ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರೆಂಬತ್ಯೋಳು.....

ಸಜ್ಜೆಮನೆಯ ಸಜ್ಜಿಗೆ ನುಡಿಗಳು.....

ಕೇಳೋ - 
ನಿರಂತರ ನೂರಾರು ಕೊಂಡಾಟಗಳಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದ್ನಾಕು ಮಿಲನ ಕೂಟಗಳು ಅತಿಮಧುರ ಉತ್ಸವವಾಗುತ್ತವೇನೋ; ಒಳನಾಡಿಗಳು ಒಡನಾಡಿ ಮೈಯ್ಯಾದ ಮೈತ್ರಿಗಳೆರಡೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ಸಂಪ್ರೀತ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲಿ ಉನ್ಮಾದದುತ್ತುಂಗವ ಕಂಡು ಆ ಆಹಾಕಾರವು ನಿತ್ಯ ಸ್ಮರಣೀಯವೆನಿಸುತ್ತದೇನೋ... 
ಅಂತದೊಂದು
ಅಯಾಚಿತವೋ, ಆಕಸ್ಮಿಕವೋ ಎಂಬಂತೆ ಎಂದೋ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಸಂಭವಿಸಿಬಿಡುವ ಒಲವಿನುನ್ಮಾದದ ಸಮಾರೋಪವ ಮರಮರಳಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಆ ಜೀವಾಭಾವದುನ್ಮೇಶದ ಮರು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಚಡಪಡಿಸಿ ತಡಕಾಡುತ್ತಾ ಬದುಕಿಡೀ ಉಂಡಾಡುವುದು... 
ಉಳಿದಂತೆ
ಈ ಮುದ್ದಿನ ಗುದ್ದಾಟವೆಲ್ಲಾ ಹೊರಗಿನ ಜಂಜಾಟಗಳು ಹೊರೆಯುಳಿಸದಂತೆ, ಒಳಮನೆಯಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲಿ ಹೊರಳಾಡುವ ಮೊಂಡಾಟವಷ್ಟೇ...
___ ಸಂಸಾರ ಮಿಥುನ ಕಾವ್ಯ... 
&&&

ಕವಿ ಮಹಾಶಯಾ, 
ಕಣ್ಣ ಮೇಲೊಂದು ಕವಿತೆ ಬರಿ ನೋಡೋಣ ಅಂತಂದು ಬಟ್ಟಲು ಕಂಗಳ ಅರಳಿಸಿ ನಿಂದಳು... 
ಸಗ್ಗದ ಕನಸಲಿ ತುಟಿಗಳ ಲೇಖನಿಯಾಗಿಸಿ ಅವಳ ಮೊಗವ ಬೊಗಸೆಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆ... 
ಕೋತೀ ಅಂದು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವಳ ಬಿಗಿದೆದೆಯ ಬಡಿತವೀಗ ನನ್ನದೇ ನೂರು ಕವಿತೆಗಳ ವಾಚಿಸಿ ಕೇಳಿಸುತಿದೆ ಎನ್ನೆದೆಗೆ... 
___ ಕಣ್ಣಿಂದ ತುಟಿಗಳು ಕಾವ್ಯವ ಕದ್ದು ಮೈತುಂಬಾ ಹಂಚುವ ಸದ್ದಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಬೇಡಿ... 
&&&

ಅಯ್ಯೋ ಯೆನ್ನ ಹೆಣ್ಕೋತೀ -
ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸುರಿದು ಸುರಿದು ಗುಪ್ಪೆ ಗುಪ್ಪೆ ಪ್ರೀತಿ ಪಡಿಯ ನಡುವೆ ಎನ್ನ ಕೂರಿಸಿ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ನನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಕೆಣಕಿದರೆ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಲೇ... 
ಯೆದೆಯ ಧಾರೆಗೆ ಕಣ್ಣು ತೋಯದಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ಭಂಡ ಗಡವ ನಾನು... 
___ ಪ್ರೀತಿ ಪಲ್ಲಂಗದ ಒಂಟಿ ಆಕಳಿಕೆಯಲಿ ಕಣ್ಣು ಕೂಡುವುದಿಲ್ಲ...
&&&

ಒಂದಿನ ರವಿರಾಯ ಕಂತುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ಮಳೆ ಕಾಡ / ಮಲೆನಾಡ ಘಾಟಿಗಳ ತಿರುವುಗಳಲಿ ಸಾವಧಾನದಲಿ ಬೈಕಿನ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಅಂಡಲೆಯುವಾಗ ಜೊತೆಗೆ ನೀನಿರಬೇಕು - ಬೆನ್ನನವುಚಿ ಕೂತ ನಿನ್ನ ತೊಡೆ ಚಿವುಟಿ ನಾ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಕೂಟದ ಲಲ್ಲೆ ನುಡಿಯನಾಡುವಾಗ ನಿನ್ನಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯ ತಟವಟವು ಕೆನ್ನೆಯ ನಾಚಿಕೆಯ ರಂಗಾಗಿ ಎನ್ನ ಹೆಗಲಲಿ ಹಲ್ಲೂಡಬೇಕು...
ಹಂಗಾಗುವಾಗ,
ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಹಸಿವೇರುವ ಮನಸಲಿ ಮರು ಸೂರ್ಯೋದಯಕೊಂದು ಮರಿ ಕನಸ ನೇಯುವ ಕನಸು... 
___ ಆ ಕನಸು ಈ ಹೊತ್ತಿನ ಸೊಗಸು... 

ಬೆನ್ನಿಗವುಚಿ ಕೂತು, 
ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿ, ಕರ್ಣಕಠೋರ ದನಿಯಲಿ ಅರಚುತ್ತಾ, ಹಾದಿಯ ಎದೆಮೇಲೆ ಓಡಾಡೋ ಚಕ್ರಗಳ ದಟ್ಟಣೆಯನು ಬಾಲಿಶವೆಂಬಂತೆ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳಿಗೆ ಮ(ಮು)ದ್ದಾಗೋ ನೀನಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾ ಮಹಾನಗರಿಯ ಈ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಜೀವವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ... 
___ ಎನ್ನೆದೆಯ ಕನಸೆಲ್ಲ ಉಸಿರಾಡೋ ಜೀವಂತ ಕಾವ್ಯ ನೀನು...

ಬೀದಿ ದೀಪಗಳ ಝಗಮಗದಲಿ ಕಲೆಸಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಬೆಳದಿಂಗಳನು ನಿನ್ನ ಬೊಮ್ಮಟೆ ಬೆತ್ತಲಿಗೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ಗಲಗಲ ನಗೆಯಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ, ಹುಡುಕಿ ತಾಕಿ ತಬ್ಬಿ ಸವಿಯುತ್ತೇನೆ... 
ಚಂದಿರನೂ ಏಕಾಂಗಿ ಅನ್ನಿಸೋ ಈ ನಗರದಲಿ ನಿನ್ನೊಡನಾಡುವ ಆ ಉನ್ಮತ್ತ ಸಂಯೋಗದ ಕುದಿಯೇ/ಕನಸೇ ನನ್ನ ಉಸಿರ ಕಸುವು... 
____ ಸೋಲುವ ಸುಖಕ್ಕೆ ಸೋಲಬೇಕು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಸಹಚಾರದಲಿ... 

ನೂರು ಹಡಾಹುಡಿಗಳ ದಾಟಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಗಮ್ಯ ತಲುಪೋಕಾದರೆ ನಂಗೆ ನಾನು ಸಾಕೇ ಸಾಕು... 
ನಗೆಯೊಂದ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಈ ಹಸಿರು ಹಾಡಿಗಳಲಿ ಸುಮ್ಮನೇ ಅಲೆಯೋವಾಗ ನಿನ್ನ ಸಜೀವ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಸವಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಬೇಕು ಬೇಕು... 
___ ಮನ್ಸು ಹಾಡು ಮೆಟ್ಕೊಂಡ ಕಾಡು ಹಾದಿ...
&&&

ಬದುಕಿದ್ದೂ ಸ್ವರ್ಗ ಕಾಣುವ ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಹಾದಿ - ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ತೋಳಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಬೆವರಾಗಿ ಕಳೆದೋಗುವ ಜೀವಾಭಾವ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿ ಕಣೇ... 
___ ನಿನ್ನ ಮೋಹದ ಕಪಿ ಮುಷ್ಟಿ... 
&&&

ಸ್ವಪ್ನ ಮಂಜರೀ -
ಇಲ್ಲಿನ ಯಾವ ನಶೆಯೂ ತಣಿಸದ ಮೋಹದ ತೃಷೆ ನೀನು... 
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಸುಳಿವ ತಂಪು ಗಾಳಿ - ಒಳಮನೆಯಲಿ ಧಗಧಗಿಸೋ ನಾಭಿ ಕುಂಡ... 
ಆ ಧಗೆಗೆ ಉಸಿರು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವಾಗ -
ಬೆಳಕೂ ನಾಚಿ ಅಡಗುವ ನಿನ್ನಾ ಬೆತ್ತಾಲೆ ಕತ್ತಲ ತಿರುವುಗಳಲಿ ಎನ್ನ ಬೆಮರು ಮಿಥುನ ಯಜ್ಞದ ಹವಿಸ್ಸಾಗಬೇಕು... 
ಆ ಸಾಹಚರ್ಯಕ್ಕೆ, ಈ ಇಂಥ ಆಡ್ಮಳೆಯ ಇರುಳ ಎಣೆಯಾಟಕೆ ನೀ ಜೊತೆಯಾಗಬೇಕು... 
___ ಕಾಯುವ ಕಾವಿಗೆ ಹರೆಯ ಕರಗುತಿದೆ... 
&&&

ಹೇ! ಕರಿಕಾನಿನಂದದ ಕಣ್ಣ ಕುವರೀ -
ಚಂದಕೊಂದು ಬಲು ಚೆಂದ ಹೆಸರು ನೀನು... 
ನಿನ್ನಾ ವದನ
ಜೊನ್ನ ಸರಸಿಯಲಿ ಮಿಂದ ಕರಿ ಮೋಡದ ತುಂಡು ಬೆವರಿದಂತಿದೆ - ನನ್ನ ತುಟಿ ತಾಕಿ ಬಿಸಿಯೇರಿ ಕಿವಿಹಾಲೆಯ ಮರೆಯಿಂದ ಹನಿವಾಗ ಸ್ವೇದ ಬಿಂದು... 
ಪ್ರಣಯ ಸ್ಫುರಣ ತೇವ ತೇವ ಭುಜದ ತಿರುವಲ್ಲಾಗ ಪುನ್ನಾಗ ಪುಷ್ಪ ಗಂಧ... 
ಉಸಿರ ಹೋರಿಗೆ ನಲುಗೋ ಮುಂಗುರುಳು ಉಸುರೋ ನನ್ಹೆಸರ ಕೇಳಿದ ಗಾಳಿಯಲೂ ಬಿಸಿ ಕಂಪನ... 
ಬಾ
ಬೆತ್ತಲ ಮಡಿಯನುಡು...
ಕತ್ತಲು ಕಂತುವ ಮುನ್ನ
ಹಿಂಗೇ, ಹಿಂಗಿಂಗೇ
ಇಷ್ಟು, ಇನ್ನಷ್ಟು 
ಕೂಡಿ ಕೊಂಡಾಟವಾಡಿ
ಕುಡಿದು ಬರುವ 
ಸ್ವರ್ಗ ಸೀಮೆಯ ಜೇನ... 
ಗ್ರೀಷ್ಮವಿನ್ನೂ ಪೂರಾ ಪಾದವೂರಿಲ್ಲ
ಇರುಳ ತೋಳ ತಿಳಿ ಕಾವಲ್ಲಿ 
ಕಾವೇರಿ 
ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವ ಸುರ ಸುಖವ
ಇಟ್ಟು ಇಟ್ಟು 
ಪ್ರೀತಿ ದುಖಾನಿಗೆ ಕನ್ನ... 
___ ಸಜ್ಜೆಮನೆಯ ಸಜ್ಜಿಗೆ ನುಡಿಗಳು... 

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರೆಂಬತ್ತಾರು.....

ಆಯಿ ಎಂಬ ಭಗವದ್ಗೀತೆ.....

ಅವಳ‌ ಮಡಿಲ ತುಂಡರಸ ನಾನು...

ಮುಸುಕು ಸರಿಸಿ ಅಳಶಾತನದಲಿ ಮುಸುಡಿ ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಕೂತಾಗ ಅವಳ ನಿತ್ಯದ ಬೈಗುಳವೊಂದು ಅಚಾನಕ್ ನೆನಪಾಗಿ ಬೆಳಗಿಗೆ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟೆ - ನೂರು ದೈವಗಳ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರೋಕ್ತ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೆತ್ತಿ ಸವರಿದಂತ ಕಂಪನದ ನಗು ಯೆನ್ನೆದೆಯಲಿ... 
ಇನ್ನೀಗ ಈ ದಿನದ ಶುಭದ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಲ್ಲ...
ಮಮತೆ ಮಡಿಲು ನಗೆಯ ಮುಡಿ ಕಾಯುವಾಗ ಹಗಲುಗಳೆಲ್ಲ ಶುಭದ ಶ್ರೀಮಂತ ತೊಟ್ಟಿಲು...
ಶುಭದಿನ... 
ಹೂವರಳುವಂಗೆ ನಗುತಿದ್ದವಳ ಮಡಿಲ ನೆನಪಿಗಿಂತ ಶುಭವಿನ್ನೇನಿದೆ... 🥰
&&&

ಆಗೆಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣ ರಂಪಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟೆದ್ದು ಓಡಿ ಬರೋಳು... 
ಈಗ ಅವಳ ಮಡಿಲು ಬೇಕೆಂದರೆ ಅವಳಿದ್ದಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಬೇಕು... 
ಆದರೂ, 
ದಾರಿ ಹೇಳದೇ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದದ್ದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ...!? 
___ ಆಯೀ... 

ಬದುಕ ಬವಣೆಗಳ ಯುದ್ಧಕೆ ತಾನು ಎದೆ ಕೊಟ್ಟು ಎನ್ನೆದುರು ಪ್ರೀತಿಯ ಎಡೆ ಇಟ್ಟವಳು...
ಅರ್ಥಾರ್ಥಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಬರಿ ಸ್ವಾರ್ಥದಲಿ ನಾನೋದಿದ ಏಕೈಕ ಮಹದ್ಗ್ರಂಥ ಅವಳು...
___ ಆಯಿ ಎಂಬ ಭಗವದ್ಗೀತೆ... 

ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಎನ್ನ ಮನೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಯೆದೆಯ ತಬ್ಬಿದಂತೆ ಕನಸಾಗುತ್ತದೆ - ಅದೇ ಅಂದಿನ ಬಿಸುಪಿನಲ್ಲಿ...
ನೋಡಿದ್ಯಾ -
ನನ್ನ ಕನಸೂ ನನ್ನ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತದೆ ಇಂದೀಗ...
ಉಸಿರಾದವರ ವಿದಾಯ, ವಿಯೋಗವನ್ನು ಎಂದೂ ಒಪ್ಪದ ಮಳ್ಳು ಮನಸನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಇಂದು ನಾಳೆಗಳ ದಾಟುವುದು ಹೇಗೆ ಹೇಳು...
ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾಲವೇ ಮದ್ದು ಎಂಬುದು ಎಂಥ ಕ್ಲೀಷೆಯ ಮಾತು ಗೊತ್ತಾ - ಮರಳಿ ಕೊಡಲಾರದ್ದನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ಕಾಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಕರುಳ ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ನೀನೇ ಹೇಳು...
ಕಾಣದ ವಿಧಿಯನು ಹಳಿದು, ಎದುರಿರುವ ಹರಿವನ್ನು ಒಪ್ಪಿ, ನಾ ಪಡೆದು ಬಂದದ್ದೇ ಇಷ್ಟು, ಜಗನಿಯಮ ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ನಗೆಯ ನಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಬಹುದಷ್ಟೇ - ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದ ನನಗಾಗಿ, ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದೆ ನೆನಪಾಗಿ ತಬ್ಬುವ ನಿನಗಾಗಿ, ನನ್ನವರೆಂಬುವರ ಸುಳ್ಳು ಸಮಾಧಾನಕ್ಕಾಗಿ...
ಆದ್ರೂ,
ಭಾವದಲಿ ನೂರಿದ್ದೇನು, ಜೀವದಲಿ ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಮೇಲೆ - ನನ್ನೊಂದಿಗೀಗ ನೀನಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯ ಅಲ್ವಾ - ಅದನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ಸಾಗುವ ಶಕ್ತಿ, ಯುಕ್ತಿಯನು ಕಾಲದಲಿ ಕಾಲವಾದ ನೀನೇ ಕೊಡಬೇಕಷ್ಟೇ...
 ___ ಬದುಕು ನಾಟಕ ರಂಗ - ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಗಬಲ್ಲವನು ನಟನವಿಶಾರದ...

ಅವೆಲ್ಲಾ ಸಂಭ್ರಮಗಳು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ಮುಗಿದು ಹೋದವು... 
ಮತ್ತು 
ಸಂಭ್ರಮದಲಿ ಆಡಲು ಮರೆತ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಖಾಲಿಯಲಿ ನೆನಪಾಗಬಾರದು ನೋಡು... 
___ ನಿತ್ರಾಣ ಮೌನ...

ಈ ಚಿತ್ತ ಕೋಶದಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಕಾವು ಅಂಟದ ಒಂದಾದರೂ ನೆನಪು ನಗುವುದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ... 
ಮತ್ತು 
ನಿನ್ನಿಂದಾಚೆ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಕನಸೂ, ಕಸುವೂ ಈ ಮನಸಿಗುಳಿದಿಲ್ಲ...
____ ಚಿತ್ತುಕಾಟು ಚಿತ್ತ(ತ್ರ) ಭಿತ್ತಿ... 

ಬೆಳದಿಂಗಳು ಯೆದೆಕೊರೆವ ಮಾತಾಡುವಾಗ,
ಕತ್ತಲು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಸಂತೈಸುತ್ತದೆ...
___ ದಾರಿ ಮರೆತು ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟವರಿಗೆಂದೇ ರಾತ್ರಿಗಳನು ಹೆಣೆಯಲಾಗಿದೆಯಾ...?! 

ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತುಹೋಗಲೀ ಎಂದೊಮ್ಮೆ ಶಪಿಸಬಾರದೇ... 
___ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಿನ ನೆನಪಿನ ಶಾಪಕ್ಕೊಂದು ಉಶ್ಯಾಪ ಬೇಕಿದೆ... 

ದಿನವೂ ತಲೆಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿವಂತೆ ಮನೆ ಅಂಗಳದಲೇ ಅವುಗಳ ಕಛೇರಿ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ...
ಆದರೋ,
ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನಾ ಗಂಟಲು ಹರಿವಂತೆ ಕೂಗಿ ಕರೆದರೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾಕೆಯ ಮುಖವೂ ಕಾಣದೇ ಕರುಳು ತಿವಿಯುತ್ತದೆ... 
ಎನ್ನ ಪಾಪದ ಬಾಬತ್ತಿಗೆ ಅವಳ ಹೆಸರಿಗಿಟ್ಟ ಅಗುಳು ಹಳಸುವಂಗೆ ಮಾಡಬೇಡೀ ಎಂದು ಯಾರಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು, ಅವಳೇ ಮುನಿದಂತ ಭಾವ ಕಾಡುವಾಗ... 
____ ಬಲಿ ಬಾಳೆಯ ಬಯಲಿಗಿಡುವಾಗ ಉಸಿರು ನಡುಗುತ್ತದೆ ಪ್ರತೀಸರ್ತಿ...  
&&&

ಬದುಕಿಗಷ್ಟೇ ಋತುಗಳ ಲೆಕ್ಕ... 
ಸಾವಿಗಾದರೋ ವರುಷಗಳು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ - ಸಾವಾದರೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ  ಬಾಕಿಯೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ  ಸಿಗದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಚುಕ್ತಾ ಮೋಕ್ತ... 
___ ನೆಪ ಹೇಳದೇ ನೆನಪುಗಳ ನೇಯುವ ಬದುಕು - ಇನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪು ಮಾತ್ರವೆನ್ನಲೊಂದು ನೆಪ ಹುಡುಕುವ ಸಾವು... 

ಬಲು ಬೆರಕಿ ಜನುಮ - ಮರಾಮೋಸದ ಸಾವು - ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಬಣಗುಡುವ ರಣರಣ ಸುಸ್ತು... 
ಎಂಥ ಸಾವು ಮಾರಾಯ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿ ಸಾವೇ ಹಿತ ಅನ್ನೋದು ಒಳ ಭಾವವಾ...?! 
&&&

ಮಾಣೀ -
ತುಂಬಾ ದುಡಿಯಬೇಕು... 
ತುಂಬಾ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ತುಂಬಾನೇ ದುಡಿಯಬೇಕು... 
ಕರುಳ ದಾರದಲಿ ರುದಯವ ಕಡೆ ಕಡೆದು, 
ಕಣ್ಹನಿಯ ಗಾಳಿಸಿ ಗಾಳಿಸಿ ಕುಡಿದು, 
ಕಟ್ಟುಸಿರ ಕಡಿದು ಬಾಗಿ ಬಾಗಿ ಭಂಡ ಬಿದ್ದು ರುದ್ರ ನಗೆಯಲೇ ಬದುಕ ಸುಡಬೇಕು... 
ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕೂ ಅಂದರೆ, ತುಂಬಾ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾನೇ ದುಡಿಯಬೇಕು... 
___ "ಪ್ರೀತಿ ಸಂಪಾದನೆ... "
&&&

ಕೇಳೇ, 
ಸತ್ತು ಸುಖಿಯಾದವಳೇ -
ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಎಡಗುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪು - ಉಸಿರ ನಾಳ ಹಿಸುಕಿದಂಗೆ ಗಂಟಲ ಒಣಗಿಸೋ ಉಮ್ಮಳಿಕೆ - ಯೆದೆಯ ಹಸಿ ಗೋಡೆ ತುಂಬಾ ಬದುಕು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹೊಡೆದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮಾಯದ ಗಾಯ...
ಅಷ್ಟಾಗುವಾಗಲೂ,
ಏನೋ ಹಳೆಯದ್ಯಾವುದೋ ಪಾಪ/ತಾಪ ನೆನಪಾದಂತೆ ತಲೆತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತಂತೆ ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡು, ತೋಳೇರಿಸಿ ಹಲ್ಕಿರಿದು ಗಹಗಹಿಸೋ ಹುಂಬ ಹುಚ್ಚು - ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಬದುಕಿರುವ ಕರುಮಕ್ಕಾಗಿ...
ಅಲ್ಲೂ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೆ ಯೆನ್ಗೂ,
ಯಾವ ಮೋಹದ ಮುರಳಿ ಕರೆಯ ಮೋಹ/ದಾಹವಿನ್ನೂ ಯೆದೆಯಲಿ ಬಾಕಿ ಇದೆಯೋ...!!! 
ಹಂಗಂದ್ಕಂಡು,
ಈ ಹುಚ್ಚನ/ಹುಚ್ಚಿನ ನಗೆಯ ಸತ್ಯವನು ಶಂಕಿಸಬೇಡಾ ಅಂತೇನೆ...
ಅದೂ -
ನೀನೇ ಕಲಿಸಿಟ್ಟು ಹೋದ ವಿದ್ಯೆಯೇ ಅಹುದು...
___ ಸಾವಾಸಲ್ಲ ಮಾರಾಯ್ತೀ, ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಈ ಬದುಕು, ಸಾವಿನ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರದ್ದು... 
&&&

ಅತ್ತು ತೊಟ್ಟಿಲ ಹುಡುಕಿದರೂ, ತೊಟ್ಟಿಲ ನೆನಪಾಗಿ ಅತ್ತರೂ ಎತ್ತಾಡಿಸಿ ತೂಗಿದ ಕೈ ಅವಳು... 
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬದುಕು ಚಿವುಟುವಾಗಲಂತೂ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗುವುದೇ ಅವಳ ಮಡಿಲು... 
ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನಗೆಯ ಬಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವ ವಿದ್ಯೆ ಬಲ್ಲವಳು... 
ಕರುಳ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕೈಗೂಡದೇ ಎದೆಯು ಬಣಗುಡುವಾಗಲೂ ತನ್ನೊಡಲ ಪ್ರೀತಿ ಒರತೆ ಬತ್ತದಂಗೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಬವಳು... 
ಎಲ್ಲ ಆಯಿಯಂದಿರು ಅದ್ಹೇಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವುದು...!!!
ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಡುವ ಕಾರುಣ್ಯವ ಕಲಿವುದಾದರೆ ಆಯಿಯಿಂದಲೇ ಕಲಿಯಬೇಕು... 
ಅವಳೆದೆಯ ಹಾಲು ಬತ್ತಿದರೂ ಮನದ ಮಮತೆ ಬತ್ತುವುದೇ ಇಲ್ಲ...
___ ಆಯೀ ಎಂಬ ಬೆರಗು, ಬೆಳಕು... 

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)