ಯಾವ ಜನುಮದ(ಕೆ) ಗುರುತೋ.....
ವತ್ಸಾ -
ನಡೆವ ಪಾದದ ಒಡೆದ ಗಾಯವನು ಉಪ್ನೀರಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನ...
ಹೂಂ,
'ಮಾತು' ಇರಿಯದಿರಲೀ ಎಂದು ನಾಲಿಗೆ ಕಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದು ಅತ್ತ ತಿರುಗಿದರೆ 'ಮೌನ' ಮಸಣವನೇ ತನ್ನ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು...
ಅಷ್ಟೇ,
ಮಾತು ಕೊಂದ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಮೌನ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿ ನಕ್ಕಿತ್ತು...
ಆದ್ರೂ ಏನ್ಗೊತ್ತಾ,
ನಾನೋ ನೀನೋ ಆಡಿದ್ದಾಗಲೀ, ನುಂಗಿದ್ದಾಗಲೀ, ನಾನೂ ನೀನೂ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದು ಹೆಂಗೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ನಿಶ್ಚಯ - ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವುದಾ ಅಥವಾ ಯೆದೆಬಗೆದು ಕೊಲ್ಲುವುದಾ ಯೆಂಬುದು...
___ ಬಂಧ - ಬಡಿವಾರ...
&&&
ಕೇಳೇ -
ಮೋಹ ಮದಕೆ ಮನಸೋತು, ಸುಖದ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಯಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅರಳಿ ಹೊರಳಿ ಬೆಮರಿ ಮೈಮರೆವ ಕೊಂಡಾಟದಾಸೆಯ ಈ ಇರುಳ ಬಾಗಿಲ ಛಳಿಯ ಬೇಗೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸುಳ್ಳೇ ಆದರೂ 'ಸಾಕು ಸಾಕೆಂಬ' ನಿನ್ನ ಬಿಗುಮಾನದ ಮಾತಿಗಿಂತ ಅರಸಿಕ ಉರಿ ಸುಂಗು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲವೇ - ಕಮ್ಮಗೆ ಸುತ್ತ ಸುಳಿದು, ಸುಮ್ಮನೇ ಮುಂಗುರುಳ ಕಿವಿಗೆ ಮುಡ್ಕೊಂಡು, ಅಯಾಚಿತದಲಿ ಸೆರಗ ಸರಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ನಿನ್ನನೇ ನೀ ಕಣ್ಣಲೇ ತೀಡಿಕೊಂಡು ಒಳಗೊಳಗೇ ನಕ್ಕು ನನ್ನ ಕೆಣಕುವ ನಿನ್ನ ಅಣಕೂ, ನಿನ್ನ ಒದ್ದೆ ಕೊರಳಿಂದ ಜಾರುತಿದ್ದ ಒಂಟಿ ಹನಿಯಲಿ 'ಕಾಮನ' ಬಿಲ್ಲು ಮು(ಡಿ)ರಿದ ಹಳೇಯದೊಂದು ನೆನಪೂ ಮೈತುಂಬಾ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ಹರಿದಾಟದ ಪುಳಕ ತುಂಬುವಾಗ...
___ ಮಾಗಿಯಲಿ ರಸಿಕ ತೋಳ ಬೆತ್ತಲೆಯ ಕೊರೆದ ಪ್ರಣಯೀ ದಂತಚಿತ್ರದ ಗಾಯಗಳು ಮಾಯಗೊಡಬಾರದು...
&&&
ಹೇ!! ಮೋಹಾರಾಗ ಮಂಜರೀ -
ಎದೆಯ ಕಮರಿಯಲೊಂಚೂರು ತಾವು
ತೋಳ ಬಿರುಸಿನಲಿಷ್ಟು ಕಾವು
ನಡುವ ಮಿಡಿತಗಳಿಗಿಷ್ಟು ಮೇವು
ಕಸರಿಲ್ಲದೇ ಕೊಸರಾಡದೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡು
ಈ ಛಳಿಯ ಕಾಲವ ಬೆಚ್ಚಗೆ ದಾಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ...
___ ಪ್ರಣಯವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಗಿಯಲಿ ರಸಿಕನಿಗೆ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆಯಿಲ್ಲ...
&&&
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ನಿನ್ನ ಮೋಹಾ ಮೋದದ ಕನಸುಗಳು ಎನ್ನ ಛಳಿ ಇರುಳ ಸಖಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬುತ್ತದೆ;
ಮತ್ತು
ನಾನು ಮಾಗಿಯ ಯೆದೆ ನೋವನ್ನು ಮಜವಾಗಿ ದಾಟಿದ ಹುಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ (ಕೆ)ನರಳುತ್ತೇನೆ...
ಭಾವದಲಿ ಬೇಲಿಗಳ ಮುರಿದು ಮೈಛಳಿಯ ಬಿಟ್ಟ ಕನಸಲ್ಲಿ ನಾ ರಾಣಿ ಜೇನ ಎದೆ ಗೊಂಚಲನಾಳಿ(ಡಿ)ದ ಅಂತಃಪುರದ ಆಳಾಗುತ್ತೇನೆ;
ಹಾಗೇ
ಬೆವೆತ ನನ್ನುಸಿರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಂಕುಳಲಿ ಸಿಡಿದ ಆಸೆ ಸ್ವೇದ ಗಂಧದ ಸೆಳಕೊಂದು ಸುಳಿದಂತಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಮ್ಮಗೆ ಕನಲುತ್ತೇನೆ...
___ ಯಾವ ಜನುಮದ(ಕೆ) ಗುರುತೋ...
ಬಟ್ಟೆಯ ಬಡಿವಾರದಲಿ ಕಣ್ಣು ಮಿಂಚುವ ಅವಳ ಪ್ರಸಾದನ ಸೌಂದರ್ಯದ್ದೊಂದು ತೂಕವಾದರೆ,
ಇವಳ ಚೆಲುವಾದ ಬೆತ್ತಲೆಯು ಮೈಮನಕೆ ಬಡಿಸುವ ಅಸೀಮ ಆನಂದಾಲಂಕಾರದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ತೂಕ...
___ ಕತ್ತಲಿಲ್ಲದ ಮನಸಿನ ಬೆತ್ತಲೆ ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಈಜಿ (ತ)ದಣಿಯುವುದು ಶಬ್ದಕೆ ನಿಲುಕದ ಕಾವ್ಯಾಲಂಕಾರ...
&&&
ಕೇಳೇ -
ರಣ ಅಮಾಸೆ, ಮತ್ತದರ ಹಿಂಚು ಮುಂಚಿನ ರಾತ್ರಿಗಳಲೂ ಕೂಡಾ ಬೆಳ್ದಿಂಗಳ ಕುಡಿದು, ಬೆವರ ಮೀಯುವ ಆಸೆ ವಿಪರೀತ - ಒದಗಿ ಬರ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ ಸಹಚಾರಿಯಾಗಿ...?
ಇರುಳ ಬಳಸಿ ಬರೆವ ಶೃಂಗಾರಾಲಂಕಾರ ಸಂಹಿತೆಗೆ...!!
ಈ ಚರ್ಚರೀ ಛಳಿಯ ಮಡುವಲ್ಲಿ ಉರಿದುರಿದು ಮಿಡಿಯಲಿ ನಡು ನಾಡಿ ಯುಗಳ ಗೀತ...
___ ಪರಮ ಪೋಲಿಯ ಅಂತಃಪುರದ ಪಿಸುಮಾತು...
*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)
ಜಗುಲಿಗೆ ಇಣುಕಿದ ಚಂದಿರ; ಮನಮಂದಿರದಿ ಮೂಡಿಸುವ ಭಾವಗಳೆ ಸುಂದರ... ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಅದಲುಬದಲಾಗುವ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನದೇ ಭಾವಗಳು ನನ್ನನೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ ಹಲವೊಮ್ಮೆ...
Friday, February 13, 2026
ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರೆಂಬತ್ತಾ ಮೂರು.....
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment