ತನ್ನಂಥದ್ದೇ ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ಭಾವ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಸಾಟಿ ಮನುಷ್ಯರ ಸ್ವೀಯ ಕೇಂದ್ರಿತ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆಯನ್ನೋ - ಸ್ವಂತ ಸ್ವಂತ ಅಂದು, ಸ್ವಂತ ಸ್ವಂತ ಅನ್ನಿಸಿ ಸ್ವಂತವಾಗಲಾರದವರ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೆಸರಿನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನೋ ಸೋಟೆ ತಿವಿದು ಗೆಲ್ಲಲಾರದೇ ನರಳುವುದು ಮನಸಿನ ಯಾವ ಮಾಯೆಯೋ ಕಾಣೆ...
ಈ ಮನಸೆಂಬೋ ಮರ್ಕಟದ ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆವ ಹಪಹಪಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿನ್ನೆ ನಾಳೆಗಳ ಒಳಮನೆಯ ರಾಗಗಳ ಕಲೆಸಿಕೊಂಡು ಕರುಬದ ಘಾಟಿ ಮನಸನೊಂದಾದರೂ ನಾ ಕಾಣೆ...
ಸೂರ್ಯನೆದುರು ಎದೆ ಸೆಟೆಸಿ ಬೆವರಾಗಬಲ್ಲವನೂ ಚಂದಿರನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಕಣ್ಣ ಹೊಳೆ ಹರಿಸುವುದು ಯಾವ ಭಾವ ವಿಪ್ಲವವೋ ನಾನಿನಿತು ಕಾಣೆ...
#ನಾನು...
↺↻↸↺↻

ಮೌನವ ಕಡೆದರೆ ಮೌನವೇ ಹುಟ್ಟಿ ನನ್ನದೇ ಮನೆಗೆ ನಾನು ನೆಂಟನಾದಂತೆ ಭಾಸ - ವಿನಾಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿ ಜೊತೆ ನಡೆದ ಪರಮಾಪ್ತ ಹೆಗಲೊಂದು ಅಕಾರಣ ತಲೆ ಕೊಡವಿ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅಪರಿಚಿತ ನಗೆ ಬೀರಿದಾಗ...
ಹಗಲಿಗಾದರೆ ನೆರಳ ಸಾಂಗತ್ಯವಾದರೂ ಇದೆ - ಇರುಳಿಗ್ಯಾರ ಕೂಗಲಿ...?
#ನಾನು...
#ಖಾಲಿ_ಮಡಿಲು...
↺↻↸↺↻

ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಸಾವನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದುಕು ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ...
#ಕನಸಿಲ್ಲದ_ಹಾದಿ●●●
↺↻↸↺↻

ಹಗ್ಗ ಹರಿಯೋವರೆಗೂ ಇರೋ ಎಳೆದಾಡೋ ಸೊಕ್ಕು ಅಥವಾ ಉಮೇದು ಒಮ್ಮೆ ಹಗ್ಗ ಹರೀತಾ ಇದ್ದಂಗೇ ಭಯವಾಗಿಯೋ, ತಳಮಳದ ಸುಸ್ತಾಗಿಯೋ ಮಾರ್ಪಡತ್ತೆ - ಇದ್ದ, ಇಲ್ಲದ ಅಂಟನ್ನೆಲ್ಲ ಮೆತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಕೂಡಿಸೋ ಹೆಣಗಾಟಕ್ಕೆ ಬೀಳ್ತೀವಿ - ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಹೋಗೋಕೆ ಕಾಲ ಅಂಬೋದು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳೋ ಕೂಲಿಯಲ್ಲವಲ್ಲ...
ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಕೂಡಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರೂ ಆಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳೋ ಕಸರೇ ಮುಂದೆಂದೋ ಹೊಸ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಳೆ ತುಪ್ಪವಾದೀತು...
#ಬಂಧ_ಸಂಬಂಧ...
↺↻↸↺↻

ಕರುಳ ಬೇನೆಯ ಬೇಗುದಿಯ ಕೂಗಿಗೆ ಹೆಗಲಾಗಲಾರದ ಕಿವುಡ ನಾನು - ಹೂವರಳೋ ಸದ್ದಿನ ಕವಿತೆ ಬರೆದೆ...
#ಸಾವಿನ_ಓಂಕಾರ...
↺↻↸↺↻

....... ಬಂದ ಹಾದಿಯಲಿ ಎನ್ನ ಗುರುತುಗಳುಳಿದಿಲ್ಲ - ಹೊರಟ ಹಾದಿಯ ಗುರುತು ಎನಗಿನಿತೂ ಇಲ್ಲ............ ನೀರ ಗುಳ್ಳೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆ ಮರುಳಿನ ನಡಿಗೆ - ಈ ಘಳಿಗೆ....... ಸಾವಿಗೂ ನಿದ್ದೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದರೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನ....... ಅಲ್ಲಾಗ ಕಪ್ಪು ಕನಸೊಂದು ಮುತ್ತಾಗುತಿದ್ದರೆ ಅದಿನ್ನೂ ಚಂದ.......

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Friday, March 9, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತೆರಡು.....

ಖುಷಿಯ ಜೋಲಿಯಲಿ ನಗೆಯ ಸೌರಭ...

ನನ್ನೆದುರು ನಾನೇ ಕುಂತಂತೆ - ಅಲೆ ತೊಳೆದ ಮಡಿ ಮಡಿ ಹಾದಿಯಲಿ ದುರದುಂಡಗೆ ಬಯಲಾಗಿ ನಿಂತಂತೆ - ದಂಡೆಯ ಹಬ್ಬಿ ಹಸಿಮನದಿ ಅಲೆಯುತ್ತ ಅಲೆಗಳ ಮಾತು ಕೇಳುತಿದ್ದರೆ...
ಮಡಿಲ ಕೂಸಂತೆ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ನಡಿಗೆ ತಡೆದು ಕೊರಳಿಗಾತು ಕಾಡುವ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಚಿಗುರು ತೇಲುತ್ತದೆ - ಅಲೆಗಳು ಜೋಡಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಬರೆಯುತ್ತವೆ - ಆ ಬೆರಗಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದೇ ಹೋಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಾನಾಗುತ್ತೇನೆ...
ಬೆಸ್ತ ಹೈದನ ಬೆವರ ಮೀನ ವಾಸನೆಗೆ ತೀರದೊಡನೆ ಕಾದು ಕುಳಿತ ಅವನ ಗುಡಿಸಲ ಪೊರೆಯುವ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಮೂಗರಳಿಸುತ್ತಾಳೆ - ಬೆಲ್ಲದ ಭರಣಿಗೆ ಉಪ್ಪು ಸವರಿಟ್ಟವನೇ ಅಂತಂದು ಮೀಸೆ ಎಳೆದು ಭುಜ ಚಿವುಟಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣಾಸೆಯ ತುಂಟ ಕಿಲ ಕಿಲಕೆ ಬುಟ್ಟಿಯ ಮೀನೊಂದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಕೊನೆಯ ನಗು ಬೀರಿ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ...
ದಂಡೆಯಂಚಲಿ ಪ್ರೇಮವು ಕದ್ದು ಮೆದ್ದ ಮುತ್ತುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಿದರೆ ಅಲೆಗಳು ತೊದಲುತ್ತವೆ...
ಹರೆಯದ ತೋಳಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ತಳಕಂಬಳಕವಾಗಿ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಕುಪ್ಪಸಕೆ ಹೆರಿಗೆ ನೋವು...
ಹೇ ಕಾಲನೇ - ಕಾಡಗಪ್ಪು ಕನಸಿನ ಭಾಂಡದ ಬೀಗ ಮುರಿದ ಈ ಸಂಜೆ ನೀ ಇಲ್ಲೇ ತಂಗಬಾರದೇ...
#ಸಾಗರ_ಸನ್ನಿಧಿ...
⤪⤭⤱⤩⤪⤭

ಹೇ ಕತ್ತಲ ಕುಡಿಯಂಥ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗೀ -
ಛಳಿಯು ಮುಡಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿವಾಗ, ಎದೆಗೆ ಎದೆ ಕಲಸಿ ತುಸು ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕುಡಿವ ಬಾ...
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಛಳಿಗೇ ತುಟಿ ಒಡೆಯಬೇಕು...
ತಂಗಾಳಿ ಚುಚ್ಚಿ ಒಂಟಿ ಕಟಿ ಕಾಯಬೇಕು...
ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ಹಬೆಯಲ್ಲಿ ಮೈ ಮಚ್ಚೆಗಳ ಮೀಸುವ ಮಧುರ ಪಾಪದಾಸೆಯ ಕಡು ಮೋಹಿ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಗಿಯ ಒಂಟಿ ರಾತ್ರಿಗಳು ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಶಾಪ ಕಣೇ...
ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದು ದಿಂಬಿನಂಚಲಿ ಚೆಲ್ಲಿಟ್ಟ ಪಾರಿಜಾತದ ಗಂಧ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ನಿಶಾಂತದ ಕನಸಿಗಾದರೂ ಬಂದು ಛಳಿಯ ಸುಡಬಾರದೇ - ನೀ ಬೆಳಕ ಮುಡಿಯಬಾರದೇ...
#ನಡುನಡುಕದ_ಹಸಿ_ನಕ್ತಕೆ_ನೀ_ಮಾತ್ರವೇ_ಬಿಸಿ_ಹೊದಿಕೆ...😍😘
⤪⤭⤱⤩⤪⤭

ಬದುಕ ಬೆರಳಿಗೆ ಬಳಪ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಳಕ ಚಿತ್ರಿಸು ಎಂದೆ - ಎದೆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳ್ಹೆಸರ ಕೆತ್ತಿ ನಿಸೂರಾಯಿತು ಬದುಕು...
ಮಾಗಿಯ ಪಲ್ಲಂಗದಿ ಬೆತ್ತಲೆಯ ಹೊಳಪ ಮುಚ್ಚಲು ಕತ್ತಲ ವಸ್ತ್ರ ಸೋಲುವಾಗ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಾಚಿಕೆ ಅನ್ನುವ ಅವಳು - ಅವಳೆದೆ ಕಣಿವೆಯ ಎಡ ಬದುವಿನ ಕಿರು ಮಚ್ಚೆಯ ಏರಿಳಿವಿನ ಮೆದು ಲಯಕೂ ಸೋತು ಸಿಡಿದೇಳುವ ನಾನು; ಹಾಗೆ ಜಡೆ ಹೆಣೆದ ತೋಳ್ತೊಟ್ಟಿಲಲಿ ನೆಣೆ ಆಡತಾವೆ ಕನಸ ಮರಿ ತಾರೆಗಳು...
ಗಾಳಿಯೂ ನಾಚಿ ಬಿಸಿಯೇರುವಂತೆ ಅವಳ ಹೊದ್ದವನ ಕರ ಕೌಶಲದ ಸಂಪ್ರೀತ ಸಂಯೋಗಕೆ ಛಳಿಯೂ ಇರ್ಷ್ಯೆಯಿಂದ ಸಹಕರಿಸುವಾಗ; ಅವಳೂ ನಾನೂ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ನಾವಾಗಿ ಬೆಮರಿನಭ್ಯಂಜನದಿ ಹೇಮಂತದಾಪೋಶನ...
#ಮಾಗಿ_ಬೇಗೆಗೆ_ಸುಡುವ_ಜೀವಾಗ್ನಿಯ_ಸುಖದ_ಸವಿ_ಹಸಿವಿನ_ಹಸಿ_ಬಿಸಿ_ಕಥೆಯ_ಇನ್ನೂ_ಹೇಳಲು_ಮನಸು_ನಾಚುವುದು...
⤪⤭⤱⤩⤪⤭

ಮಾಗಿಯ ಬೆಳಗೆಂದರೆ ಅಯಾಚಿತ ತುಂಟತನದಲಿ ಅವಳವನ ಮೀಸೆ ತಿರುವಿ, ತುಟಿಯಿಂದ ಎದೆ ಚಿವುಟಿ, ಕಣ್ ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಕ್ಕ ನಗುವಿನ ಕಿಲ ಕಿಲ....😉😍
⤪⤭⤱⤩⤪⤭

ನಗೆ ಸೌರಭ ನಭ ತಾಕಲಿ - ವನ ರಾಜಿಯು ನಾಚಲಿ...
ಈ ಬಾಳ ಯಾನ ಕಾವ್ಯಕೆ ನಗೆಗೂ ಮಿಗಿಲಿನ ಇನ್ಯಾವ ಶೀರ್ಷಿಕೆ...
ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನಗೆಯ ಒರತೆ ಸಾಕೇಸಾಕು ಈ ಉಸಿರ ಬುತ್ತಿಗೆ...

ಹಸಿರುಟ್ಟ ಬೀದಿಯಲಿ ಮರಿ ಚಿಟ್ಟೆ ನಲಿದಾಡೆ ಹಾದಿ ಹರಿದಂತೆಲ್ಲ ನಗೆಯ ಬಣ್ಣದ ಬಳಗ...
ನಗೆಯ ಕಾವ್ಯವ ಕಡೆದು ಮಡಿಲಿಗಿಟ್ಟ ಕರಣಿಕನ ಕರುಣ ಕುಂಚಕ್ಕೆನ್ನ ತುಂಬುಗಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದು...

ಉಸಿರ ತಲ್ಲಣಗಳೆಲ್ಲ ನಾಲಿಗೆ ಸೀಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ - ಹಸು ಕಂದನ ಹಸಿಮೈ ಹಾಲ್ಗಂಪು ಎದೆ ಸೇರೆ...
ಮಡಿಲೇರೆ ಹಾಲ್ನಗೆಯ ಸ್ಪರ್ಷಮಣಿ - ಎಲ್ಲ ಸೊಕ್ಕುಗಳು ತೊಳೆದು ಕಣ್ಣಂಗಳದ ತುಂಬಾ ಅರಳುವುದು ಚೊಕ್ಕ ನಗೆ ರಂಗೋಲೆ...
ಗಡಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಖುಷಿಯ ಹಾಡಿಯ ಗುಂಟ ನಗೆಯ ಕುಡಿಗಳ ಸಫಾರಿ...
ಎದೆ ದಿಬ್ಬ ಹೂಳಿ ನಗೆ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿ ಮಂತ್ರ ದಂಡದ ಜಾದೂ ಮುಗಿಯದಿರಲಿ...
ಈ ಮಂಗ ಮನಶ್ಯಾರ - ನಗೆಯ ಗಾಯಕೆ ಮದ್ದು ಸಿಗದೇ ಇರಲಿ...
#ನೆತ್ತಿ_ನೆನೆಸುತಲಿರಲಿ_ನಗೆಯ_ಪಾದದ_ಧೂಳು...
⤪⤭⤱⤩⤪⤭


ಅಮ್ಮ ಗುಮ್ಮನ ಕರೆಯದೆಲೆ ಕರುಳಿಂದ ದಾಟಿಸಿದ ನಗೆ ಹುಗ್ಗಿಯ ಅಕ್ಷಯ ಗಿಂಡಿ, ಆಕೆಯ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಬದುಕ ಎದೆ ಭಾಂಡದ ಖಾಲಿಗಳ ತುಂಬುವಾಗ - ಈ ಬಳ್ಳಿಗಳ ಮೊಗ ಬೆಳಗದಿದ್ದೀತೆ ಇಂಥ ಹೊನಲ ಮೊಗ್ಗೆಯಾಗಿ...
ಕಾಲವೂ ಉಳಿದರೆ ಉಳಿಯಲಿ ಈ ಬಿಂಬಗಳ ಗುರುತೂ ಇಂತೆಯೇ ನಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯಾಗಿ...
#ಕರುಳ_ಕಾವ್ಯದ_ಹಾದಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, March 1, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತೊಂದು.....

ಸಾಕ್ಷಿ ಇಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು..... 


ಅಂಗಳದಂಚಿನ ತೋಟ, 
ಕತ್ತಲ ಕುಡಿದು ಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯ್ಯೊಡ್ಡಿ ತೂರಾಡೋ ಮರ ಗಿಡಗಳು, 
ಆ ಹಸಿರ ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸೋಕೆ ಹೆಣಗೋ ತುಂಡು ಚಂದಿರ... 
ಅವಳ ಸಂಗಾತಿ ಮಚ್ಚೆಗಳಂತೆ ಹಿತವಾಗಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹಸಿ ಹಸಿ ರಾತ್ರಿಗಳು... 
ಅವೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಹೋದವು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ... 
ಇರಲಿ ಬಿಡಿ, ಹಿಂದುಳಿದರೆ ಉಳಿಯಲಿ, ಆದ್ರೆ ಈ ನೆನಹುಗಳಿಗೇನಾಯ್ತು...!! 
ಇಂದೀಗ ಆ ನೆನಪುಗಳೂ ಬೆರಗು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಯಾವುದರ ಸಂಕೇತ...? 
ಬದುಕು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸುಸ್ತೆದ್ದು ಹೋಗಿದೆಯಾ...? 
ಅಥವಾ ಎದೆಬಡಿತವೂ ಯಂತ್ರವಾಗಿಹೋಯಿತಾ...?
ರಸಿಕತೆಯ ರಕ್ತ ಕುಡಿದ ರಕ್ತ ಬೀಜಾಸುರನ ಗೂಡ ಕೆಡವುವುದೆಂತು...?? 
ಹಾದಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ - ಕಾಲಿಗೆ ಬಲವಿಲ್ಲ....
#ನೆನಹು... 
↜↝↢↣↜↝

ಆ ದಿನಗಳಲಿ -
ಅಡಿಕೆ ಸಿಂಗಾರದ ನವಿರು ಘಮದಂತ ಹಗಲ ಹುಚ್ಚು ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಇರುಳ ಚಂದಿರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಟ ನಗುವಾಗಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು... 
ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚಂದಮ ಅವಳಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸುತಿದ್ದ...
ಅವಳ ಕುಪ್ಪಸದಾಚೀಚಿನ ಖಾಲಿ ಬೆನ್ನ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಅಳಿಗುಳಿಯಾಡುವ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಚಮೆಯ ತುಂಟಾಟಕೆ ಅರಳೋ ಅವಳುಸಿರ ಉಬ್ಬರಕೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೊರಳ ಶಂಖದ ಮೇಲಣ ಸ್ವೇದ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ತಾರೆಗಳು ಮೀಯುವ ಕನಸೊಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇರುಳಲಾಡುತಿತ್ತು... 
ನೀಲಿ ನೀಲಿ ಭಾನು - ಪಹರೆಗೆ ನಿಂತ ತುಂಡು ಚಂದಿರ - ಅವಳ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರ - ಫಸಲು ಕಾಯಲು ಮಾಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ಪೋರನ ತೋಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕನಸಾಗಿ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಫಲವಂತ ಪ್ರಕೃತಿ ತುಟಿಯಂಚಲಿ ಇಬ್ಬನಿಯ ಮಂದಹಾಸ...
ಇಂದಲ್ಲಿ -
ನೆಲಕೆಸೆದ ಬೀಜ ಮರವಾಗಿ ಗೊನೆತುಂಬಿ ತೊನೆಯುತಿದೆ - ಅದೇ ಚಂದಮ, ಅದೇ ತಾರೆ - ಪ್ರಕೃತಿ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸವಿಲ್ಲ - ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟೇ ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯ ಪಾರಿಜಾತದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಟ್ಟೋ ನಾನೆಂಬೋ ಹುಡುಗನಿಲ್ಲ...
#ನೆನಪು...
↜↝↢↣↜↝

ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಆರೋಪಿಸಿ, ಪರಮ  ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ವ್ಯಸನದ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದವರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೂ ಕಾಮಕ್ಕೇನೇ...
#ವಿನೋದ...
↜↝↢↣↜↝

ಭಾವದ ತೊಗಲು ಸುಲಿದರೆ ರಕ್ತ ಒಸರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಗಾಯ ಮಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ...
#ನನ್ನ_ಹೆಣ_ನನ್ನ_ಹೆಗಲು...
↜↝↢↣↜↝

ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಡ ರಾಜಕುಮಾರ ಇದ್ನಂತೆ - ಥೇಟು, ಹೂಬೇ ಹೂಬು ನನ್ನಂತೆ... 
ಅವ ಹುಟ್ಟುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಸತ್ತೋದದ್ದು ಈಗ ಊರ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಲು ರಂಜನೀಯ ಅಂತೆ ಕಂತೆ...
#ಕಥೆ...
↜↝↢↣↜↝

ಕಣ್ಣು ತುಳುಕಿದರೆ ಎದೆ ಹಗುರಾಗುವುದಂತೆ - ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...
#ಕನ್ನಡಿಗೆ_ಹೇಳಿದ_ಸುಳ್ಳು...
↜↝↢↣↜↝

ಕಣ್ಣ ಗುಡ್ಡೆಯೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲಂತವಳೇ -
ಕನಸಿಗೂ, ಮನಸಿಗೂ ದಕ್ಕದ ಬಣ್ಣ ಮೈಗಾದರೂ ದಕ್ಕಲಿ - ನೆತ್ತಿ ಮೇಲಿಂದ ಸುರಿದುಬಿಡು ಕೈಯ್ಯಾರೆ ತುಸು ಓಕುಳಿ...
#ಹೋಳಿ...


*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Wednesday, February 14, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತು.....

ಪ್ರೀತಿ - ಪ್ರೇಮ.....  
(ನನ್ನ ಮಾತು...)

ಬೆಳಕು ಬಿರಿವ ಬೆಡಗಿಗೆ
ಜೀವ ಝರಿಯ ನಗುವಿಗೆ
ಕನಸೊಂದ ಉಸುರಿತು ಮೆಲ್ಲಗೆ -
ಹೂವರಳುವ ಓಂಕಾರದ ಸದ್ದು...
#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ......

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ......
ಮಗುವ ಕೈಯ್ಯ ಕಪ್ಪು ಕುಂಚ ನಗುವಾಗಿ ಚೆಲ್ಲಿದ ಓಕುಳಿ ಬಣ್ಣ...
ಸಂಜೆಯ ತಂಪಿಗೆ, ಏಕಾಂತದ ಕಂಪಿಗೆ - ಇಂಪಾಗಿ ಸೊಂಪಾಗಿ ನಿನ್ನೆದೆ ಹಾಡಾಗಿ ಬಂದ ಗುಡಿ ಘಂಟೆಯ ಸದ್ದು...
ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಹೊದ್ದು ಇರುಳ ಹಾಯುವ ಹಾವು ಹಾದಿಯ ಕನಸು.....
ಮಣಿಸಲೆಣಿಸುವ ಹಾದಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಎದೆಯ ಮೆಟ್ಟಿ, ಗುರಿಯ ಏರಿಯ ಏರುವೊಲು ಹೆಗಲಾದ ವಿಶ್ರಾಂತ ಸಾಂತ್ವನ ಮಡಿಲು...
ಆಯಿ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಕರುಳಿಂದ ಬರೆದ ಕವಿತೆ...
ಗುಮ್ಮನ ಬೈದು, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಟ್ಟಲಲಿ ಹಾಲನ್ನವ ಕಲೆಸಿ ಕಂದನ ಬಾಯ್ಗಿಡುವ ಆಯಿಯ ಅಕ್ಕರೆ, ಕಾಳಜಿ...
ಸುಕ್ಕುಗೆನ್ನೆಯಲಿನ ನೋವ ತುಳಿದ ನಗೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಧ್ಯಾನ...
ಈ ಹಾದಿಯ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುನುಗು, ಪುನುಗು ಎಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯೇ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ಅವಳು...
ಅವಳೆಂದರೆ - ಅವಲಕ್ಕಿ, ತುಪ್ಪ, ಬೆಲ್ಲ, ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಕಾಯಿತುರಿ ಬೆರೆಸಿದ ರುಚಿ...
ಹಾಹಾ... 
ಅವಳೆಂದರೆ - ಈ ಬದುಕಿನ ಕಪ್ಪು ಕುಂಚ - ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ಗೊಲ್ಲನಡಿಗೆ ಉಸಿರ ಗಂಧ ತೇಯ್ದು ಇರುಳ ಮಿಂದ ರಾಧೆ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ನಾನಿಲ್ಲದ ನಾನು...
💕💕💕

ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನೀಯಿಸಲರಿಯದ - ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವ - ‘ನಾನ’ಳಿದೂ ನಾನುಳಿಯುವ ಚಂದವ ಕಟ್ಟಿಕೊಡದ - ಕನಸ ಕಾಯ್ದು ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಿತ್ತದೆ ಹೋದ - ಹಿಡಿದಿಡುವ ಹುಂಬ ಹಂಬಲದಿ ಹರಿವ ಕೊಲ್ಲುವ - ಕಾಲವೂ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಸಹನೆಯ ನಿಲುವಿಲ್ಲದ - ಕೇವಲ ಸ್ವಂತ ಸ್ವಂತ ಅನ್ನೋ ಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯ ಭಾವದ ಕಾವನ್ನು ಪ್ರೇಮವೆನ್ನಲೇ...
ಕಣ್ಬಿಡುವ ಕನಸಿಲ್ಲದ, ಒಳ ನೋಟದ ನಿರ್ಭಯತೆಯಿಲ್ಲದ ಅಳ್ಳೆದೆಯ ಪಲಾಯನವಾದಿಯೊಬ್ಬನ ಜಾಣ ನುಡಿಯಂತೆ ಕೇಳುತ್ತೆ "ಪ್ರೇಮ ಕುರುಡು" ಎಂಬ ಜಾಣ ಕುರುಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ...
ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದು ಕಾರಣವ ಹೆಕ್ಕಿ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣಗಳ ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದಾದ ಅಂಥ ಕುರುಡು ಪ್ರೇಮ ಎನ್ನ ಸೋಕದೆ ಇರಲಿ...
#ಕೃಷ್ಣ...
💕💕💕

'ನಾನು' 'ನೀನು' ಸಂಸಾರ ಮಾಡಬಹುದು - ಪ್ರೇಮಿಸಲಾಗದು...
#ಪ್ರೇಮ_ಬಯಲು...
💕💕💕

ನನ್ನ ನಾ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಜಗದೆದುರು ತುಸುವಾದರೂ ನಗುವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲೊಂದು ನೆಪ ಬೇಕಿತ್ತು - ನಿನ್ನ ಕೂಗಿ ಹಬ್ಬ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ...
ಎದೆ ಮಾಳದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯ ಹುಗ್ಗಿಯ ಘಮವೇಳಲಿ...
ಶುಭಾಶಯ...💕

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Wednesday, February 7, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ರೊಂಭತ್ತು.....

ಅಮ್ಮನ ಎದೆ ಹಾಲು ಬತ್ತುವುದಿಲ್ಲ...

ಕರುಳ ಕುಡಿಗಳ ಬೇರು ಬಲಿಯಲು ಅವಳ ಆರದ ಹಣೆಯ ಬೆವರೇ ನೀರು ಗೊಬ್ಬರ...
ಜಗದ ಕುಹಕಕೆಲ್ಲ ಅವಳು ಕಿವುಡು - ಅವಳ ದೈವ ಮುನಿದರೆ ಹಠವೇ ಉತ್ತರ - ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕೆ ಬದುಕೇ ಸಾಕ್ಷಿ...

ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಗೆರೆಗಳ ಕೇಳಿದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ತನ್ನೊಳಗೇ ಇಂಗಿದ ನೋವ ರೂಕ್ಷ ಕಥೆಗಳ ಹೇಳಿಯಾವೋ; ಅದನೂ ಮೀರಿ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಧುಮುಕಿದ ಹನಿಗಳು ಇರುಳಿಗೂ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಸೆರಗಿನಂಚಲ್ಲಿ ಇಂಗುತ್ತವೆ - ಹೇಳಲಾರಳು ಅವಳದನ್ನ...

ಬೆರಳ ಸಂಧಿಯಿಂದ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಣ ಮರಳಿನಂತೆ ಖುಷಿಗಳೆಲ್ಲ ಜಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿರೋ ನಾಕು ಮರಳ ಹುಡಿಯನ್ನೇ ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕು ಹಾದಿ ಸಾಗುವುದಿದೆಯಲ್ಲ - ಅವಳಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕದನ್ನ.......

ನೋವ ಗೆದ್ದೇನೆಂಬ ಹಮ್ಮಿಲ್ಲ ಅವಳ ನಗುವಿಗೆ - ಅದ ಸಿಗದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹರಕು ಸಮಾಧಾನವಷ್ಟೇ ಜಗದ ನಾಲಿಗೆ ನದರಿನ ಹಸಿವಿಗೆ...

ಮನೆಯ ಚಿಟ್ಟೆ ಅಂಚಿನ ಅವಳ ಹೂದೋಟದಲಿ ನಿತ್ಯ ಅರಳೊ ನಿತ್ಯ ಪುಷ್ಪ, ಮುತ್ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಿಗುರು ತುಳಸಿ ಅವಳ ದೇವರ ತಲೆಗೆ...
ಕೆಂಡಗೆಂಪು, ತಿಳಿ ಹಳದಿ ಹಬ್ಬಲಿಗೆ ಅವಳ ಮುಡಿಯ ಆಭರಣ...

ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯ ಕೌಲ ಮರಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿಸಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಮೂರನೇ ಸುತ್ತು ಹೂಬಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅವಳಲ್ಲೊಂದು ಖುಷಿಯ ಧಾವಂತ...
ಹಪ್ಪಳಕ್ಕೆಂದು ಹಲಸಿನ ಸೊಳೆ ಬಿಡಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನೆಯ ಮಾಡಿಗೆ ಹಂಚು ಬಂದು ಸೋಗೆ ಕರಿಯ ಗೊಬ್ಬರ ಸಿಗದೇ ಹಲಸಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಫಲ ಕಮ್ಮಿಯಾದದ್ದು ಅವಳೊಳಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟ ಹುಟ್ಟಿಸಿ  ಗೊಣಗಾಟವಾಗುತ್ತೆ... 

ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಂಚಿನ ತೊಂಡೆ ಚಪ್ಪರ, ಅಲ್ಲೇ ಗೊಬ್ಬರ ಗುಂಡಿಯ ಏರಿಯ ಮೇಲಣ ಕೆಸುವಿನ ಹಾಳಿ, ಗದ್ದೆ ಬದುವಿನ ಹಿತ್ತಲ ಮೊಗೆ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಅವಳು ಮಾಡುವ ಆರೈಕೆ, ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ಮಾವಿನ ಮಿಡಿ - ಹಲಸಿನ ಸೊಳೆಗಳನ್ನವಳು ಭದ್ರ ಮಾಡುವ ಪರಿ, ಬೆಣ್ಣೆ ಕಾಸಿ ತುಪ್ಪ ಮಾಡುವಲ್ಲಿನ ಅವಳ ಶ್ರದ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆ...

ಎಮ್ಮೆಯ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ, ನಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಗದರಿ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ, ಎಲ್ಲರ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಸಲಹುವ ಸಹನೆಯೇ ಅವಳನ್ನವಳು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ - ಅವಳೊಡನೆ ತೋಟದಂಚಿನ ನಾಗರ ಕಲ್ಲೂ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ...

ಕಾಗೆ ಕರೀತಾ ಇದೆ - ಮನೆ ಕೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು; ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ ಹಾದಿಗೆ ಸಗಣಿ ನೀರು ಸುರಿದು ಇಂದು ಯಾರೋ ಬಂದಾರು ನನ್ನ ನೋಡೋಕೆ ನನ್ನೋರು - ಸುಳ್ಳೇ ಆದರೂ ಖುಷಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ ಆ ದಿನಕೊಂದು ಚಂದ ತುಂಬೋ ಶಕ್ತಿಯ ಕಂಡುಕೊಂಡವಳಿಗೆ ಕಾಗೆಯೊಂದು ಶುಭ ಶಕುನ...

ಇರುವೆಗಳಿಗೆ ಡಮಕ್ಷನ್ನು, ಇಲಿಗಿಷ್ಟು ಪಾಷಾಣ ಮತ್ತು ಕೊಳೆಯೋ ಕಾಲಿಗೊಂದು ಹರ್ಬಲ್ ಅಥವಾ ಬಿ-ಟೆಕ್ಸ್ ಡಬ್ಬ ಪೇಟೆಗೆ ಹೊರಟಾಗೆಲ್ಲ ಅವಳ ಬೇಡಿಕೆ...

ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ವರುಷಕ್ಕೊಂದು ಸೀರೆ, ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿಯ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೊಂದು ಡಜನ್ ಕಾಜಿನ ಕೆಂಪು ಚುಕ್ಕಿಯ ಬಳೆ - ಅವಳ ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ಸಸ್ತ - ‘ನನಗೇನು ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿದೆ’ ಅನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ಯಜಮಾನನ ಖಾಲೀ ಜೇಬನ್ನು ಅಣಕಿಸುವ ಆಸೆಗಳ್ಯಾವುವೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದೇ ಇಲ್ಲ...

ಪೂಜಿಸಿ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಅಥವಾ ತನ್ನವರ ಕರುಳ ಕಲಮಲಕೆ ಆ ದೇವರನ್ನೂ ಶಪಿಸಬಲ್ಲಳು - ಮಲಗೋ ಮುನ್ನ ಶಿವನೇ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕುಡಿಗಳ ಕಾಯಪ್ಪಾ ತಂದೇ ಅಂತಂದು ಅಂದಿನ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಸ್ತನ್ನೂ ಕಳಕೊಂಡು ನಿಸೂರಾಗಬಲ್ಲಳು...  

ತನ್ನನ್ನ, ತನ್ನದನ್ನ, ತನ್ನತನವನ್ನ ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅವಳು ಬಡಿದಾಡುವ ರೀತಿಯನ್ನ ಕಣ್ಣು ಕೀಲಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು - ಬದುಕಿನೆಡೆಗೆ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಲು ಮತ್ಯಾವ ಪುರಾಣ, ಪ್ರವಚನಗಳನೂ ಕೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ...

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು, ಬೆಟ್ಟ ಮಣಿಸಿ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಸ್ವಚ್ಛ ಸುಂದರ ನಗು;  ಅವಳ ಹಾದಿ ಎಷ್ಟು ಜಟಿಲವೋ ಅವಳು ಆ ಹಾದಿಯ ತುಳಿಯುವ ರೀತಿ ಅಷ್ಟೇ ಸರಳ - ಬೆಳಕು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅವಳಿಂದಲೇ - ಅವಳೊಂದು ಕರುಳ ಜಾನಪದ... 

ಬೆಳಗಿನ ಐದಕ್ಕೋ ಆರಕ್ಕೋ ಎದ್ದು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ರಂಗೋಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅಂಗಳದ ಕಟ್ಟೆ ತುಳಸಿಯ ಬುಡಕ್ಕೆರಡು ಧಾರೆ ನೀರು ಸುರಿದು, ಅಲ್ಲೇ ಘಳಿಗೆ ನಿಂತು ಆಗಸಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯಂಗೊಂದು ನಮನದ ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಹಾಯ್ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೇ ನೋಡಲಾಗದ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ನೆನೆದು ಕೆಇಬಿಯವರ ಬೈದು ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗೆ ಹನಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಶಿವ ಶಿವಾ ಎನ್ನುತ್ತ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವವರೆಗೆ ಎದೆಗೆ ಗುದ್ದುವ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅವಾಂತರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡ ಅವಳ ಅಳಿಯದ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಳ, ಕಳೆಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯ ತಿಳಿ, ಆರದ ಬೆರಗಿನ ಹರಹು ನನಗೇಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಾರದು...  

ಅವಳ ಕೇಳಿದರೆ “ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ನಿನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು’’ - ಎಂದಿನ ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿವಾದ...

ಬದುಕು ಎದುರಿಗಿಟ್ಟ ಎಂಥ ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಗೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆ ಹಾಲು ಬತ್ತಿದ್ದೇ ಕಂಡಿಲ್ಲ - ಅವಳೊಂದು ಕಾರುಣ್ಯದ ಅಕ್ಷಯಾಮೃತ ಗಿಂಡಿ...
;;;;

ಏನೇ ಹುಡ್ಗೀ ಬದ್ಕಿದ್ಯೇನೇ...

ಹೂಂ - ನಾನೇಯಾ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ್ದು, ಅಂದ್ರೆ ಬದ್ಕಿದ್ದೆ ಹೇಳೇ ಅಲ್ದಾ ಲೆಕ್ಕ... ಛಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡ್ಲೆ ಕಷ್ಟ ಅವ್ತು ಹೇಳಿ ಹೋಯ್ದ್ನಿಲ್ಲೆ...

ಹಹಹ...

ಅಲ್ಲಾ ಕಣೇ ನಿಂಗೆ ಇಂದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ತುಂಬಿತ್ತು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾ... ಅದೇನ್ಕಂಡು ಬದಕ್ದೆ ಮಾರಾಯ್ತೀ... 

ಹೌದಾ...!! ನಿಂಗೆ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪೋಯ್ದು - ಇನ್ನೂ ಎಪ್ಪತ್ತೇಯಾ...? ಇನ್ನೂ ಏನೇನ್ ಕಾಣವಾ ಹಂಗಾರೆ...

ಹೌದೇ,  ಬರೀ ಎಪ್ಪತ್ತೆಯಾ... ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಕೂಸು - ಹಾಲು ಹಲ್ಲು ಉದ್ರಿದ್ದು ಈಗಷ್ಟೇ, ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿ ಹಲ್ಲು ಬರವು... :) 
ಪ್ರಾಯ ಈಗಷ್ಟೇ ಬಾಗ್ಲತ್ರ ಬಂದ್ ನಿಂತಿದ್ದು...

ಹೌದೌದು... ಎಲ್ಲಾರು ಚಲೋ ಮಾಣಿ ಇದ್ನಾ ನೋಡು - ಮದ್ವೆ ಮಾಡ್ಲಕ್ಕು...

ಹಹಹಾsss...

ಹ್ಯಾಪಿ ಹುಟ್ದಬ್ಬ ಕಣೇ ಸುಂದ್ರೀ... ಲವ್ಯೂ... 😘

ಹಾಂ... ಸಿಹಿ  ತಿಂಬ್ಲಿಲ್ಲೆ, ಖಾರ ಜೀವಕ್ಕಾಗ, ಗುಳ್ಗೆ ತಿಂದೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬೋ ಕಾಲ್ದಲ್ಲಿ ಎಂತಾ ಹುಟ್ದಬ್ಬ...  
ಆಗ್ಲಿ ಆಯಿ ಲೆಕ್ದಲ್ಲಿ ಎನಾರೂ ಬೇಕಾದದ್ದು ತಕ... ನೀ ಆಸ್ರಿಂಗೆ ಕುಡದ್ಯಾ...? ಹುಶಾರು... ಅದೂ ಈ ಸಲ ಎರ್ಡೇ ಎರ್ಡು ಬದ್ನೆ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಅದ್ಕೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಮುಟ್ಟಂಗೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು;  ಇನ್ನು ಎಂಟ್ ದಿನಕ್ಕೆ ಮನೆಗ್ ಬಂದ್ರೆ ಅವ್ತಿಪ್ಪು... ನೀ ಅಂತೂ ಬತ್ಲೆ - ಎನ್ಗಿಲ್ಲಿ ತಿಂದದ್ ಮೈಗ್ ಹತ್ತತ್ಲೆ... ಸಾಕು, ಎಂದು ಬೆಳಗಣ ಕೆಲ್ಸ ಎಂತದೂ ಮುಗೀದ್ಲೆ... ಕಡೀಗ್ ಮಾತಾಡ್ತೆ... ಹುಶಾರೋ - ಆಸ್ರಿಂಗ್ ಕುಡಿ ಹಂಗೇ ಉಪಾಸ ಇರಡಾ...

ಅವಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಸ್ತು ಅಗೋದೇ ಇಲ್ವೇನೋ...

ಆಟದ ಆಟತೀ ಮನೆಯ ನಗುವಿನ್ನೂ ಮಾಸಿಲ್ಲ, ಆಗಲೇ ಸಂಸಾರ ಅಂದ್ರೇನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗೋ ಮುಂಚೇನೇ ಹಾಲು ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಅರಿಸಿನ ಮೆತ್ತಿ ಮದ್ವೆ ಅಂದರು - ಇರೋ ಬರೋ ದೇವರಿಗೆಲ್ಲ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕೂಸುಗಳು - ಕುಕ್ಕಿ ತಿನ್ನೋ ಮಗ್ಗುಲು ಮತ್ತು ಮನೆಯದೇ ಹದ್ದುಗಳ ಜೊತೆಗೆಲ್ಲ ಬಡಿದಾಡಿ ಮಕ್ಕಳನೆಲ್ಲ ದಡ ಸೇರಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡ ಅವಮಾನಗಳಿಗೆ ಕರುಳು ಬೆಂದು, ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆ ಕಬ್ಬಿಣವೇ ಆಗಿರಬೇಕು... ಆದರೂ ಮನಸಿಗಿನ್ನೂ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮೃದು ಉಳಿದದ್ದು ಹೇಗೆ...!!

ಎಲ್ಲ ಹದವಾಯಿತು ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಹಗೆ ಸಾಧಿಸುತ್ತೆ - ಕೃಷ್ಣಾ ಅಂದವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ - ಒಡಲಲ್ಲೊಂದು ಬೆಂಕಿಯ ಸಾಕಿಕೊಳ್ಳದೇ ಸಾಧ್ಯವಾ; ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಎಡಗುವ ನೋವ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಗೆಯ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗಲು...  

ಸುಳ್ಳೇ ಗುಮ್ಮನ ಕರೆದು, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕಲೆಸಿ, ಹಟ ಮರೆಸಿ ನನಗೆ ಅನ್ನ ತಿನ್ನಿಸಿದವಳೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ಆಯಿಯ ಉಡಿಯ ಕತ್ತಲ ಗುಮ್ಮನಿಗೆ ಹೆದರಿದ್ದವಳೇ ಅಂತೆ...  

ಎನ್ನ ಆಯಿ ಅವಳು - ಅವಳಿಗಿಂದು ಜನುಮ ದಿನ...

ಜಗದ ಚೆಲುವನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕುಡಿಯಂಥ ಮುದ್ದಮ್ಮಾ - ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಕಣೇ... 😘😘

Thursday, January 25, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೆಂಟು.....

ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ನಮನ.....
(ಏಳು ತುಂಬಿದ ಸಂಭ್ರಮ...)

ಒಳಮನೆಯಲಿ ಸೆರೆಯುಬ್ಬಿ ಅಳುವಾಗ ಕನಸು - ಮುಂಬಾಗಿಲಲಿ ನಗೆ ಹಸೆಯ ಬಿಡಿಸುವುದ ಕಲಿತು; ಹೇ ಬದುಕೇ, ಉಸಿರ ಬಳ್ಳಿಯ ಬೇರು ಕರಿ ಕಾನ ಮಣ್ಣಾಗುವ ಮುನ್ನ ತುಸು ಕಾಡಬೇಕು ನಿನ್ನ - ಕಾದು, ಕಾಡಿ ಕದಿಯಬೇಕು ನಿನ್ನಿಂದ ಚೂರೇ ಚೂರು ಕಾಡು ಹೂವಿನ ತುಂಟ ನಗೆಯನ್ನ...

ಅದಕೆಂದೇ,
ಏಳು ವರುಷ - ಸತತ ಎಂಬತ್ನಾಕು ಮಾಸಗಳು - ನಡೆದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸು ಹಡೆದ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ವಿಶೇಷ ಹಾಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವಗಳನೆಲ್ಲ, ಗೊಂಚಲಿನ ಲೆಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ದಕ್ಕಿದ ಒಂದ್ನಾಕು ಅಕ್ಷರಗಳನೇ ತಿರುವು ಮುರುವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಬಂದೆ - "ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲು" ಎಂದು ಬೀಗುವ ಈ ತಾಣದಲ್ಲೀಗ ಒಟ್ಟು ಎರಡು ನೂರಾ ನಲವತ್ತೆಂಟು ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಗೊಂಚಲುಗಳು...!!!
ಮಲೆನಾಡ ಕಾಡ ಬೀಡಾಡಿ ಹುಡುಗ ನಾನು; ಅಲ್ಲಿಯ ಧೋ ಮಳೆಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆ ಆಸರೆಯಾಗೋ ಕಂಬಳಿ ಕೊಪ್ಪೆಯಂತೆ ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಎನ್ನೆದೆಯ ರಾಡಿ ರಾಡಿ ಭಾವಗಳ ಸಂಭಾಳಿಸಲು ಎನಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದು ತಲೆಯಲಿರುವ ಆ ಅದೇ ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ...


ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಪ್ರೇಮ - ಹುಟ್ಟು, 
ಸದಾ ಗುಮಿಗುಡುವ ಕಾಮ - ಸಾವು, 
ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದ ಜಗದ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳು,
ಇವಳಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕೊಡಿಸುವಾಗ ಆಯಿಯ ಬೋಳು ಕಾಲು ನೆನಪಾಗುವುದೇಕೆ - ಕೈತುಂಬ ಡಜನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಬಳೆ ಇದ್ದರೂ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಬಳೆ ಒಡೆದಾಗ ಆಯಿ ಆ ಪರಿ ಕಳವಳಿಸುವುದೇಕೆ - ಗದ್ದೇಲಿ ದುಡಿಯುವ ಆಯಿಯ ಆ ಪರಿ ಬೆವರಿಗೂ ಹಣೆಯ ಕೆಂಪು ಬಂಡಿ ಚಂದಿರನಂತ ಕುಂಕುಮ ಕದಡದೇ ಇರುವುದು ಯಾವ ಮಾಯೆ; ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಹುಟ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಬಿಡದೆ ಉರಿವ ಬಸುರಿ ಕುನ್ನಿಯ ಚಡಪಡಿಕೆಯಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, 
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೇಗ್ಹೇಗೋ ದಕ್ಕಿದಂತೆನಿಸುವ - ದಕ್ಕಿಯೂ ದಕ್ಕದಂತೆ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಏನೇನೋ ಅಡ್ನಾಡಿ ಉತ್ತರಗಳು, 
ಬದುಕ ಬಿಡದೆ ಕಾಡುವ ಸಾವು - ‘ಪುನರಪಿ ಜನನಂ ಪುನರಪಿ ಮರಣಂ’ ಎಂಬ ಕಾಣದ ಕಣ್ಣಿನ ಸಮಾಧಾನ, 
‘ವಿನಾ ದೈನ್ಯೇನ ಜೀವನಂ - ಅನಾಯಾಸೇನ ಮರಣಂ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, 
ಬೆಕ್ಕಿನ ಮೀಸೆಯಂಥ ನನ್ನ ಅಹಮ್ಮಿನ ಕೋಟೆ - ಅವರಿವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾರೆ,
ಕಾಣದ್ದನ್ನು ನಂಬಲಾಗದ - ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದ ನಿರ್ಭಾವದ ಸೊಕ್ಕು, 
‘ನೀನು’ ‘ನಾನು’ಗಳ ಅಮಲಲ್ಲಿ ನೀನು ನಾನು ನೀನು ನಾನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು ನೀನು ನಾನು ಬೆಸೆದು ನಾವಾಗುವ ಚಂದ ಅಳಿದು, 
ನಿನ್ನೆಯ ಹುಣ್ಣಿನ ನೆನಪು - ನಾಳೆಯ ಹಣ್ಣಿನ ಕನಸು - ನೋವಿಗೂ ನಲಿವಿಗೂ ಹರಿವಾಗಿ ನಗುವನೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಇಂದೆಂಬ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಾದಿ, 
ಗುರುತುಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಏನೂ - ಗುರುತುಳಿಸಬಾರದು ಏನೇನೂ ಎಂಬಂತ ಗೊಂದಲಗಳ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಎದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಹರಡಿ ಹಾಡೋ, ಕಾಡೋ ಭಾವಗಳು ಅಷ್ಟೇ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತದೇ ರಾಗವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಕೆ ಅಕ್ಕರೆಯಲಿ ನೇಯಲ್ಪಡುವಾಗ ಏನೋ ಹಗುಹಗುರ ಸಂವೇದ... 
ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳ ನೈಜ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಅದಷ್ಟೇ... 
ಅದರಾಚೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯೂ ದಕ್ಕಿ ಅದೊಂತರ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನನ್ನ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತಣಿಸಿದ್ದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
ಬರೆದದ್ದರಲ್ಲೇನೂ ತಿರುಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಓದುವ ಖುಶಿಗಾಗಿ, ಓದಿನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಓದಿ, ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯ ಮಾತಾಡಿದವರು ನೀವುಗಳು...
ಮನದ ಗೂಡಲ್ಲೇ ಮುದುಡಿ ಕೂರಬಹುದಿದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ಭಾವಗಳು ಅಕ್ಷರದ ಝರಿಯಾಗಿ ಹರಿದು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಗಳ ಅಕ್ಕರೆಯ ಪಾತ್ರ ಬಲು ದೊಡ್ಡದು...
ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಈ ತಾಣದ (ಬ್ಲಾಗಿನ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕಳೆದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲೂ ದೊಡ್ಡದೇ ಇದೆ...
ಈ ನಿಮ್ಮ ವಿನಾಕಾರಣದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ... 
ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಅನರ್ಥ, ವಿಪರೀತಾರ್ಥಗಳನ್ನೇ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಸೃಜಿಸುವ ಖಾಲಿ ಜೋಳಿಗೆಯ ಜಂಗಮನೊಬ್ಬನ ವಿಭ್ರಾಂತ ಖಯಾಲಿಯ ಹಾಡಿಗೂ ಈ ಪರಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಭಿಕ್ಷೆಯೇ ಅಂತ ಬೆರಗಾಗುತ್ತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ - ಬದುಕ ಬಹು ಚಂದದ ಕರುಣೆ...

ಮುಂದೆಯೂ -
ಜಾತ್ರೆ ನೆರೆದ ಊರ ರಥಬೀದಿಯ ತುದಿಯ ಜನಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾದ ಕಪ್ಪು ಕಂಗಳ ಬೆಳಕ ಕುಡಿ ಎದೆಯ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಗೀಚಿಟ್ಟು ಹೋದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಡದೆ ಮುದದ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಕಾದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತೇವಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಈ ಭಾವ ಗೊಂಚಲಿನ ಹಾದಿಯನೂ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಸಾಗುತಲೇ ಇರುವ ಹಂಬಲ ನನ್ನದು... 
ಎಷ್ಟು ಕಾಲ, ಹೇಗೆ, ನೋವೋ, ನಗುವೋ, ಏನು, ಎತ್ತ ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ... 
ಆಗೀಗ ಹಾಗೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಎದೆರಾಗವ ತೋಚಿದಂತೆ ಗೀಚಿಡುತ್ತ ಸಾಗುವುದು...
ಮನದ ವಾಂಚಲ್ಯದ, ಚಾಂಚಲ್ಯದ ಕಡು ಮೋಹಿ ಭಾವಗಳು ಕಾಡುವುದು, ಹಾಡುವುದು, ಕಾದಾಡುವುದು ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ - ಎದೆಯ ಬತ್ತಳಿಕೆ ಖಾಲಿಯಾಗುವವರೆಗೆ...
ನೀವಿದ್ದೀರಲ್ಲ ಓದಿ ನನ್ನದೇ ಭಾವದಂತಿದೆ ಕಣೋ ಅಂತಂದು ನನ್ನ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೀಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು...
ಇದಿಲ್ಲದೆಯೂ ನೀವೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಬಹುದಿತ್ತೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ - ಆದರೆ, ಇದರ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಗಾಢ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಪರೋಕ್ಷ ಬಂಧಗಳಿರುವುದು ಒಳಗುಡಿಯ ಸತ್ಯ... 

ಈ ಪ್ರೀತಿ ಇಂತೆಯೇ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ... 
ಅಕ್ಷರ ಬೆಸೆಯಲಿ ಬಂಧಗಳ...💕💕

ವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ - ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ