Sunday, March 28, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತಾರು.....

ಬಾಳ್ಮೆ ರಂಗಭೂಮಿ..... 

ಕುಂಚ ಪ್ರೀತಿ: ಪಲ್ಲವಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ

ಹೋಳಿಯಂತೆ
ಹರಕುದುರಿತಗಳೆಲ್ಲ ಘಳಿಗೆ ಕಾಲವಾದರೂ ಮರೆತು

ಬಣ್ಣ ಬೆಡಗಿನ ಹಬ್ಬವಾಗುವುದಂತೆ...
ಒಂದು ನಗೆಯ ಕಡವ ಕೊಡು
ನೂರು ಬಣ್ಣ ಬೆಳೆದುಕೊಳುವೆ...

ಸುಗ್ಗಿ ಸುರಿಯಲಿ
ಹಿಗ್ಗು ಹರಿಯಲಿ
ಹುಗ್ಗಿ ಉಂಡು ಸಗ್ಗವಾಗಲಿ
ಹಿಡಿ ಕನಸ ನೆಟ್ಟ ಎದೆಯ ನೆಲ...
___ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...
         ____ 28.03.2021
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ಹುಟ್ಟಾ ಮೂಕ ನಾನು - ಕಣ್ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕುರುಡನ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...
ಬಾಳ್ಮೆ ರಂಗಭೂಮಿ...
      ___ 27.03.2021
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ಕೆಲವೆಲ್ಲ ಸೋಲುಗಳ ಮರೆಯುವುದೂ ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು...
ಮತ್ತು
ಕೆಲವು ಗೆಲುವುಗಳ ಹೆಗಲಿಗೂ ಸೋಲಿನ ಎದೆನೋವೇ ಅಂಟಿರುತ್ತದೆ...
#ತರ್ಕಕ್ಕೆ_ಸಿಗದ_ಬದುಕಿನ_ಬಡಿವಾರ...
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ಆ "ಪ್ರೇಮ"ವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಜೀವಿಸಿ ನೋಡು...
ಈ "ಪ್ರೇಮಿ" ಎಂಥ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಲೋಭನೆ...
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ಭಾವಗಳ ಧುನಿಯ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಪಾಪ ಈ 'ಪದ'ಗಳು ನಾ ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಸಂಯಮದಿಂದ ಕೇಳಸ್ಕೋತಾವೆ...
ಎದೆ ದನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಂಥ ಕಿವಿ - ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಅಭಿರುಚಿ...
#ಬದುಕಿನ_ಸವಿರುಚಿ...
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ಒಳಗಿಳಿದು ನೋಡು ಶ್ರೀ -
ನಂಗ್ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಲ್ಲೇ ನಿಂಗಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಯಾವುದೋ ಪಾಠ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದು/ಇರತ್ತೆ...
ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದಷ್ಟೂ ಅಂತರಂಗದ ಫಿಜೂಲು ಯುದ್ಧಗಳ ಅಷ್ಟಷ್ಟು ಗೆದ್ದಂಗೇ ಲೆಕ್ಕ...
___ಖಾಲಿತನದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಆತ್ಮದ ಪಾತ್ರ ತುಂಬುವ ಭರವಸೆ...
⇲⇠⇡⇣⇢⇱

ವತ್ಸಾ -
ಎಷ್ಟು ತಾಲೀಮು, ಎಂಥ ಭಂಡತನ ಬೇಕು ನೋಡೋ ಬದುಕಿಂಗೆ ಒಂದು ಮುಟಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿಕೊಳ್ಳಲು...
____ಜೀವನ್ಮೋಹ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Saturday, March 27, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತೈದು.....

ಕಾಡು ಕತ್ತಲ ಧ್ಯಾನ......

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ -
ಸಾವನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತೇ ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು...
ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಅದೇ ಬದುಕ ಹಾದಿ/ಬೇಗುದಿ...
ಹೆಗಲ ಮೇಲಿನ ಭಾರದ ನೆರಳು ಬಾಳನೆಳೆವ ರಟ್ಟೆಗೆ ರೊಚ್ಚು ತುಂಬಬೇಕು...
ಅನುಕ್ಷಣದ ಕಣಕಣವನೂ ಜೀವಿಸಲು ಅದು ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಅದೇ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಮೂಲ ಧಾತು...
___ ಪಲ್ಲವಿಸು ಹೊಸತೇ ಭಾವ ಧಾರೆಯಲಿ ಪ್ರತೀ ಹೊಸ ಘಳಿಗೆಯಲೂ...
↫↜⇕↝↬

ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೇಯಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಉಳಕೊಂಡ ಸಣ್ಣ ಚೂರಿನ ರುಚಿಯಿರುತ್ತಲ್ಲ ಅದು ಬಲು ಗಾಢ ಬಲು ಗಾಢ - ಸಿಹಿಯದಾದರೂ, ಕಹಿಯದಾದರೂ...
ಕೊನೇಯ ತಿರುವಲ್ಲಿನ ಬದುಕಾದರೂ ಅಷ್ಟೇ...
#ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ...
↫↜↝↬

ಅವನ ಮೌನವ ನಂಬಿ ಉಸಿರಿದ್ದೂ ಹೆಣದಂತಾದ ನಿಷ್ಪಾಪಿ ಜೀವಗಳ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕುಣಿವ ಸಾವಿನ ಪಾಪವ ಯಾರ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಲಿ...
#ದೇವರು_ದೇವರಂಥವರು... 
↫↜↝↬

ಅನೂಹ್ಯ ಕತ್ತಲಿಗೂ ಬರಗಾಲ ಇಲ್ಲಿ...
ಹಗಲಿರುಳೂ ಬೆಳಕೇ ಬೆಳಕು ಉರಿವ ಊರಲ್ಲಿ ಊರುಗೋಲು ಕಳಕೊಂಡು ತೆವಳುತಿರುವ ಹುಲುಜೀವಿ ನಾನಿಲ್ಲಿ...
ಹೊಟ್ಟೆ ಹರುಕು ಚೀಲ, ಸೋತು ಪದಹಾಡುವ ಪಾದ, ಅಪಾಂಗ ಮನದ ಕನಸುಗಳ ಪ್ರೇತಾತ್ಮ, ಏನೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹಲುಬಾಟಗಳು ಬಿಮ್ಮಗೆ ಮಲಗಿವೆ ಎದೆ ಗೂಡಲ್ಲಿ...
ಬಾ ಕತ್ತಲೇ, ಕನವರಿಕೆಯಾ ಮರೆಸು -
ಕಳೆದೇ ಹೋಗಬೇಕು, ಮುಳುಗಿ ಕರಗಬೇಕು ನಿನ್ನೊಡಲಾ ಕಡಲಲ್ಲಿ...
___ಕಾಡು ಕತ್ತಲ ಧ್ಯಾನ...
↫↜↝↬

ಇಲ್ಲಿ ಇರುಳ ಬೀದಿಯಲೂ ಕತ್ತಲು ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ - ಕಣ್ಣ ಪಾಪೆಯಲಿ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಷ್ಟೇ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ದಕ್ಕಿದಷ್ಟು ನೆರಳನ್ನೇ...
ಹಾಗಂತ ಬೆಳಕೇನೂ ಬೀಗಬೇಕಿಲ್ಲ - ಎಲ್ಲಾ ಪಾಳಿಯಲೂ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆಂದೇನೂ ಅರ್ಥವಲ್ಲ...
ಬಿಡು ಬೆಳಕೇ -
ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡವರು ಅಕ್ಕರೆಯ ತಂಪಿಗೆ ಎದೆಕೊಡುವುದು ಬಲು ದುರ್ಲಭ...
#ಮಹಾನಗರ...
↫↜↝↬

ಎಲ್ಲಾ ದೀಪಗಳೂ ಆರುವುದೇ ನಿಜ...
ಕೆಲವು ಗಾಳಿಯ ಸುಳಿ ರಭಸಕ್ಕೆ, ಇನ್ಕೆಲವು ಎಣ್ಣೆ ಖಾಲಿಯಾದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ...
ಬತ್ತಿಯ ಮೈಯ್ಯ ತುಂಬಾ ಸುಟ್ಟ ಕಲೆಗಳು...
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರ ಹೆಗಲೇರಿ ನಡೆದದ್ದೋ, ಯಾವುದರ ಚಿತಾವಣೆಗೆ ಇನ್ಯಾವುದರ ಬಲಿಯೋ ಯಾರು ಹೇಳೋರು...
___ಸುಟ್ಟಲ್ಲದೇ ಬೆಳಕೂ ಇಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯೊಂದೇ ಸತ್ಯವಿರಬಹುದಾ ಶ್ರೀ...
↫↜↝↬

ಸಾವಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಸುಲಭ ಅಲ್ಲ ನೋವಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡೋದು...
___ಬಲು ಬೆರಕಿ ಈ ಬದುಕು...
↫↜↝↬

ಕೆಲವೆಲ್ಲ 
ಬದುಕುಗಳನು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಇಲ್ಲಿನ ನೋವುಗಳು ಮಾಡಿಸೋ ನರಕ ದರ್ಶನಕ್ಕಿಂತ ಆ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ ಇರುವ ಯಮನ ನರಕ ಅಂಥ ಪರಿ ಏನೂ ಕೆಟ್ಟದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಬಿಡು...
ಹೀಗನ್ನಿಸಿ 
ಕಿವಿಯಾದ ನೋವಿಂಗೆ ಹೆಗಲಾಗಲಾರದ ಗೆಳೆತನ ನಾನೆಂಬ ಹತಾಶ ಭಾವ ಕಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೇನೇ -
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ 
ದೊಡ್ಡಾಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ವರಾಂಡಗಳು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದುದು ಕಂಡರೆ ನೋಡೋಕೆ ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ...
ಶನಿ ಮಹಾರಾಜರ ಖಾಸಾ ಬಂಟರೆಲ್ಲ ಚೂರು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿರೋ ಸಣ್ಣ ನಿರಾಳ ಭಾವ... 
#ಒಂದು_ಹಿಡಿ_ಕಾಳಜಿ...
#ಆರೋಗ್ಯ(ವೇ)_ಭಾಗ್ಯ...
↫↜↝↬

ಹಾಗಂತಾರೆ, 
ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ ನಿಜ ಸ್ವರ್ಗ ಇದೆಯಂತೆ...
ಖರೇನೇ ಹೌದು, ನಂಬಿದೆ...
ಇಲ್ಲಿಯೇ ನರಕವ ಕಂಡ ಮೇಲೆ...
ಯಮನ ಮನೆಯ ಅತೃಪ್ತ ಕಿಂಕರರೆಲ್ಲ ಆಜುಬಾಜಲ್ಲೇ ಭೇಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಮೇಲೆ...
____ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಕ ಶೋಕ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Friday, March 26, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ನಾಕು.....

ಇರುಳನೂ ಚೂರು ಜೀವಿಸಬೇಕು.....

ಉಸಿರ ಸದ್ದಿನ ನಾಡಿ ಹಿಡಿದು ಅವಳ ಜೀವಾಭಾವ ಕೋಶವ ಸೇರುವಾಸೆಯಲಿ ಮೆಲ್ಲ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ ಅವಳಂಗಳಕೆ - ಸೋಂಬೇರಿ ಆಸೆಬುರುಕ ಮಳ್ಳ ಹೈದ ನಾನು...
ಅಲ್ಲೋ ಅವಳ ಗೊಣಗೆಲ್ಲ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಢಣಬಣ ಸದ್ದಾಗಿ ಕಿವಿಯನೂ ಕುಕ್ಕುತ್ತದೆ...
ಸುಮ್ಮನೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಭಗ್ನ ಪ್ರಣಯ ಕವಿತೆ ಬರೆದು ನಿಡಿ ಉಸಿರು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ...
#ಪ್ರಾರಬ್ಧ...
💞💞💞 

ಗ್ರೀಷ್ಮದ ಬಾಗಿಲ ಅಂಟಂಟು ಸಂಜೆಗಳಿಗೂ ನಿನ್ನದೇ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುತ್ತದೆ ನನ್ನದೀ ಎದೆಯ ತಾಪಮಾನ...
ಕತ್ತಲ ಕೌದಿಯೊಳಗೆ ಮೈ ಮನಸ ನಡುವೆ ನಿನ್ನ ನೂರು ನಖರೆಗಳ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿ ಮೈಮನದ ಹಸಿಭಾವ ಬೆವರಾಗಿ ಕಲಸುವುದು ಹುಡುಗನ ತುಡುಗು ಹರೆಯದ ಸಹಜ ಜಾಯಮಾನ...
ಕೇಳಿಲ್ಲಿ -
ಇರುಳನೂ ಚೂರು ಜೀವಿಸಬೇಕು...
ಪ್ರತಿಪದೆಯ ಚಂದಮನ ಬೆಳುದಿಂಗಳ(ಳಂಥ) ಬೆನ್ನ ಸೆರಗ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಬರೆದು ಕವಿತೆಯ ಹುಟ್ಟನು ಆಚರಿಸಬೇಕು...
ಕತ್ತಲಿದು ಕಂತುವ ಮುನ್ನ ಒಂದರೆಘಳಿಗೆ ಕನಸೇ ನೀ ಕನಸಿಗಾದರೂ ಬಂದು ತುಟಿಕಚ್ಚಿ ಪ್ರಣಯೋಂಕಾರದ ದೇವಸುರೆ ಕುಡಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕು...
ಇರುಳನೂ ಚೂರು ಜೀವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ತೋಳ ಬೆಂಕಿ ಬಳ್ಳಿಯ ಆಸರೆಯೇ ಬೇಕು...
ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದ ಜೀವಾಭಾವ ಬಯಲಿನ ಹೂವು ನೀಲಿ ನೀಲಿ...
__ಕಳ್ಳ ಹಸಿವು...
💞💞💞

ಪ್ರಾಯದ ಹುಚ್ಚು ಕಾತುರಗಳೆಲ್ಲ ಕರಗೋ ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯ ಸಂಭ್ರಮದ ಗಲಿಬಿಲಿಯ ಗಲಗಲದ ಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಚೂರು ಚೂರೇ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ ನಾಚಿಕೆ ಬೆಳಗಿನ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರೆದುರು ಮತ್ತೆ ಎದೆಯೇರಿ ಕುಳಿತು ಉಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರದ ಮುದುರುಗಳನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸವರುತ್ತದೆ...
ಯಾರೇ ಎದುರಾಗಿ ಸುಳ್ಳೇ ನಕ್ಕರೂ ಹಿಂದಿನಿರುಳ ಆಮೋದ ಪ್ರಮೋದಗಳೇ ಕಳ್ಳ ಹಾದಿಯಲಿ ಮೈಮನದಿ ಕಿಲಕಿಲವೆಬ್ಬಿಸ್ತಾವೆ...
ಸುಖವೆಂದರೆ ಸುಖ ಸುರಿವ ಕ್ರಿಯೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ - ಮಿಗಿಲು, ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಹಿಂಚುಮುಂಚಿನ ಭಾವದಲೆಗಳು ಎಬ್ಬಿಸೋ ಪುಳಕದುಲಿಗಳೂ ಸುಖವೇ ಅಂತ ಗದ್ದಲದ ಮರು ಸಂಜೆಯ ತಂಬೆಲರು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತದೆ...
ತುಳುಕಿದ ಹಾಲ್ಬಟ್ಟಲು, ಮಗುವೊಂದು ರಂಗೋಲಿಯ ಅಳಿಸಿದಂತೆ ಅಲಂಕಾರಗಳನೆಲ್ಲ ತೀಡಿ ಕೆಡಿಸೋ ಅಂಗೈಯ್ಯ ಸ್ವೇದ ಬಿಸುಪಿನ ಆತುರ, ಒಪ್ಪಿತವೇ ಆದರೂ ಅಪ್ಪುವಾಗ ನಡುಗಿದ ಮೈ ಕೈ, ಉನ್ಮಾದಕೆದುರಾಗಿ ಸುಳಿಯೋ ಸಣ್ಣ ನೋವು, ಅರ್ಥ ಕಳಚಿಕೊಂಡ ಸೋಲು, ಗೆಲುವು, ತಪ್ಪು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ, ನಾಭಿ ತೀರಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸೋ ಛಳಕು ಛಳಕು ಮಿಂಚಿನ ಹೋಳು, ಉಸಿರ ಸೆರಗು ಹಾರಿ ಹಾರಿ ಕಾದು ಕಾಯ್ವ ತೋಳ ತುಂಬಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತ ಇರುಳು...
ಮಿಶ್ರ ಬೆವರ ಮಳೆಯ ಕುಡಿಕುಡಿದು ನಿತ್ಯ ಅರಳೋ ಹಾಸಿಗೆಯ ಹೂ ಚಿತ್ರ - ಅಮೃತ ಅಮಲೇರಿ ನಶೆಯಾದ ಹಾಂಗೆ ಮಂದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ತೂಕಡಿಸೋ ತೂಲಿಕೆ...
____ ಮೊದಲಿರುಳ ಬಸಿರಿನಿಂದ ಮೊದಲಾಗಿ...
💞💞💞

ಪ್ರೇಮ ಕವಿತೆ ಬರೆಯೋ ಹುಡುಗೀರೆಲ್ಲರ ಭಾವದಲ್ಲಿನ ಪ್ರೇಮಿ ಅಥವಾ ಆ ಕವಿತೆಗಳ ಭಾವ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನಾನೇ ಅಂತ ಸುಳ್ಳೇಪಳ್ಳೆ ಆದ್ರೂ ನಂಬಿ ಒಳಗೊಳಗೇ ಖುಷಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಪ್ರೇಮರಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ನರಳುತ್ತಾ "ನಂಗೆಲ್ಲಾ ಯಾರ್ ಬೀಳ್ತಾರ್ ಗುರೂ" ಅನ್ನೋ ಅಭಾವ ವೈರಾಗ್ಯದ, ಸ್ವಯಂ ಕರುಣೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಚೂರಾದರೂ ಸುಳ್ಳು ಸಮಾಧಾನವನಾದರೂ ಹೊಂದಲಾದೀತೇನೋ ಅಲ್ವೇ..‌.
#ಪ್ರಾರಬ್ಧ...
#ಅವಳ_ಕವಿತೆಗೆ_ಉತ್ತರ...
💞💞💞

ದೇವಕಣಗಿಲೆಯ ನವಿರು ಘಮ ಹಾಗೂ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಹಾಲು ಮಾರಲು ಹೊರಟ ಬಾನಂಗಳದ ಇರುಳ ಹೂವು...
ತಂಬೆಲರ ಡೋಲಿಯೇರಿ ಒಲಿದು ಬರುವ ನಿನ್ನ ಕಿರುಲಜ್ಜೆಯ ಸವಿನೆನಪು - ರುದಯ ಕಡಲಿನ ಭಾವ ಶಾಲೀನತೆ...
ಎದೆಯ ತೇಜಸ್ಸಲಿಲದಲಿ ಹೊಯ್ದಾಡಿ ತೇಲುವ ಹಾಯಿ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನದೇ ತುಂಟ ಕಿಲಕಿಲದ ಕಾವ್ಯ ಕನಸು...
ಹಾಡ ಹಡೆಯುವ ಸಂಜೆಗಳು...
💞💞💞

ಎದೆ ತಂಬೂರಿಗೆ ಬೆರಳ ಸೋಕಿಸಿ ಹಬ್ಬವಾಗಿಸಿದವನೇ -
ಯಾಕೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಕೂತದ್ದು, ಒಳಗೊಳಗೇ ಒಬ್ಬೊಬ್ಳೇ ನಗೋದು ಅಂತಾರೆ ನೋಡಿದವರು - ನನ್ನ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಕೂತ ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳು ಅವರಿವರಿಗೆ ಕಾಣಲ್ಲ ನೋಡೂ...
ಈಗೀಗ ಬೆಳುದಿಂಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆವ ನನ್ನ ಸಂಜೆಗಳೇ ಹೀಗೆ - ಪಾರಿಜಾತ ಪಕಳೆ ಬಿಡಿಸಿ ಮೈನೆರೆವ ಹಾಗೆ - ಸದ್ದಿಲ್ಲ ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ, ನೀನೂಡೋ ಅನುರಾಗದ ಅನುಯೋಗದ ಭಾವ ತಲ್ಲೀನತೆಯ ಅಯಾಚಿತ ನಗೆಯ ಎಸಳಿನ ಗಂಧ ಮೈಮನದ ಬೀದಿ ತುಂಬಾ...
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ನೂರು ಬಣ್ಣ - ಬೆಳುದಿಂಗಳಿರುಳ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು - ಗೆಜ್ಜೆಯ ಕಚ್ಚಿ ಎಳೆದು ಪುಳಕದಲೆ ಎಬ್ಬಿಸೋ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಮರಿ ಮೀನು - ನನ್ನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಓಲೆಗರಿಯಲಿ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳೋ ರಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು - ಮಹಾ ಸಭ್ಯತೆಯಲಿ ಸೋತು ಅನುನಯಿಸೋ ನೀನು - ಸುಳ್ಳೇ ಅನುಮಾನಿಸೋ ಕಳ್ಳ ಗೆಲುವನು ಮೆಲ್ಲೋ ನಾನು...
ಉಫ್!!
ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬೆಡಗು, ಬಿಂಕ, ಬಿನ್ನಾಣದ ತಂತುಗಳ ತಂದು ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟೆಯೋ ಗೂಬೆ ಈ ಬದುಕಿನ ಭಾವ ಭಿತ್ತಿಗೆ - ಊರ ಬಾಯಲ್ಲಿನ ಬಝಾರಿ ಹುಡುಗಿಯೂ ಸಂಜೆ ಕೆಂಪಲ್ಲಿ ಮೀಯುವಾಗ ಮೈಯ್ಯ ಸೊಂಪೆಲ್ಲ ಬಿರಿದರಳಿ ಮಾತು ಮರೆತು ಮನಸುಕ್ಕಿ ಮೆದುವಾಗೋ ಹಾಗೆ...
ಹೆಣ್ಣಾಗುವ ವಿಚಿತ್ರ ತಲ್ಲಣವ ಮೀರಿ ಕಲೆತು ಕಳಿತು ಹಣ್ಣಾಗುವ ಸಮ್ಮೋಹಕ ಆಸೆಯ ತುಂಬಿದ ಗಂಧರ್ವನೇ -
ಬದುಕು ಹಾಯಬೇಕಾದ ಹೊಳೆ ಹಾಳಿಯ ಹುಳಿ ಸಿಹಿ ಮಾತಿಗೆ, ಮೈಮನೋಭೂಮಿಕೆಯ ದಿವ್ಯ ಉರಿಗೆ ಬದುಕೇ ಆಗಿ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ನೇರಾನೇರ ಕೈಗೆ ಸಿಗುವುದು ಯಾವಾಗಲೋ ಜೋಗೀ...
#ಹೆಸರಿಲ್ಲದ_ಛಾಯೆ...
💞💞💞

ನೆನಹಿನೊಂದು ಅಲೆ ಬಂದು ಪಾದ ತೊಳೆದು ಮೈಮನದ ತುಂಬಾ ಸಾಗರನ ಎದೆಗುದಿ...
#ನೀನೇ_ತುಳಿದಂತೆ_ಎದೆಬಾಗಿಲಾ...

ಇದು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ತಿಂಗಳಂತೆ....
ಚಿರ ವಿರಹಿಗೋ ಅದು ಬರೀ ಅಂತೆ ಕಂತೆ...
#ಬೇರು_ಕಳಚಿದ_ಹೂಪಕಳೆ...

ಅವಳೆಂದರೇ ಕನಸು...
💞💞💞

ಇಲ್ಕೇಳು -
ಸಾಗರ ದಂಡೆಗೊಪ್ಪಿಸಿದ ಕಪ್ಪೆಚಿಪ್ಪುಗಳ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಹೆಕ್ಕುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದೇನೆ, ಎದೆ ಕುಡಿಕೆಯ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಅಲೆಯಾಗಿ ಮರಳುತಿದೆ...

ಹೊಳೆ ಮಡುವಲಿ ಮಿಂದ ಎಳೆಗರು ಕಾಲಿಗೆ ಕೊರಳುಜ್ಜುವಾಗ ಹಿತವಾಗಿ ಕೊರೆವ ಛಳಿ ಛಳಿ ಕಂಪನದಂತೆ ನಿನ್ನ ನುಡಿ ಒನಪಿನ ನೆನಪು...
ಕೇದಗೆ ಬನದಲ್ಲಿ ಮಿಡಿನಾಗರ ಸರಸರ ಸರಿವಂಗೆ ಆಸೆಯ ಚಿಗುರು ಬಿಸಿ ಸೆಳಕಿಂದ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ಸುಳಿಗಂಪನ...

ಶರಧಿಯಂಗಳ - ತೋಯ್ದ ಪಾದಗಳು - ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಮಗ್ಗುಲಿನ ಬೆಳುದಿಂಗಳು - ಅಂಟಿ ಕೂತ ಹೆಗಲ ಬಿಸುಪು - ಬೆಸೆದ ಬೆರಳ ಹೆಣಿಗೆ ಬಂಧ - ಆಪಸ್ನಾತೀಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಎಂಜಲು ಸವಿದ ಅಧರಂ ಮಧುರಂ - ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ತುಂಟ ಕವಿತೆ - ಮರಳ ಮೈಗಂಟಿದ ಪ್ರಣಯ ಗಂಧ...
ಇಷ್ಟಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನು ಬೇಕೇ - ಶುಭ ಘಳಿಗೆಗೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥಾರ್ಥವುಂಟೇ...!!

ಉಸಿರ ನುಡಿಸುವ ಕಾವ್ಯವೇ -
ಕಾಯುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತಲ್ಲೇ ಕೂತಿದೇನೆ ಮತ್ತು ಕುಂತೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಇರುಳು ಕಂತುವ ಕವಲಿನಲ್ಲೂ - ಎದೆಗಡಲ ಹೋರಿಂಗೆ ಕಣ್ಣೊಡಲು ಕರಗೋ ಮುನ್ನ ಕೊರಳ ಹಬ್ಬಿ ಮುದ್ದಿಸು ಬಾ ಒಮ್ಮೆ...
ನಿನ್ನ ಹಾದಿಗೆ ದಿಟ್ಟಿ ಇಟ್ಟು ಎವೆ ಮುಚ್ಚದ ಕಂಗಳಲಿ ಇರುಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ - ತುಟಿ ಒತ್ತಿ ಬೆಳಕನೂಡು ಬಾ ಭಾವ ಜನ್ಮ ಕುಂಡಲೀ...
#ವಿರಹ_ಸೌರಭ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತ್ಮೂರು.....

ಮುಗಿಯಬಾರದ ಸಂಭಾಷಣೆ.....

ಅವಳ ದಿನವಂತೆ...
ಹಾಯ್ದ ಅಷ್ಟೂ ಹಾಡಿಯಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಬಿತ್ತಬಲ್ಲವಳು...
ಅವಳು ಅವಳಾಗಿ ಅರಳಬಲ್ಲ ಹೊಲ, ಅವಳೇ ಆಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಅವಳದು...
ಉಳಿದವೆಲ್ಲ ಬರೀ ಕ್ಲೀಷೆ ಅಷ್ಟೇ...
ಖುಷಿಯಾಗಿರಲಿ ಜೀವಾಭಾವವ ಜೀವಿಸಿ ಅವಳು ಅವಳಂತೆ...
ಅನುದಿನವೂ ಅವಳ ದಿನವಾಗಲಿ...
ಶುಭವೊಂದೇ ಆಶಯ... 💞
  ___ 08.03.2021
⇞⇜⇑⇓⇝⇞   

ಆದ್ರೆ,
"ಆಂತರ್ಯದ ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿ, ಬಯಕೆಗಳು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಅಂತಾದಾಗ ಅವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸೋಕೆ, ಹರವಿಕೊಂಡು ಹರಿಯೋಕೆ ಬಳಸೋ ಇಲ್ಲವೇ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳೋ ದಾರಿಗಳು ಚೂರು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೂ/ಆಗಿದ್ರೂ ತಪ್ಪೇನಿದೆ ಹೇಳೂ - ನಿರುಪದ್ರವಿ ಆಗಿದ್ರೆ ಸಾಲದಾ..."
ನಿನ್ನಿಂದ, ನಿನಗಾಗಿ, ನೀನೇ ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕವಿತೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರನೇ ಅಂಟಿಸಿದೆ...
____ನೀನು ನನ್ನ ಕವಿತೆಯಾದ ಹೊತ್ತಿಗೆ...
        ___21.03.2021
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

"ನಾನು" ಅಳಿದರೆ ನಾನೂ ಒಂದು ಹರಕು ಕವಿತೆ... 🥳
      ___21.03.2021
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ಗುಮ್ಮನ ಕೂಗಿ ಕಂದನ ನಿದ್ದೆಯ ತೂಗಿದ ಅಮ್ಮ ಸೆರಗ ಹೊದೆಸಿ ಎದೆಗೆ ದಾಟಿಸಿದ ಮಮತೆ ಇರುಳು...
#ಶುಭರಾತ್ರಿ...
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟವನಂತೆ ಓಡೋ ಗಾಡಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಚೂರೂ ಏರುಪೇರಿಲ್ಲದೆ ಸಮಸಮನಾಗಿ ಸರಸರನೆ ಬಾನ ಬೀದಿಯಲಿ ಸರಿವ ಚಂದಮ ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಜನಪದವ ಹಾಡುತಿದ್ದಾನೆ...
ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನೆನಪು ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗುತಿದೆ...
#ಪಯಣ...
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ಹಿಂಗ್ ಹೋಯ್ ಹಂಗ್ ಬಂದು ನಗೆ ಮುಗುಳ ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದು...
ನೆನಪುಗಳು ಉಳಿದೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಕನಸಿನಂದದಿ - ನೀ ಬಂದು ಹೋದ ಗುರುತಾಗಿ ಎದೆಯ ರಂಗದಿ...
ಮುನಿಸೂ ಮನಸ ಹುಸಿಗಾಯದ ಮುಲಾಮಾಗುತ್ತದೆ - ಬಣ್ಣದ ಬಲೂನಿಗೆ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಉಸಿರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರ್ಹೇಳಿ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ...
ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಯುವ ಅಜ್ಞಾತ ನೆಳಲೂ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಪರಿಚಿತ ನೆನಪಿನ ಪುಟ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ...
ನಿನ್ನ ನೋಟದ ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು, ತಿರುವಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಹೋದ ಹೂ ರೇಣುವಿನಂಥ ಮಂದಹಾಸದ ಹೋಳು, ಬೆರಳು ಬೆಸೆದಾಗ ಹಸ್ತರೇಖೆಗೆ ದಾಟಿದ ಒಂದೆಳೆ ಬೆವರ ಘಮ - ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲೂ ಇಂತೆಲ್ಲಾ ನೆನಹಿನ ಕಣ್ಹನಿಗಳು ನೇರ ಎದೆ ತೀರವ ತುಳಿಯುತ್ತವೆ, ತೊಳೆಯುತ್ತವೆ...
ಹೀಗೆ,
ನೆನಪುಗಳು ಉಳಿದೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ - ಬೆಳಕಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಕುಂಡೆಗಂಟಿದ ಕತ್ತಲಿನಂತೆ...
#ನೆನಪಾದವರಿಗೆ...
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ಏನೋ ಹೇಳ್ಲಾ...?
ಹೇಳು...

ನೀ ಯಾರ್ಗೂ ಹೇಳ್ಬಾರ್ದು ಮತ್ತೆ ಆಯ್ತಾ...
ಮ್ಮ್... ಆದ್ರೆ ನಾ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಹೇಳಿಬಿಟ್ರೆ ಅನ್ನೋ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನ ನಿಂಗಿದ್ದಾಗ್ಲೂ ಅಥವಾ ಆ ಅನುಮಾನ ಕಳೆವವರೆಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಹೇಳಲೇ ಬೇಡ... ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಹೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಇವ ಇನ್ಯಾರ್ಗೋ ಹೇಳ್ತಾನೇನೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ/ಕಳವಳ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದೇಬಿಡತ್ತೆ ಖಾಯಂ ಆಗಿ - ಹಂಚಿಕೊಂಡೂ ಭಾರವೇ ಆಗೋದಾದ್ರೆ ಹಂಚ್ಕೋಬೇಕಾದ್ರೂ ಯಾಕೆ... ಮತ್ತೇನ್ಗೊತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಎದೆಗೂಡಲ್ಲೂ ಒಂದಷ್ಟು ನಗೆಯ ಬೆನ್ನು ಪರಚುವ ಗುಟ್ಟುಗಳು ಅಥವಾ ನೋವುಗಳು ಇರ್ತಾವೆ ಮತ್ತು ಅವನೆಲ್ಲ ಬಿಡುಬೀಸಾಗಿ ಹರಡಿಡಬಹುದಾದ ಹೆಗಲೊಂದರ ಹುಡುಕಾಟವೂ ಇರುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ...!! ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದ ಘನತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದಿರೋ, ನೀ ಬಯಸೋ ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಗೌರವಾನ ಕಾಯೋ ಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮನಸು ತೆರ್ಕೋಬಹುದೂ ಅನ್ನೋ ನೈಜ ಆಪ್ತತೆ ಇದ್ದಾಗ/ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹಗುರಾಗಬಹುದು ನೋಡು... ಅದಲ್ಲದೇ ಅಂಥದೊಂದು ಹೆಗಲನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳೋ ಸಾವಧಾನ ಹಾಗೂ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನು ಕಾಲವೂ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳೋ ವ್ಯವಧಾನ ಕೂಡಾ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಹಿಕಮತ್ತುಗಳಲ್ವಾ... ಹಂಗೇನೇ ನೀ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಎದೆ ಗುನುಗುಗಳ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬೇಶರತ್ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಒಂದಾನುವೇಳೆ ಆ ವಿಶ್ವಾಸ ಹುಸಿಯಾದರೆ ಆಗಿನ ಪರಿಣಾಮವ ನಿಭಾಯಿಸೋ ಛಾತಿ ಎರಡೂ ನಿನ್ನಲಿರಲಿ; ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು...

ತಿಳೀತಾ, ಏನ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ ಅಂತಾ...?
ಅರ್ಥವೂ ಆಯ್ತು - ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಗಟ್ಟಿ ಹೆಗಲೂ ಸಿಕ್ಕಂಗಾಯ್ತು... ಗೋಡೆಯೊಡನೆ ನೆರಳು ಮಾತಾಡುವ ಮೋದವ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅಂತರಂಗದ ಅದೊಂದು ತಂತಿ ಜಗ್ಗಿದಂಗಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಕಣ್ಣ ತೊಳೆಯಿತು... ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಯ್ತು - ಇಂತು ಇಷ್ಟು ಮಾತು ನಿನ್ನಿಂದ, ನಿನ್ನೊಡನೆ - ಈಗೆಲ್ಲಾ ನಿಸೂರು... "ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರವೇ ಬೇಕೂ ಅಂತೇನಿಲ್ಲ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಆಪ್ತ ಕಿವಿಯೊಂದು ಸಿಕ್ಕರೂ ಬೇಕಷ್ಟಾಯಿತು ಅಥವಾ ಕೆಲವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅದೇ ಪರಿಹಾರವೂ ಇದ್ದೀತು..."
#ಗುಟ್ಟಿನ_ಗಂಟು_ಬಿಡಿಸೋ_ಹೊತ್ತು...
#ಮುಗಿಯಬಾರದ_ಸಂಭಾಷಣೆ...
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ಅಷ್ಟೇ...
ನಿನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯ ಹಾದಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಸೇರದೇ ಇರುವುದು ಪ್ರಣಯಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ನಷ್ಟ...
ನೀನು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದ ಹಾದಿಯಲೇ ನಡೆದು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ...
ಎರಡರಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಪಾಲೂ ಇದೆ ಅಂತ ಭ್ರಮಿಸುವುದು ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಬೋಳೇತನ...
___ಮರುಳನ ನರಕಸುಖಗಳೆಲ್ಲ ಇಂಥವೇ...
⇞⇜⇑⇓⇝⇞

ಭುವಿ ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಿಯೂ ಬುರು ಇಲ್ದೇ ಸುರೀತಿದ್ದ ಬಾನ ಪ್ರೇಮದ ಮಳೆ - ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಹಿಗ್ಗೊಡೆದ ನೀರ್ಝರಿಗಳ ಕಣ್ಣು - ಗಾಳಿ ಗೊರವನ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ನೇಗಿಲ ಹಾಡು - ರಾಡಿ ಕಿಚಡಿ ಮಣ್ಣ ಬಯಲಲಿ ಒಂದಡಿ ಜಾಗವನೂ ಬಿಡದೆ ಬಿರಿದ ಗರಿಕೆ ಬೀಜ, ಹಸಿಹಸಿರು ಮೊಳಕೆ - ಹುಲು ಜೀವವೆಲ್ಲ ಹೊದ್ದು ಓಡಾಡುತಿದ್ದ ಕನಸಿನ ಕೊಪ್ಪೆ...
ಹಳ್ಳದ ಹರಿವಿನ ಪಾತ್ರದಲಿ ನೀರ ಬಳ್ಳಿ ಸೊರಗುವ ಕಾಲಕ್ಕೂ ನೆಲಕೆ ನೂರು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದುಕೊಡುವ ಕಗ್ಗಾಡು ಬೀಡು ನನ್ನದು...
ಕಾನನದ ಗಂಗೆಯೂ - ಅಡವಿ/ಕಂಟಿ ಹೂವಿನ ಘಮವೂ - ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ಜೇನು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಖಂಡ ಕಾವ್ಯ - ಖಗ, ಮೃಗಗಳ ಮೆಲುದನಿಯ ಅವಿರತ ಗಮಕ; ನನ್ನ ಹುಟ್ಟು ನೆಲದ ಸೊಬಗು...
ಒಂಟಿ ಬಿಡಾರದ ಸೋರುವ ಮಾಡು - ಒಂಟೊಂಟಿ ಓಡಾಡಿದ ಕಾಡು - ಮುಳುಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದ ಮಡು - ನನ್ನೀ ನೆನಪಿನ ಜಾಡಿನಲಿ ನೂರಾರು ಗೋಪಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗೂಡು...
ನಿತ್ಯ ಗರ್ಭಿಣಿ - ಕ್ಷಣಕೊಮ್ಮೆ ಬಾಣಂತಿ; ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಮ್ಮನ ನೆಲ...

ಎಮ್ಮೆಶೀರ್ಲ ವಜ್ರ @ಕಂಚೀಮನೆ
ಪಟ ಸೌಜನ್ಯ: ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಭಟ್ಟ ಕಣ್ಣೀಪಾಲ

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Sunday, February 7, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತೆರ‍್ಡು....

ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಶಕ್ತಿ ಸುಧೆಗೆ.....


ನಳಪಾಕ, ಭೀಮಪಾಕಗಳೂ ಪಾಠವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಪಕ್ವವಾದದ್ದೂ ಅಮ್ಮನ ಪಾಕಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ...

ಅದೇನು ಹಿಕ್ಮತ್ತಿದೆಯೋ ಅವಳ ಕೈಲಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವಾಗಲೀ, ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗಳೆದುರು ಅವಳ ಪಾತ್ರೆಯ ಅನ್ನವೆಂದೂ ಹಳಸುವುದಿಲ್ಲ - ಬೊಮ್ಮನಿಗೂ ಅನ್ನವಿಕ್ಕಿದವಳಿಗೆ ಅನ್ನವೇ ಬ್ರಹ್ಮ...
ಅವಳ ಮಮತೆಯ ಮೊದಲ ನುಡಿ ಮತ್ತು ಒಡಲಿನ ಬ್ರಹ್ಮವಾಕ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಅದೊಂದೇ -  "ಉಂಡ್ಯಾss" ಎಂಬ ಕರುಳ ಪ್ರಶ್ನೆ...
#ಕರುಳಿಂದ_ಹೃದಯವ_ಬೆಳೆದವಳು_ಬೆಸೆದವಳು...
#ಆಯಿ... 💞😘
👩👩👩

ಲೆಕ್ಕಾಧಿಕಾರಿ ಸಾವಿತ್ರಿ... 😅

ಸೆರಗು ಸುತ್ತಿ ಸೊಂಟಕೆ ಬಿಗಿದು, ಹಲ್ಮೊಟ್ಟೆ ಕಚ್ಚಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಳೆಂದರೆ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಬಡಿವಾರದ ಲೆಕ್ಕವೆಲ್ಲ ಅವಳದೇ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅಂದಿಂದಂದಿಗೇ ಚುಕ್ತಾ...

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ -
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೂತು ನಾ ದುಡಿದು ಕೊಡಬಹುದಾದದ್ದರ ಕೂಡಿ ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕ ಅವಳೂ ಪಕ್ಕಾ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ...
ಆದ್ರೆ -
ಅವಳು ದಿನವಹೀ ಬುಲಚೂಕಿಲ್ಲದೆ ಹಂಚೋ ಪ್ರೀತಿ ಮೂಟೆಯ ಲೆಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿಡಲು ಲೆಕ್ಕಪಟ್ಟಿಯ ನಾ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲಿ ಹೇಳಿ...
ನಾ ಗೆದ್ದ ಯುದ್ಧಗಳ ಶಕ್ತಿ ಸೂತ್ರ - ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಅಲ್ಲಿ ಕರುಳ ಮಂತ್ರ...
ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾದರೂ ಕರುಳು ಮಂಜಾಗದು...
ಬಿಡಿ, ಅದು ಯಾದಿ ಪುಸ್ತಕದಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟು ಮರಳಿಸಲಾಗದ ಲೆಕ್ಕ...
#ಉರಿವ_ಕೆಂಡವೇ_ಅವಳು_ಎಪ್ಪತ್ಮೂರರ_ಹುಡುಗಿ...
👩👩👩

ಆಯಿ ಮತ್ತವಳ ಕರುಳ ಕೊಂಡಿಗಳು... 😍

ಅವಳು ದೇವರಲ್ಲ ಗುಡಿ ಕಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸಿ ಬಾಗಿಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು - ಹಾಲೂಡಿದ ಕರುಳಿಗೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಯ ಬೇಕು...
ಆದರೋ ನನ್ನೀ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಜಗವ ಓಲೈಸೋ ಆರತಿ ಬಟ್ಟಲು...
ಅವಳು ಹಠ ಹೂಡಿ ಊರಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳೆಡೆಯಿಂದ ಹಾರಿದ ಧೂಳ ಹುಡಿಗಳನೇ ವರ್ಣಿಸಿ ಅವುಗಳನೇ ಅವಳೆಂದು ಬಗೆದು ಹಾಡಿದೆ - ಗಂಧವನಲ್ಲವೇ ಗಾಳಿ ಊರೆಲ್ಲಾ ಹರಡಿ ಹಂಚುವುದು; ತೇಯ್ದು ಹೋದ ಕೊರಡೇನಿದ್ದರೂ ನಾಗಂದಿಗೆಯದೋ, ಇಲ್ಲಾ ಗೋಡೆ ಮೂಲೆಯ ಮುದಿ ಜೇಡನ ಸಂಗಾತಿ ಅಷ್ಟೇ...
ಎಪ್ಪತ್ಮೂರರ ಈ ಹುಡುಗಿ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರರ ಹುಡುಗು ನಾಚುವಂಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾಳೆ - ಚೂರು ತುಂಟತನದಿ ಕಾಡಿಸಿ ನೋಡಿ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರರ ಬೆಡಗಿಗಿಂತ ಚಂದ ನಾಚುತ್ತಾಳೆ ಕೂಡಾ...
ಅವಳ ಬಾಡಿದ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಮಂಜುಗಣ್ಣಲ್ಲೂ ತರಹೇವಾರಿ ಕನಸುಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತವೆಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣವೇ - ಆದರೆ ಆ ನಾಕಲೋಕದಲಿ ಅವಳೊಂದು ಪಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವಳೆದೆಯ ಕನಸುಗಳ ಕಿರ್ದಿಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳದೇ ಹೆಸರು ಹಾಗೂ ಕಾರುಬಾರು...

ಈ ಪರಿ ಕೂಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಕೇಳ್ತಾ ಇಲ್ಯಾ, ಕಿವಿ ಮಂದ ಆಯ್ತೇನೆ ಅಂದ್ರೆ - ಇಲ್ಲೇ ಈ ನಿನ್ ಫೋನೇ ಸರೀ ಇಲ್ಲೆ, ಏನ್ ಹೇಳಿದ್ದೂ ಸಮಾ ಕೇಳ್ತ್ಲೆ ಅಂತ ನಗ್ತಾ ಅಬ್ಬರಿಸ್ತಾಳೆ...
ಬಲು ಮೋಜಿನ ಸತ್ಯ ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ ಇರುವಾಗ ಅನುಕ್ಷಣ ಪಿರಿಪಿರಿ ಕಾಡುವ ವಯೋಸಹಜ ಬಾಧೆಗಳೆಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ಮರಿ ಅಥವಾ ತನ್ನದೆಂಬ ಬಂಧಗಳು ಅವಳ ಸುತ್ತ ನೆರೆದ ಮರು ಘಳಿಗೆ ಅಂಗಳದಾಚೆ ಹೋಗಿ ಮಂಡಿ ನಡುವೆ ತಲೆ ತೂರಿಸಿ ಕಿವಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಕುಕ್ಕರಗಾಲಲ್ಲಿ ಡೊಗ್ಗಿ ನಿಲ್ತಾವೆ...

ಜೀವನ್ಮೋಹ ಅಂದ್ರೇನು ಅಂತ ಒಣ ಒಣ ಭಾಷಣ ಬಿಗೀತಿರ್ತೀನಿ - ಅವಳ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು...
ಬರೀ ಹೆಸರ್ಹೇಳಿ ಸುಮ್ನಾದರೆ ಜಗಕೇನು ತಿಳಿದೀತು - ಆದ್ರೇನ್ಮಾಡ್ಲೀ ಗುಣವಿಶೇಷಣಗಳ ಹಿಡಿದಿಡಲು ನನ್ನ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಬಾಯಿಪಾಠ ಸಾಕಾಗಲ್ಲವೇ...
ನಾನೋ ಬದುಕ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಆಕರಗಳ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ - ಅವಳ ಒಳಮನೆಗೆ ಇಣುಕಿದ್ದರೆ ಬೇಕಷ್ಟಾಗ್ತಿತ್ತು...
ಎಲ್ಲೋ ಸಂವತ್ಸರಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದ್ನಾಕು ಬಿಡಿ ಸಾಲುಗಳ ಅವಳ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆದರೆ ಅದನೋದಿಯೇ ನನ್ನ ಅಕ್ಷರ ಸಂಗಾತಗಳು ನಿನ್ನಮ್ಮನನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡ್ಬೇಕು ಕಣೋ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸನ್ನಿಧಿ ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಅಂತಾರೆ - ಇನ್ನು ನನ್ನತ್ರ ಅವಳನು ಬರಹದಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ...!!
ಮತ್ತು ಊರಿಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗಲೂ ನಾ ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವನೇ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ - ಅವಳೋ ಒಳಗುಡಿಯ ಕರುಣ ಚಿಲುಮೆ...
ನನ್ನ ಬರೆದವಳು - ಶಾಯಿಯ ಬಣ್ಣಕೆ ಸಿಗದ ಸಂಕೀರ್ಣವ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದವಳು...

ಓಯ್, ಸುಂದ್ರೀ ನಿಂಗೆ ಇಂದಿಗೆ ಎಪ್ಪತ್ಮೂರು ತುಂಬಿತ್ತು, ಸಾಕಾಗ್ದಾ ಅಂದ್ರೆ - ಯೇಹೇ, ನಿನ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ್ದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಮುಗೀತೇಲೆ ಕಣೆ, ಎಷ್ಟ್ ಕಾಲ ಆತು ಈ ಹುಳ್ಕುಟೆ ಬದ್ಕಿಂಗೆ, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಂಗೆ ಎನ್ ಮರ್ತೇ ಹೋಯ್ದರ್ಗೆ ಅಂತಾಳೆ - ಅವಳ ಆ ಆರ್ಭಟದ ಮಾತಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಸ್ತನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಸೋಲ್ತೇನೆ - ಆದ್ರೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತೂ ಅಲ್ಲದ, ಒಣ ಜಂಭವೂ ಇಲ್ಲದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಿಸೂರು ಭಾವ ಕಾಣುತ್ತೆ...
ಅಂಥದೊಂದು ನಿಸೂರಾದ, ನಿರಾಳ ನಗುವ ಕೈಗೋಲನು ಹಿಡಿದೇ ಅವಳು ಅಷ್ಟುದ್ದ ಹಾದಿಯ ಅನಾಯಾಸದಲಿ ಎಂಬಂತೆ ದಾಟಿಬಿಟ್ಟದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ...? ಬದುಕನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಹಾಗಾ...?? ಕೊನೆಗೆ ತಾನೇ ನಂಬಿ ತಲೆಬಾಗೋ ಆ ದೇವರನೂ ಆ ನಗೆಯಲೇ ಸೋಲಿಸಿ ಬಂಧಿಸಿರಬಹುದಾ...?!! (ಅವಳು ದೇವರ ಬೈಯ್ಯುವಾಗ ಅವನ ನಂಬದ ನಾನೂ ಬೆಚ್ಚುತ್ತೇನೆ)
ಸಾಕಿನ್ನು ಕಾಣುವುದೇನೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಅಂತಂದು ಎದ್ದು ಹೊರಡುವ ಮಾತಿನ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಹೊರಡಲು ಬಿಡದ, ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಬದುಕುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಎದೆಯಾರೆ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಜೀವನ್ಮುಖೀ ರೂಢಿ ಭಾವಗಳ ಮಾತು ಹೊರಡುತ್ತೆ - ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗೀಗ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಬೈಯ್ಯುವುದೂ ಕೂಡ ಅವಳು ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಮಂದಹಾಸವೇನೋ ಅನ್ಸುತ್ತೆ...
ಏಳು ದಶಕಗಳು ಮಿಂದದ್ದು, ಉಟ್ಟದ್ದು, ಉಂಡದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ನೋವಿನ ನಾನಾ ರೂಪದ ಆವೇಶವನ್ನೇ ಆದರೂ ಅವಳ ಆತ್ಮಬಲದ ಕೋಟೆ ಗೋಡೆಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕೂ ಮೂಡದೇ ಹೋದದ್ದು ನನ್ನ ಯಾವತ್ತಿನ ಬೆರಗು ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಂಗೆ ಕಾಯ್ದು ಕೊಡೋ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಶಕ್ತಿ ಸುಧೆ...
ಸಾವು ತಲೆ ತರಿಯಬಹುದು - ಬದುಕು ಮಂಡಿ ಊರುವ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ; ಅವಳು ಬದುಕಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೆ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ...

ಅವಳೆಂದರೆ ಜೀವ ಬಳ್ಳಿಯ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಹಾಲಾಗಿ ಹರಿದು ಭಾವ ತಂತುವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಕರುಳ ಸಂವಾದ, ಅಕ್ಷತ ಮಮತೆ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಮುಗಿಯಬಾರದ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆತನ - ಇದು ನನ್ನೊಡನೆ ಅವಳ ಸೀಮಾಂತ ನಡಿಗೆ...
ಅಂತೆಯೇ,
ಈ ನೆಲದೊಡನೆ ಅವಳ ಸಂಗಾತ ಶುರುವಾಗಿ ಇಂದಿಗೆ ಪೂರಾ ಎಪ್ಪತ್ಮೂರು ಗ್ರೀಷ್ಮ, ವಸಂತಗಳು ತುಂಬಿ ಸಂದವು...
ಸಾಗಿದ್ದು, ಏಗಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘ ಅನುಭವ ಅನುಭಾವದ ಹಾದಿ...!!!
ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನ ತೇದಿಯ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ ಅವಳಲ್ಲಿ - ನಾನು ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹ್ಯಾಪಿ ಹುಟ್ದಬ್ಬಾನೇ ಕೂಸೇ ಅಂದ್ರೆ, ‘ನಂದಾ? ಇಂದಾ?’ ಅಂತ ಬಾಯ್ಬಿಡ್ತಾಳೆ ಪಾಪದ ಹುಡುಗಿ - ಮಾತು ಮುಗಿಸೋ ಮುನ್ನ ‘ಊಟದ ಸಂತೀಗೆ ಏನಾರೂ ಸಿಹಿ ತಿನ್ನು, ಜೊತೆಗಿದ್ದವರಿಗೂ ಕೊಡು’ ಅನ್ನೋ ಮುಗ್ಧತೆ ಅವಳಲಿನ್ನೂ...
ವಾರದೆರಡು ದಿನ ಅವಳು ಕಾಯಿಸುವ ತುಪ್ಪದ ಬಿಸಿ ಪಾತ್ರೆಯ ತಳದಲ್ಲಿರುವ ತುಪ್ಪದ ಗಸಿಯ ಜೊತೆ ಆವೆ ಬೆಲ್ಲ ಬೆರೆಸಿ ತಿನ್ನುವಾಗ ನಾಲಿಗೆ ಚಪ್ಪರಿಸೋ ವಿಶಿಷ್ಟ ರುಚಿಯೊಂದು ದಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು, ಬಾಲ್ಯದ ಅಂತದ್ಧೇ ಸವಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವಳ ಸಾಂಗತ್ಯ - ಇಂದಿಗೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲೇ ಇರೋ ಬೆವರು ಕೆಸರಿನ ಜೊತೆಗವಳ ನಂಟು ಹೇಳೋ ಹಾಗೂ ಅವಳ ಕೈಕಾಲಿನ ಕೊಳೆ ಮಣ್ಣು, ಸಗಣಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿವಾಗೋ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಗಟ್ಟಿ ಪಾಠ...
ಲಾಲಿ ಹಾಡಲೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಂಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆಗೆಂದು ದುಡಿದು ಹೈರಾಣಾದವಳು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಆಡಿ ತೋರಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಮತ್ತು ಈ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರೌರ್ಯ, ವೈರುಧ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಅಂಟುವಂಗೆ, ಪ್ರೀತಿ ಕಾಯುವಂತೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಿ, ಬದುಕನು ಬೇಶರತ್ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅಷ್ಟೇ ಅನ್ನೋ ಹಂಗೆ ಕಾಲವೂ ಕಣ್ಣೆದುರು ಬದುಕಿಬಿಟ್ಟಳು - ಅವಳ ಹಾದಿಯ ಅರಿತರೆ ನಾನೂ ಚೂರು ಉಳಿದೇನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ... 
ಇದ್ದೀತು ಅವಳಲ್ಲೂ ಚೂರುಪಾರು ಸಣ್ಣತನ, ಕಟಿಪಿಟಿ, ಅಸಹನೆಗಳಂತ ಮನುಜ ಜಾಡ್ಯಗಳು; ಆದರೆ ಅವನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲೋ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಅಂತಃಕರಣದ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಅವಳೇ ಇರಬೇಕು - ಆಯಿ...
ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಲಾಗದೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತು ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಗೋಣು ಬಗ್ಗಿಸಿ ಸುಮ್ಮಗಾಗುತ್ತೇನೆ - ಎಂದಿನಂತೆ...

ಶಬ್ದಾಡಂಬರದಾಚೆಯ ಅಗ್ನಿ ದಿವ್ಯವೇ -
ಹುಟ್ದ್‌ಬ್ಬದ್ ಪೀತಿ ಪೀತಿ ಪೀತಿ ಶುಭಾಶಯ ಕಣೇ ನನ್ನ ಸುಂದ್ರೀ... 😘😘

Monday, January 25, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತೊಂದು.....

ನಮನ.....
"ಎನ್ನ ಎದೆ ಸಾಲಿನ ಒಂದಕ್ಷರ ಓದಿದ ಪ್ರತೀ ಪ್ರೀತಿ ಜೀವಕೂ ಶಿರಸಾ ಆಭಾರಿ..."
ಹೇಳಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಲು ನಡೆಸುವ ತಯಾರಿಯ ಗೊಣಗಾಟದಲ್ಲೇ ಚಿತ್ತಭಿತ್ತಿಯಿಂದ ಸಿಡಿದು ಬಿದ್ದ ಬರಹವೆಂಬ ಭಾವ ಬಯಲಾಟದ ರಂಗ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ವರುಷಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಕಾಲ ಸರಿದುಹೋಯಿತು...!!!


ಹಾಯ್ದ ಬೆಂದ ಬದುಕಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡದ್ದು ಭಾಷೆಯ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನಷ್ಟೇ, ಅದನ್ನೇ ಭಾವಗಳ ಗೋಂದನು ಬಳಸಿ ಜೋಡಿಸಿ ಜೋಡಿಸಿ ಬದುಕನ್ನು, ಬದುಕಿನ ಸುಪ್ತ ಕೋಶಗಳನು ಅಕ್ಷರಗಳಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ...
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಂದ ಸೋಲು, ನೋವು, ನಿದ್ದಂಡಿತನ, ದಕ್ಕದ ಸುಖಗಳೆಡೆಗಿನ ಹಾತೊರೆತ, ಅವಮಾನಗಳೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ನನ್ನ ನಾನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಪುಟಾಣಿ ಗೆಲುವು ಹಾಗೂ ಪಾಪಚ್ಚಿ ನಗು ಈ ಬ್ಲಾಗ್ - 'ಸಾವಿನ ನೋವಿಗೆ ಬದುಕಿನ ನೋವು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದಂಗೆ...'

ಉಣುಗಿನ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರ್ದಂಗೆ ಎದೆ ಗೋಡೆಯ ಕೆರೆಯುವಾಗ ಹುಡಿಹುಡಿಯಾಗಿ ಬೀಳೋ ಒಟ್ರಾಶಿ ಭಾವಗಳ ಒಡ್ಡೊಡ್ಡಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಕಿ ಒತ್ತೊತ್ತು ಪದಗಳಲಿ ಹರಡಿಡುವ ನರಕ ಸುಖದ ಉತ್ತುಂಗದಂಥಾ ಹುಚ್ಚು ಗೀಳಿಗೆ ಇದೀಗ ಸುದೀರ್ಘ ಹತ್ತು ತುಂಬಿತು..‌.

ಉಸಿರಾಡಿದ ನಾಕು ದಶಕಗಳ ನೋವಿನ ಬಿರುಸನ್ನು ನೆನೆದು, ನಗೆಯ ಮೆದುವನ್ನು ಮಿಡಿದು, ಠೂ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದ ಕನಸುಗಳನು, ಉಸಿರಿಗಂಟಿ ಕರುಳರಿತೂ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಧಿಕ್ಕರಿಸೋ ಸಾವನ್ನು, ಶೃಂಗಾರದ ಕಾವನ್ನು ಆಪ್ತವಾಗಿ ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಅದದನ್ನೇ ಬಹುವಿಧ ಅಲಂಕಾರಗಳ ಪದಗಳಲಿ ಗೀಚಿದೆ - ಕೊನೆಗೆ ಅಮ್ಮನೆಂಬ ಆತ್ಮ ಸಂವೇದನೆ / ಸಂವಾದವನೂ ನನ್ನ ಕಣ್ ಕಾಣ್ಕೆಯ ವಲಯದಲೇ ಚಿತ್ರಿಸಿ ಬೆನ್ತಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ...

ಸಾಲು ಸಾಲು ಭಾವದೀಪಗಳ ಹಣತೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಶಬ್ದಗಳ ಅಡವಿಟ್ಟು, ಪದಗಳ ಎಡೆಯಿಟ್ಟು ಏನ ಹುಡುಕಿದೆ ಮತ್ತು ಏನನ್ನ ಪಡೆದೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ - "ನನ್ನನ್ನ ಹುಡುಕಿದೆ ಹಾಗೆಂದೇ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಪಡೆದೆ ಅಂತೀನಿ..."
ಓದಲು ತೆರಕೊಂಡ ನಿಮ್ಮಗಳಿಗೇನು ಸಿಕ್ಕಿತೋ, ಏನಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅದು ನನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಆಚೆಯದ್ದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಅದು...

"ಹೃದಯ ರಕ್ತದ ಗೂಡು - ಆದರೋ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಅದರ ನೋವು ನಗುವಿನ ಹೆದ್ದೆರೆಗಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಹಾಡು..."
ಈ ರುದಯದ ಪಾಡು ಹಾಡು ಇನ್ನಾವುದೋ ಎದೆಯ ನೋವು ನಗುವಿನ ಕಡಲ ತುಳುಕಿನ ತೇವವಾಗಿ ಆ ಕಣ್ಣು ಮಿಂದರೆ ಅದು ಭಾವಕುಲದ ಆಪ್ತ ನೆಂಟಸ್ತಿಕೆ...
ಅಂಥಾ ನೆಂಟಸ್ತಿಕೆಗಳೇ ಈ ಪಾಪಿ ಬದುಕಿನ ಜೀವಭಾವ ಧಾತು - ಮತ್ತವನ್ನು ಬೆಸೆದದ್ದು ಓದು ಬರಹವೆಂಬ ಅಭಿರುಚಿಯ ರುಚಿ...

ಅಷ್ಟು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದಟ್ಟ ಕಾಡು ಕಣಿವೆ ನಡುವೆಯ ಪುಟ್ಟ ಮಿಡಿತವೊಂದು ಫಟ್ಟನೆ ಬೀಸಿ ಹೊಡೆದ ಬದುಕಿನ ಸುಳಿ ಗಾಳಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲಿಂದ ತೂರಿ ಮಹಾನಗರವೆಂಬ ಸಿಮೆಂಟು ಧೂಳಿಗೆ ಬಿತ್ತು...
ಅಂಥ ತಳಮಳದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಾ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ನನ್ನೊಡನೆಯ ನನ್ನ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಸಂವಹನದ ವ್ಯಕ್ತ ಹಾದಿಯನೇ ಚೂರು ಹಿಗ್ಗಲಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಳದ ಸನಿಹ ಸುಳಿದು ನಿಮ್ಮದೊಂದು ನಗೆಯ ಕದಿಯಬಹುದಾ ಎಂಬ ಹಂಬಲಕೆ ಬಿದ್ದು ಶುರುಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಭಾವ ಬರಹಗಳೆಂಬ ವಟವಟ ಬಡಬಡಿಕೆಗಳ ಗುಚ್ಛವೇ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ - "ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲು..."
ನೆನಪು ಕನಸಿನಾಟದ ಹಿಂದು ಮುಂದಿನ ಬದುಕು - ಬದುಕರಿಯದ ಅವಳ್ಯಾರೋ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ - ಕೈಕುಲುಕಿಯೂ, ಸ್ವಂತದವರ ಸೂತಕಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಯೂ, ಸ್ವಂತಕ್ಕಿನ್ನೂ ತುಟ್ಟಿಯೇ ಆಗಿರೋ ಜವರಾಯ - ಭಂಡತನದಿ ಉಂಡೆದ್ದ ಒಂಭತ್ತು ರಸಗಳು - ಕಂಡದ್ದು, ಉಂಡದ್ದು, ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದು, ಕಾಮಿಸಿದ್ದು ಮುಂತೆಲ್ಲವನು ಪದಗಳ ಪೇರಿಸಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ 'ಸಾವಿನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಶೃಂಗಾರದ ಕಳಶ ಕೂರಿಸಿ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಬಿಟ್ಟಂತೆ' ಬರೆದೇ ಬರೆದೆ...
ತೀರಾ ಸಣ್ಣದೇ ಆದರೂ ನನ್ನದೇ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ನನ್ನ ಹಪಹಪಿಯ ಅಡುಂಬೋಲಕ್ಕೆ ಭರ್ತಿ ತುಂಬಿದ ಹತ್ತರ ಪ್ರಾಯ ಇಂದು...

ತಿಂಗಳೊಂದಕ್ಕೆ ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಒಂದಾದರೂ ಗೊಂಚಲು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ - ಹತ್ತು ವರುಷ - ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ತಿಂಗಳು - ಮೂನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತು ಗೊಂಚಲುಗಳು; ಯಾವ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೂ ಒಗ್ಗದೇ ಒಡ್ಡೊಡ್ಡಾಗಿ ಎಳೆದು ಬೆಳೆದು ಆಡಿ ಕಾಡಿದ ಎನ್ನೆದೆಯ ಭಾವಗಳ ತೇವ ತೀಡಿ ಹಸಿ ಹಸಿ ಪದಗಳ ಗುಪ್ಪೆಯಾಗಿಸಿದೆ - ನೀವದನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಮೆದುವಾದೆ ಅಂದಿರಿ...
ಬರಹದ, ಓದಿನ ಕಾಲ್ಹಾದಿಗುಂಟ ಬಂದಪ್ಪಿದ ಬಂಧಗಳಿಗೂ, ಅಪರಿಚಿತ ತೀರದಿಂದಲೇ ಕೈಬೀಸೋ ಅಜ್ಞಾತ ಅಭಿಮಾನಗಳಿಗೂ, ಬೆಸೆದು ಬಸಿದು ಆದರಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಿಯ ಓದುಗ ಮನಸುಗಳಿಗೂ ಶಿರಸಾ ಆಭಾರಿ...

ಪ್ರತಿ ಹತ್ತರ ಆಚೀಚೆ ಬದುಕು ಮಗ್ಲು ಬದಲಿಸ್ತಾ ಬಂದಿದೆ - ಎಂದೂ ನನ್ನದಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ...
ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ನನ್ನದೆನಿಸಿದ ಏನೇನೋ ಗೋಳುಗಳನು ಗೀಚಿ ಗೀಚಿಯೇ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬರಹಗಾರನ ಪಟ್ಟವ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ - ಹಹಹಾ!!! ಆ ಪಟ್ಟ ಮಹೋತ್ಸವಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಯಣಕೀಗ ಹತ್ತರ ಹುಟ್ದಬ್ಬ...
ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ಪರಿಚಿತ ಕಾಲ್ಹಾದೀಲೂ ಕೊಳ್ಳಿ ದೆವ್ವಗಳು ಎದುರಾಗೋ ಭಯ ಬಿತ್ತೋ ಅಮಾಸೆ ಕತ್ಲಂಥ ಬದುಕನ್ನು ಬೇಶರತ್ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ - ಸಾವಿನ ಭಯವೇನೋ ಅಂದರು; ಸಾವಿನ ಬಗೆಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದಷ್ಟನ್ನೂ ಪದಗಳಲಿ ಭಟ್ಟಿಯಿಳಿಸಿದೆ - ನಿರ್ವಾಣವ ಬಿಡ್ಸ್‌ಬಿಡ್ಸಿ ಹೇಳ್‌ಹೇಳಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಮೋಹ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ ನೋಡು ಅಂತಾರೆ...
ಧೋss ಮಳೆ, ಹೆಸರ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಪುಟ್ಟ ಸಲಿಲ, ಅಪರಂಪಾರ ನೀರ ಸಾಗರ, ಸೂರ್ಯನ ರಥವೂ ಹಾದಿ ತಪ್ಪೋ ದಟ್ಟ ಕಾಡು, ಬಾನ ಬಯಲ ತುಂಬಾ ಬಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ತಾರೆಗಳನೂ ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತೊಳೆವಂಥ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಗೆಗೆಲ್ಲ ತೀವ್ರ ಹುಚ್ಚಿದೆ - ಅದಕೇ ಅವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆದೆ - ಬಾಲ್ಯ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಣ್ಣ ಸಂಸರ್ಗ ಅದು, ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗದು...
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವೋಲ್ಲಾಸ ಸೌರಭವಾದ ಶೃಂಗಾರವ ಬರೆದೇ ಬರೆದೆ - ಹಪಾ ಪೋಲಿ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಬಿರುದಿನಂತೆ ಆಸ್ವಾಧಿಸಿದೆ - ಹೆಣ್ಣೆಂದರೇ ಮಾಧುರ್ಯ, ಅವಳೆಂಬ ಸೃಷ್ಟಿ ಚೈತನ್ಯ ಜನ್ಮತಃ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬೆರಗು / ಬಯಕೆ / ಬೆಳಕು ನನ್ನಲ್ಲಿ...
ಹೌದೂ -
ಇನ್ನಾದರೂ ನಿಂತೀತೇ ಈ 'ಹಾಡಿದ್ದೇ ಹಾಡೋ ಕಿಸ್ಬಾಯ್ ದಾಸನ' ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ಅಪದ್ಧ ಬಡಬಡಿಕೆ - ಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಾಯಿತಲ್ಲ - ಹೊರಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಇನ್ನಾವುದೋ ಬದಿಗೆ ಅಥವಾ ಉರುಳಿಕೊಂಡರಾದೀತು ಮಣ್ಣ ಎದೆಗೆ...
ಕಾಯುವಿಕೆಯ ಕಿಡ್ಕಿ ತೆಗೆದೇ ಇದೆ...
ಹರಿದರೂ, ನಿಂತೇ ಹೋದರೂ, ಕಾಣಲು, ಕಾಯಲು ನೀವಿದ್ದೀರಲ್ಲ - ಈ ಅಬ್ಬೇಪಾರಿ ನಡಿಗೆಯ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಧನ್ಯತೆ ಅದು...
ನಿಮಗೆ - ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟೇ...

             - ವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ, 
                                   ___ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ


Thursday, January 14, 2021

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರರ‍್ವತ್ತು.....

ಭಾವಾನುಭಾವದ ನಿಲುವಿನ ಸೋಜಿಗ.....

ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕತ್ತಲ ಭಯವಾಗಿ ಕಾಡಿದ ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿಯರ ಮಾಯದ ಕಥೆಗಳ "ಕಾಣದೂರಿಗೆ ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುವ ಬಿಳಿ ಸೀರೆಯ ಮೋಹಿನಿಯರು" ಹರೆಯದ ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ರಕ್ತದ ಬೆರಗಾಗಿ ಕನಲುವಲ್ಲಿ ನಾನೆಂಬ ಕಳ್ಳ ಪೋಲಿಯೊಬ್ಬ ಹುಟ್ಟಿದ... 😉
#ನಿಶಾಚರಿ_ಮನಸಿನ_ನೀಲಿ_ನೀಲಿ_ನಶೆ...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ನಿನ್ನೆಡೆ(ದೆ)ಗೇ ಹರಿಯುತಿದೆ ಈ ಜೀವತೊರೆ -
ತುಟಿಗಂಟಿದ ಆತ್ಮದೆಂಜಲನು ಒರೆಸಿಕೊಂಬುದಾದರೂ ಹೇಗೇ ಸಖೀ...
ನಾನು ಮೋಹದಂಬಲಿ ಕುಡಿದ ಅಮರ ಸುಖಿ...
ನಿನ್ನೊಡನಾಡಿದ ಸೃಷ್ಟಿಶೀಲ ಇರುಳು ಹನಿದ ಪುಣ್ಯಕಾಲದ ಬೆವರನು ತೊಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಮಹಾಪಾಪ...
ಪೋಲಿಯೊಬ್ಬನ ನಾಳೆಗಳ ನವಿರು ನಶೆಗೆ ಮರೆವು ಉಗ್ರ ಶಾಪ...
ನೆನಪಲ್ಲಾದರೂ ಕೂಡಿಡಬೇಡವೇನೇ ಹೂವು ತುಟಿಕಚ್ಚಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕರೆ ಕೊಡುವ, ತುಂಬಿ ತೋಳ್ಬಳಸಿ ಹೂವೆದೆಗೆ ಮುದ್ದಿಡುವ ಮೋಹದ ರಮ್ಯ ಕಾವ್ಯ ಕಲಾ ಪಾಕವ...
ದುಂಬಿ ಕಾಲ್ತೊಳೆದಲ್ಲಿ ಪರಾಗಕ್ಕೆ ಮು(ಶ)ಕ್ತಿ - ಪ್ರಕೃತಿಮಾನ್ಯ ಮೋಹದುಂಬಳಿಯಲಿ ಪ್ರಣಯಕಂಟಿಸಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲ ಮುಕ್ತ ಮುಕ್ತ - ನಾನೋ ಮಾಧುರ್ಯದ ಕಣಿವೆಯಲಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದ ಜೀವನ್ಮೋಹೀ ಪಾಪಿ ಪ್ರಣಯಿ...
#ಮಧುರ_ಪಾಪ_ಸಮಾಹಿತಂ...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ಆ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ -
ನನ್ನಂತರಂಗವ ನನಗೇ ಒಡೆದು ತೋರುವ ಕಡಲ ಕಣ್ಣಿನವಳು...
ದೊಡ್ಡವಳಾಗುವ ಕಂಗಾಲು ಮತ್ತು ಎದೆ ಬಿರಿಯುವ ಸಂಭ್ರಮ ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಸೊಂಪಾದ ಹೆಣ್ತನದ ಬಿಳಲುಗಳ ಮೈಮನದಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡವಳು...
ದಾರಿಗಡ್ಡ ನಿಂತ ತನ್ನ ಮೊದಮೊದಲ ಮೋಹಮಾಯಾ ಪಲ್ಲವದೆದುರು ನಾಚಿಕೆಯ ಸುಳಿ ಸೆಳೆದು ಕಣ್ಣ ಬಾಗಿಸಿದಳು...
ನಿನ್ನ ಮೋಹದಾರತಿಗೆ, ಮತ್ತಾss ಮತ್ತ ಹರೆಯದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸೋತು ವರ ಕೇಳಲು ಬಂದ ಬಲು ಬೆರಕಿ ಪೋಲಿ ಹೈದ ನಾನೂ ಅಂತಂದು ಕೈಚಾಚಿದೆ...
ನಿನ್ನ ತೋಳ್ಬಲದಲಿ ಉಸಿರು ಸೊಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಸುಖಕೆ ತಲೆಕೊಡುವ ಈ ಹುಂಬನ ಹಂಬಲದಿ ಆವರಿಸು ಅಂದು ಮಂಡಿಯೂರಿದೆ...
ತುಟಿಯಂಚಿನ ತುಂಟು ನಗುವಿಗಿಷ್ಟು ಕಳ್ಳ ಆಸೆಯ ಘಮ ಬೆರೆಸಿ ಛಳಿಯ ಸೀಮೆಯಲಿ ಪ್ರಣಯ ಪುಷ್ಪ ಮಾರಲು ನಿಂತ ಹುಡುಗ ಬಲು ಉದಾರಿ ಬಿಡಿ - ರತಿಯ ತೋಳಲ್ಲಿ ವಿಲಾಸೀ ಮದನನೂ ವಿಧೇಯ ವಿಹಾರಿ ನೋಡಿ...
ಅವಳ ಕಣ್ಣ ಮಡುವಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣ ಮಡಗಿ ಓದಿಕೊಂಡು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಎದೆಯ ಒದ್ದೆ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಲು ಹೆಣಗುವಾಗ ಒದ್ದು ಬರುವ ಮುದ್ದು ಸಮ್ಮೋದದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಎಂಥಾ ಚಂದ ಗೊತ್ತೇ...
#ನಾನೋ_ಅಖಂಡವಾಗಿ_ಅವಳ_ಮೋಹಿಪ_ಮಹಾ_ಮಧುರ_ಚಟಕ್ಕೆ_ಬಿದ್ದವನು...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ಅರಳಿ ಮರಳಿ ಅರಳಿ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಸುಖಕ್ಕೆ ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವನು ನಾನು - ಅವಳೆಂಬ ಬಂಗಾರ ಬೆಂಕಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿ...
#ಪೋಲಿ_ಅಂದಿತು_ಜಗ...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ಹೇ ಸುಂದ್ರಾಣೀ -
ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೆನಪ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದ ಸಿಹಿ ಸಂದೇಶಕೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಕನಸ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಹೊಸ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತದೆ...
ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ಕಾಯದೊಡಗೂಡಿ - ನಿನ್ನ ತುಂಟು ಇಶಾರೆಗಳಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಸೆ ಹಣ್ಣಾದ ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವೊಂದು ಸಿಕ್ಕರೆ...
"ನನ್ನ ಕಿವಿಗಿಂಪಾಗುವಂಗೆ ನೀ ನುಡಿವ ಸುಂದರ ಸುಳ್ಳಿನಲೂ ನನ್ನ ಸೆಳೆದು ಕೊಡು(ಲ್ಲು)ವ ಮೋಹಾವೇಶದ ಮೋಹಕ ಪರವಶತೆಯ ಸೆಳಕೊಂದಿದೆ..."
ಬಿಸಿನೀರ ಹೊಂಡದಲಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಬೆತ್ತಾಲೆ ಈಸುಬಿದ್ದು ಸುಖ ಸುಸ್ತಾಗಿ ನಿನ್ನೆದೆ ಗುಂಬದ ನಡು ಮಡುವಿನ ಕಿರು ಹಾದಿಯಲಿ ವಿರಮಿಸಿದಂತ ವಿಲಾಸ ಭಾವವೊಂದು ಎನ್ನೆದೆ ಬಡಿತದಲಿ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತದೆ ಆ ಕಳ್ಳ ಸಲ್ಲಾಪದಲಿ...
ಎದೆ ಎದೆ ನೆಲದ ನಲ್ಮೆ ಆಶಾಭಾವಗಳು ಬೆವರುವಾಗ ನೆಲದ ನೆಲೆಯ ದೂರಗಳೆಲ್ಲ ದೂರವೇ ಅಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮಧುರ ಪಾಪದ ಹೊಳೆಯ ಮೀಸುವಾಗ ಸುಂದರ ಸುಳ್ಳೇನೂ ಹಾಳಲ್ಲ ಬಿಡು - ಬೆಳಕ ಕಡ ತಂದ ಚಂದಿರನ ಮೋಸಗಾರ ಎನ್ನಲೇನು ಹೇಳು...
ಈ ಇರುಳ ಬೆಚ್ಚಾನೆ ಹುಚ್ಚು ಕನಸಿನ ಸಾರಥಿ ಮತ್ತೀಗ ನೀನೇ ಆದರೆ ತಪ್ಪು ನಂದಲ್ಲ ನಿಂದೇನೇ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೋ...
#ಸುಳ್ಳಾದರೂ_ಆಡುತಿರು_ಅಷ್ಟಾದರೂ_ಹಿತವುಳಿಯಲಿ...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ಆಲಾಪದ ಕಿರು ಅಲೆಯೊಂದು ಎದೆಯಲ್ಲೇ ಅಲೆಯುತಿರುವಂತೆ ಹಾಡು ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ...
ಉಸಿರಿನ್ನೂ ಉರಿಯುತಿದೆ ನೀನು ಹಿಂತಿರುಗದೇ ಬದುಕಿಂದ ಎದ್ದುಹೋದ ಮೇಲೂ...
#ಕೊನೆಯ_ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ_ದಾರಿ_ಮರೆತಂತಿದೆ...
⇡↺⇗⇖↻⇡

ನೀನು ಪಾಪದ ಜೀವಿ...
ನಾನೋ ಪಾಪಗಳನೇ ತಿಂದುಂಡು ಬೆಳೆದ ಪ್ರಾಣಿ...
ನಡುವೆ ನೇಹದ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ...!!
#ಭಾವಾನುಭಾವದ_ನಿಲುವಿನ_ಸೋಜಿಗ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತೊಂಭತ್ತು.....

ನಿಶಾಚರಿ ಮನಸಿನ ನೀಲಿ ನೀಲಿ ನಶೆ.....

ಜೇನ್ಮಯ್ಯ ಜೀವಂತ ಪುತ್ಥಳಿಯೇ -
ಬೆಳುದಿಂಗಳ ತೂಕಕಿಟ್ಟ ನೀಲಿ ಬಯಲು - ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಹೊನಲು...
ನಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಹಸಿ ಬಣ್ಣ ನೀನು...
ನಿನ್ನೊಡಗೂಡಿದ ಏಕಾಂತ - ಉಬ್ಬೆಗಟ್ಟಿದ ಮೋಡ ಮೈಯ್ಯ ಕನಸ ಕೇಳಿ...
ನೀನಿರದ ಏಕಾಂತ - ನಿನ್ನ ಕೂಡಿಯಾಡಿದ ನೆನಪುಗಳ ಆವರ್ತನದ ಹಾವಳಿ...
ನಡುವೆ ಉರಿ ಉರಿ ವಿರಹದ ಮಹಾನದಿ...
#ನನ್ನೆದೆಯಂಗಳದಲೀಗ_ಅನುಕ್ಷಣ_ಪ್ರಣಯ_ಪೇಯ_ಕುಡಿದ_ಮಯೂರ_ನರ್ತನ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬವ ತುಂಬಿ ನಾಭಿ ತೀರ್ಥವ ಕಲಕಿದ ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿಯೇ -
ನಿನ್ನ ಕುಂಟು ನೆನಪೂ ಹಚ್ಚುವ ಉರಿ ಬಯಕೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ದಾಟಿದ ಛಳಿ ರಾತ್ರಿಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ...
#ರತಿಗಣ_ಗಣಿತ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ಮೂರ್ತ ನಾನೂ ಅಮೂರ್ತ ನೀನೂ ನೆನಪ ಹೊಳೆಯಾಗಿ, ಕನಸ ಕನವರಿಕೆಯಾಗಿ ಎದೆಗಣ್ಣ ಸಂಧಿಸಿ ಬಯಕೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಹಿಳ್ಳುಗಳಲಿ ವಿರಹವ ಕಡೆಯುವ ಖಾಯಂ ಮುಹೂರ್ತ - ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗೆ ಪಾರಿಜಾತದ ಘಮಲ ಅಮಲೇರುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆ...
#ಇರುಳ_ಬಾಗಿಲ_ನಾಭಿ_ಬೇಗೆ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ನೀ ಚಂದ ಅಂದ್ರೆ ಮೂಗು ಮುರೀತಾರೆ...
ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದವಳ್ಯಾರದು ಚಂದ ಇದಾಳಲ್ಲ ಅಂದ್ರಂತೂ ಪರ್ಚೋಕೇ ಬರ್ತಾರೆ...
ಅಲ್ಲಾss ಈ ಕೂಸ್ಗೋ ಎಂಥಾ ಮಳ್ಳು ಹೇಳಿ...
#ರಸಿಕರ_ಕಥೆ_ಕಷ್ಟ_ಕಷ್ಟ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ಒಲವಿನೂರ ಬಯಲಲಿ ಕನಸ ಕಣ್ಮಳೆ ಹರಿಸೆ ಬೆಳೆದ ನಗೆಮುಗುಳ ಪೈರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರು...
ಕೃಷ್ಣತುಳಸಿಗಂಟಿದ ಪ್ರೇಮ ಗಂಧ - ರುಕ್ಮಾಯಿ...
#ಛಾಯಾನುವರ್ತಿ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ಏಕಾಂತ ಸಂಗಾತವೊಂದು ಕನಸಲಿತ್ತು...
ಮತ್ತು
ನೂರು ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೇ ಆ ಸಂಜೆ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಸುಳಿವಾಗ ಎನ್ನೆದೆಯ ಹೆಪ್ಪು ಮೌನ ಒಳಗೇ ಕರಗುತಿತ್ತು...
ಅಲ್ಲಿಗೆ,
ಯಥಾರ್ಥದಲಿ ಕನಸು ಕನಸಲೇ ಇದ್ದೂ ಕನಸಿಗೊಂದು ಬೆಚ್ಚಾನೆ ಸಮಾಧಾನದ ರೆಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಬಿಚ್ಚಿದಂಗಾಯ್ತು...
"ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಬಾಚಿಕೋ, ಚಂದ್ರನ ತಬ್ಬಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕುಡಿ - ಬದುಕು ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿದೆ" ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಎಂದಿನ ಮಾತಲ್ಲಿ ಈಗ ನೀನೇ ಸಿಕ್ಕಂತಿದೆ...
"ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ದೂರ ಕನಸಿಗೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ..." 
ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಮಾತು ನೀ ನುಡಿದದ್ದು - ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಸ್ನಿಗ್ಧ ನಗೆಯೊಂದು ಎನ್ನೆದೆಯ ಖಾಯಂ ಅತಿಥಿಯಾದದ್ದು...
ನಾ ತಲುಪಲಾಗದೇಹೋಗಬಹುದಾದ ನಿನ್ನ ಹೆಗಲನಾತುಕೊಳ್ಳುವ ವಾಸ್ತವದ ಆ ತೀರಕೆ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕನಸ ಹಾಯಿಯ ತೇಲಿಸಿ ಈಗಿಲ್ಲಿನ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಜೆಗಳ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ...
ಏಕಾಂತವಿನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಲ್ಲ - ಎದೆಯ ಗೂಡಿನ್ನೆಂದೂ ಖಾಲಿಯಲ್ಲ...
ಮೆಲುನಗುತಲೇ ಎನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನೆಟ್ಟ ನೇಹದ ಮಡಿಲ ಆರ್ದ್ರ ನಗು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ...
#ನೀನೆಂಬ_ಆತ್ಮಾನುಭಾವ...
⇖⇠⇡⇢⇗

ಮಳೆಯ ಕುಡಿದ ಮಣ್ಣಂಥವಳೇ -
ಮುಕ್ಕರಿಸೋ ನೆನಹುಗಳನೆಲ್ಲ ಮರೆತಂಗೆ ನಟಿಸುತ್ತ ಕಾಲವೂ ಜೀವಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ...?!
ಬೆನ್ನಿಗಂಟಿದ ನಿನ್ನ ಗೀರನು ನೀನೇ ನೇವರಿಸೋ ಸುಖದ ಕನಸನು ದೂರ ನಿಲ್ಲೆಂದು ಗದರುವುದು ಎನಿತು ಸಿಂಧುವೇ...?!
ಒಳಮನೆಯ ಕಲಕುವ ಮೌನ ಸಾಕೆನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ನಾನರಸುವ ಹೆಗಲು ನೀನಹುದು - ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ನೆಳಲು...
ಮಾತು ಸೋತ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ಕೂಗುವ ಅನಾಯಾಸದ ಹೆಸರು ನಿಂದೇ ಅಹುದು - ಒಲವಿನಾಲದ ಬಿಳಲು...
ಎದೆಯಲಿ ಇಂಗಿದ ಹೊಳೆ ನೀನು - ನಿರ್ವಚನಕೂ ಆಸರೆಯಾದ ನೀಲ ಬಾನು...
ನಿನ್ನಾ ನೆನಹು ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದ ಹಾಂಗೆ ಜೀವ ಹಕ್ಕಿ ಜಾಡು...
ಬಾನು ಭೂಮಿ ಕೂಡುವಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವಾಸೆ ನನ್ನಾ ನಿನ್ನಾ ಗೂಡು...
ಕಂಡು ಹೋಗು ಹೀಗೇ ಒಮ್ಮೆ ಜೀವ ಮಧುಬನಿ - ನನ್ನೇ ನಾನು ಹಡೆದ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನಾ ಮರುದನಿ...
#ಕನಸ_ಹರಿಗೋಲು_ಗಾಳಿರೆಕ್ಕೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತೆಂಟು.....

ಉತ್ತರಾಯಣ ಪುಣ್ಯ ಕಾಲ.....

ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲದಾ ಹದ ಬೆರೆಸಿ ಹಿಂಜಿ ಕಟ್ಟಿದ ಪ್ರೀತಿ ಪಾಕದ ಉಂಡೆ,
ಊರೆಲ್ಲ ಬೀರಿ ಬೀರಿ ಎದೆಯ ಬಳ್ಳದ ತುಂಬಾ ನಗೆಯ ಸಿರಿ ಪೈರು,
ಹೃದಯದಿಂ ಹೃದಯಕೆ ಪ್ರೀತಿ ನಗೆ ಬೆಳಕ ಸಂಕ್ರಮಣ... 🌾ಶುಭವೊಂದೇ ಆಶಯ... 🥳
↽⇈⇋⇊⇁

ಉತ್ತರಾಯಣ ಪುಣ್ಯ ಕಾಲವಂತೆ - ಕಾಲ ಕರೆದರೆ...

ಮತ್ತು -
ಹೊರಡೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ 'ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಇದ್ದು ಹೋಗೋ ಗೂಬೆ' ಅಂತ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಪೀಡಿಸೋರು ಎದುರಾಗಿಬಿಟ್ರೆ ಕೊರಳುಬ್ಬಿ ಬಾಗಿಲ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಲು ಎಡವುತ್ತಲ್ಲ ಅದು ಬದುಕಿನ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಕಾಲ...

ಗಳಿಕೆ -
ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯಕೂ ಅಗಣಿತ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ಪರ್ಶ - ಚಿತೆಯ ಮೇಲಿನ ಪಾದ ತೊಳೆದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ...
↽⇈⇋⇊⇁

ನಿನ್ನ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ, ನಾ ಬದ್ಕಿದೇನೆ ಅಂತ ನಿಂಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ, ನೀನೆಂಬ ನೇಹವೊಂದು ನಗುವಿಗೂ, ಅಳುವಿಗೂ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲೊಂದು ಆಪ್ತ ಎದೆಯಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ನಿನ್ನೆಗಳ ನೆನಪಿನ ಉರಿಯ ಆರಿಸಲಾಗದ ಎದೆಗುದಿಗೆ ಬೆಳಗಾಗಿದ್ದಕ್ಕೋ, ಹಗಲು ಮುಗಿದದ್ದಕ್ಕೋ ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಶುಭಾಶಯ, ಒಂದೇನೋ ಹಳಸಲು ನಗು, ಹಂಗೋ ಹಿಂಗೋ ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕುಂಟು ನೆಪ ಬಳಸಿ ನಿನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸುವುದು ಎನ್ನ ಹುಚ್ಚೆದೆಯ ಖಾಯಂ ಖಯಾಲಿ..‌.
#ನೀ_ದೂರ_ನಿಂತದ್ದು_ಅರಿವಾದ_ಮೇಲೂ...
↽⇈⇋⇊⇁

ಇಲ್ಕೇಳು,
ಎಲ್ಲ ನಡೆವ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಸಾವೂ ನಡೆಯುವುದು...
ನಿನ್ನ ತೋರೋ ಹಾಳಿಗುಂಟ ಬದುಕು ಚಿಗುರುವುದು...
ವಸಂತ ಮುತ್ತಿ ಹಸಿರನುಟ್ಟ ಲತೆಯ ನಡುವನು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಗ್ರೀಷ್ಮವೂ ಬಳಸುವುದು...
ಹಾದಿ ಸವೆದು, ಚಪ್ಪಲಿ ಹರಿದು, ಪಾದ ಒಡೆದು ನೋವು ಕಣ್ಣ ತೊಟ್ಟಿಲ ತೂಗಿದರೂ ನಿನ್ನ ತೋಳಿನಂಗಳ ಸೇರುವಾಗ ಎದೆಯ ನಗೆಯು ಸೋಬಾನೆ ಹಾಡುವುದು...
ನಿನ್ನೂರ ಮುರ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಸಾವಿನೂರ ಬಯಲು - ಕೆರೆ ದಂಡೆ ಬಾಲ್ಯದ್ದಲ್ಲ ಬದುಕಿನ ಆಟ...
ಆಟ ಕಲಿಯದೇ ತರಬೇತಿಯ ಅಖಾಡಕ್ಕಿಳಿದಂತೆ ಬದುಕ ಬಯಲಿಗೆ ಬಿದ್ದವನಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡವೆಲ್ಲ ಹಾದಿಬದಿಯ ಅರವಟಿಗೆಗಳಷ್ಟೇ ಎಂಬುದು...
ಆದರೂ,
ಹಂಗೇ ಸಾಗುವಾಗ ಒಂದು ಚಿಪ್ಪು ಪ್ರೀತಿ ಅಂಬಲಿಯ ಉಂಡು ಹೋಗೋ ಗೂಬೆ ಅಂದವಳ ತೆರೆದ ಎದೆ ಕದದ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೆಂಗೆ ಭವ ದಾಟುವುದು...
ಸಾವು ಹಾಯುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ರಜ ಬದುಕಿಗೆ ಹಾಯ್ ಅನ್ನಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಬಾಹು ಬಳ್ಳಿ ಬಿಗಿ ಬಂಧದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತ ಕಣ್ಣು ತೂಗಬೇಕು, ಮೈಮನವು ತೇಗಬೇಕು...
#ಯಾವ_ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀನೋ_ಅಂತೂ_ಹೊರಟದ್ದಾಗಿದೆ_ತಲುಪಬಹುದು...
↽⇈⇋⇊⇁

ನನ್ನ ಕರೆ, ಅರಿಕೆ, ಅಹವಾಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿ ಮಾರುತ್ತರ ಬರುವ ಖಾತರಿ ಏನಿಲ್ಲ...
ಹಾಗಂತ,
ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ಕೂಗಿಗೂ ಓಗೊಡದೆ ಮುಖತಿರುವಲು ನನ್ನಲ್ಲಂತೂ ಕಾರಣಗಳೇ ಇಲ್ಲ...
ಬಿಡಿ,
ಮೌನ ಶ್ರೇಷ್ಠವಂತೆ - ನಾನು ಮಾತಿನ ಗೊಲ್ಲ...
#ದೇವರಂಥವರು...
↽⇈⇋⇊⇁

ಯಾವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀನೋ...
ನಾ ಸವೆಯುತಿರುವುದು ನನಗೆ ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಕಾಣದ ಭಂಡತನದ ಗರಡಿಯಲ್ಲಾ ಅಥವಾ ನನಗೇ ನಾನೂ ಸಿಗದ ಸಾವಿನ ಕೋವೆಯಲ್ಲಾ...?!
ನಿನ್ನ ಅಂತಃಕರಣದ ನುಡಿ ನಡೆಗಳೂ ಬರೀ ಹೇಳಿಕೆ ತೋರಿಕೆಗಳಾಗಿ ಕಾಣುವ ನನ್ನ ಭಾವರಾಹಿತ್ಯವ ಏನೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅಥವಾ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸಮ ಅಂತ ಒಪ್ಪಲಾದೀತಾ...!!
ಮತ್ತು
ಅನಿಸಿಕೆಗಳ ಜೋತು ಬದುಕು ನಿಲ್ಲೊಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಥನೆಗಳಗಳನು ಸಾವು ಕೂತು ಕೇಳೊಲ್ಲ...
ಮೌನವ ನೀನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದು ಮಾತಿನ ಸೋಲೇ ಇದ್ದೀತು ಬಿಡು...
ಒಂದು ಬಿರುಕಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದರೆಡೆಯಿಂದಲೇ ಹಸಿರ ಚಿಗುರೊಂದು ಉಸಿರಾಡೀತೇನೋ, ಆದ್ರೆ ಉರುಟು ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ ಪಾಚಿ ಕೂಡಾ ಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲೊಲ್ಲ...
ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ನನಗಿನ್ನೂ (ಎಂದೂ) ಅರ್ಥವಾಗದ್ದನ್ನು ಪದಗಳ ಪಾದದ ಪಾದುಕೆಯಾಗಿಸಲು ಹೊರಟಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಂಥ ಅಸಂಬದ್ಧ ಪದಮಾಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ... 
#ಹೆಣ_ಕಾಯುವವನ_ಹುಳಿ_ಹೆಂಡ_ಮಾತಾಡುವಾಗ_ಬದುಕಿನ_ಬಿಡಿ_ಸತ್ಯಗಳು_ಬಲ_ಮಗ್ಗುಲಾಗಿ_ಮೈಮುರಿಯುತ್ತವೆ...
↽⇈⇋⇊⇁

ಪ್ರೀತೀನ ವಾಚಾಮಗೋಚರ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವ ರುದಯ ಚತುರ ನಾನೇ 'ನನ್ನದೇ ನೂರಿರುವಾಗ ನಿನ್ನದೇನ ಕೇಳಲೀ' ಅನ್ನಬಲ್ಲೆ ಸುಲಭವಾಗಿ...
ನುಡಿವಲ್ಲಿ, ಪಡೆವಲ್ಲಿ ಚೂರೂ ಅಡ್ಡ ಬರದ ಅಹಂ ಕೊಡುವ ಸಹನೆಯ ಎದುರು ಮಾತ್ರ ಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ...
#ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ_ನಂಬಿದರೆ_ಸತ್ರಿ...
↽⇈⇋⇊⇁

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ -
ಮರೆತುಬಿಡೂ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೋದದ್ದಲ್ಲ ನೀನು, ನೀನೇ ಮರೆತಂತೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ನಿಂತು ಬದುಕಲು ಕಲಿತದ್ದು - ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಪುಣ್ಯ...
ಮರೆಯ ಹೊರಟದ್ದೇ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುವಂತಾಗಬಾರದು ನೋಡು ಅಡಿಗಡಿಗೆ, ನನ್ನ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆವ ಯಾವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೆಲಸವೂ ಬಾರದಿರಲಿ ಎಂದೂ ನಿನಗೆ - ನನ್ನದಿದೊಂದೇ ಹಾರೈಕೆ...
ಕಲೆಸಿಹೋದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು - ಕಣ್ಣ ಚುಚ್ಚುವ ಧೂಳ ಕಣ - ಯಾರು, ಯಾರಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು, ಹೇಗೆ ಜೀವಂತವೋ - ಹೆಣ ತೂಗುವ ಹಗಣವೇತಕೆ ಹೇಳು...
ಸೋಲಿನ ಪಟ್ಟ ನನಗೇ ಇರಲಿ - ಜೊತೆಗೆ ಚೂರು ಮರೆವೂ ದಕ್ಕಲಿ...
#ಕಂಗಾಲು_ಕನವರಿಕೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತೇಳು.....

ವತ್ಸಾ ನಿನ್ನದೇನು ಕೊಸರು.....

ಮೌನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಎಂದು ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಸಾರಲಾಯಿತು...
ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಗುರುವಿನ ಚಿತ್ರಪಟದ ಅಡಿಗೆ ಆತನ ಸಾವಿರ ಮಾತುಗಳ ಪೈಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಾಕ್ಕುಗಳ ಬರೆದಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ...
#ಮೌನ_ಶ್ರೇಷ್ಠವಂತೆ_ಆದರೆ_ನಂಗೋ_ಸಾವೆಂದರೆ_ಭಯ...
↜⇍⇑⇏↝

ಕಾಯುವ ಎದೆ ಕೊಳಲ ನೂರು ರಾಗಗಳಲೂ ಕೃಷ್ಣನೊಂದೇ ಉಸಿರು...
#ಸಖತ್ವ...
↜⇍⇑⇏↝

ಸುಮ್ಮನೇ ಬಿಟ್ಟಿಟ್ಟರೂ ಲಡ್ಡಾಗಿ ಹರಿದು ಹೋಗತ್ತೆ...
ಗಟ್ಟಿ ಎಳೆದಾಡಿದ್ರೂ ಬಲ ತಾಳದೆ ತುಂಡಾಗಿಬೀಳತ್ತೆ...
ಮೌನ - ಮಾತು - ಭಾವ - ಬಂಧ - ಸಂಬಂಧ ಎಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟೇ ಅಷ್ಟೇ...
ಬಗೆಹರಿಯದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮದೂಗಿಸೋ ಬಗೆ ಅರಿವುದರೊಳಗೆ ಬದುಕು ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿರತ್ತೆ...
#ವತ್ಸಾ_ನಿನ್ನದೇನು_ಕೊಸರು...
↜⇍⇑⇏↝

ಶರಧಿಯ ಹಾರಿದ್ದು ಹನುಮನ ಶಕ್ತಿಯಾದರೂ ಹಾರಿಸಿದ್ದು ಜಾಂಬವನ ಯುಕ್ತಿ...
ಒಡನಾಡಿಯ ಒಳಗನರಿತು ಒಡನಾಡುವ ನೇಹಿಗಳೆಲ್ಲ ಜಾಂಬವನ ಕುಲದವರೇ ಅನ್ಸತ್ತೆ...

ನನ್ನ ಜೀವಿತ ಚೈತನ್ಯವ ನನಗಿಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕತ್ತಲ ಕುಹರದಲಿ ನಾ ತೆವಳುವಾಗದನು ನನಗೇ ಬಿಡಿಸಿ ತೋರುವ ಹೊರಗಿನ ಬೆಳಕ ಕಿಡಿ - ಅದು ಆಪ್ತ ನೇಹ...
"ಒಂದೊಂದು ಆತ್ಮೀಯ ನೇಹವೂ ಅಗಣಿತ ನೆನಪು, ಕನಸುಗಳ ಹೆತ್ತುಕೊಡೋ ಹೇಮಗರ್ಭವೇ..."
ಬಂದದ್ದು ಕಾಲವೂ ಇರಲಿರಲಿ, ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿ ಬಪ್ಪಷ್ಟು ಯಾವತ್ತೂ ಜೊತೆ ಬರಲಿ ಬದುಕಿನುಡಿತುಂಬಿ ನಗೆಯಾಗಿ ನೇಹಿಗಳೆದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಫಲತಾಂಬೂಲ...
#ಗೆಳೆತನವೆಂಬೋ_ಹೃದಯಸ್ಥ_ಸಂಭಾಷಣೆ...
↜⇍⇑⇏↝

ಕೇಳಿಸ್ತಾ -
ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಕೂಡಾ ಸುಳ್ಳಿನೆದುರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ಜಗಮನ್ನಣೆ ಇಲ್ಲಿ...
ಹಾಗೆಂದೇ,
ನನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ "ನಾನು" ತೀರಾ ಕಂಗಾಲಿಗೆ ಬೀಳ್ತೇನೆ...
ಅದರಲ್ಲೂ ದೇಹದ ನಿತ್ಯವಿಧಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಕೃತಿಕವೋ ಅಷ್ಟೇ ಅವುಗಳ ಲೋಕಮರ್ಯಾದಿಯ ಬಣ್ಣವೂ ಗಾಢ ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ನನ್ನ ಮನಸಿಗೂ ನಾನು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗಿದೆಯಲ್ಲ...
ಇಲ್ಕೇಳು,
ಹೆಣವಾದಾಗ ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸಿ ಸುಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಬೆತ್ತಲೆ ಮಲಗಿದಲ್ಲೇ ಸಾಯುವ ಧೈರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ನೋಡು - ಅದಕೆಂದೇ ನಿನ್ನಿಂದಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದಲೂ ದೂರ ನಿಂತು ಬಟ್ಟೆಯ ಬಡಿವಾರಕ್ಕೆ ಜೋತುಬೀಳ್ತೇನೆ...
ಆ ತೀರದಲಿ ನೀನು, ಈ ದಂಡೆಯಲಿ ನಾನು - ಮನಸುಗಳ ದೋಣಿ ವಿಹಾರ; ಕನಸುಗಳು ಬೆರೆತರೆ ನಿರ್ಬಂಧವೇನಿಲ್ಲ ಬಿಡು - ಬೆರಳುಗಳ ಬೆಸೆದು ನಡೆದರಲ್ಲವಾ ಬೀದಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಖಾರ...
ಏನ್ಗೊತ್ತಾ,
ಬೀದಿ ಹೆಣವಾಗೋ ಭಯದಿಂದ ಲೋಕಮಾನ್ಯತೆಯ ಸಗಟು ಮಾರಾಟದ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಸುತ್ತುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಬೆತ್ತಲಲ್ಲೇ ಹೆಣವಾಗೋ ನಡುಕಕ್ಕೆ ಸಭ್ಯತೆಯ ಸೋಗನ್ನು ಸಾಕಿಕೊಳ್ತೇನೆ...
ಅಲ್ವೇ,
ಮನಸನಾದರೂ ಮಗುವಂತೆ ದುಂಡಗೆ ಆಡಲು ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು ನಿನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ...
ಆದರೋ,
ಮೌನವ ದಾಟಿಸಲಾರೆ - ಮಾತಿನ ಶಾಪವಿರಬೇಕು... 
ಮಾತಿನ ಅಂಬಲಿ ಅರಗುವುದಿಲ್ಲ - ಮೌನದ ಅಭಿಶಾಪವೇನೋ...
#ವಿಕ್ಷಿಪ್ತನ_ನಿವೇದನೆ...
↜⇍⇑⇏↝

ದನಿ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ - ಭಾವ ಬರಡಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ..‌.
ಕಟ್ಟು ಕಥೆಗಳೂ ಹುಟ್ಟದ ಖಾಲಿತನದೊಳಗೆ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಜಾರುವ ದಿನ ಸಂಜೆಗಳು..‌.
ಇವನ ಎದೆಯೀಗ ಒಳಗೆ ತಿರುಳಿಲ್ಲದ ಬರಿ ತೌಡು...
ಮಸಣದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಹೆಗಲ ಭಾರವನೇನೋ ಇಳಿಸಿಬಿಡಬಹುದು...
ಆದ್ರೆ ಎದೆಯ ಭಾರವನಾದರೋ ಇಳುಕಲು ಕಾಲನೂ ಹೆಣಗಬೇಕು...
ಬುಟ್ಟಿ ಬುಟ್ಟಿ ಭಾವಗಳಿಗಿಂತ ಮುಟಿಗೆ ನಿರ್ವಾತಕ್ಕೇ ತೂಕ ಹೆಚ್ಚೆಂಬುದು ನೀ ಎದ್ದು ನಡೆಯುವ ತನಕ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡು...
ಮುರಿದು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಮುಗಿದು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು...
ಕುಂಟು ನೆಪಗಳ ಜೋತು ಎಷ್ಟೂಂತ ನಡೆಯಬೇಕು ಹೇಳು...
ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲೂ ನಗೆಯ ಹುಡುಕೋ ಮೋಹಿಯೂ ಒಳಗೇ ಸಾವಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕು..‌.
#ಭಾವನಿರ್ವಾಣ...
#ಕೆಟ್ಟ_ಅಲವರಿಕೆ...
↜⇍⇑⇏↝

ನೀ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಹಾಗೂ ನೀ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟು ನಾನು ನಿನ್ನವನೇ...
#ಕೇಳಿಸ್ತಾ...
↜⇍⇑⇏↝

ಸ್ಪರ್ಶ ಮಳೆಯಂತೆ - ತಂಪಾಗುತ್ತೇನೆ ಒಮ್ಮೆ, ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ...
ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶ - ಮಾತು ಮೌನಗಳೆಲ್ಲ ಮೈಮರೆತು ಸ್ಥಾನ ಕಳಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ...
#ತಬ್ಬಿಕೊಂಡದ್ದು_ಭಾವ_ಕಾವ್ಯ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)