Sunday, September 26, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೊಂಭತ್ತು....

ಸಂಜೆಯ ಮೈನೋವು.....

ಎದೆ ಕಡಲು ಉಕ್ಕಿ ದಡ ಮೀರಿ ಮರಮರಳಿ ಕಣ್ಣಿಂದ ಇಳಿವಾಗ ಯಾವುದೋ ನೋವಿಗೆ ಮಾತಾಗಿ ಗಂಟಲ ಕುಳಿಯಲೇ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಕಲೆಸಿಹೋದ ದನಿಯಲ್ಲೇ ಫಕ್ಕನೆ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗ್ತೀಯಲ್ಲ - ಆ ಮೃತ ನಗೆಯ ಧುನಿ ಮತ್ತು ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ವಿಶಾದ ಮೌನದೆದುರು ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಗಳೆಲ್ಲ ಸತ್ವ ಕಳಕೊಂಡು ಹಿಡಿಯ ಹುಡಿಯಾಗುತ್ತವೆ...
______ ಅಳು ನುಂಗಿ ನಗು ಒಮ್ಮೆ ಅಂದವನ ಒಡಕು ನುಡಿಗಳೂ ಕರುಳಲ್ಲೇ ಹೆಪ್ಪು ಗಟ್ಟುವ ಘಳಿಗೆ...
↜↝↰↱↜↝

ಆಳಿ ಮುಗಿದ ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲಗಳ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಬಗೆದು ಬಗೆದು ನೆನಪುಗಳ ಹೆಕ್ಕುತ್ತೇನೆ...
ಎದೆಯ ಹಳೇ ಹಪ್ಪು ಗಾಯಗಳ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಕ್ಕಳೆಗಳಲೂ ಮತ್ತೆ ನೆತ್ತರೊಸರುತ್ತದೆ...
ರಣ ಮೌನದ ಶೀತಲ ಪಾತ್ರೆಯಲಿ ರಕ್ಕಸ ಮೋಹವೂ ಹೆಪ್ಪು‌ಗಟ್ಟುತ್ತದೆ...
ಪಾದಕೆ ಮೆತ್ತಿದ ಧೂಳನು ಅಂಗಳದಲೇ ತೊಳಕೊಂಡು ಒಳಬಂದಂಗೆ ಹುಚ್ಚು ಗಾಳಿ ಮೆಟ್ಟಿದ ಮನಸನೂ ಸರಾಗ ಕೊಡವಿ ಮುನ್ನಡೆವಂತಿದ್ದಿದ್ದರೆ...
ವಿಯೋಗ, ವಿಶಾದಗಳನೇ ನಗ ನಾಣ್ಯಗಳಂಗೆ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವುದೂ ಒಂದು ಖಯಾಲಿಯೇ ಬಿಡು...
____ ಸ್ವಯಂ ಮರುಕದ ನಶೆಯೇರದೇ ವಿಶಾದ ಗಾಢವೆನಿಸೋದಿಲ್ಲ...

ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೇ ಆಶೆಯ ಸಹಯಾನವಾ...?!
ಅಥವಾ
ಆಶೆಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕೂಸಿರಬಹುದಾ ನಿರಾಶೆ...!!
____ ಹುಳಿ ತೇಗಿನಂಥ ಸಂಜೆ...

ಮುಸಲ ಸುರಿವ ಕರಿ ಮೋಡ, ಬಣ್ಣಾಬಣ್ಣದ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ...
____ ಸಂಜೆಯ ಮೈನೋವು...!!
↜↝↰↱↜↝

ಮುದ್ದೆಕಟ್ಟಿ ಎಸೆದ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗ ನಾನು...
ಈ ರಸಕಾವ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಚೆಲುವೆಲ್ಲ ನನ್ನದೇ...
ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ ಪಲ್ಲವವೂ ನನಗೆಂದೇ ಇದೆ...
ಆಹಾ...!!
ಈ ಬಾಳ್ವೆ ಇದು ಬಲು ಚಂದ ಚಂದ...
***ಶರತ್ತುಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ...
↜↝↰↱↜↝

ಬದುಕಿಂಗೇ ಇಲ್ಲದ ಖಾತ್ರಿಯ ಹಂಬಲಗಳಿಗೆಲ್ಲಿಂದ ಕೊಡಲೇ...
ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದ ಭಾವಕೋಶ‌ದಲಿ ಮುಫತ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದಷ್ಟೇ ಕನಸ ಮುತ್ತುಗಳ...
____ ಸ್ವಪ್ನ‌ದೂರಿನ ಹಾದಿಗೆ ಸುಂಕ ಕೇಳುವರಿಲ್ಲ ನೋಡು...
↜↝↰↱↜↝

ಜೀವಿಸುವ ಹುಕಿಗಾಗಿ ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲೂ ನಗುವ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ, ಮಗುವ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ ಅಂದವನು ಮತ್ತು ಹಂಗಂಗೇ ಬದುಕಿದವನು...
ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ,
ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ನೋವುಗಳ ಮೀರಿ ನಿಂತೆ ಎಂಬುವುದೇ ನೋವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ - ವಿಚಿತ್ರ ಅಪರಾಧೀ ಭಾವ...
ವಾಸ್ತವಗಳನು ವಾಸ್ತು ನೋಡದೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸ್ಪಂದನೆಗಳಿಗೆ ಬರಡಾಯಿತಾ ಎದೆ ಬಿಳಲೂ ಅನ್ಸಿಬಿಡತ್ತೆ...
____ಮುಂದುವರಿದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ...
↜↝↰↱↜↝

ಮೈಮನಕೆ ಸುಖವುಂಡು ಅಭ್ಯಾಸ‌ವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಣ್ಣ ಸುಖದ ಇಣುಕು ಬೆಳಕಿಗೂ ಕಣ್ಣು ಹೆಚ್ಚೇ ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ತಡವರಿಸುತ್ತದೆ...
ಮತ್ತು
ಉಸಿರಾಳದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ದೀಪ ಜೋರು ಉರಿಯುತಿದೆ - ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಆರಬಹುದು ಎಂಬಂಥ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಭಾವ ಕೆರಳುತ್ತದೆ...
ಗೊತ್ತಲ್ಲ,
ಬಂಗಾರ ಬಣ್ಣದ ಕೇದಗೆಯ ಮೈತುಂಬಾ ಮುಳ್ಳೇಮುಳ್ಳು - ಆ ದೇವಪರಿಮಳದ ಒಡಲದು ಸರ್ಪ ಸತ್ರವಂತೆ...
____ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ...
↜↝↰↱↜↝

ಹಾರ ಹೊರೆಯಾಗಬಾರದು...
↜↝↰↱↜↝

ದನಿ ಸೋತ ಬಿಕ್ಕುಗಳಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲೇ ಒಣಗಿದ ಹನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದೆಯ ಭಾಷೆ‌ಯಲಿ ಮಾತಿಗಿಳಿದೆ, ನಿನ್ನಾ ಸ್ವಚ್ಛ ನಗೆಯ ಖಾಯಂ ವಿಳಾಸ ಸಿಕ್ಕಿತು...
ಕರುಳುರಿಯ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆದ ನಗೆಯ ಶಿಲ್ಪಕ್ಕೀಗ ಎಂಥ ಚೊಕ್ಕ ಹೊಳಪು, ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರ ಒನಪು...
____ಕಥೆಯಾಗದ, ಕಥೆಗೆ ಒಗ್ಗದ ಪಾತ್ರಗಳು...



*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೆಂಟು....

ಪ್ರೀತಿ ನೇಯ್ಗೆ.....

ಶತಶತಮಾನದ ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಜೀವ ಬಿ(ಬೇ)ಡುತ್ತವೆ - ಎದೆಯ ಸೋಕಿದ ನಿನ್ನ ಉಸಿರ ಪ್ರೇಮ ಸ್ಪರ್ಶ‌ಕೆ...
____ಮಾಯಾವಿ ಮೌನ ಕಾವ್ಯ ನೀನು...
💞💞💞

ಜಗದ ಜನರ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯ‌ವಾದ ಈ ಪ್ರೇಮ ಅಂಬೋದು ಬರುವಾಗ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಸಂಭ್ರಮವ ಹೊತ್ತು ತಂದು, ಅಷ್ಟೇ ವಿಕಟ ಗೊಂದಲವ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ಜೀವಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ತೊರೆದು ಹೋಪಾಗಲೂ ಒಂದೆಳೆಯಷ್ಟಾದರೂ ವಿಲಕ್ಷಣ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ‌ಯೊಂದನ್ನು ಉಳಿಸಿಯೇ ಹೋಗತ್ತೇನೋ ಅಂತ ನಂಗನಿಸೋದು ಸುಳ್ಳಾ...!?
_____ ಪ್ರೇಮವ ಕಂಡವರ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತೆ...
💞💞💞

ಪ್ರೇಮಿಯ ವಯಸೆಷ್ಟೇ ಮಾಗಿದರೂ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೇಮ ತನ್ನ ಬಾಲಿಶತೆಯ ಮೀರುವುದೇ ಇಲ್ಲವಾ...?!ಅಥವಾ ಬಾಲಿಶವೇ ಪ್ರೇಮದ ಚಂದ ಪರಿಪಾಕವಾ...?!
ಪ್ರೇಮವ ಬಲ್ಲವರ (?) ನಾ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಏನೆಂದಾರು... !!
___ಅನುಭವ ಹೀನನ ಮಳ್ಳ ನಗೆಯ ಬೆರಗು...
💞💞💞

ಮೆಲು ಗಾಳಿಗೆ ತೊಟ್ಟು ಕಳಚಿದ ಮುದಿ ಎಲೆಗಳ ಹಾಗೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹನಿಗಳನುದುರಿಸುತಿವೆ ತೆಳು ಮೋಡಗಳ ದಾಪು ನಡಿಗೆ...
ಕರಿಮುಗಿಲ ಜಾತ್ರೆ‌ಯಲಿ ತಾರೆಗಳ ಮಾರಿದ ಹಾಗೆ - ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ಹಾದಿಯಂಚಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಜೊಂಪೆ ಜೊಂಪೆ ಪಾರಿಜಾತದ ಹೊಯ್ಗೆ...
ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಗುಳ್ನಗು ಹುಬ್ಬು ತೀಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೇಯ್ಗೆ - ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಲು ಮರಿ ಹಾಕುವುದು ಹಾಗೇ - ಬದುಕಿದು ಹಬ್ಬವಾಗುವುದು ಹೀಗೆ...
____ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ದಡಕೂ ಯೌವನವೇ...
💞💞💞

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ -
ಚಲನೆಯೊಂದೇ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ‌ವಾದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ನನ್ನದಾಗಿದ್ದದ್ದೇನೋ ಇಂದೂ ನನ್ನದೇ ಆಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ...
ಕೆಲವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಹಾಯ್ದು ಮುನ್ನಡೆದಿರಬಹುದು, ಇನ್ಕೆಲವನ್ನು ನಾನೇ ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲೂಬಹುದು...
ನೆನೆನೆನೆದು ಅಳುವುದಕಿಂತ ಅಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿಗೆ ಚುಕ್ತಾ ಅಂದುಕೊಂಡು ನಡೆಯುವುದೇ ಸೂಕ್ತವೇನೋ...
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನನಗೆ ನಾನೇ ಸ್ವಂತವಲ್ಲದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಚೂರು ಕಾಲ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ, ನೆರವಾಗಿದ್ದ, ನೆರೆಹೊರೆಯಾಗಿದ್ದ, ವರವಾಗಿದ್ದ ನಾ ದಾಟಿ ಬಂದ ಸಂಕವನ್ನೂ, ನನ್ನ ಹಾಯ್ದು ಮುಂದಾಗಿ ಸಾಗಿದ ಲೋಕವನ್ನೂ ಸದಾ ನನ್ನದೇ ಅಥವಾ ನನ್ನದು ಮಾತ್ರವಾಗಿರಲೀ ಅನ್ನಲಾದೀತಾ...
ಊರೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದು ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಧೂಳಾದಾಗಲೇ ಹಾದಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ - ನಡೆವ ನನಗೂ ಅದೇ ಅಲ್ಲವಾ ಜೀವಂತಿಕೆ...
___ನೀ ಹೋದ ಮೇಲೂ ನಾ ಉಳಿದದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ/ಹಾಗಾಗಿಯೇ...
💞💞💞

ತನಗೇನು ಬೇಕೆಂಬುದನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳದೇ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದಳುವುದು...
ಏನು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದನೂ ತಿಳಿಸದೇ ಮೌನದಿ ದೂರ ನಿಲ್ಲುವುದು...
ಇವರು
ಮನಸಿನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸಾರುವ ಯುದ್ಧ‌ಗಳ ಪಟ್ಟುಗಳು ಮಟ್ಟುಗಳು ನನ್ನ ನಿಲುಕಿನದಲ್ಲ ಬಿಡಿ...
 ___ ಬಂಧ, ಸಂಬಂಧ, ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ...
💞💞💞

ಒಂದು ಚಂದ ಪದಮಾಲೆಯೂ ಹುಟ್ಟದ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಸಂಜೆಗಳೂ...
ನಿನ್ನ ತಲುಪಲಾರದೇ ಸೋಲುವ ಎದೆ ಗೂಡಿನ ಬಿಕ್ಕುಗಳೂ...
"ಸಾವಿನ(ಕಳೆಯ) ಸಾವಿರ ಕಳ್ಳ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಸಜೀವ ನೋಟದ, ಕ್ರುದ್ಧ ಮಾಟದ ಹೆಸರು 'ವಿದಾಯ' ಇರಬಹುದಾ... !?"
____ ಎದೆಯ ಕಲ್ಲೂ ಕರಗಬಹುದಲ್ಲಿ...

💞💞💞

ನೂರು ನದಿ ಸೇರಿ ಕಡಲಾಗಬಹುದು - ಕಡಲಿನೊಡಲ ಒಂದು ಹನಿಯೂ ನದಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ...
ನೂರು ತೊರೆಯನು ಕುಡಿದ ವಾರಿಧಿ ಹನಿ ದಾಹವ ತಣಿಸಿಲ್ಲ - ಅಂತೆಯೇ ಸಿಹಿ ಹಳ್ಳ ಮಲೆತೀತು ಕಡಲುಪ್ಪು ಹಳಸಿದ್ದನ್ನೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ...
ಸಿಹಿ ಶರಧಿ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ - ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದೇ ರುಚಿಯಿಲ್ಲ...
ಯಾವ ದಾಹವೋ ನೀರಧಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ - ಏಸು ಮೋಹವೋ ಅಬ್ಬಿಯೊಡಲಿಗೆ...
ಹೊಳೆಯಾಗಿ ಹರಿದು, ಹೆಗ್ಗಡಲಾಗಿ ತೊನೆದು ಒಡನಾಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಾ ಹಡೆಯುವಾ...
ಒಂದು ಒಡಲು, ಒಂದು ಮಡಿಲು - ಒಲವ ಮರಿಗಳು ಸಾಲು ಸಾಲು...
_____ ನಾನು ನೀನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಂತರ್ವಾಹೀ ಸಂಗಾತ...
💞💞💞

ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳೋ ಅಂತ ಒಬ್ಬರು...
ಮೌನದೊಳಗನು ತಿಳಿಯೋಕಾಗಲ್ವಾ ಅಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು...
ಮಾತು, ಮೌನ ಒಂದೂ ಸರಾಗ ಅರಗದ ಅಬ್ಬೇಪಾರಿ ನಾನು...
___ ಭಾವ ಬಂಧ ಭಕುತಿ...
💞💞💞

ಹರಿದೋದದ್ದನ್ನ ಜೋಡಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಒಂದೆಳೆ ನೂಲನು ನಂಬಿ ಎರಡೂ ಬದಿಗೂ ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಲೇಬೇಕು - ಹೊದ್ದ ಕನಸಿನ ಬಟ್ಟೆಯಾದರೂ, ಸಂಬಂಧವೇ ಆದರೂ...
_____ ಪ್ರೀತಿ ನೇಯ್ಗೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Sunday, August 1, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೇಳು.....

ಕಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ವಸಂತವೇ.....
(ಅದಾಗಲೇ ನಲ್ವತ್ತು ಕಾಲಿಟ್ಟಿತು...)


ಅದೇ ಹಳೇ ಹಪ್ಪು ಬದುಕು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಹಾದಿಯ ಕುರುಡು ಹುಡುಕಾಟ...
ಚಿಗುರುವಾಸೆಯ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಬಡಿತ...
ಒಂದೊಂದೇ ಒಂದೊಂದೇ ದಿನಗಳ ದೂಡುತ್ತಾ ಎಷ್ಟು ದೂರ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟೆ...
_____ ಗಡಿ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಸುಣ್ಣ ಬಳಿಯೋನೇನಾದ್ರೂ ಸಿಗಬೇಕು ಕೈಗೆ...

ನೂರು ಕಥೆಯ ಬರೆಯಬಹುದು - ನಾನು/ನೇ ಕಥೆಯಾದರೆ...
___ತಳ ಕತ್ತಿದ ಪಾತ್ರ...

ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ...? ಬದುಕಿರುವುದಷ್ಟೇ ಉದ್ದೇಶವಾ...?! ಬದುಕಿರುವುದೇ ಸಂಭ್ರಮವಲ್ಲವಾ...?! ಎಂತೆಲ್ಲಾ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಡುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದಿದೆಯಲ್ಲ ಇದು ಸಾವನ್ನು ಕೆಣಕುವುದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವಾ...
____ಭಂಡ ಬದುಕನ್ನು ಭಂಡತನದಿಂದಲೇ ಹಾಯಬೇಕು...

ಆ ಕ್ಷಣವ ಹಿಡಿಯಬೇಕು...
ಗಂಗೆಯ ಕುಡಿದ ಜಹ್ನುವಿನಂತೆ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂಗಂಗೇ ಕುಡಿಯಬೇಕು...
ಎದೆ ಕಡಲಾಗಬಹುದು...
____ ಸಣ್ಣ ಆಶೆ...

ಆ ಕ್ಷಣವ ಸಾಲ ಕೊಡು ಬೇರೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ...
ಬದುಕನೇ ಅಡವಿಟ್ಟು‌ಕೋ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ...
____ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...

ಹೋಳು ಹೋಳಾಗಿ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದ ನನ್ನೆದೆಯ ಭಾವಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಚೂರುಗಳನು ಗುಡ್ಡೆ ಮಾಡಿ ಎದುರಿಗಿಟ್ಟು ಸಂತೆಯಲಿ ಕೂರುತ್ತೇನೆ - ಅಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಇಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ತಮ್ಮಿಷ್ಟದ ತುಂಡನ್ನೇ ಆದರೂ ಆರಿಸಿ ಎತ್ತಿ ಒಯ್ಯಬಹುದೇ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಾದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಅವರಾಯ್ಕೆಯಂತೆ ನಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಬಹುದೇ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ...
___ಬಣ್ಣದ ಬೇಗಡೆ ಹಚ್ಚಿದ ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿ ನಾನು...

ಮುಗಿದ ಅಧ್ಯಾಯವ ನೆನೆದು ಮುಂದಿನ ಪರಿಚ್ಛೇದವ ಊಹಿಸಬಾರದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೊಸ ಪುಟವ ತೆರೆಯುತ್ತೇನೆ...
ಅದೇ ಹಳೆಯ ಹಪ್ಪು ವಿಷಾದ ಹೊಸ ಚಹರೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತದೆ...
_____ಪಠ್ಯಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಪಾಠ ನಾನು...

ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ -
ಒಂದು ಮುಟಿಗೆ ಕಾಡು ಕತ್ತಲು ಅಥವಾ ಒಂದು ಧಾರೆ ಸಂಜೆ ಮಳೆ ಸಿಗಬಹುದೇ ಎದೆಗಣ್ಣ ಸೋಲಿಗೆ...
___ಗುಳೆ ಎದ್ದವನ ಗಿಳಿ ಯಾಚನೆ.‌..

ಒಳಗಣ ಅಳುವಿನ ಕತ್ತಲ ಆಳ ಅರಿಯದ ಜಗತ್ತು ನನ್ನ ನಗೆಯ ಬೆಳಕಿನಾಟದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಗತಿಯ ಅಳೆಯುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಅದನೇ ನಂಬಿ ತನ್ನ ಹಾದೀಲೇ ನನ್ನನೂ ನಡೆಸಲು ಹಟ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ...
ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಸೋಲಲೊಪ್ಪದ ಒಪ್ಪವರಿಯದ ಯುದ್ಧ ಇದು...
____ ಎದೆಗೆ ಹದವೆಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದೊಡೆ ಹೂಳಿನ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ...

ಕೋಗಿಲೆಯ ಸಲುಹಿದರೂ ಕಾಗೆ ಕ್ಷುದ್ರ ಜೀವಿಯೇ ಜಗದ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ - ದನಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಪಿಲ್ಲ ನೋಡಿ...
ಸತ್ಯದ್ದಾಗಲೀ, ವಾಸ್ತವದ್ದಾಗಲೀ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳುವವರಾರು - ಅವರಿವರು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವಂಥ ದನಿಯಲ್ಲೇ ನುಲಿಯಬೇಕು ನುಡಿಯ ನಾಡಿ...
____ಮಾತು ಕಲಿಯಬೇಕು ನಾನು...

ಎದೆಯ ನೆಲ ಬೀಳು ಬೀಳದಿರಲೆಂದು ಭಾವ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಿದರೆ ಎಂದೆಂದಿನದೋ ಗಾಯಗಳೆಲ್ಲ ಜೀವದುಂಬಿಕೊಂಡು ಅಂತರಂಗದ ಹಿಳ್ಳು ಹಿಳ್ಳಿನಲೂ ವಿಪರೀತ ನವೆ...
____ ನಗು...

ಕನಸಿಗೂ ಇರುಳಿನದೇ ಬಣ್ಣ - ಕತ್ತಲಷ್ಟೇ ತುಂಬಿದಲ್ಲಿ ಎದೆಯ ಕಣ್ಣ...
ಸಾವು ಎಷ್ಟು ಹಗೂರ - ಹೆಣವಷ್ಟೇ ಮಣ ಭಾರ...
_____ ನಿದ್ದೆ...

ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನೀ ಅಡಗೂದ ಕಲಿಯೋ ಶ್ರೀ -
ಎದೆಗೂಡಿನುಡಿ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಬಣಗುಡುವಾಗ...
____ ತಣ್ಣಗಿನ ಸಂಜೆಗಳು...

ಬದಲಾಗಬೇಕು - ಬದಲೀ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲ...
ನಾನೇನು ಮಾಡಲೀ ಭಡವನಯ್ಯಾ...
____ ಜಗದ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬ ಬಡ ವಿದೂಷಕ...

ನನ್ನಂಥವರಿಗೂ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತೆ...
ಆದ್ರೆ ಕೆಲವರಷ್ಟೇ ಹಿರಿಯರೆನಿಸುವುದು...
____ ನಿಮ್ಮ ಮಮತೆ...

ಕಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ವಸಂತವೇ...
ಎಷ್ಟು ನಕ್ಕ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿದಾಯವೊಂದು ಹಿತವಾದೀತು...?!
_____ಆಯುಷ್ಯ ರೇಖೆ ಮತ್ತು ಕನಸು...

ಗಾಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ,
ಬಾನಿಗೆ ಏಣಿ ಇಟ್ಟು,
ಎನ್ನ ಹರಹಿಗಿಂತ ಎತ್ತರದ ಕನಸ ಗೋಪುರವ ಎನಗೆಂದೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಳುವ ಆನೆಂಬ ಬಡಪಾಯಿ ಶಿಲ್ಪಕಾರನಿಗೆ ಆಗೀಗಲಾದರೂ ಭ್ರಮೆಗಳಿಂದಾಚೆ ಕಾಲೂರಿ ಚೂರು ಪ್ರೀತಿ ಬಿತ್ತಿ ನಗೆಯ ಬೆಳೆವ ಕುಶಲಕಲೆಯ ತಂತ್ರ ಹೃದ್ಯಸ್ಥವಾದರೆ...
ನೀರ ಸಾಂಗತ್ಯ‌ದಿಂದ ಉರುಟು ಕಲ್ಲಮೇಲೂ ಹಸಿರ ಹಾವಸೆಯಾದರೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಒಣ ಬಿರುಕಿನ ಎದೆಯಲೂ ಸ್ನೇಹ ಬಂಧಗಳ ಸನ್ನಿಧಿ ಸಲಹಿ ಇಷ್ಟು ಹಸಿ ಭಾವಗಳು ಉಸಿರಾಡಿದರೆ...
ಆದರೆ......... ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ.......
ಹುಟ್ಟಿದು ಸಾವಿನಲ್ಲಾದರೂ ಹಿಡಿ ಹೂವಿನ ತೂಕ ಕಂಡೀತು...
____ ಶುಭಕಾಮನೆ ಶ್ರೀ...

ಭರ್ತಿ ಮೂವತ್ತೊಂಭತ್ತು ಋತುಗಳ ಬೀದಿಯ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ನಲ್ವತ್ತನ್ನು ಹಾಯಲು ಅಣಿಯಾದ ಪಾದ...
ಮನಸಿಗಿನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ನಾಲ್ಕರ ತೊದಲನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುರುಪು, ಗಲಿಬಿಲಿ...
ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಪಾತ್ರಗಳನು ಕಂಡೇ ಕಂಡೇ ಅಂದು ಒರಲುತ್ತಾ ಹುಡುಕಾಡುವ ಬಾಲಿಶ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟದಂತಿದೆ ಈ ಬದುಕು, ಬವಣೆಗಳೆಲ್ಲಾ...
_____ ಹೆಗಲು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದಷ್ಟೂ ನೊಗದ ಭಾರ ಸಹನೀಯ..‌.

ಕಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ವಸಂತವೇ ಸರಿ - ಬೇರಿಗಿಷ್ಟು ಜೀವ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟರೆ ಗ್ರೀಷ್ಮಕೆ ಮುರುಟಿದ ಕಾಂಡದಲೂ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರು ಅರಳುವುದೂ ನಿಜವೇ ತಾನೆ - ಆವರ್ತನ‌ದಲಿ ಗ್ರೀಷ್ಮ‌ದಾಚೆಯೂ ವಸಂತ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಪಾಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತಲಿದ್ದೇ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದೂ ಖಚಿತವೇ ಅಲ್ಲವೇ...
ಮುಗಿದ ಮತ್ತು ಬರುವ ವಸಂತಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೂ, ಮುಳ್ಳು, ಹೀಚು, ಕಾಯಿ, ಹಣ್ಣು; ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವದ ಮಣ್ಣು...
_____ ನಾಳೆಯೆಂಬುದು ಸುಳ್ಳೆನಿಸಿದರೂ ಭರವಸೆಯೊಂದು ಇಂದಿನ ಹಾದಿಯ ಕಡ್ಮಾರು ದಾಟಲು ಗಟ್ಟಿ ಕಾಲ್ಸಂಕವೇ...

ಅಯ್ಯೋ ನಲ್ವತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಬಿಡ್ತು,
ಅರ್ರೇ ನಲ್ವತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ,
ಎರಡ್ರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವವ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅಂತ ಬಂದಾಗ ಕೊನೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡದ್ದು:
ವತ್ಸಾ,
ಬದುಕೂ ಹುಟ್ಟಿನಂತೆಯೇ ಹಬ್ಬವಾಗಬಹುದು...
ಈಗಿನ್ನೂ ಬರೀ ನಲ್ವತ್ತು... ಅಷ್ಟೇ...
ಶುಭದ ಕನಸೊಂದಿರಲಿ - ಅದೇ ಸೋತ ಎದೆ ಬಾಗಿಲಲಿ...
ಶುಭಾಶಯ... 💞

Saturday, July 3, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತಾರು.....

ನಿನ್ನ ಹುಡುಕುವ ಹುಚ್ಚು.....

ಓದಿದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯದ ಭಾವ ಸಂಪುಟ - ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು...

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಕೆಯ ಸರ್ಗೋಲನು ದಾಟಿ ನಿನ್ನೆದೆ ಅರಮನೆಯ ಆವರಣದಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಊರಲು ಅರ್ಹವಲ್ಲದ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳ ಸೆಲೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಉಕ್ಕಲಾರದೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬತ್ತುತ್ತದೆ...

___ಗಾಳಿಗೋಪುರ...

ನೀ ಮೆಚ್ಚುವ ಗುಣಗಳ ಲವಲೇಶವೂ ಇಲ್ಲದ ಭರಪೂರ ಬಡತನ ನನ್ನದು - ಅದನ್ನು ಸುತಾರಾಂ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪದ ಆಶೆಬುರುಕ ಮನಸೂ ನನ್ನದೇ...
ಹಾಗೆಂದೇ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಯುದ್ಧ ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ - ಮತ್ತೆ ಮತ್ತಲ್ಲೇ ಸೋಲುವ ಖುಷಿ ನಿನ್ನದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ...
___ಮರುಳನ ಹಾದಿಯ ಬೆರಗು...

ಸುಳ್ಳೇ ಆದರೂ ಬದುಕಲೊಂದು ಕನಸು ಬೇಕಿತ್ತು - ನಿನ್ನ ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡೆ...
___ಹೆಸರು ವಿಳಾಸ ಸಿಗದಿರಲಿ...

ನೀನೆಂದರೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕಲ್ಪನಾ ವಿಲಾಸ.‌‌..
ನಾ ಬರೆವ ಕವಿತೆಯೇ ನಿನ್ನ ಖಾಯಂ ವಿಳಾಸ...
___ನೀನು, ನಾನು...

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳ ಪಲುಕುಗಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಸಿಗದ ಬೆಳಕು ನೀನು...
ಬಯಲ ಗಂಧವ ಬಂಧಿಸಲಾರೆ ನಾನು - ರುದಯದಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಮಾಧುರ್ಯ ನೀನು...
_____ಎದೆಯ ಚೆಲುವು ಬಾಡದಿರಲಿ...

ತುಂಬಾ ಚಂದ ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲೂ ಅನ್ನುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಎಷ್ಟು ಸರಿ...
ನದಿ ಹರಿವು ನಿಲ್ಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ಹಸಿರ ಹುಟ್ಟಿಗೂ ಸಿಗದೇ ಬಾನ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬತ್ತಿ ಹೋಗೋದೇ ಅಲ್ವಾ...
___ಸ್ವಾಧೀನತೆಯ ಸಂಕಟ...

ನಿನ್ನ ಅಳುವಿನ ಪಕ್ಕ ಅಳುತ್ತಾ ಕೂರುವುದು ನನ್ನ ಆ ಕ್ಷಣದ ಭಾವೋದ್ವೇಗ...
ನಿನ್ನ ನೋವಿನ ಭಾರಕ್ಕೆ ಹೆಗಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ನನ್ನೊಡಲ ಅಮೂರ್ತ ಭಾವುಕತೆ...
____ಕಣ್ಣಳತೆಯಾಚೆಯೂ ಚೂರು ನಿನ್ನವನಾಗಬೇಕು...

ನೀನೆಂಬ ಕನಸ ಕಾವ್ಯವೇ -
ಸಿದ್ಧಿಸದ ಕನಸು ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಒಂಟಿ ಹಾದಿಗೂ ಒಂದು ತುಂಡು ನಗು ಸಿದ್ಧಿಸಿರತ್ತೆ...
ಆ ನಗೆಯ ಹೋಳಿನಾಸೆಗಾಗಿಯಾದರೂ ನಾ ಕನಸು ಕಟ್ಟಬೇಕು...
____ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೈದು.....

ನಗು ನೀ ವಸಂತವೇ - ನಗುವೇ ವಸಂತವೇ.....
ಕುಂಚ ಕಲೆ: ಸುಮತಿ ದೀಪಾ ಹೆಗಡೆ...


ಅವಧಿ ಮುಗಿದ ಔಷಧಿ - ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ...

"ನೀನು ಒಲವಿನ ಕಾವ್ಯನಾಮವಂತೆ..."

ನನ್ನ ಸೋಲಿನ ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ಖುಷಿ ನೀನು...
___ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಕನಸು...

ನಂಗೆ ನಾನೇ ಚಂದ ಕಾಣ್ಸೋ ಹಂಗೆ ಕಡು ಪ್ರೀತಿಯ ಕುಡಿದಮಲಿನ ನಿದ್ದೆ ಮರುಳ ಒದ್ದೊದ್ದೆ ಗರಿಕೆಯಂಥ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಾಗಿ ನನ್ನ ಮೆಲ್ಲುವ ನೀನು...
____ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಸಹಿಯಂಥ ಹುಡಿ ಹುಡಿ ಕನಸು...

ಹಲ್ಮೊಟ್ಟೆ ಕಚ್ಚಿ ತುಟಿ ಬಿಗಿದು ನಾಲಿಗೆಯ ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡವಳ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದ ಅಲೆಗಳು ಪಿಸುದನಿಯಲಿ ಉಸುರುವ ನೂರಾರು ಕಥೆಗಳ ದುರಂತ ನಾಯಕ ನಾನು...
_____ ಮರುದನಿ ಇಲ್ಲದ ನಿರ್ವಾತ...

ನಿಸ್ತೇಜ ಎದೆ ದಡವನ(ನೊ)ಪ್ಪಿದ ಜೀವ ಶರಧಿ ನೀನು...

ಮುಂಗಾರಿನ ಮುಗಿಲ ದಿಬ್ಬಣ ಹಾಯ್ದು ನೆನೆದ ಕಾಡು ಹಾದಿ ನೀನು...
ಗಿಡದ ಎದೆಯ ನೀರಜ ಮೌನ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳೋ ಕವಿತೆ...
____ ಕೇಳಬೇಕು ಹೇಳಲಾಗದ ಏನನ್ನೋ...

ನಾನಾಗಿಯೇ ಪೂರ್ಣವಲ್ಲದ, ನನಗೇ ಸ್ವಂತವಲ್ಲದ ನಾನು ಪೂರ್ಣ ನನ್ನವನಾಗು, ಕೇವಲ ನನ್ನವನಷ್ಟೇ ಆಗಿರು ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಅಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿಯ (?) ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯ ಆಗ್ರಹಗಳೆದುರು ದಿಕ್ಕುಗಾಣದ ಕಬೋಜಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ...
___ನಾನು, ನೀನು ಮತ್ತು ನೇಹ...

ಪೊರೆಯಲೂ ಆಗದ ತೊರೆಯಲೂ ಆಗದ ತೊದಲು ಭಾವಗಳು ನಿದ್ದೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ...
ನಿನ್ನ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮಾತು ಬರುತ್ತದೆ ಸುಳ್ಳು ಮಂಪಿನ ಕನಸಲ್ಲಿ - ಮಡಿಲ ಬಿಸಿಯ ಕಂಪಿನ ನೆನಪು ನೆತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ನಿದ್ದೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ...
___ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ...

ಜೀವದ್ರವ್ಯವೇ -
ಸದಾ ಸರ್ವದಾ ನಗಬೇಕು - ನಗುತಲೇ ಇರಬೇಕು 'ನೀನು...' 
ನೋವ ಬೆಳೆವ ರಕ್ಕಸ ಕೋಟೆಗಳ ಕೆಡವಿ ನಿನಗಾಗಿ ನಗೆಯ ಹುಡುಕಿ ತರಬೇಕು - ನಗಿಸುತಿರಬೇಕು - ನಿನ್ನ ನಗುವಾಗಬೇಕು 'ನಾನು...'
ನೀನು ನೀನಾಗಿ ನಿನ್ನ ನಗುವ ಹಡೆವಂತೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಸಹಚಾರಿಯಾಗಬೇಕು...
ನಿನ್ನ ನಗಿಸುವ ನೆಪದಿ ನಾನೂ ನಗಬೇಕು - ನನ್ನ ನಗೆಯ ಜಪದಿ ನೀನು ನಗೆಯುಣ್ಣಬೇಕು...
ಯೋಗಾಯೋಗಗಳ ಮೀರಿ ಸಹಯೋಗವ ಸಾಧಿಸಬೇಕು - ಜೀವ ಜೀವ ಜತೆಯಾಗಿ ನಗೆಯ ಜೀವಿಸಲುಬೇಕು...
____ ನಗು ನೀ ವಸಂತವೇ - ನಗುವೇ ವಸಂತವೇ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ನಾಕು.....

 ಹಿನ್ನೀರು.....

ಬಯಲಿಗೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳಕ ಬೆಳೆದುಕೋ ಅಂದರು; ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅವಳು ಸೆರಗು ಬಿಗಿದು ನಕ್ಕಳು - ಸೂರ್ಯ ಮುಗಿಲ ಮೇನೆಯ ಪರದೆ ಸರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲು ಛಾವಣಿ ಕಳಕೊಂಡಿತು...
ಬೆವರನ್ನಷ್ಟೇ ನಂಬಿದವಳು; ಮೋಡ ಬೆವರದಿರೆ ಮಳೆಬಿಲ್ಲೆಲ್ಲೀ ಅನ್ನುತಾಳೆ - ಅವಳೆಂದರೆ ಬದುಕ ಬಣ್ಣ...

"ಅಪಾತ್ರ ದಾನವಾಗುವ ಸಣ್ಣ ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲದ ಮುಕ್ತ ಹರಿವಿನ ಸರಿತೆ...
ನನಗೆಂದೇ ನೂರು ಕ್ಲೇಶಗಳ ಪೆಟ್ಟಣಿಸಿಟ್ಟ ನೆಲ ಸೀಳಿ ಬರುವ ಅವಳೆದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಒರತೆ..."

ದೇವ ನೆರಳು ಉಸಿರ ನಗೆಯ ಕಾಯುವುದೆಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ - ಕರುಳ ಹೂ ಅರಳಿ ಕೊರಳ ತಬ್ಬುವಾಗ ಕುರುಳ ಸವರಿ 'ಮನ್ಸಿಂಗ್ಬಂದಂಗೆ ಮಂಗ್ನಂಗ್ ಆಡೂದ್ಬಿಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಮನ್ಷಾ ಆಗು' ಅಂತ ಅವಳು ಧಾವಂತದಲಿ ಗದರುವುದು - ಮತ್ತದು ಅವಳ ಶುದ್ಧ ಮಮತೆ...

ಮಣ್ಣು, ಸಗಣಿ ಬೆರೆತ ಬೆವರ ತನ್ನ ಸೆರಗಿನಂಚಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ತೇಯ್ದು ತೇಯ್ದು ತೆಗೆದ ಗಂಧವ ಕಾಣದ ದೇವನ ಹಣೆಗಿಡುವವಳ ನೋಡಿ ನಕ್ಕವನು; ಅಂತೆಯೇ ತನ್ನೆದೆಯನು ಆದ್ಯಂತ ಸುಡುವ ನೋವ ದಾವಾನಿಲವ ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಲೇ ಇಂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂತಃಕರಣ‌ದ ಸುಡುಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕೊಂಡ ಮುರುಟು ನಗೆ ಮೊಗೆಯ ಎನ್ನ ಹೆಗಲಚೀಲದಲಿಟ್ಟು ಹರಸುವಾಗ ಸಾದ್ಯಂತ ಬೆಚ್ಚುತ್ತೇನೆ...
___ಆಯೀ ಎಂಬುವ ಅರ್ಥಕೆ ನಿಲುಕದ ನೀಳ್ಗವಿತೆ...

ಶುಭನುಡಿಯೇ ಶಕುನದ ಚುಕ್ಕಿ -
ಇನ್ನೂ ಅವಳ ಆ ಮುದಿ ಮಂಜುಗಣ್ಣಲಿಷ್ಟು ಬದುಕ ಬೆಳಕುಲಿದರೆ ಅದು ನಂದೇನೇ/ನಂಗೇನೇ...
ನನ್ನ ಪಾಪಗಳಲಿ ಸುಟ್ಟು ಹೋದ ಅವಳ ಕನಸುಗಳ ಬೂದಿಯಾದರೂ ಅವಳಿಗುಳಿಯಲಿ - ಮರು ಜನುಮಕಿಷ್ಟು ಗೊಬ್ಬರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಳು...
💕💝💕

ಮಣ್ಣಿಗಂಟಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಊರು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಬೆನ್ನಿಗಷ್ಟೇ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ...
ಮತ್ತು
ಬೆನ್ನಾದವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಊರು ಕಲೆಸಿ ಹೋದ ಚಿತ್ತದ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತದೆ...
ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿದ ಮಾರ್ನೇ ಹಗಲು ದೇವರ ಇಳಿಸಿ ಬಣ್ಣ ತೊಳೆದುಕೊಂಡ ತೇರಿನ ಕೀಲುಗಳಲಿ ಭಕ್ತರ ಕಣ್ಣರಿಯದ ಸುಸ್ತಿನ ನಿಟ್ಟುಸಿರೊಂದು ಹಾಗೇ ಉಳಿದಂತೆ...
___ ಹಿನ್ನೀರು...

ರಕ್ತಕ್ಕಂಟಿದ್ದಿಷ್ಟು...
ಮಣ್ಣಿಗಮರಿದ್ದಿಷ್ಟು...
ಸ್ವಂತದ ಕಮಾಯಿಯೂ ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟಿದ್ದಿದ್ದರೆ...
___ ಹೆಸರು...

'ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಗೆಯೊಂದಿತ್ತು' ಎಂಬ ಕಥೆ ಕಾಲದ ಜೊತೆ ನಡೆದು ಬಂದ ಚಂದದಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲನ ಕಾಡು ಹಾದಿಯ ಅಡ್ಡಾತಿಡ್ಡ ಕವಲಿನಲ್ಲಿ ಜೀವವಿದು ಸರಕ್ಕನೆ ಕಳೆದೋಗಬೇಕು...
ಮುಂದಾಗಿ ಹೋದ ಗುರುತಿಗೆ ಹಸಿ ಹೆಣೆಯೊಂದನು ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಎಸೆದು ಹೋದಂಗೇ ನಗೆಯ ಎಳೆಯೊಂದನು ಉಳಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕು...
ನಿನ್ನೊಳುಳಿದ ನನ್ನ ನಗುವಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲು ಮುಗಿಲೂ ಅಲ್ಲವೇನೋ...
____ ಉಸಿರು...
💕💝💕

ಶುಭ ನುಡಿಯೇ ಕೊರವಂಜಿ -
ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬಿರಿದಂತ ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣ ತುಂಬಿದ ಎಳೆ ಎಳೆ ಕನಸೂ ನಂದೇನೇ...
ಅಲ್ಲಿಂದ,
ಕತ್ತಲ ಸುಳಿಯ ಖಡ್ಡ ಖಾಲಿ ಬೀದಿಗೂ ತುಂಬಿ ತುಂಬಿ ಬರುವ ಜೀವ ಚೈತನ್ಯ ಅದು ನನಗೇನೆ...
____ ಅನುರಾಗದ ಅನುಸಂಧಾನ...
💕💝💕

ಮಳೇಲಿ ನೆಂದು ಬಂದೋನ್ಗೆ ನೆತ್ತಿ ಒರಸ್ಕೋ ಅಂತ ಬೈಯ್ಯೋಕಾದ್ರೂ ನೀವುಗಳು ಹತ್ರ ಇರ್ಬೇಕಿತ್ತು... 
____ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕುಡಿದಂತ ಆಯಿ ಮತ್ತು ಆಗೀಗ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಯಿಯ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, June 1, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ಮೂರು.....

ಸರ್ವಂ ಶೃಂಗಾರ‌ಮಯಂ...

ಕೃತಕ ಪ್ರಖರತೆಯ ಬೀದಿ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನ ಅಬ್ಬರದಲಿ ಕಲೆಸಿ ಒಣಗಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಹಾಲು...
ಕಣ್ಣೆತ್ತಿದರೆ ಚಂದಿರನ ಮುಖದ ಕಲೆಯೇ ಎದ್ದೆದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ - ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಅವ ಪಾರಿಜಾತ‌ದ ಮೈಯ್ಯರಳಿಸಿ ನನ್ನೊಳಗಿನ ವಿರಹದುರಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಹೊಯ್ತಾನೆ...
ಬೀದಿ ಕಾಯೋ ನಾಯಿಗಳ ನಿತ್ಯದ ನಡುರಾತ್ರಿ‌ಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಭೆಯೂ ರದ್ದಾದಂತಿದೆ...
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕಂಗಳ ಕೆರಳಿಸೋ ಮೌನವೊಂದು ಹಂಗಂಗೇ ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ...
ಅಂದೆಂದೋ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಚುಂಬಿಸಿದ ಈ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಕರುಳ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ...
ಮತ್ತು
ನಾನು ಆ ನಿಶ್ಯಬ್ದ‌ದ ಒಡಲೊಳಗೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ನಿನ್ನ ಉಸಿರ ಸಂಗೀತ ಹೊಮ್ಮಿ ಬಂದೀತೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಾ ಕಮನೀಯ ಕಳವಳದಲಿ ಇರುಳ ದಾಟಲು ಅಣಿಯಾಗಿ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತೇನೆ...
____ ತಾರೆಯೊಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಸುದ್ದಿ ಕೊಡು, ನಿನ್ನೊಳಗೂ ಹಿಂಗೇನಾ...?!
💨💨💨

ಅರೆಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಾ ಓದುತ್ತಾ ಹಂಗೇನೇ ನಿದ್ದೆ ಹೋದೆ - ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾಗ್ರಂಥದಂತೆ ಅವಳು ಒರಗಿದ್ದಳೂ... 😍

ಎದ್ದು ಕೂತ ಅವಳ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲಿನ್ನೂ ನಂದೇ ಬಿಸಿ ಕನಸಿನ ಹಸಿ ನೆರಳು ಹೊರಳುತಿದೆ... 😉🙈

ನಿನ್ನ ಕೋಪದೆದುರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊಡ್ಪಡೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಿರು ಲಜ್ಜೆ‌ಯ ಸುಳಿ ಮಾಟದೆದುರು ಬೇಶರತ್ತಾಗಿ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ...

ಸೆರಗಿನ ಮೋಡ ಸರಿದು ಅವಳ ಮೆದು ಎದೆಯ ಗುಂಡು ಚಂದ್ರ ಮೆಲುವಾಗಿ ನಕ್ಕರೆ... 
ಆಹ್!! 
ಆ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಮೊಗೆಮೊಗೆದು ಕುಡಿವ ಕನಸಲಿ ನನ್ನ ಬೊಗಸೆಯಲಿನ ಕತ್ತಲು ಅಸುನೀಗಲಿ...
💨💨💨

ಒಂದೇ ಎರಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿರುದ್ಧ ಅನ್ನುವಂಥಾ ಜೀವಾತ್ಮಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಎರಡರಲ್ಲೂ ಅಂತರ್ಲೀನವಾಗಿ ಹರಿವಂತೆ ಅವೆರಡೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವ, ಒಂದೇ ಆಗುತ್ತಾ ಬಾಗುವ, ಸಾಗುವ ಆಕರ್ಷಣ ಭಾವೋತ್ಕರ್ಷದ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು ತನ್ನ ತಾನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಕಾದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಲೀಲಾ ವಿನೋದವ ನೋಡಾ...
ನಾನೋ,
ಅದರದೇ ಅಂಶವಾಗಿಯೂ ಅದರ ಮೀರುತ್ತೇನೆಂದು ಹೊರಟು ಅದು ಇಟ್ಟ ಸವಿಯ ಇಟ್ಟಂತೆ ಸವಿಯಲರಿಯದ, ಮೀರಲಾಗದೇ ತೇಲುವಲ್ಲೂ ಅದರಾಳವ ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಹಾಡಬಹುದೋ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಹಾಡಲೂ ತಿಣುಕುವ ಅತಿದಡ್ಡ ರಸಿಕ ಧೂಳ ಕಣ...
____ಸರ್ವಂ ಶೃಂಗಾರ‌ಮಯಂ...
💨💨💨

"ನನ್ನ ಹೆಗಲಾಗೆ ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳ ತೇರೆಳೆಯುತೇನೆ..."
ಹಾಗಂದದ್ದು ನೀನು...
ಅಯೋಮಯದಲಿ ಕಬೋಜಿಯಾಗಿ ನಿಂದವನ ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಮೊಗೆದು ನಿನ್ನುಸಿರೇ ತಾಳಿ ನನ ಕೊರಳಿಗೆ ಅಂದು ತುಂಟ ಕಣ್ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಗಿಸೋ ಗೆಳತೀ - 
ಪ್ರೀತಿ ಕೇಳುವವರು ಸಿಗುತಾರೆ - ಪ್ರೀತಿ ಹೇಳುವವರೂ ಸಿಕ್ಕಾರು - ನೀನು ನೀನಾಗಿ, ನಾನು ನಾನಾಗಿ, ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಂಭಾಳಿಸುವ ಬಾರೋ ಎದೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಈ ಪ್ರೀತಿಯಾ ಅಂಬೋರು ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾರೆಯೇ...
ಸೋತೆ ಮತ್ತು ಈ ಸೋಲು ಹಿತವಾಗಿದೆ...
ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ,
ಪುಟ್ಟ ಪುಟಾಣಿ ಸೂಜಿ ಮೆಣಸಿನಂತ ಒಲವಿನಂಥದ್ದೊಂದು ತನ್ನ ಎಳೇ ಉಗುರಿನಿಂದ ಎದೆ ಬಾಗಿಲ ಕೆರೆಯಿತು - ಆ ಸಂಜ್ಞೆಯನೇ ಉಸಿರಾಡಿ ಸಣ್ಣ ಕರುಳಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಯೊಂದು ಗರ್ಭಕಟ್ಟಿ ಮಿಸುಕಾಡಿತು...
______ ಎದೆಗೂಡಲಿ ವೀಣೆ ಅನುರಣನ...
💨💨💨

ನುಡಿಸಿ ಎತ್ತಿಟ್ಟ ವೀಣೆ ದನಿಯ ಧುನಿ ನಿದ್ದೆಯಲೂ ವೈಣಿಕನ ಕಿವಿಯ ಲಾಲಿಯಾದಂತೆ...
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಮಗುವೊಂದು ಸುಮ್ನೆ ಬಂದು ಎದೆ ಏರಿ ಮಲಗಿ ಗಲಬರಿಸಿ ನಿದ್ದೆ ಹೋದಂತೆ...
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ನಡೆದು ಬಂದು ಬೇಕಂತಲೇ ಎದೆಯ ಕಪಾಟಿನಲಿ ಅವಿತು ಕೂರೋ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಹೆಸರೇ ಇರಲ್ಲ ನೋಡು...
ಚಂದ ಕಾರುಣ್ಯ ಅದು ಬದುಕಿನ‌ದು - ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮುಚ್ಚಟೆ ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೇ ಅಂಥ ಅನುಭಾವವ...
ನೀನೂ ಹೀಗೇ ಅಲ್ಲವಾ - ಬಂದದ್ದು, ನೆಲೆ ನಿಂತದ್ದು... 
____ ಕವಿಯ ಪದಮಾಲೆ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ 'ವೀಣೆ...'
💨💨💨

ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಹನಿಗೂಡಿ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ ನಂಗೆ...
ಸುಖಾಸುಮ್ನೆ ಹಾಯ್ ಅಂದಷ್ಟೇ ಸರಾಗ ಬಾಯ್ ಅನ್ನಲೂಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೆ...
ಅದೇ ಸರೀ ಅಂತಲೂ ನಂಬಿದ್ದು ಕೂಡಾ ಹೌದು...
ಜಗದ ದಿಟ್ಟಿಯಲಂತೂ ನಾನು ತುಂಬಾನೇ ಭಾವಶೂನ್ಯ ಹುಳ...
ಬಲು ಹುಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಪ್ರಾಣಿ...
ಅದಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ,
ಎಂತೆಂಥವನೆಲ್ಲಾ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ ನಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ ಗೊತ್ತಾ...
ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ನಗುವಿಗಾಗಿ ಮಗುವ ಹುಡುಕುವವನು...
ಮನದ ಭಾವಬೀಜಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆ‌ಯ ಸಾರಣಿಗೆಯಲಿ ಗಾಳಿಸಿ ಗಾಳಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೊಳ್ಳು ಅಂತ ಸಾಧಿಸುವವನು...
ಅಂಥದ್ದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿತ್ತು ಈ ಉಮ್ಮಳಿಕೆ...!!!
ನೋಟ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಹೊರಳೋ ಆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂಗೆ ಟಾಟಾ ಮಾಡಿ ಬೆನ್ನಾಗಿದ್ದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು ನೋಡು...
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ, ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲದೇ, ಎಂದಿನಂಗೆ ಬುದ್ಧಿ‌ಯ ಅನುಮತಿಗೂ ಕಾಯದೇ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಹನಿ ಕಣ್ಣಿಂದ ಕೆನ್ನೆಗಿಳಿದದ್ದು ಹೇಗೆ...!!
ಸಹಜ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂದುಕೊಂಡ ಒಂದು ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಇಷ್ಟು ಭಾರ ಹೇಗಾಯ್ತು...!!
ನೀನು ನಂಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಾವುಕ ಪರಿಚಯವಾ...
ಈ ಆಪ್ತತೆ ಎಲ್ಲಿಂದ, ಹೇಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ...?!
ನನ್ನಿಂದ ನನ್ನೇ ಯಾರೋ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಈಗ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಪರಿಚಿತ ಅನ್ಸೋ ಹಾಗೆ...!!
ಕಣ್ಣ ಕಕ್ಷೆ‌ಯ ದೂರಾಭಾರಗಳೇನೂ ಕರುಳಿಗಂಟಲ್ಲ ಗೊತ್ತು...
ಜನ್ಮಾಂತರದ ಹಾಯಿ/ಯೀ ಭಾವದಲ್ಲೂ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ಕೂಗಳತೆಯ ಅಂತರವಾದರೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಅಂತಲೂ ಬಲ್ಲೆ...
ಆದರೂ, 
ವೈಣಿಕನೊಂದಿಗೆ ವೀಣೆ ಮುನಿದಂತ ವಿಭ್ರಾಂತ ತಳಮಳ...
ಜೀವದ್ದೋ ಭಾವದ್ದೋ ಕೊನರು ತೀವ್ರ ತಿವಿಯದೇ ಕಣ್ಣೇನೂ ಅಳ್ಳಕದಲಿ ತೇವವಾಗದಲ್ಲ...
ಅಲ್ಲಿಗೆ,
ನೀ ನನ್ನೊಳೇನನ್ನೋ ವಿಹಿತವಾದುದನು ತುಂಬಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟನ್ನೇ ನನ್ನಿಂದ ಸೆಳೆದೊಯ್ದದ್ದಂತೂ ವಿದಿತವಾಯ್ತಲ್ಲ...
ಹೇಯ್ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ,
ನಂಗೆ ನಾ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಲು ನಿನ್ನ ಕರವಸ್ತ್ರವನೊಮ್ಮೆ ಎನ್ನೆದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ನೋಡಲಾ...?
ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವು ಸಿಗಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೇ...
ಈ ವಿದಾಯ ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ಸಂಕಟವೇನಾ...??

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೆರಡು.....

ಮಣ್ಣ ವಾಸನೆ.....

ಸಾವಿನೆದುರು ಅತ್ತದ್ದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ...
ಬದುಕು ಮುನ್ಸಾಗಿದ್ದೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ...

ಗ್ರೀಷ್ಮನ ಎದೆಯಲ್ಲೂ ವಸಂತನ ಕಾವಿದೆ...
ಹರಿದ್ವರ್ಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೂ ಯಾರದೋ ಅಸ್ಥಿ ಬೆರಳ ಒಡೆದೀತು...

ಬೇಲಿಯಾಚೆಯ ಬಯಲ ತುಂಬಾ ಬೇಲಿ ಹೂವಿನ ಘಮ...
ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದ ಕಾಡು ಹೂವಿಗೆ ದರಕು, ಗರಿಕೆಗಳೇ ದೇವ ಮುಡಿ...

ಸಾವು ಎಷ್ಟು ಹಗೂರ - ಹೆಣವಷ್ಟೇ ಮಣ ಭಾರ...
ಬೇಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಪ್ಪಲಲಿ ನಿಂತು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟರೆ ಬೇಲಿ ಬಳಸಿ ಬಯಲ ಸುಳಿವ ಗಾಳಿಗೆ ಸೂತಕವೇ...!?

ಎದೆಗಂಟಿದ ಒಂದು/ಒಂದೊಂದು ಉಸಿರಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ - ಕಾಡಿನಂದದಿ ಕಾಡುವ ನೀನು..‌.

ಮೌನವೊಂದು ಮಧುರ ಭಾಷೆ ಕಾಡೊಂದು ಎದೆಯಲಿದ್ದರೆ...
ಮೌನವೇ ಮರಣಗತ್ತಿ ಎದೆ ಉರಿ ಉರಿಯುತಿರೋ ಮಸಣವಾಗಿದ್ದರೆ...

ಕಾಯುತ್ತೇನೆ -
ಮಳೆ ಕಾಡು ಮಣ್ಣ ವಾಸನೆಗೆ,
ಮಣ್ಣು ಮಾಗುವ ವಾಸನೆಗೆ,
ಮತ್ತು
ಮಣ್ಣೇ ಆಗುವ ವಾಸನೆಗೆ...

ಎದೆಗೆ ಆನಿಕೊಂಡವರ ಹೆಗಲ ತಬ್ಬಿ ಆ ರುದಯದ ಹಸಿ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಿಟಿಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ಪರ್ಶ‌ದ ಮುಲಾಮು ಸವರುವಷ್ಟಾದರೂ ಅಂತಃಕರುಣಿಯಾಗಿಸು ಎನ್ನ ಮತ್ತು ಎನ್ನವರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಮಾಡುವಷ್ಟಾದರೂ ಅವಕಾಶ‌ವ ಕರುಣಿಸು ಎನಗೆ ಬದುಕೇ...
ನೊಂದ ಆತ್ಮಗಳೆದುರು ಯೆನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ನಾಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಚೂರು ಮಿದುವಾಗಲಿ...
_____ ಕಾಡು ಹುಡುಗನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...
😐😑😐

ಅನಾಯಾಸೇನ ಮರಣಂ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಕನಸೇ ಆಗಬಹುದು - ಆದ್ರೆ ಹೆಂಗೇ ದಕ್ಕಿದ್ರೂ ಅಕಾಲ ಸಾವು ಕಾಲನ ಕಾಟಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಆಗಲಾರದು...
ಬದುಕನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗಲಷ್ಟೇ ಸಾವಿಗೊಂದು ಘನತೆ ತುಂಬಬಹುದು ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಮೃತ್ಯು ಬೋಧಿಸೋ ನಶ್ವರತೆಯ ಎದುರು ಎದೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತು ನಡೆವ ತ್ರಾಣವನು ಆ ನಶ್ವರತೆಯೇ ನೀಡಬೇಕೇನೋ ಈ ಬದುಕಿಗೆ...
ಸಾಯಲು ಸಾವಿರ ಕಾರಣಗಳಿದ್ದರೂ ಬದುಕಲಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜೋತು ಬೀಳಬೇಕೆಂದರೆ ಮಗ್ಗುಲಿನವರ ಸಾವು ತುಂಬಿ ಹೋಗುವ ಖಾಲಿತನವ ತುಂಬಿಕೊಳಲು ಸಾವೇ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡಬೇಕು...
ಅಂತಕನ ಕ್ರೌರ್ಯ‌ವ ಪ್ರಶ್ನಿಸೋ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಅಸಹಾಯ ಬದುಕು ನಮ್ಮದಾದರೂ, ಬದುಕನ್ನು ಖುದ್ದು ಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಸಾವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸದೇ ಮರುದಿನವ ಹಾಯಲೇಬೇಕು...
_____ಜವನ ಮೋಸದಾಟಕೊಂದು ಕ್ರುದ್ಧ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ ಮತ್ತು ಇದ್ದ ಬದುಕು ಮೊದಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮುನ್ಸಾಗಲಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತೊಂದು.....

ಸನ್ನಿಧಿ..... 

ಬೆಳದಿಂಗಳು ಸುಡದಂತೆ ನೆತ್ತಿ ಕಾಯೋ ನೆರಳಿನಂಥಾ ಕೂಸೇ -
ಸಾವಿರ ಪ್ರೀತಿಗಳ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ನಡೆದವನನೂ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಮಡಿಲು ಕಿರುಬೆರಳ ಜಗ್ಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ - ಕೊರಳ ಬಳಸಿದ ಒಲವ ಕಡಲು ನೀನು...
ಓಡಿ ಓಡಿ ಬೆವರಿಳಿದು ದಣಿದ‌ವನನು ತಂಬೆಳಲ ಕಿರು ಅಲೆ ಮೈದಡವಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಂಗೆ ಎನ್ನೀ ಬರಡು ಬಂಡೆಯೆದೆಗೆ ನಿನ್ನಾ ಹಸಿ ಕನಸಿನೆದೆಯಾನಿಸಿ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡವಳು...
ನನ್ನನೇ ನನ್ನಿಂದ ಕದ್ದು ನಿನ್ನ ರೂಪದಲಿ ನನಗೇ ನೀಡ ಹೊರಟವಳು...
ವೈತರಣಿಯ ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ‌ವಿದೆಯಂತೆ, ನೀನಿರುವ ಈಚೆ ದಡ ವೈಪರೀತ್ಯ‌ಗಳ ಸಂತೆ‌ಯಂತೆ ಮತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ಮುಕ್ತಿಗೂ ನಿನ್ನೂರನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ತೇನೆ...
 ____ಮುಂದುವರಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ನಗುವೊಂದು ಬಿಳಲು ಬಿಳಲಾಗಿ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ನಮ್ಮ ಹಾದಿತುಂಬಾ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ...
💑💑💑

ಉಸಿರ ನಾಭೀ ನಾಳಕಂಟಿದ ಗಾಢ ಗಂಧವೊಂದು ಮೈಯ್ಯ ಬೇಲಿಗಳಲಿ ಹಿತ ನಡುಕವ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಲ್ಲ, ಏನಂತಾರೋ ಅದಕ್ಕೆ...
ನಿನ್ನ ತೋಳ್ಬಂಧಿಯ ಕನಸಲ್ಲಿ ಮನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅರಳುವಾಗ ಮನೆಯ ಮೂಲ್ಮೂಲೆಯೂ ಸರ್ವಾಲಂಕೃತ ಅಂತಃಪುರವೇ ನೋಡು...
ಮುಡಿಯಿಂದ ಅಡಿಗಿಳಿವ ಹನಿ ಹನಿ ನೀರ ಹವಳಗಳ ಎಣಿಸಲೇ ನನ್ನಾ ತುಂಟ ತುಟಿಯಿಂದ - ತಣ್ಣೀರ ಜೊತೆ ಬಿಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ಆ ರಸಿಕ ನುಡಿಗಳ ಬಿಸಿ ನೆನಪ ಬೆರೆಸಿ ಸುರಿದುಕೊಂಡೆ; ಎಂಥಾ ಚಂದ ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾರಾಯ...
ಅಬ್ಬಿಕೋಣೆಯ ಆವರಿಸಿದ ಹಬೆಯ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ನೀನು - ಈ ಮೈಯ್ಯ ವೀಣೆ ಬಿಗಿದು ಹೊನಲಿಡುವ ರಾಗಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರು...
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಗೆಷ್ಟು ನಚ್ಚಗೆ, ಬೆಚ್ಚಗಿದೆ ನಿನ್ನಿಂದ...
____ ಸಾಗರನೂರಿಗೆ ಬೆಳುದಿಂಗಳು ನಡೆದು ಬಂದಂಗೆ...
💑💑💑

ನಿನಗಾಗಿ ಜೀವ ಕೊಡ್ತೀನಿ/ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅನ್ನುವುದಂತೆ ಪ್ರೇಮ - ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ(?)...
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತೇನೆನ್ನೋ ಭಾವ ಚೈತನ್ಯ ಸ್ನೇಹ - ಜೀವನ್ಮುಖಿ...
ಪ್ರೇಮದ ನಶಾ ಸುಖವ ಧಿಕ್ಕರಿಸಬಲ್ಲ ನಾನು ನೇಹದ ಸಹಜ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಹಚರ್ಯವನೂ ದೂರ ಇಡಲಾರೆ...
#ಸನ್ನಿಧಿ...
💑💑💑

ಅವಳ ಸೆರಗಿಗಂಟಿ,
ಮಹಾ ತುಂಟನಂತೆ... ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದೆ... ಹೊರ ಬಯಲಿಗೋಡಿ ದಾಂಧಲೆ ಎಬ್ಬಿಸದಿರಲೀ ಅಂತ ಆಯಿ ಮಂಚದ ಕಾಲಿಗೂ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೂ ಸೇರಿಸಿ ಸಣಬೆ ದಾರ ಕಟ್ಟಿ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ಲು... ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲೋ ನನಗೆಂದೇ ಲಾಲಿ ಹಾಡು... ಸುಳ್ಳೇ ಅತ್ತರೂ ಎದೆಗವುಚಿಕೊಂಡು ಹಾಲೂಡಿ ಕೃಷ್ಣಾ ಅನ್ನುತಿದ್ದಳು... ಆಡಾಡಿ ತೂಕಡಿಸುವವನ ಅಂಗಾಲಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ ಕೆನ್ನೆ ಕೆನ್ನೆ ಬಡಿದುಕೊಂಡು ಮುದ್ದೀಯುತಿದ್ದಳು...

ಇವಳ ಸೆರಗನೆಳೆದು,
ಬಲು ಪೋಲಿಯಂತೆ... ಬೆಳೆದ ಕಲಿ ಹೈದ... ಇವಳಿದ್ದಾಳೆ... ಬಲು ಜಾಣೆ... ನಂಗಿಂತ ಚೂರು ಚಿಕ್ಕವಳೇನೋ... ನಾ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿದು ಮೈಸೋಕದಂಗೆ ಕಣ್ಣಲೇ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಬರೀತಾಳೆ... ಮತ್ತು ಎದೆ ತುಂಬಿ ನನ್ನದೇ ಹೆಸರು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಸೋಬಾನೆ ಗುನುಗುತಾಳೆ... ಮೀಸೆ ಕುಡಿ ಅಡಿಯ ಸಿಡುಕಿಗೆ ನನ್ನ ಕೃಷ್ಣಾ ಎಂದು ಬೆನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಮುದ್ದಾಗಿ ಮದ್ದರೆಯುತಾಳೆ... ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿನ ತೂಕಡಿಕೆಗೆ ಮೃದು ತೋಳಿನ ಬಿಸಿ ಎರೆದು ಸುಖದ ನಿದ್ದೆಗೆ ಮೆತ್ತೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ...

ಕಾಲು ಕಟ್ಟಿ ಎದೆಯಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಣ್ಣಾಗಿ ಕಾಯುವ ಯಮುನೆಯಂಗಳದ ಗೊಲ್ಲಿತಿಯರು - ಅವಳು ಯಶೋಧೆ, ಇವಳು ರಾಧೆ...
💑💑💑

ಹೇ ಸ್ವಪ್ನಗಂಧೀ -
ಊರಾಚೆ ಹಳ್ಳದ ಕರಿಹಸಿರು ಏರಿಯಲಿ ನೀನೇನೋ ಸವಿ ಲಹರಿಯಲಿ ನನ್ನೆದೆಯ ತಣಿಸುವಂತೆ ಮಾತಾಗಿ ಗುಣುಗುಣಿಸುವಾಗ ಆ ಕಮನೀಯತೆಯಲಿ ಕಮ್ಮಗೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಾಳದಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗುವ ಆಸೆಬುರುಕ ಕಬೋಜಿ ನಾನು...
ಸದಾ ಮುಸ್ಸಂಜೆಗಳ ಓಕುಳಿ ಬೆರಗಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೂರು ಫಾಲ್ತೂ ಫಾಲ್ತು ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಯಾಗಿ ಘಲಘಲನೆ ನಗುವ ಮತ್ತು ಛಕ್ಕನೇ ನನ್ನುಸಿರು ತೇಕುವ ತೆರದಿ ಮುದ್ದಿಸಿ ಸುಳ್ಳೇನಾಚಿ ಎದೆಯಲಡಗುವ ನೀನು...
ಈ ಉರಿ ಬೇಸಗೆಯಲಿ ತುಟಿ ಒಡೆದದ್ದು ಹೇಗೆಂದು ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದರೆ ಏನೆನ್ನಲೀ ಎನ್ನುತ್ತ ಕಣ್ಮಿಟುಕಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಳಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚುವ ಕಳ್ಳ ಕೊಂಡಾಟಗಳ ಈ ಮುದ್ಮುದ್ದು ಬಣ್ಣಾಚಾರಗಳಿಂದ ಬದುಕಿಂಗೋ ಇನ್ನೂ ಒಡೆಯದ ಮುಗ್ಧತೆ‌ಯಂತ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಹೊಳಲು...
ಬೆಳಗುಂಜಾವದಲಿ ಇಂಥ ಕಾವ್ಯ ಕನಸಾಗಿ ಕಣ್ಣೊಡೆದರೆ ಸೂರ್ಯ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಚಂದಮಾಮನೆದುರು ತೂಕಡಿಸುವವರೆಗೆ ಎದೆಯ ಅಂಗಳದಿ ಮನೋಹರವಾಗಿ ನರ್ತಿಸುವ ನಿನ್ನ ಬಂಗಾರ ನಗೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಲಜ್ಜೆ...
ಹೌದು,
ಬಡಪಾಯಿ ರಸಿಕ ಪ್ರಾಣಿ‌ಯ ಬದುಕಿಷ್ಟು ಸಹನೀಯವಾಗಲು ನಿನ್ನಂಥದೊಂದು ಸಿಕ್ಕೂಸಿಗದ ಮಧುರ ಕನಸಾದರೂ ಜೊತೆ ಬೇಡವೇ...
ಮುಂದುವರಿಯಲಿ ಇದು ಹಿಂಗೇ ಮನವು ಮಂದವಾಗದಂಗೆ...
___ ಈ ಪೋಲಿ ಗೆಳೆಯನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ‌ಗಳೆಲ್ಲ ಇಂಥವೇ...
💑💑💑

ಇಲ್ಕೇಳು -
ಜಗಳವಾಡಬೇಕು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕುವ ಹಾಗೆ...
ಚಕಮಕಿಗಳಾಚೆಯ ಗಾಢ ಮೋಹ ಜಗದ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಹಾಗೆ...
ಹಾಂ,
ಜಗಳವಾಡಬೇಕು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಕೂ ಈ ಹೆಗಲಿಗೆ ನಿನ್ನುಸಿರು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ...
____ಹುಸಿಮುನಿಸಿಗೊಂದು ಕುಂಟು ನೆಪವ ನೀನೇ ಹುಡುಕಿಕೊಡು...
💑💑💑

ಪ್ರತಿಪದೆಯ ಚಂದ್ರ - ನೆಲವ ತುಳಿದ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಚಿಗುರು ಪಾದ - ಮಣ್ಣ ಮೂಸಿದ ಹೂವೆದೆಯಲಿ ಬೀಜ ಬಿರಿವ ಸಂಭ್ರಮ - ಸಂಜೆ ರಂಗಿನ ಗಲ್ಲ ತೀಡೋ ಗಾಳಿ ಗೊರವನ ಗಂಧರ್ವ ಸಲ್ಲಾಪ - ನನ್ನ ಕಿನ್ನರಿಯ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಲಂದುಗೆಯಲಿ ಮೆಲ್ಲನುಲಿವ ಕಿನ್ನುರಿ ದನಿ...
ಮುಚ್ಚಂಜೆ ಓಕುಳಿಯ ನಡುವಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆವ ಅವಳ ಭವ್ಯ ರೂಪ - ಅವಳ ಬೆನ್ನ ನಾಚಿಕೆಗಂಟಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ದೀಪ...
ಅಲ್ಲಿಂದ,
ಇರುಳ ಸ್ವಪ್ನ‌ದಲಿ ಗುಮಿಗೂಡುವ ಸೌಂದರ್ಯ ಅವಳೇ ಅವಳು...
ಕನಸು - 
ಕಣ್ಚಮೆಯ ಕುಂಚವ ಮಾಡಿ, ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಮೈಹಾಳೆಯ ತುಂಬಾ ನವಿಲುಗರಿಯ ಬರೆದು ಮುದಗೊಳ್ಳುವ, ಶೃಂಗಾರ ಗಾಣಕೆ ಜೀವ ಜೀವ ನೊಗ ಹೂಡಿ ಮದ ಅರೆದು ಸವಿರಸ ಹೀರುವ ಯುವ ಮಾಧುರ್ಯ ಮೇನೆ...
ಬೇಸಿಗೆಗೂ ಬೆಂಕಿ‌ಗೂ ಅವಿನಾಭಾವ‌ವಂತೆ - ನಾನೋ ನಿನ್ನ ಹಂಬಲದಿ ನನ್ನೇ ನಾ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮಿಡತೆ...
ಪೋಲಿಯೊಬ್ಬನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪಲ್ಲಂಗವೊಂದು ಸದಾ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಣಯ ಪೂಜೆಯ ಮುಹೂರ್ತ‌ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೆ...
_____ಮತ್ತು ನಾನೊಬ್ಬ ಹುಟ್ಟಾ ಪರಮ ಪೋಲಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Sunday, May 9, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೆಪ್ಪತ್ತು.....

ಜೀವಜೀವಾಂತರ ಭಾವಸಾನಿಧ್ಯ.....

ಎದೆಯ ಅಮೃತವ ಕರುಳಿಗೆ ಹನಿಸುತ್ತಾ ಎನ್ನ ನೋಟ, ರುಚಿ, ದನಿ, ಘಮ, ಸ್ಪರ್ಶಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲಾಗಿ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದು - 'ಅಮ್ಮ...'
ಕಟ್ಟುಸಿರ ಹಾಡಾಗಿ ಸದಾ ಎದೆಯ ಸುಷುಪ್ತಿಯಲಿ ಜೀವ ತಳೆದು ನಿಂತ ನನ್ನ ತೊದಲು - 'ಅಮ್ಮಾ'..‌‌.
ಒಡಲುಕ್ಕಿ ಹರಿವ ನಗುವಿನಂಚಲಿ ಹಾಗೂ ಜೀವಾಭಾವದ ನೋವಿನ ಬಿಕ್ಕಿನುದಯದಲಿ ದೇವಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಕೊರಳೂ ದನಿ ಎತ್ತಿ ಕೂಗುವ ಮಮತೆ ಕಡಲಿನ ಕುಡಿ - 'ಅಮ್ಮಾ...'
ದೇವರಲ್ಲ ಅವಳು, ಮಿಗಿಲು ದೇವರಿಲ್ಲದ ಎದೆಗೂ/ಎದೆಗಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ಉಡಿಯಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನೂರು ಕವಲುಗಳ ಹೃದಯ ಹಡೆಯುವವಳು; ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ನೆರಳಂತ ಶಕ್ತಿ ಸುಧೆ - 'ಅಮ್ಮ...'
ಕೇಳಿ,
ಯಾರ ಮನೆಗೇ ಹೋದರೂ ಅವರ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲೊಮ್ಮೆ ಇಣುಕಿ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಬದುಕಿಂಗಿಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ, ಎದೆ ಜೋಳಿಗೆಗಿಷ್ಟು ಅಕ್ಕರೆಯ ಪಡಿ ಕೇಳದೆಯೂ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ; ಬೇಶರತ್ತಾಗಿ ಉದರಕಿಷ್ಟು ಅನ್ನ, ಎದೆಗಿಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಡಿಸೋ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದು ಎಲ್ಲರ ಗೂಡುಗಳ ಅಡಿಗೆಮನೆಯ ಗೊಣಗು, ಗುಣುಗುಗಳಲಿ ಜೀವಂತ - 'ಅಮ್ಮ...'
ಏನು ಹೇಳುವುದು! ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಲಾಗುವ ಗುಣ ಭಾವವೇ ಅದೂ!! ಅವಳ ಹೇಳದೆಯೂ, ಅವಳದೇನನ್ನೂ ಕೇಳದೆಯೂ ನನ್ನ ಒಳಿತನಷ್ಟೇ ಹರಸಲೊಂದು ಹಸ್ತವಿದ್ದರೆ ಆ ಯಾವುದೇ ಕರಗಳಿಗೆ ನಾ ಕರೆಯುವುದು - 'ಅಮ್ಮಾ ಅಮ್ಮಾ...'

ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ಹಿಗ್ಗಿ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪಿಸೋ, ನಾ ನೋವೂ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮನೇ ಆಗಿ ವಿಲಪಿಸೋ ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಅಮ್ಮನಂಥ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನಮನ...
____ ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಶ್ರೀ...
💞💕💞

ಏಕಾಂತದಲ್ಲೆಲ್ಲ ನೆನಹೋ, ಕನಸೋ, ಕನವರಿಕೆಯೋ ಆಗಿ ಎದೆಗೂಡಿನ ಪಡಸಾಲೆಗೇ ಬಂದು ಕೂತು ಹೆಗಲು ತಬ್ಬಿ ನೆತ್ತಿ ಮೂಸುವವರನ್ನು ಮಾರು, ಮೈಲು, ಸಾಗರ ತೀರಗಳ ನಡುವಿನಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ ದೂರಾಭಾರವೆನ್ನಲಿ ಹೇಗೆ...
____ಜೀವಜೀವಾಂತರ ಮತ್ತು ಭಾವಸಾನಿಧ್ಯ...
💞💕💞

ಒಂದು ಸಾಸಿವೆಯಷ್ಟೇ ಆದರೂ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ ಆಪ್ತತೆಯ ಎನ್ನೆದೆ ಬಟ್ಟಲಿಗೆ ಸುರಿದ ಜೀವವ ನಾ ಮರೆತ ದಿನ ಯೆನ್ನ ಸಾವಾಗಲಿ...
___ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...
💞💕💞

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸುಖದ ಹಂಬಲ ನಿನ್ನ ನೋವುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಪಾತ್ರ ದೂರ ನಿಂಬಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂಥ ಸ್ವಾರ್ಥ...
___ ನಿಜವಾಗಿ ನೀನಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ನಾನು ನಿನ್ನವನಲ್ಲ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)