ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರಾ ಹನ್ನೆರಡು.....

'ಮೌನ' ಮಣ್ಣು.....

ವತ್ಸಾ -
ಆಡಿದ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿನ ಔಚಿತ್ಯ‌ವನ್ನು 'ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ' ಗ್ರಹಿಸದೇ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಅಥವಾ ಗ್ರಹಿಸದಿರುವಂತೆ ಮುಖ ತಿರುವಿ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸುಶಾಂತ ಮೌನವೇ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರವಾಗಲಿ...
___ ಸುಸ್ತು...
&&&

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ -
ನದಿ ಸದಾ ಧುಮ್ಮಿಕ್ತಾನೇ ಇರೋಕಾಗಲ್ಲ, ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ಹರಿದರೂ ಅದು ನದಿಯೇ;
ಆದರೆ ಪಾತ್ರ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ...
ಬತ್ತಿದರೆ ನದಿ ಅನ್ಸೊಲ್ಲ...
ಬದುಕು, ಜೀವ, ಭಾವ, ಬಂಧ, ಸಂಬಂಧ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ; 
ತೀವ್ರತೆಯ ಏರಿಳಿತಗಳ ಒಪ್ಪಿದ ತುಂಬಿದ ಹರಿವಿರಬೇಕು ಚಂದ ಅನ್ಸೋಕೆ...
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಣ್ಣ ಕಾಣದ ಬರೀ ಹೆಸರು ಸುಖ ಅನ್ಸಲ್ಲ...
___ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಇದು ನನ್ನ ಹೇಳಿಕೆ...
&&&

ವತ್ಸಾ -
"ಸತ್ತ ಭಾವಗಳ ಹೂತ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಭರವಸೆಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಬೇಕು..."
ಆಗ, 
ಬಯಲ ಭಯಕ್ಕೆ ಭದ್ರತೆಯ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಅಲ್ಲವಾ ಸುತ್ತ ಗೋಡೆಗಳ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡದ್ದು...
ಈಗ, 
ಬೆಳಕಿನ ಕಿಡಿ ಸೋಕಬೇಕೆಂದರೆ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಕಿಟಕಿ ಹಾಗೂ ಬಾಗಿಲುಗಳನೂ ನಾನೇ ಕೊರೆಯಬೇಕು...
ಆನು ಆತುಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಎನ್ನ ಅಮರಿಕೊಂಡ ಈ ಬದುಕಿನ ಬಾಧ್ಯತೆ ಏನಿದ್ದರೂ ಎನ್ನದೇ ಅಲ್ಲವಾ - ಭಾವದ್ದಿರಲೀ, ಜೀವದ್ದಿರಲಿ...
ಅಲ್ಲಿಗೆ,
"ನಾನುಳಿಯಬೇಕೂ ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಭರವಸೆ ನಾನೇ ಆಗಬೇಕು..."
____ ಕನಸು ಗುರಿಯಾದರೆ, ಭರವಸೆ ದಾರಿ, ಗೆಲ್ಲುವ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...
&&&

'ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ' ಅನ್ನೋದು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ ಅಂತಾದಾಗ, ವರ್ತಮಾನದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಭೂತವ ನೋಡೋದು, ಭವಿಷ್ಯವ ಕನಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಅನ್ಸಲ್ವಾ...
ಹಂಗಿದ್ದಾಗ ಈ ಘಳಿಗೆಯ ಗಾಳಿ ಗುಂಜನದಂಥಾ ಅಳು, ನಗು, ಖಾಲಿತನಗಳಿಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಬಾಧ್ಯತೆ ಅಲ್ಲವಾ...
____ ಜೀವಿಸಿಬಿಡಬೇಕು ಜೀವ ಹೋಪಂಗೆ ಈ ಇಡೀ ಕ್ಷಣದ ತುಂಡು ತುಂಡು ಭಾವಗಳ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನನು, ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನನೂ...
&&&

ನಗಬೇಕು ನಗುವಂತೆ 
ಎದುರು ನೆರೆದಿಹ ಸಂತೆ... 
ನಗಬೇಕು ಮಗುವಂತೆ
ಎದೆಯಲೇ ಅಳಿವಂತೆ ಎದೆಯ ಚಿಂತೆ...
ನಾನಳಿದು ನಗಬೇಕು
ನಾನುಳಿವ ನಗು ಬೇಕು
ನಗುವನೇ ಹಾಸಬೇಕು
ನನ್ಹೆಸರ ಅಂತೆ ಕಂತೆ...
___ ನಗುವೆಂಬ ನಲ್ಮೆ ನೆಲೆ - ಆತ್ಮದಾ ಶಕ್ತಿ ಸೆಲೆ...
&&&

'ಮೌನ' ಹೂವಿನಂತ ಕಮ್ಮನೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ - ಪರಕ್ಕೂ, ವಿರೋಧಕ್ಕೂ...
'ಮೌನ' ಸಾವಿನಂತ ತಣ್ಣನೆ ಪ್ರತಿರೋಧ - ಇಹಕ್ಕೂ, ಪರಕ್ಕೂ...
____ 'ಮೌನ' ಮಣ್ಣು...
&&&

ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಾದಿಯ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಾಣಬೇಕು...
ಇಲ್ಲಿನಾ ಗದ್ದಲಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮೌನ ಮದ್ದಾಗುವುದ ತಿಳಿಯಬೇಕು...
___ ಎತ್ತರವೆಂಬೋ ಭಯ ಮತ್ತು ಒಳಗಣ್ಣಿನ ಬೆರಗು...
&&&

ಪರಿಚಿತವೋ, ಅಪರಿಚಿತವೋ ಅನವರತ ಹಾಯಲೇಬೇಕಾದ ಈ ಹಾದಿಯ ನಿತ್ಯದ ಅಂಬಲಿ - ಚಿಟಿಕೆ ಬೇವು, ಚಮಚ ಬೆಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅದಲೀ ಬದಲೀ...
ಬೇವಿಗೆ ಮುಖ ಹಿಂಡಿ, ಬೆಲ್ಲವ ಚಪ್ಪರಿಸಿ, ಮಗು ನಗೆಯ ನಕ್ಕು ಆರದಂತೆ ಕಾಯಬೇಕು ಬದುಕ ಕಾವಲಿ...
ನಿನ್ನೆ - ಬೀಜ ಬೇರು, ಇಂದು - ಹೊಸತು ಚಿಗುರು, ನಾಳೆ - ತೊನೆಯುವ ಫಲ; ಹೊಸತೇ ಹರುಷಕೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕನಸು, ನೆನಹಿನ ನೆಪ ತುಂಬಿ ಬರಲಿ...
ಹಬ್ಬ ನಗೆಯ ಮಗುವಾಗಲಿ - ಹಬ್ಬ ಆತ್ಮದಾ ನಗುವಾಗಲಿ...
___ ಯುಗಾದಿ...
----22.03=2023
&&&

ಹಿತ್ತಲ ಬಾಗಿಲ ಸೆರಗಿನ ಬೆಳಕಿನ ನದರಿನಾಚೆ ಅಯಾಚಿತವಾಗಿ ಉದುರಿದ
ನಿನ್ನ ಒಂದು ಕಣ್ಣ ಹನಿ,
ನೂರು ಭಾವಗಳು ಒಡ್ಡೊಡ್ಡಾಗಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ
ಒಂದು ಶೀತಲ ಕವಿತೆ...
____ ಯಾರ ಓದಿಗೂ ಸಿಗದೇ ಉ(ಅ)ಳಿದವೋ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳು...
----21.03.2023
&&&

ಕತ್ತಲ ಕರುಳನು ಬಗೆದರೆ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳ ಸಂಸಾರ ಬೆಳಕ ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಊರ ನಾಲಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅಡಾಪಡಾ ಸುದ್ದಿಗಳ ಸುಗ್ರಾಸ ಭೋಜನ...
____ ಮುಖವಾಡವ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಇರುವ ನೂರು ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು...
&&&

ಬೆತ್ತಲನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಬೆಳಕನ್ನು ಬಯಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಗೆಯ ಬಾಗಿನ ಕೊಟ್ಟು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟ ಅನಾಮಧೇಯ ಫಕೀರ ನಾನು...
___ ಕತ್ತಲು ನನ್ನ ಅಗದೀ ಸರಳ ಪರಿಚಯ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರಾ ಹನ್ನೊಂದು.....

ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿಯ ಕಾವ್ಯ...

'ನಾನು' ಅಂಬುದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ...
'ನಾನು ಮಾತ್ರ' ಅಂದರೆ ಅಹಂಕಾರ...
 ___ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಣಯ...
&&&

ಮೋಹದುತ್ತುಂಗದಲೆನ್ನ ತುಟಿಯ ಒಡೆದ ಹುಡುಗಿ 'ನೀನು ಪಪ್ಪಿ ಕೊಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲಾ' ಅಂತ ಮೂಗು ಮುರಿದು ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುವಾಗ ಸಂಜೆಯೊಂದು ಬೆರಗಿನಿಂದ ಇರುಳ ಸೆರಗಲಡಗಿತು...
ಅವಳ ತೋಳಲ್ಲಿ ಬೇಶರತ್ ಸೋತವನನ್ನು ಎದೆ ಕಣಿವೆಯಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಳೇ ಸಂತವಿಸುತ್ತಾ, ನೀ ಗಟ್ಟಿ ತಬ್ಬದೇ ದಿನವೆಷ್ಟಾಯಿತು 'ನಿಂಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇಲ್ಲಾ' ಅಂದವಳು ಕುರುಳ ಬಗೆದು, ಬೆವೆತ ಹೆಗಲು ಕಚ್ಚುವಾಗ ಇರುಳು ಕೊರಳ ತಬ್ಬಿ ಹಿತವಾಗಿ ಆಕಳಿಸಿತು...
____ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿಯ ಕಾವ್ಯ...
&&&

ಕೊಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು, ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು...
ಪಡೆದು ಪಡೆದು ಖಾಲಿಯಾದೆ, ಖೂನಿಯಾದೆ...
____ ಪ್ರೀತಿ ವೃತ್ತಾಂತ...
&&&

ಉಸಿರ ಗೂಡಿನ ಪ್ರೀತಿಯೇ -
'ನನ್ನೇ ನಾನು' ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ,
'ನನ್ನೊಳಗೇ ನನ್ನ' ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ,
'ನಾನು ನಾನು' ಎಂದುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ,
ಕೈಬೀಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುಬೀಸಾಗಿ ಹಾಯುತ್ತೇನೆ ಈ ತಿಕ್ಕಲು ಬದುಕಿನ ಕತ್ತಲ ಹಾದಿಯ...
___ "ನೀನಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ........"
&&&

ಆ ತುಟಿಗಳು ಮೀಸೆಯಂಚನು ತೀಡಿ ಈ ತುಟಿಗಳ ಹಸಿವ ಕೆಣಕುವ ಮೋದ...
ಉಸಿರಿಂದ ಉಸಿರ ಉಜ್ಜಿ ಆ ಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಮೈ ಖಾಯಿಸಿಕೊಳುವ ಚಂದ...
ತುಟಿಗಳು ತುಟಿಗಳ ಮುತ್ತುವ ಈ ಮುತ್ತಿನಲ್ಲೇನಿಷ್ಟು ಮತ್ತು, ಮೈಮರೆತು ಮೈತುಂಬ ಮುತ್ತು ಬಿತ್ತುವ ಉನ್ಮತ್ತಿಯ ಕರಾಮತ್ತು...
ಮುತ್ತು ಬಿತ್ತಿದ ಒದ್ದೆ ತುಟಿಗಳಲಿ ಶರಧಿ ಸೇರುವ ಸರಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನದಿಯ ಮುಖಕೆ ಮೆತ್ತಿದ ಚಿಟಿಕೆ ಉಪ್ಪಿನ ರುಚಿಯ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಗಮ್ಮತ್ತು... 
ಮುತ್ತೆಂದರೆ ಸಾನುರಾಗ ನಾಂದಿ - ಪ್ರಣಯ ನಾವೆಯ ಸಾಗರಕಿಳಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಹೋಮ...
ಮತ್ತಲ್ಲದೇ,
ಈ ಮುತ್ತು ಮತ್ತದರ ಮತ್ತು - ಜೀವ ಹಿಂಡುವ ಹಸಿವಿಗೂ, ಉಂಡು ತೇಗಿದ ತೃಪ್ತಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಒತ್ತುವ ಆಪ್ತ ಮುದ್ರೆ...
____ ಮೋಹದ ಮೇನೆಯ ತುಟಿಗಳಿಂದ ತುಟಿಗಳಿಗೆ...
&&&

ಹೇ ಬಲು ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಹುಡುಗೀ -
ನೀ ತೊಟ್ಟ ಗೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕಳಚಿಬಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಗಿಲಕಿ - ಉಸಿರು ನೀಡಿದೆ ನನ್ನ ಉಸಿರ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಕನಸೊಂದನು ಹುಡುಕಿ...
ಪ್ರೀತಿಯಿಟ್ಟು ಕೂಸ ಕಾಯಲು ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕಾವು ಬೇಕಿದೆ - ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ...
ಬಾ
ನಿನ್ನಾ ಪಾದಕಂಟಿದ ಸಂಜೆ ಮಳೆಯ ಹಣ್ಣು ಹನಿಗಳು ಎನ್ನ ಎದೆಯ ನೆನೆಸಲಿ...
ನಿನ್ನೊದ್ದೆ ಕೊರಳು ಈ ಬಿಸಿ ತುಟಿಗಳ ಪೋಲಿ ಪೋಲಿ ಮಾತ ಕದಿಯಲಿ...
ಗೆಜ್ಜೆ ನುಡಿವ ಲಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಒಡಲು ಅರಳಲಿ... 
ಲಾಲಿಗಾಗಿ ಜೋಲಿ ಕಟ್ಟೋ ಕರುಳ ಹಂಬಲು ಮಡಿಲ ತುಂಬಲಿ...
ಕನಸು ಕನಸು ತೋಳ ತಬ್ಬಿ ಪ್ರೇಮವಾಗಲಿ...
____ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ - ಬೆಳ್ಳಿ ಹೆಜ್ಜೆ...
&&&

ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗೀ -
ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯ ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ದಾಹವನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಣಕುತ್ತವೆ ಆ ನಿನ್ನ ಒದ್ದೊದ್ದೆ ಕಂದು ತುಟಿಗಳು...
ಮಳ್ಳ ನಾನು ಉಸಿರ ವೇಗ ನೀಗಲು ಅರಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತದೇ ನಿನ್ನ ಪುಟ್ ಪುಟಾಣಿ ಎದೆ ಕಣಿವೆಯ ತೆಳು ನೆರಳು...
ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತವ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ ಅರಳಿ ಮಿಡಿವ ನಡು ನಾಡಿಗಳ ಝೇಂಕಾರ, ಹೂಂಕಾರಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಜಗ ಮರೆಯಲು...
ಸಹಚಾರಿಯಾಗು ಬೆಸೆದು ಹೊಸೆವ ಮೈಯ್ಯ ತಿರುವುಗಳಿಂದ ಸುರಿವ ಬೆವರ ಮಳೆಯಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯ ತೀರಗಳ ಸುಖದ ಜಾಡು ಮೀಯಲು...
ಕಡು ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಮಾತು ಮರೆಯುವ ಮೈಮನದ ಮಧುರ ರೋಮಾಂಚದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವಾ ಜೀವರಾಗಗಳ ಯೌವನದ ವೈಭವ ಇರುವುದು...
ಅಡಿಮುಡಿಯೆಲ್ಲ ಸಿಡಿದು ಕಡಲಂತೆ ಮೊರೆವ ಆಸೆ, ನದಿಯ ಬಾಹುಗಳ ಸೆಳೆದು ಬಳಸಿ ಕರಗಿ ಕಡಲಾಗಿ ಮೊರೆವ ಆಸೆ ಎದೆತುಂಬಿ ಬಲಿಯುವುದು...
____ ಸಜ್ಜೆಮನೆಯ ವಸಂತೋತ್ಸವ ನೀನೇ ಹುಡುಗೀ...
&&&

ಸದಾ ತಕರಾರು ಅವಳದ್ದು: 
ನಾ ಮಾತು ಮಾತಿಗೆ ನಿಂಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಳ್ತೇನೆ, ಆದ್ರೆ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಒಮ್ಮೆಯೂ 'ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇನೆ' ಅಂತ ಬಾಯ್ಮಾತಿಗೂ ಹೇಳಲ್ವಲ್ಲೋ, ಎಷ್ಟು ಕಾಯ್ತಿರ್ತೀನಿ ಗೊತ್ತಾ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನಿಂಗೆ 'ಐ ಲವ್ಯೂ' ಅನ್ನೋವಾಗ್ಲೂ...
ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕು ಎಳೆದು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ತೇನೆ, ಎದೆಯಲಿ ಎದೆ ಇಂಗುವ ಹಾಗೆ...
ಅಷ್ಟೇ,
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಗದ್ದಕೆ ಹಲ್ಲೂರಿಸಿ ಒದ್ದೆ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪಿಸುನುಡಿಯುತಾಳೆ "ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಕಣೋ ಪಾಪೀ..."
____ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಳದೆ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ - ಕೇಳಿಸ್ತಿಲ್ಲಾsss ಅನ್ನುವ ಹುಸಿ ಕೋಪವ ಮುದ್ದಿಸದೇ ಇಪ್ಪೂದಾದರೂ ಹೆಂಗೆ...
&&&

ತಿಳಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಸುರಿವಾಗ ಅಂಗಳದ ಪ್ರಖರ ದೀಪಕ್ಕೆ ಹನಿಗಂಗಳ ಶಾಪ...
___ ಕಾಡು ವಿರಹಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು...

ಬೆಳದಿಂಗಳು ಎದೆಯ ಕಚ್ಚಿ ಗಾಯ ಮಾಡುತಿದೆ...
ತಾರೆಗಳು ಹೊಕ್ಕುಳ ಸುತ್ತಾ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ಕಣ್ಣ ಚಮೆಯ ಆಡಿಸುತಿವೆ...
ಬಿಸಿಲ ದಿನಗಳ ಮಂದ ಗಾಳಿಯಲಿ ಆಸೆಗೆ ತಿಳಿಯಾಗಿ ಬೆವೆತ ಹೆಣ್ಮಯ್ಯ ಕಂಪು...
ತೊಟ್ಟು ಕಳಚಿದ ಎಲೆಗಳಿಂದೆ ಸೆರಗು ಸರಿಯುವ ಸದ್ದು...
ದಣಪೆಯಾಚೆ ನೆಲವ ತುಳಿವ ನೆನಪು, ಕನಸಿನ ಭಾರ ಭಾರ ಗಂಡು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲಿ ಪ್ರಣಯದಾತುರ...
___ ಕಾಡು ಸರಸವ ಹಾಡೋ ವಿರಹಕ್ಕೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರು...

ಮೊದಲ ಮಳೆಯ ಮಿಂದ ಕಾಲಂದುಗೆಯಿಂದ ಮಂದ್ರ ಜಲತರಂಗ...
ಚಾಯ್‌ನ ಬಿಸಿ ಹಸಿ ತುಟಿಯ ಸೋಕಿ ಕರುಳ ಝೇಂಕಾರ...
ಮೃದ್ಗಂಧ ಉಸಿರ ಕಡೆದು ನಾಭಿ ಶೃಂಗಾರ...
ಮೇಘ ಮಲ್ಹಾರ ಕಿವಿಯ ತುಂಬಿ ಹೃದಯ ಮಂದಾರ...
ಮಳೆ ತೊಳೆದ ನೀಲ ಬಯಲ ಬೆಳುದಿಂಗಳು ಕಣ್ಣ ಕೊಳದಲಾಡಿ ಮೈಮನ ಮತ್ತ ಭೃಮರ...
ಬೈರಾಗೀ,
ಕಾಲ ಮೈಮರೆಯಲು ಇಲ್ಲೀಗ ನಿನ್ನಿರುವಿಕೆಯೊಂದೇ ಬಾಕಿ...
___ ಕಾಡು ಹೂವನು ಕಾಡೋ ವಿರಹಕ್ಕೆ ನಿನದೊಂದೇ ಹೆಸರು...
&&&

ನಿನ್ನಿಂದ ನಿನ್ನ ಕದಿಯಲೆಂದೇ ಬರೆಯಲೆಳಸುವ ನಾನು ನನ್ನಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನನೇ ಹೊಸದೆಂಬಂತೆ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ತೇನೆ...
ಪದಗಳ ಬಡಿವಾರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವಳಂತೆ ಕಣ್ಬೆರೆಸಿ ನನ್ನನೇ ಓದುವ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಂಡುಕೊಂಡು ಎದೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ...
___ ಎಂಥ ಚಂದ ನೋಡು ಈ ಬದುಕಿನ ಸಂಕಲನ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕ್ನೂರಾ ಹತ್ತು.....

ಉಪ್ಪುಪ್ಪು ತುಟಿಯ ಅಲಂಪಿನ ನಗು.....

ಹೇಯ್ -
ಎದೆಯ ಆಪ್ತ ಭಾವಾವೇಗವ ಸರಾಗ ಹರವಿಡಬಲ್ಲ ಈ ಮುಕ್ತತೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಮಾರಾಯ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ...
ಅಲ್ವೇ -
ನಿರಾಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಸಲುಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವಾ ಯಮುನೆ ಸೆರಗಿನ ಜೀವಜಾಲಕೆಲ್ಲ ಕರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಳಲಾಗಿ ಪ್ರಿಯನಾದದ್ದು ಎದೆಯ ಕನಸೊಂದಿಗೆ...
___ ಸಖ ಸಖೀ ಸಾಂಗತ್ಯವೆಂಬ ಆತ್ಮದ ತಂಪು ಕಂಪು...
&&&

"ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸೋತು, ಪ್ರೀತಿ ಸೋಲದಂತೆ ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತು; ಆದರೆ - ಗೆಳೆಯನಾಗಿ, ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ, ಗಂಡನಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬಹುದಾಗಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಗಂಡಸಾಗಲು ಹೋಗಿ ಸೋತದ್ದಲ್ಲವಾ ನೀನೂ..."
ನೆನಪಿದ್ಯಾ, 
ಸಮಾಧಾನಕರ ಬಹುಮಾನ ಅಂತ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ರು ಶಾಲೇಲಿ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ; ಹಾಗೆ ನಿನ್ನ ಸೋಲನ್ನೂ ಗೆಲುವಿನಂತೆ ಬಣ್ಣಿಸ್ತೇನೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ...
ಯಾಕ್ಹೇಳು, 
ನೀನು ಸೋತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡಂಗಲ್ಲವಾ; ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರವ ಮುರಿವ ಹಂಬಲಕ್ಕಿಂತ 'ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ' ಎನ್ನುವ ನನ್ನ ಅಹಂ ಅನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುಚ್ಚು ದೊಡ್ಡದಿರತ್ತೆ ನೋಡೂ...
ಮನವ ಅಡವಿಟ್ಟು ಎದೆಯ ಅಂತರಾಳವ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾದವನು ಮೈಯ್ಯ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಸೋತು ಬಳಲಿ ಎದೆಯ ಉಬ್ಬಿನ ಮೇಲೆ ಬುಸುಗುಡುತ್ತಾ ಮಲಗಿರುವಾಗ ಕತ್ತಲು ಸಂತೈಸಬೇಕಿದ್ದದ್ದು ನಿನ್ನನ್ನಾ ಅಥವಾ ನನ್ನನ್ನಾ...?
ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಾರದೇನೋ, ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇಬಾರದೇನೋ; ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಉಸಿರೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ...!?
___ ಕಥೆಯಾಗದೇ ಉಳಿದ ಪಾತ್ರಗಳ ಕಣ್ಣ ಮೌನ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ...
&&&

ಮಡಿವಂತರ, ಸಭ್ಯರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರ ಬದುಕಿನ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂದ್ರೆ "ಪ್ರೇಮವಾಗುವುದು..."
____ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೇಮವೆಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡವರು...
&&&

ಮಾತುಗಳ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಮೌನ ದೈವೀಕ ಅಂತಂದು, ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆಟ ಕಲಿತು, ಕತ್ತಲಲ್ಲಷ್ಟೇ ಪ್ರೇಮವ(?) ಸುಲಿದು ತಿಂದು ಸುಭಗರೆಂದು ಹುಳ್ಳನೆ ನಗೆ ನಕ್ಕರು...
ಹುಟ್ಟಾ ಪೋಲಿ ನಾನು, ಬಯಲ ಬೆತ್ತಲಿಗೆ ಮರುಳಾದ ಮೋಹಿ, ದಂಡೆಗೂ/ಬಂಡೆಗೂ ಎದೆನುಡಿಗಳ ತೇವ ಮೆತ್ತುವ ಅಲೆಗಳ ಹೋರಿನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನದು, ಮಾತೇ ನನ್ನ ಬಂಡವಾಳ, ಮಾತೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಖದ ಸೀಯಾಳ...
___ ಮಾತಿನ ಗಂಟಲು ಬಿಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮೌನದ ಮೂಗು ಹಿಡೀಬೇಕನ್ನಿಸುತ್ತೆ...
&&&

"ನಾನೇ(ನು)" ನನ್ನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ - ನಿನ್ನೊಳಗೆ...
&&&

ಕೂಸೇ -
ಜಗಕೆ ಬೆನ್ನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನೊಡನಾಡಬಹುದು ಹರಿವಾಗಿ - ಪ್ರಕೃತಿ/ಪ್ರೇಮ...
ಸುಲಭಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ ಜಗವ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ರಾಮನ ಹಿಂದೆ ನಡೆವುದು - ವಿರಕ್ತಿ/ಆದರ್ಶ...
___ ಗುಣಗಳು ಮಾತಾಡುತ್ತವೆ, ಗುಣವೇ ಬಯಲು, ಗುಣವೇ ನೆರಳು...
&&&

ಮಾಡಕ್ಕೆ ಬದುಕಿಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಸಾಯಕ್ಕೆ ಕಸುವೂ ಇಲ್ಲ
ಮಸಣದ ಬಾಗ್ಲಲ್ಲಿ ಹಲ್ಕಿಸ್ಕೊಂಡ್ ಕುಂತಿದ್ದೆ...
ಭಿಕ್ಷೆ ಹಾಕಿ ಶಿವಾ!!
ಬದ್ಕೋಕಾದ್ರೂ ಸೈ, ಸಾವಿಂದಾದ್ರೂ ಸೈ...
___ ಮನ್ಶಂ(ನ್ಸಿಂ)ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹಸ್ವು...
&&&

ವತ್ಸಾ -
ಕಥೆ(ಗಾಗಿ) ಓದಬೇಡ, ಓದುವುದಾದರೆ ಕಥೆಯೊಳಗಣ ಬದುಕನ್ನ ಆಲಿಸು, ಆಗಷ್ಟೇ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲರ ಬದುಕಿನೆಡೆಗೆ ಸಂವೇದನೆಯಿಂದ ಸಂವಾದಿಸುವುದು ಎದೆಯ ಧರೆ... 
ಮತ್ತೂ
'ಬದುಕಿನ' ಬಗ್ಗೆ ಜಗದ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನೆಂದೂ ಕೇಳಬೇಡ - ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟನ್ನೇ ಹೀರಿಕೋ; ಸಿಕ್ಕರೆ, ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಮನಸಾರೆ...
ಒಳಿತನ್ನೇ ಹಾಯುವುದಾಗ ನಿನ್ನ ಮನದ ಆರೋಗ್ಯ ಧಾರೆ...
____ ಪರರ ಭಾರಕ್ಕೆ ಎದೆ ತುಂಬಿ ಹೆಗಲು ಹಗುರ ಹಗೂರ... 
&&&

ವತ್ಸಾ,
ಭಯ ಕೊಲ್ಲದ ಹಾಗೆ, ಭಯ ಕಾಯುವ ತೆರದಿ ಬದುಕನೀಸಲು ಬೇಕು...
ಬದುಕಿನ ಚಂದವ ಚಂದ ಸವಿಯಲು ಎದೆಯ ಸಹಜ ಭಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಸೋಲಿಸದ ಹಾಗೆ ಭಯವ ಪಳಗಿಸಬೇಕು...
___ ಜೀವ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ...
&&&

ಅರ್ರೇ ನಾನಿನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ...!!!
ನೀರೆಂದರೆ ವಿಪರೀತ ಭೀತಿಯ ಪ್ರಾಣಿಯೊಬ್ಬ ಜಲರಾಶಿಯ ಆಳಕಿಳಿದು ತರಹೇವಾರಿ ಗಾತ್ರದ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮೀನುಗಳನು ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬಂದ ಕಥೆಯು...
ನೆನಪಿನ ಕೋಶವ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಉಪ್ಪುಪ್ಪು ತುಟಿಯ ಅಲಂಪಿನ ನಗು...
ಈ ಬದುಕು ಕರುಣಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಬದುಕನು ಕರುಣಿಸಿದ ಅವಳಿಗೆ ನೂರು ನೂರು ನಮನ...
@ ನೇತ್ರಾಣಿ ದ್ವೀಪ_ಮುರುಡೇಶ್ವರ_ಕರ್ನಾಟಕ...
***ವಿಡಿಯೋ‌ದಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲಾಗಿದೆ... 😉🫢

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಒಂಭತ್ತು.....

ದೇವನಿಗೂ ಲಾಲಿ ಹಾಡುವ ಮಡಿಲು.....

ನಿನ್ನ ನೋವಿಗೆಂದೂ ಅತ್ತಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ಅಳಲಿಲ್ಲ
ಅಳಲರಿಯದೇ ನಗು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನ
ಹರಿದ ಕರುಳ ಅಳಲು ನಿನ್ನನೀಗ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ...
ಯಾರ ಹಳಿಯಲೀ
ಎದೆಯಲಿ ದೇವರ ಹೆಣ ಮಲಗಿದಲ್ಲಿ...
____ ಸುಸ್ತು...
&&&

ಕೇಳು -
ಅಷ್ಟುದ್ದ ಹಗಲು ಒಂದೇ ಒಂದಾದರೂ ಸವಿ ನುಡಿಯ ಮಿಡಿಯಬೇಡವೇ; ಈ ಸಂಜೆ ಹಾಗೂ ಅದರಾಚೆಯ ಇರುಳು ಸಹನೀಯವೆನಿಸಲು...
ಹೇಳು -
ಎಷ್ಟು ಸುಟ್ಟು ಹದ ಮಾಡಿದರೆ ಎನ್ನೀ ಎದೆಯ ಹಾಳಿಯ...
ಅಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಬಹುದು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತೆ ನಗೆಯ ಮೊಗೆಯ...
ಕೊನೆಗೆ -
ನಿನ್ನ ಚಿತೆಯ ಉರಿ ಮೌನಕೆ ತಾಕಿ ಸುಟ್ಟ ಎನ್ನೆದೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳನು ಸಂತವಿಸುವ ಮಮತೆಯ ಋಣ ಭಾರ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳದ್ದೇ...
ನೀ ನೆನಪಾಗಿ ಹೋದದ್ದು ಕರುಳ ಕೊಯ್ವಾಗ, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಕೊರಳ ಹಾಡಾಗಬೇಕು...
ನಿನ್ನವನು ನಾ - ನೀ ಕೊಟ್ಟ ನಗೆಯ ನಿನ್ನಂತೆ, ಮಣ್ಣಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಟ್ಟು ಕಾಯಬೇಕು...
____ ಆಯೀ...
&&&

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೂ,
ಅಮ್ಮನ ದಿನವೆಂದರೆ ಅವಳ ಕಾಲೆಳೆದು ಕೆಣಕುವ, ಅವಳ ಕಾಡಿ ಅವಳದೇ ವರಸೆಯ ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿನ ಜೊತೆ ಆಡುವ, ಅವಳ ಭಯಗಳನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ನಗುತ್ತಾ ಅವಳ ನಗಿಸುವ ನನ್ನ ದಿನವಾಗಿತ್ತು...
ಇನ್ನೀಗ,
'ಅಮ್ಮನ ದಿನ' ಅನ್ನುವ ಮಾತು ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥ ಧ್ವನಿಸುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಮನದ ಸಾಧು ಭಾವವೊಂದು ಸಣ್ಣಗೆ ತಲ್ಲಣಿಸುತ್ತೆ...
ಕವಳದಲ್ಲಿನ ಹದ ತಪ್ಪಿದ ಸುಣ್ಣ ನಾಲಿಗೆಯ ಸುಟ್ಟಂತೆ ನೆನಪೆಲ್ಲ ಏರುಪೇರಾಗಿ ಎದೆಯ ಪೇಳಿ ಮಗುಚಿ ಬೀಳತ್ತೆ...
ಮತ್ತಿದು ನಾನಿಲ್ಲದ ಅವಳ ದಿನ...
____ ಆಯೀssss
&&&

ನೋವುಗಳ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ನಗಲು ಕಲಿಸಿದವಳೇ -
ಈ ಬದುಕಿನ ಜಾದೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ನಗೆಯಲ್ಲಿದೆ...
ಈ ಬೇವರ್ಸಿ ಬದುಕನ್ನು ನಡುರಾತ್ರಿ ನಡುರಸ್ತೇಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಾ ಕೇಳುವ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಅಸಡ್ಡಾಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಚಿತ್ತುಕಾಟಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಉತ್ತರ - ನೆತ್ತಿ ಕಾಯುವ ಆ ನಿನ್ನಾ ನಗೆಯ ಕಾರುಣ್ಯದಲ್ಲಿದೆ...
ನೀನಿಲ್ಲದ ಊರಲ್ಲೂ ನನ್ನಾ ಹೆಸರಿನ ಉಸಿರಿನ್ನೂ ಇದೆ -
ಕಾರಣ,
ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನೀ ಕಲಿಸಿದ ಆ ನಗುವ ಬಗೆಯ ಪಾಠ ಇನ್ನೂ ಎದೆಯಲ್ಲಿದೆ...
____ ಜೋಲಿಯಲಿ ಅಳುವ ಮಗುವ ಜಗವಾಳುವ ಅರಸುವಾಗಿಸಿ, ದೇವನಿಗೂ ಲಾಲಿ ಹಾಡುವ ಮಡಿಲೇ...
&&&

ಚಂದ ನಗಬಹುದು ಯಾವ ನೋವೂ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ...
ಆದ್ರೆ
ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೇ ಎದೆಯ ನೋವು ಕಾಡದ ಹಾಗೆ...
ಮತ್ತು
ನಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಕರುಳ ನೋವು ಎಡವದ ಹಾಗೆ...
___ ಜೀವದ ನೆರಳು ತಪ್ಲಕ್ಕು, ಹಂಗೇಳಿ ಭಾವದ ಬೇರು ಸಾಯ್ತ್ಲೆ ಅಲ್ದಾ....
&&&

ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾ ಬರೆದದ್ದಲ್ಲ,
ನಾ ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲದರಾಚೆ ಅವಳು ಬದುಕಿದ್ದು - ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ...
ನಾ ಓದಿದ್ದಲ್ಲ,
ನನ್ನ ಓದಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಅವಳ ನಗು - ಅದು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ...
ಪುಸ್ತಕದ ದಿನವಂತೆ - ಸಣ್ಣ ಅಪರಾಧೀ ಭಾವದಲ್ಲೇ ಅವಳ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ ಹಾಗೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತೇನೆ...
___ ಆಯೀ ಎಂಬ ಕರುಳ ಗ್ರಂಥ...
___ 23.04.2023
&&&

ಆಯಿ -
ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಇದ್ದನೋ, ಎಂತಕ್ಕೋ ನೀ ಯಾವಾಗ್ನಂಗೆ ಇದ್ದಂಗಿಲ್ಲೆ ಅಂತಿದ್ದಳು ಫೋನೆತ್ತಿದರೆ ಮಾತಿಗೂ ಮುನ್ನವೇ; ದನಿಯಾಗಿ ಹೊಮ್ಮದ ನನ್ನೆದೆಯ ಕಳ್ಮಳವೊಂದು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೂತ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದುದಾದರೂ ಹೇಗೆ...!!!
ಈಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತಿರಬಹುದಾ...?
ಫೋನಾಯಿಸಿ ಕೇಳೋಣವೆಂದರೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಪ್ರದೇಶದ ಹೊರಗಿದ್ದೇನೆ...
ನಾ ತಲೆಗೂದಲು ಕತ್ತರಿಸೋಕೆ ನಾಕು ದಿನ ತಡವಾದರೆ ಈಗ್ಲೂ ಅವಳು ಬೈದಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ - ಒಂದೊಂದೇ ಬಿಳಿ ಕೂದಲನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಕಿತ್ತು ತಾನು ಮುದಿಯಾದದ್ದನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು ಮಹಾ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮಳ್ಳು ಹುಡುಗಿ...
ಖರ್ಚು ಮಾಡದೇ ಹುಗ್ಶಿ ಇಡ್ತಿದ್ದ ಹೊಸಾ ಹೊಸಾ ನೋಟುಗಳ ಪುಡಿಗಾಸಿನ ಗಂಟಲ್ಲಿ ಅವಳದದ್ಯಾವ ಕನಸು ಮರಿ ಹಾಕುವುದಿತ್ತೋ - ಕಾವು ಕೊಡಲು ಪುರ್ಸೊತ್ತಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆದ್ದು ಹೊರಟೇ ಹೋದಳು ಕೂಸುಮರಿ...!!
ಅವಳ ಮನಸನ್ನು ಅವಳ ಕರುಳು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ/ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ...
ಹೊಕ್ಳ ಬಳ್ಳಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ನಾನಾಗಲು ಬಿಡಲಷ್ಟೇ...
ರುದಯದ ಚೂರೊಂದು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿರಬಹುದಾ...?!
ನನ್ನ ಹೆತ್ತು ತನ್ನ ಮರೆತು, ನನ್ನ ಹಾರಲು ಬಿಟ್ಟು ಅವಳು ಬಾನಾದದ್ದಲ್ಲವಾ ಅವಳ ಮಮತೆ ಅಂದರೆ...
____ ನೆನಪಲ್ಲ ಅವಳು ನಿರಂತರ ನೆರಳು - ಉಸಿರ ನಾವೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಾಯಿ ಅವಳು...
&&&

ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾ -
ಇಬ್ಬರೂ ಮಾಡಿದ ದಿನದಿನದ ಜಗಳ (ಕಾಳಜಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದದ್ದೇ ಹಾಗಲ್ಲವಾ),
ನಿನ್ನ ದೇವರ ಶಪಿಸಿ ನೀ ಹಾಕಿದ ಕಣ್ಣೀರು (ನನ್ನ ನದರಿನಾಚೆ ನೀ ಹಗುರಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲವಾ),
ನಿನ್ನಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಅದದೇ ತಪ್ಪುಗಳು (ಹೊತ್ಹೊತ್ತಿಂಗೆ ಸರೀ ಊಟ ಮಾಡು, ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡಿದ್ಸಾಕು ಮನ್ಕ್ಯಾ),
ನಿನ್ನ ಮುದಿ ಮುಡಿಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಮತ್ತು ಬಡ್ದೇಬಿಡ್ತೆ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಅಂತ ಅಟ್ಟಿಸ್ಕ್ಯಂಡು ಬರ್ತಿದ್ದ ನೀನು (ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೂ ನಗಲು ನಿನಗಿರುವ ನನ್ನೊಡನೆಯ ಏಕೈಕ ನೆನಪು),
ಎಮ್ಮೆ ತುಪ್ಪದ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ (ಗಂಟಲ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ ನನಗೀಗ)
ಇವೇ ಇಂಥವೇ ನೆನಪುಗಳು - ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...
ಸಾವಿಗಂಟಿದ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲೇ ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿಯ ರುಚಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಎರಡು ಹುಂಬ ರುದಯಗಳ ಹಡಾಹುಡಿ ಬಿಡು ಅದೆಲ್ಲ...
'ಆಯೀ ಮಿಸ್ ಯೂ' ಅಂತಂದು ರೂಢಿಯಿಲ್ಲ, ಹಾಗಂದರೇನೆಂದು ನಿನ್ಗೆ ಅರ್ಥವೂ ಆಗಲ್ಲ - ನೆನಪಿಗೊಮ್ಮೆ ಎದೆ ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ನಂಗೆ ಒಳಿತಾಗುವ ಭಾವ ಬವಣೆಗಳಲಿ ಈ ಇಂದನ್ನು ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತೇನೆ...
ಅಷ್ಟೇ...
ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೇಯ ಪಪ್ಪಿ - ತುಟಿಯ ಸುಟ್ಟು ಅಂಟಿಯೇ ಉಳಿದ ಸಾವಿನ ತಂಪು - ಮಸಣ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮರಗಟ್ಟಿದ ಬದುಕು ಭಾವ...
____ ಯಮನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರೆವಿನ ಔಷಧಿ ಇದ್ದಾ - ಅಲ್ಲಾದ್ರೂ ನಿಂಗೆ ಸುಖ ಅನಸ್ತಿದ್ದಾ...!?
&&&

"ಮೌನವ ಕಲಿಸದೇ 'ನಿಂತ' ಮಾತು ಅವಳು..."
ಮಸಣ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕೂತ ರೌರವ ನಿಶ್ಯಬ್ದದಂಥಾ ಖಾಲಿತನವೊಂದನು ಎದೆಯ ಪೀಠದಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುತ್ತೇನೆ ದಿನ ಸಂಜೆ...
ಎದೆಯ ಭಾಷೆಗೆ ಅಲಂಕಾರ‌ಗಳೆಲ್ಲಿ...
ರುದಯದ ಭಾವ ಬೇಗುದಿಯ ವಜನು ಅರಿಯಲು ವಿದಾಯದ/ವಿಯೋಗದ ಕಣ್ಣ ಹನಿಯ ಕುಡಿಯಬೇಕು...
'ಬಿಸಿ ಉಸಿರನು ನುಂಗಿದ ಸಾವು ಎಷ್ಟು ತಣ್ಣಗಿದೆ...'
ಹನಿಯೊಡೆದ ಕಂಗಳಲಿ ನೆನಪುಗಳ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಮಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಕೂತಿವೆ; ಅಂತರಂಗದ ಉಯಿಲು ಕಂಬನಿಯ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಕತ್ತಲೊಂದೇ ಸತ್ಯವೇನೋ ಅಂದಂತೆ...
___ ಸಾವೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುತ್ತದೆ...
&&&

ಜಗಳ ಮುಗಿದ್ಮೇಲೆ 'ಬೇಕೈತ್ತಾ ಇದು ನಮ್ಗೆ' ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಒಂದ್ಸಲ ಆಯೀನ...
ಆಯಿ ಆಗ 'ನೋಡೂ ನೀ ಬೈದ್ರೂ ಮಗ ಬೈದದ್ದು, ಬೈಸ್ಕ್ಯಂಡ್ರೂ ಮಗಂಗೆ ಬೈದದ್ದು', ಹಂಗಾಯಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಟ್ಟಿಂಗೂ, ನೋವಿಂಗೂ ಆಯುಷ್ಯ ಇಲ್ಲೆ ಅಂದಿತ್ತು...
ಕೆಲವು ಬಾಂಧವ್ಯ‌ಗಳು ಹಂಗಿದ್ರೇ ಚಂದವೇನೋ ಅನಸ್ತು, ಎಲ್ಲಾ ಔಪಚಾರಿಕತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಪಕ್ವ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ...
ಒಪ್ತೇನೆ -
ಆಗೀಗ ಮುದ್ದಾದ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಮುದ್ದಾಗಿ ಥ್ಯಾಂಕೀಈಈಈ ಅಂದು ತಬ್ಬಿ, ಸ್ವಾರೀಈಈ ಸ್ಮೈಲ್ ಪೀಈಈಶ್ ಅಂದು ಗದ್ದ ಹಿಡಿದು ತುಂಟ ನಗೆಯೊಂದ ಬಿತ್ತಿಕೊಳುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಪರಿಪಾಕದ ಮುದ್ಮುದ್ದು ಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೌದು...
ಆದಾಗ್ಯೂ -
ಶುದ್ಧಾನುಶುದ್ಧ ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (Pure Unconditional) ಈ 'ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಅಥವಾ ಸದರವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು (Taken For Granted)' ಅನ್ನೋ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅಂಥ ಬೆಲೆಯೇನೂ ಇರ್ತ್ಲೆ ಅನಸ್ತು ನಂಗಂತೂ...
____ ಆಯಿ ಕಲಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿ ಪಾಠ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಎಂಟು.....

ನಾಯಿ ಕಾಲಿನ ಹುಡುಗ.....

ಮಗುವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಮೊದಲು ಬೆತ್ತಲಾಗಬೇಕು...
____ 'ಮನದ' ಬೊಮ್ಮಟೆ ನಗ್ನತೆ - ಮಗುತನದ ನಿಜ ಬೆಳಕು...
␥␦␥

ಪ್ರತಿ ಜೀವಕ್ಕೂ ಒಂದು ಚೆಲುವಿದೆ, 
ಹೌದು ಕಣೇ, 
ಜೀವಂತ ಅನ್ನಿಸೋ ಪ್ರತೀ ಜೀವಕ್ಕೂ ಒಂದು ಘನ ಚೆಲುವಿದೆ...
ಅಂತೆಯೇ,
ಚೆಲುವನ್ನು ಚೆಲುವಾಗಿ ತೋರುವುದೂ ಒಂದು ಚಂದ ಕಲೆ - ನಿನ್ನಾ ಆ ಜೀವ/ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನನ್ನೀ ರಸಿಕ ಜೀವ ಮನಸಾ ಸೋತಿದೆ... 
_____ ಜೀವದ ಚೆಲುವು ಶುದ್ಧ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ - ಅದೇ ಜೀವದ ಚೆಲುವಿಗೆ ಭಾವದ ಬೆಳಕ ನೇಯ್ದು ಒಪ್ಪವಾಗಿ ತೋರುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಎರಕ...
␥␦␥

ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿರುವಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಹೇಳುವುದು ಹುಚ್ಚುತನವೇ ಇರಬೇಕು...
___ ಜಗದ ಅಮಲುಗಳೆದುರು ಮೂಕನಾಗಿರುವುದೇ ಲೇಸು...
␥␦␥

ನಾನೆಂಬ ಸಜೀವ ಸೋಲನೂ ನಿರಂತರ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆದ ತೇರು...
ಮರುಳನ ಹೆತ್ತು ರಾಯನಂತಾಡಿಸಿದ ಮಡಿಲು...
____ ಆಯಿ ಅಂಬೋ ಎಂದೂ ಸೋಲದ ಪ್ರೀತಿ ಗದ್ದುಗೆ...
␥␦␥

ಸಾವಿತ್ರೀ -
ಊಟ ಮಾಡಿದ್ಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ಕಾಯ್ಸಡಾ ಅಂತ ಬೈದು ಎಷ್ಟ್ ದಿನ ಆತು ಹೇಳಿ ನೆನ್ಪಿದ್ದಾ ನಿನ್ಗೆ...
........ಭರ್ತಿ ಒಂಭತ್ತು ಮಾಸಗಳು...
____ ಸಾವು ಮೌನವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ...

ಬದುಕು ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ ಹೋಗಲಿ, ನಿದ್ದೆ ಕೊಲ್ಲುವ ಈ ನೋವಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಲ್ಲ...
ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದ ವಿಚ್ಛಿದ್ರ ಭಾವವೊಂದು ಧುತ್ತನೆ ಮಾತನೆಲ್ಲ ನಿವಾಳಿಸಿ ಹಾಕುವಲ್ಲಿ ಕಡು ಮೌನವೊಂದು ಗಂಟಲ ಮುಳ್ಳಾಗಿ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ...
ಮೂಲ ಹುಡುಕಿದರೆ ಮಸಣದ ಮೂಲೇಲಿ ಚಂದ್ರನ ಹೆಣ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತ ನಾನೇ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ...
ನನಗೇ ನಾನು ಸಿಗದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುಳ ಹಾಯುವುದು ಕಡು ಕಷ್ಟ...
____ ಮಾತನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ ಬೆಳಕು, ಮೌನವ ಹುಟ್ಟಿಸದ ಸಾವು - ನಾನಿಲ್ಲಿ ಮುಖಬೆಲೆಯೇ ಅಳಿಸಿಹೋದ ಸವಕಲು ಪಾವಲಿ...
␥␦␥

ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ಭಯ - ನೀ ಕಾಣದೇ ಹೋದರೆ...
ಮುಂದೋಡಲೂ ಭಯವೇ - ನೀ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟರೆ...
ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ ಕಾಲು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು...
___ ಪ್ರೀತಿ.‌‌..
␥␦␥

ನಾನೆಂದರಿಲ್ಲಿ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಬೀದಿಗಳ ಪರಿಶೆಗಳ ಜಂಗುಳಿಯಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದವನು...
ಎದೆಗೇರಿದ ನಂಜನು ಜಾತ್ರೆ ಬೀದಿಯ ನಶೆಯ ಉಬ್ಬಸದಲಿ ಕಳೆದೇನೆಂಬ ಕುರುಡು ಹಂಬಲದ ಮಹಾ ಮರುಳನು...
ಎದುರು ಬಂದ ಅಪರಿಚಿತ ಕಂಗಳಿಗೆ ಹುಡುಕದೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿ ಪರಿಚಯಕೆ ಮರೆಯಾದ ‌ಗಾಂಪನು...
___ ಕನಸಿನ ಯೌವನವ ಯಾವುದೋ ಗಲ್ಲಿ ದೀಪದ ಬೆನ್ನಿಗಂಟಿಸಿ ಮರೆತು ಓಣಿ ಓಣಿ ಅಲೆಯುವ ನಾಯಿ ಕಾಲಿನ ಹುಡುಗ...
␥␦␥

ಕಾಲ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ...
ಕಾಲು ಸೋತವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಕನಸೂ, ಶಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳೂ ಕಾಲ ಓಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತ ಕರುಳಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತವೆ...
ಯಾರೋ ನೊಂದು ಇಟ್ಟ ಶಾಪಗಳ ಮೂಟೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ, ಹಸಿವಿಗೆಂದು ಅದೇ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ ಬಲೆ ಉರುಳಾಗಿ ಸುತ್ತಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದ ಜೇಡನ ಹೆಣಗಾಟದ ಹಾಗೆ ಕಾಲು ನಿಂತ ಮರುಳನೊಬ್ಬ ನರಳಿದರೆ ಕಾಲ ಕತ್ತಲ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತದೆ...
ಕಾಲ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಅಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಚಲನೆಯಿಂದಲೇ ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತದೆ ಕೂಡಾ...
___ 'ನಾನು' ಉರುಳುವುದಕ್ಕೆ ಇಮಾರತ್ತುಗಳೂ ಪುರಾವೆಯೇ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಏಳು.....

ನಾನೇನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ.....

ಸುಡು ಸುಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಆಲಸ್ಯದಲಿ ಅವಳ ತಬ್ಬಬೇಕು - ಕಣ್ಣ ದೀಪವು...
ನನ್ನೇ ನಾನು ಹುಡುಕಹೊರಡುವ ನಿರಾಮಯ ಸಂಜೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅವಳದೇ ಹೆಸರಿಡಬೇಕು - ಎದೆಯ ಕಾವ್ಯವು...
ಕೆನೆಗಟ್ಟಿದ ಹಗಲು - ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ...
____"ಆ ಕಪ್ಪು ಮೋಡದಂತವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ನನ್ನ ನಿತ್ಯದ ಹೋಳಿ..."
            __ 07.03.2023
&&&

ಪ್ರೇಮದ ಬೆಳಕೇ -
ಕಡಲುಕ್ಕಿ ಬಂದಂತೆ ಮೈಮನ ಕೆರಳಿ ಅರಳುವುದು ಕೊಳಲ ಖಾಲಿಯ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ನಿನ್ನುಸಿರ ರಾಗಕೆ ಗೆಳೆಯಾ...
ನಿನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡುವ, ಕೂಡಲೆಂದೇ ಕಾಡುವ ಗಂಡು ಗೊಲ್ಲ ಜಗದೆಲ್ಲ ಗೋಪಿಯರ ಎದೆಯಾಳದ ಕಳ್ಳ ಕನಸು ಕಣೋ ಕರಿಯಾ...
___ ಗೋಪಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಅನುಕ್ಷಣದ ಅನುಲಾಪ...
&&&

ನಿನ್ನ ಅರಳು ಕಂಗಳಲಿ ತುಂಬಿ ತೊನೆಯುವ ಆಸೆ ಹುಯಿಲಿನ ಕಂಗಾಲು...
ನನ್ನ ನೋಟಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಿಡಿದು ಸಣ್ಣ ಸೆಳಕಿನ ಮಿಂಚಿನಂದದಿ ನಿನ್ನ ಮೈಯ್ಯ ಯೌವನದ ನಾಡಿಗಳ ತುಳಿಯುವ ಸಿಹಿ ಕಂಪನ...
ಅಲ್ಯಾರೋ ಕರೆದಂತೆ, ಇಲ್ಯಾರೋ ಬಂದಂತೆ, ಬೆರಳ ಬೆಸೆದು ಕೊರಳ ಕುಣಿಸುವ ನಿನ್ನೊಳಗಣ ಎಳೆಗರುವಿನಂತ ಹುಸಿ ನಾಚಿಕೆ...
ಜನ ಜಾತ್ರೆಯ ಸೆರಗಿನ ಆಚೆ ಈಚೆ ಕಳ್ಳ ಕಿಂಡಿಗಳಲಿ ಬೆರಗಿನಲೇ ಆತುಕೊಳ್ಳುವ, ಹುಡುಹುಡುಕಿ ಹೂತು ಸೋಲುವ ನಿನ್ನಾ ಕಣ್ ಕಣ್ಣ ಸಲಿಗೆ...
ಹೇ ಮೋಹವೇ, 
ಕಳ್ಳು ಕುಡಿದಂತ ಈ ಹರೆಯದ ಹಳ್ಳ ಹರಿವಿಗೆ ನಿನಗಿಂತ ಅನ್ಯರಿಲ್ಲ ಎಂಬುವಂತೆ ಕಾಡುವ ಕಪ್ಪು ಕಡಲು ನೀನು....
ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ಇಂದ್ರಚಾಪದಂದದಿ ಕಂಡ ನಿನ್ನ ಯೌವನವ ಇರುಳ ಕನಸಲಿ ಕೆಣಕಿ ಕಾಡಿ 'ಕಾಯುವ' ಪರಮ ಪೋಲಿ ಹರೆಯ ನಾನು...
___ ಬಲು ಚಂದ ಕಾಡುವ ಕಾಡು ಮೌನ - ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ...
&&&

ಈ ಬದುಕ ಕೊರಳ ಬಳಸಿದ ದಿವ್ಯಾನುಭೂತಿಯೇ -
ಕೇಳು,
ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಲಹೀನತೆ ಆಗಿರುವಾಗ ನಿಂಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಸಿಗಬಹುದಾದದ್ದು ಎದೆಯ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗಳ ಕಲೆಸಿದ ನೋವಿನದೇ ಕಸರು ಅಷ್ಟೇ...
ಅದೇ, 
ನಾನು ನೀನು ಎಂಬುದು ನನ್ನಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ಈ ಹಾದಿಯ ಹಲ ಕ್ಷಣಗಳ ಮಧುರ ಸಂಭ್ರಮದ ಸಂಗಮವೆನಿಸುವಾಗ ಕಾಲ ಕವಿತೆಯಾಗಿ ಉಸಿರೊಳಗರಳುವ ನೆನಹು ಕನಸುಗಳ ಹಾಸು ಹಸಿರು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ...
____ ಈಗಿಲ್ಲಿ ನಾನೇನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ...
&&&

ಅವಳು - 
ಈ ದೇಹದ ಬೆತ್ತಲು ನಿನಗಲ್ಲ, ಆಸೆ ಬಿಡು; ಆದರೋ, ಭಾವದಲಿ ನಿನ್ನೆದುರು ಕತ್ತಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ ನೋಡು...
ಇವಳು -
ನನ್ನೀ ಜೀವ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಬಿಸುಪನು ಹೊಕ್ಕು ಬಳಸಿ ನೀರಾಗಿ ನಿಸೂರು ನಿರಾಳ ಹಾಡು...
___ ನೇಹಾಮೋಹದ ಬಿಗಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹಗುರಾಗುವ ನಾನಾ ಬಗೆ‌.‌..
&&&

ಹೇ ಹತ್ತಿರದವಳೇ -
ನಿನ್ನ ನಡು ಯೌವನವು ಕಣ್ಣ ಕುಡಿಯ ಬಾಣವಾಗಿ,
ತುಟಿಗಳ ತೇವದ ಆಸೆ ಹಸಿಯಾಗಿ,
ಮೂಗು ಮೊನೆಯ ಬಿಗುಮಾನದ ಕಾವಾಗಿ,
ಎದೆ ಮಿದುವು ಬಿಗಿದ ಬಿಲ್ಲಾಗಿ ಎನ್ನ ತೋಳ ಹಸಿವ ಕೆಣಕಿ ಕರೆವಾಗ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬದೇ ದೂರ ನಿಲ್ಲುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ‌ವೇ ಮಾರಾಯ್ತೀ...!!
____ಬಾ, ಮಾಗಿಯ ಬೇಗೆಗೆ ಮೋಹದ ತುಟಿಯ ಗಾಯ ಮಾಯಗೊಡಬಾರದು...
&&&

ಒಲವೇ -
ಅಲೆಗಳ ನಿರಂತರ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದೂ ಶಿಲ್ಪವಾಗದೇ ಉಳಿದ ಒರಟು ಶಿಲೆ ನಾನು...
ಜಲಗರ್ಭದ ಮೊರೆತವ ನೋಡುವ ನಿನ್ನ ಬೆರಗಿನ ಪಾದ ನೆತ್ತಿ ತುಳಿದದ್ದರಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಪುನೀತ ಭಾವ...
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತಲಿರು ಕನಸೇ ನನ್ನ ತೀರಕೆ...
____ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗೀ...
&&&

ಕಡು ನೀಲ ಮುಗಿಲಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೊಡನೆ ಕೆಂಡ ಹಬ್ಬಲಿಗೆಯ ಸೇರಿಸಿ ಹೆಣೆದ ದಂಡೆಯ ಅಂಟಿಸಿದಂಗೆ ಸಂಜೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆವಾಗ ಅಧರದ ಸವಿ ಮುತ್ತಾಗಿ ಮೋಹದಾ ಹೆಣ್ಣೇ ನೀನು ಸಿಗಬೇಕು...
ವಸಂತ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎದೆಗೆ ಬಾಗ್ಲಾಕ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯಾ ಹೇಳು...
ಉತ್ಕಟ‌ತೆಯಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವಾ ಜೀವಾಭಾವದ ಜೀವಂತಿಕೆ...
ಶಿಲೆ ಶಿಲ್ಪವಾಗಿ, ಶಿಲ್ಪ ಕಲ್ಪದ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಹೃದಯ‌ಕ್ಕದು ಪವಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸೋದು ಭಾವದ ಉತ್ಕಂಠ ಮಂತ್ರ‌ದಲ್ಲಲ್ಲವಾ...
ಹಾಗೆಂದೇ,
ನಿನ್ನ ಕೂಡುವಾಗಲೇ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ಜೀವಂತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು...
____ತುಟಿಯಂಚಿನ ಮಚ್ಚೆ, ಕೊರಳ ಶಂಖ ಇತ್ಯಾದಿ - ಭಾವಕ್ಕೆ ಜೀವ ಚಿತ್ರದ ಚಿತ್ತಾರ... 

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಆರು.....

ವಿಧವಿಧ ಮುತ್ತಿನಾ ಕಥೆ.....

ನಿನ್ನ ತೋಳಲ್ಲಿನಾ ಸ್ವರ್ಗ ನನ್ನ ಅನುದಿನದಾ ಹಂಬಲ...
ಇರುಳ ಹಬ್ಬದ ಹಾದಿ ನೀನು...
ಎದೆಯಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹಸಿಬಿಸಿಯು ಹಂಚಿ ಹರಡಿ ಪ್ರಾಯವ ಸಲಹುವ ಮಧುರ ಪಾಪದ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಸರಾಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕತ್ತಲನು ಅಂಧಕಾರ ಕೂಪ ಅಂದವರ್ಯಾರೇ...
ಎದೆಯ ಭಾರವೆಲ್ಲ ಮೈಯ್ಯ ಬೆವರಾಗಿ ಇಳಿದಿಳಿದು ಹೋಪಾಗ ಅರಸಿಕರ ಬುಧ್ವಾದದ ಮಾತೆಲ್ಲ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ ಬಿಡು ನನಗೂ, ನಿನಗೂ...
___ ಇರುಳ ನಡು ಸುಡುವ ಸಖಜ್ವಾಲೆ...

ಎದೆಯ ಹಸಿಬಿಸಿಯ ಮಾತು ಮಾತು ಮಥಿಸಿ ಸಲಿಗೆಯಲಿ ಕೊಟ್ಟ, ಪಡೆದ ಸವಿ ಮುತ್ತುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟಾನೆಯೇ ರಸಿಕ...
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ
ಸಮ್ಮೋಹದಲಿ ಕೊಟ್ಟದ್ಯಾರು, ಪಡೆದದ್ಯಾರು ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪರಿವೆಲ್ಲಿ ಉಳಿದೀತು ತಳಿಬಿದ್ದು ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ ಇತ್ತ ಪುಳಕ...
__ಮತ್ತೆ ಮತ್ತದೇ ರುಚಿಯ ಹಂಬಲದ ಮತ್ತನೇರಿಸೋ ವಿಧವಿಧ ಮುತ್ತಿನಾ ಕಥೆ...

ಕೊಟ್ಟದ್ಯಾರೋ ಪಡೆದದ್ಯಾರೋ ತೇವ ತುಟಿಗಳ ಸವಿರಾಗ ನಶೆ ಮಾತ್ರ ಎರಡೂ ಎದೆಯಲಿ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ತಿಲ್ಲಾನದ ಝೇಂಕಾರ‌ವೇಳುತ್ತದೆ...
ಕುದಿ ಉಸಿರನು ಕಿವಿಯಲೂದಿ ಆ ಕಚಗುಳಿ‌ಯಲಿ ತನ್ನಾಸೆಯ ಉಡಿಸುತ್ತಾಳೆ...
ಆ ಅವಳ 'ಮೇಲೆ' ಶೃಂಗಾರ‌ದ ಸಿಂಗಾರ‌ದ ಖಂಡಕಾವ್ಯ ಬರೆವ ಎನ್ನ ಪೋಲಿ ಕಣ್ಣ ಕಂದೀಲಿನಲಗಲಿ ಇರುಳೇ ನಾಚಿಕೆಯ ವಸನವ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ...
ಜೀವಕಾಯಕೆ ಹಲ್ಲೂಡುವ ಅವಳದ್ದೂ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಸಮೃದ್ಧ ಪೋಲಿತನ...
ಮೈತೀರಗಳಲಿ ಅಲೆವ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಈರ್ವರದೂ ಸರಿಸಮಾನ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಕೈಗುಣ... 
____ರಸಿಕ ರಸ ಸಂಗಮ...

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ರಾತ್ರಿ ಹರೆಯದುರಿಯಲಿ ಉಕ್ಕುವ ಈ ಆಸೆಬಿಸಿಯ ರಕ್ತ ದಿಕ್ಕುಗಾಣದೆ ಮಣಿಯಬೇಕು...
ಎದುರು ದಿಕ್ಕಿಂದ ಅಸುವ ದಿಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸು ಬಾ - ಸೊಗದಿ ಸೊಕ್ಕಳಿದು ಪವಡಿಸುವಾ...
___ನಿದ್ದೆಗೂ ಮುನ್ನ...

ನಿನ್ನ ಮೆಲ್ಲುವ ಸವಿಗನಸಲೀ ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಸಂತೆ... 
ನಿದ್ದೆ ಕಂಗಳಿಗೂ ನಿನ್ನ ಉಲುಹಿನ ಚಲುವಂತೆ...

ಹೆಗಲಿಗಾತು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಗಸವ ಕುಡಿಯುವ ಮತ್ತು ಒಡಲ ತುಂಬಾ ಕನಸುಗಳ ಬಸಿದುಕೊಳ್ಳೋ ಈ ಕನಸನು ಕೂಡಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆದೆ ನಾನು...
___ ಒಂದು ಒಂದು ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಆಗಿ ಮತ್ತೆ ಮೂರಾದ ಕಥೆ...

ನಂಗೆ ಎಂಜಲೆಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ ಅಂದವಳೇ ಸಹಚಾರಿ ಬಯಲಾಗು ಮೈಯ್ಯ ತೀರಗಳುದ್ದಕೂ ನಾಲಿಗೆ ಮೊನೆಯಲಿ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕುತೇನೆಂದಾಗ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಾಗಿ ಎ(ಹೆ)ದೆಯೇರುತಾಳೆ...
ಮತ್ತಾಗ ಕಳ್ಳ ನಾಚಿಕೆ‌ಯ ನೂರು ನಖರೆಗಳು ಮತ್ತೇರಿದ ಸಜ್ಜೆಮನೆ ತುಂಬಾ ಚೆಲ್ಲಾಡುತಾವೆ...
____ಪ್ರಣಯಾಘಾತದೆಂಜಲಿಗೆ ಮುಸರೆ, ಮಡಿ, ಮೈಲಿಗೆ, ನಂಜೆಲ್ಲ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲವಂತೆ...
&&&

ಇಲ್ಲಿ ಈಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಸಾವಾಯಿತು - ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ಹೆಸರು ನಿನ್ನದು...
____ ಬದುಕೆಂಬೋ ಒಂದು ಅಪೂರ್ಣ ಕಥೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಐದು.....

ಹರಿವೇ ಹೊಳೆಯ ಧ್ಯಾನ.....

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಹೂ ಅರಳುವ ಸದ್ದು; ಹಂಗೇ ಅವಳ ಹೂವಾಗಿಸುವ ನನ್ನ ಮುದ್ದು...
ಅವಳೋ ಮಹಾ ಮೌನದ ಗರ್ಭವ ಕಡೆಕಡೆದು ಉದಿಸಿದ ಒಂದು ತುಂಟ ನಗು...
___ ಪ್ರೀತಿಯೋ ತುಂಬಿ ಹರಿವ ಹೊಳೆ ಮತ್ತು ಹರಿವೇ ಹೊಳೆಯ ಧ್ಯಾನ...
␢␢␢

ಬಯಸೀ ಬಯಸೀ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ(?) ಕೊಚ್ಕೊಂಡೋಗಿ ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲೂ ಇರಲ್ಲ - ಪ್ರೇಮ ಸುಖವಲ್ಲ ಸಾಯದಿರಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಲಹಲಾ ಅಂದು ಏರಿ ಬಂದು ಮಾತಲ್ಲೇ ಕೊಂದಾಕೋರೇ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ...
____ ಪ್ರೇಮ ಕುರುಡು ಅಂತಂದು ಪ್ರೇಮಿಸಲು ಕತ್ತಲನ್ನು (ಗೌಪ್ಯತೆಯ) ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಪರಮ ಸಭ್ಯರು...
␢␢␢

ಇಲ್ಕೇಳೇ -
ಇಲ್ಲಿ ನಾ ಹೇಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಸಹಜ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಿತ್ತರ...
ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀ ನನ್ನ ಹೇಗೆ ತೋರಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿನ್ನ ನಿಜ ಪ್ರೇಮದ ಎತ್ತರ...
___ ರಾಧೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಯಮುನೆಯ ಹರಹು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರೇಮ...
␢␢␢

ಅಲ್ಲಾ,
ಈ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಿ/ಕೆಯೊಡನೆ ಜೀವಾಭಾವದ ಒಡನಾಟ ಚಂದ ತೀವ್ರತೆಯಲಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಿ/ಕೆ ಮುಖ ತಿರುವಿದ ಭಾವ ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಡುತಿರುವ ಎಡಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗದ ಸಂವಾದಗಳೆಲ್ಲ ಬರೀ ನೀರಸ ವ್ಯವಹಾರ ಅನ್ನಿಸುವುದೇಕೋ ಕಾಣೆ...
ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸಿ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ಕಳ್ಳ ಮನಸಿನ ಮರುಳಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನು...
____ ಪ್ರೇಮ(?)ವೆಂಬೋ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯವಹಾರ/ಆಚರಣೆ...
␢␢␢

ಪ್ರೇಮವಾಗಲೀ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ‌ವಾಗಲೀ ಎದೆ ಹೊಕ್ಕ ಮಧುರ ಬೆರಗಾಗಿರುವವರೆಗೂ ಚಂದ ಚಂದ - ಅದೇ, ವಾಸ್ತವಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ‌ಯನೇ ಕೊಲ್ಲುವ ತುಡುಗು ಆಡಂಬರದ ನಶೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ...
____ ಮೋಹಾ - ಮಾಯೆ - ಸುಭಗತನ - ಧಾರ್ಮಿಕತೆ...
␢␢␢

ಇಷ್ಟು ಕೊಡುವಾಗ ಅಷ್ಟಾದರೂ ಪಡೆಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಪ್ರೇಮ ರಸಹೀನವಲ್ಲವಾ...?
ಕೇವಲ ನಂದ್‌ನಂದೇ ಅಂತ ಅಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ಹೇಗಾದೀತು...??
ನಾ ಹೀಗೆ ನಂಬಿರುವವರೆಗೂ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮದ(?) ಫಲ ನೀನೆಂಬ ನೋವು ಮಾತ್ರ...
ಕಾರಣ - ಕೊಡುವ ಪಡೆವ ಲೇವಾದೇವಿ‌ಯಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ನೀನು ಕಂಜೂಸು ಪ್ರೇಮಿ, ನಾನು ಅತಿ ಆಸೆಯ ಕಾಮಿ...
ನಿಜದಲ್ಲಿ,
ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಹಬ್ಬಿ ನನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನು...
ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕು ನನ್ನೊಳಗೆ "ನಾನು..."
____ "ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ..."
␢␢␢

ಒಂದೊಂದೇ ದಳ ದಳವ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬೆಳದಿಂಗಳ ತಬ್ಬುವ ಕನ್ನೈದಿಲೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳ ಹಬ್ಬುತ್ತಾಳೆ ಅವಳು...
_____ ಕಾಡು‌ಗಪ್ಪು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ನೀಲ ಕನಸು...

ಈ ರಣ ಅಮಾಸೆಯ ಕತ್ತಲ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ನೆಟಿಗೆ ಮುರಿಯುತಿರೋ ಬೆರಳ ಸಂಧಿಗಳಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಮುಟ್ಟಾಟ ಆಡುತ್ತಿವೆ - ನಾ 'ನಿನಗಾಗಿ' ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ 'ಮೇಲೆ' ಬರೆದ ಕವಿತೆ...
______ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಮೈಮರೆತ ನನ್ನ ಉಸಿರು...

ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ಕಾವ್ಯ - ನಿನ್ನಾ ನೆನಪು...
ಮೋಹಾಗ್ನಿ ಪಾದದ ಸೋಬಾನೆ ಪದ - ಇರುಳ ಬೆಮರು...
____ ಮಧುರ ಪಾಪದ ಸಾರಥಿ...

ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕತ್ತಲ ಏಕಾಂತ - ಎಂಥಾ ಸುಂದರ ಸಂಯೋಜನೆ... 
____ ನಾವೇ ಅಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತಿರೋ ದೀಪ/ಧೂಪ...

ಕೊರಳ ಬಳಸಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ ನಾಭಿ ಮೂಲವ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ ಸಿಕ್ಕೂ ಸಿಗದಂಗೆ ಸಂಜೆಯಲಿ ಜಾರಿ ಇರುಳ ಮಂಚವ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ‌ಸಿದವಳೇ -
"ವಿರಹದ ದೀಪ ಜ್ವಾಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ರೆಕ್ಕೆ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ ಪೋಲಿ ಪೋರನ ಮೋಹದ ಹಾತೆ..."
____ ಎದೆಯ ಸುಡುವ ಮಧುರ ಜ್ವಾಲೆ...

ರಕ್ತ ತಣ್ಣಗಾದರೆ ಜೀವ ಸತ್ತಂತೆ ಲೆಕ್ಕ...
ಚೂರು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚು ನಾಭಿಗೆ...
ದಯಪಾಲಿಸೂ ಈ ಸಂಜೆಗೊಂದು ಕರಡಿ ತಬ್ಬುಗೆ...
______ ತುಟಿಯಂಚಿನ ಜೇನು, ಕಟಿಯಂಚಿನ ಸುಖ ಸೋಮ ದುಕಾನು, ಬೆನ್ನ ಬಯಲಿನ ಮಚ್ಚೆ, ನೀನೆಂಬ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ...

ಆ ಕಡು ಸಂಜೆ ಅಂಚಿನ ಅಪರಿಚಿತ, ಅಯಾಚಿತ ಮಂದಹಾಸ‌ದಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕನಸಿನ ಚಿಲ್ಟಾರಿ ಮರಿಯೊಂದು ಇರುಳ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮ ಚೀಂವ್ಗುಡುತಿದೆ - ಎಂಥ ಚಂದವೇ ಮೋಹದ ಕಲರವ...
ನೀ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಬಹುದೇ - ನಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತದೇ ನಗೆ ಮುಗುಳ ಹೆಕ್ಕಬಹುದೇ...
____ಕಾಯುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹುಡುಕಾಟ‌ಗಳಲಿ ಕರುಳು ಜೀವಂತ...

ನನ್ನ ತೋಳಲ್ಲಿನ ಕರಿ ಮೋಡದ ಬಿಳಲು - ನೀನು...
ನಾ ಉಟ್ಟು ಮೆರೆವ ಚಂದದ ಉತ್ತುಂಗ ನಿನ್ನ ಬಿಡುಗಣ್ಣ ಬಿಚ್ಚು ತೋಳಲ್ಲಿ... 
_____ಎದೆ ಬಿರಿವ 'ನಾಚಿಕೆ' ಮುಳ್ಳು... 

ಕರಿ ಮುಗಿಲಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೊಡನೆ ಕೆಂಡ ಹಬ್ಬಲಿಗೆಯ ಸೇರಿಸಿ ಹೆಣೆದ ದಂಡೆಯನು ಅಂಟಿಸಿದಂಗೆ - ನಸು ನಾಚಿಕೆಯ ಹೊದ್ದ ನಿನ್ನ ನಗು...
___ ನನ್ನ ಹುಡುಕುವ ಕನಸು ಕಂಪನ...

ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿಯ ಕಾಡುಗಪ್ಪು ಕಂಗಳೇ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಚಂದಿರನ ಅಂತಃಪುರದ ಕನ್ನಡಿ...
ಅವು ನಾ ಬಯಸಿ ಬಯಸಿ ಮುಳುಗಿದ ಅಂತಃಕರುಣೀ ಸರೋವರ...
________ ಮಡಿಲು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ನಾಕು.....

ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ.....

ಎಳೆ ಕನಸಿನಂತಾ ಕೂಸೇ -
ಚಂದ್ರ ಮುಳ್ಗಿದ್ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮಿಂದ್ಕಂಡ್ ಮೈಯ್ ಒರಸ್ಕ್ಯಳದ್ದೆ, ಮುಡಿಂದ ಇಳಿಯು ನೀರನ್ನ ಹಂಗೆ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ತೀಡ್ಕ್ಯತ್ತಾ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕುಂತಂಗೆ ಕುಂತು ತೆರಗಣ್ಣಲ್ಲೇ ಎದೆಯ ತಿವಿದ್ರೆ ನೀನು,
ಹ್ಯಾಂಗ್ ತಡ್ಕಳವು ಮಧುರ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸದಾ ಹಾತ್ಬರಿಯೂ ಹುಟ್ಟಾ ಪೋಲೀ ಹೈದ ನಾನು... 😍🙈
___ ಸೂರ್ಯ ಎದ್ದ ಮೇಲೂ ಚಂದ್ರ ಮಲಗದಿದ್ದಾಗ ಸೂರ್ಯನ ಮರಿ ಕಿರಣಗಳು ಚಂದಮನ ಮೇಲೆ ಆಡಿದಂತಿದೆ ಇಲ್ಲೀಗ ದಿನ ಬೆಳಗು...
↟↜↺↻↝↟

ಕರಿ ಮೋಡದಾ ಸವತೀ -
ಸುರಿವ ಮಳೆಯ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗಿಷ್ಟು ಬೆವರೂ ಸುರಿದು ಬೆರೆಯಲಿ....
ಬಾ 
ಬೆತ್ತಾಲೆ ತೋಳ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಮಕ್ಳಾಟ ಆಡೋಣ...
ಪೋಲಿ ಪೋರನ ಕಣ್ಣ ತುಂಟ ಓಡಾಟಕ್ಕೆ ಸೋತು ಖಾಲಿ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಪಾನ ಮತ್ತ ಚಿಟ್ಟೆ ಓಡಾಡಿದಂಗಾಗಿ ಉಸಿರಿಗೆ ಕಚಗುಳಿ‌ ಇಟ್ಟಂಗಾದರೆ ತಪ್ಪೇನಲ್ಲ ಬಿಡು... ಜೀವಂತಿಕೆ‌ಯ ಸಿಹಿ ಲಕ್ಷಣ ಅದು ಅಷ್ಟೇ...
ಸಂಜೆ ಮಳೆ ತೊಳೆದ ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು ರಂಗೋಲಿ ಇಟ್ಟಂಗೆ, ನನ್ನ ನೆನಪ ನವಿರು ರೋಮಾಂಚದಲಿ ನಿನ್ನಾ ಮೈಮನವು ಮೋಡಗಟ್ಟಿ ತೊನೆದು ಮೈನೆರೆದು, ನಿನ್ನನೇ ನೀನು ಹೊಸತೆಂಬಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಬಾಗ ಆ ಕನ್ನಡಕದೊಳಗಿನ ಅಬೋಧ ಕಂಗಳಲಿ ನಾ ಕೂತು ಜಗ ಮರೆಯಬೇಕು - ಕನ್ನಡಿ ತೋರುವ ಹಸಿ ಮೈಯ್ಯ ಹಸಿವನ್ನ ನಾ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ನಾಚಿಕೆಯಲೇ ಕುಡಿಯಬೇಕು...
"ನಶೆಯಲಿ ತೇಲುವವಳ ನಿಶೆಯ ಆಹಾರವಾಗಬೇಕು..."
ಹೊಕ್ಕುಳ ಸುಳಿ ಅಗ್ನಿಯೊಂದೇ ನನ್ನ ಜೀವಂತವಿಟ್ಟ ಮಂತ್ರ ತಂತ್ರ...
↟↜↺↻↝↟

ಮೋಹದ ಮೊಗ್ಗೊಡೆದು ಸಿಗ್ಗು ಹರಿದು ಸಗ್ಗವಾಗಬಹುದಿದ್ದ ಈ ಛಳಿ ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನೀನಿಲ್ಲ ಸಜ್ಜೆಮನೆಯಲ್ಲಿ...
___ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಮಾಸ...
↟↜↺↻↝↟

ಎಂಥದ್ದೇ ಇರುಳನಾದರೂ ಹಾಯಬಹುದು - ತೋಳ ಆಳ್ಕೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹೂ ಮೈಯ್ಯಿ ಆಸೆಯಾ ಬೆಳಕನುಟ್ಟು ಅರಳುತಿದ್ದರೆ...
____ ಚೆಲುವಿನುನ್ಮಾದವಿಲ್ಲದ ಇರುಳು ನನ್ನ ಕನಸಿಗೂ ಸುಳಿಯದಿರಲಿ...
↟↜↺↻↝↟

ಮಳೆಗೆ ನೆಂದು ಗಡಗುಡುವ ಮೈಯನ್ನು ನಿನ್ನಾ ಬೆತ್ತಾಲೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ಒಡ್ಡಿ ಮಲಗುವ ಆಮೋದದಾಸೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ / ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ...
___ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ...

ತಾರಕದಲಿ ಮಿಡಿವ ದುಂಬಿಗೆ ಮಂದ್ರದಲಿ ಜೇನುಣಿಸುವ ಹೂವಂತೆ ಅಂಗಳದ ಕೂಗಿಗೆ ಒಳ ಮನೆಯ ಗೊಣಗೊಣ ಮಾರುತ್ತರವಿಲ್ಲ...
ವಿರಹವೆಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ - ಮೈದುಂಬಿ ಸುರಿವ ಮಳೆಯ ಧಾರೆ ಮತ್ತು ಮೈಯ್ಗಳರಳಿ ಬೆವರ ಮೀಯದ ಹಾಸಿಗೆ...
___ ರೆಕ್ಕೆ ನೆನೆದ ಒಂಟಿ ಕಾಡು ಹಕ್ಕಿ...

ನೀನು ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಕವಿತೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಅತಿ ದಡ್ಡ ಓದುಗ - ಎಂಥಾ ಚಂದ ಸಂಸಾರ...
ನಿನ್ನ ನಗು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬೆರಗು - ಈ ಬದುಕಿನ ಸಿರಿ ಸಾರ...
____ ಮಳೆಹನಿಯ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಕರಿಕಾನು ಹಾಯುವ ಸಾಂಗತ್ಯ...

ದೂರವಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಭಾರ ಉಸಿರಿನ ಮೌನ ಮತ್ತು ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಇನಿ ದನಿ ಸಮ್ಮತಿ ಸಂಚಲನ‌ದಂತೆ ಹಾಡಿ, ಕಾಡಿ ಅಪೂರ್ವ ಉನ್ಮತ್ತ ನಶೆ ತುಂಬುತ್ತದೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ...
ನೀನೆಂಬ ನಲ್ಮೆ ಮೋಹದೆದುರು 'ನಾನು' ಸೋಲುವುದು ಎಂಥ ಚಂದ ಮಾಯಕ ಹದ ಗೊತ್ತಾ..‌.
____ ಮಳೆಯ ಮಗ್ಗುಲಿನ ಪ್ರಣಯ ಕುಶಲೋಪರಿ...

ಅವಳ ಮುಡಿಗೋ
ಅವಳಡಿಗೋ
ಘಮ ತುಂಬುವ ಅಂಗಳದಾ ಹಸೆ ಹಾಡು...
___ ಅಕಾಲ ಮಳೆಗೆ ಕೆನ್ನೆ ತೋಯಿಸಿಕೊಂಡ ಅರೆ ಬಿರಿದ ಪಾರಿಜಾತ...

ಪ್ರಾಣವಾಯು ಗಂಗೆಯೇ -
ನಿನ್ನ ಜಗದ ಸುಪ್ತ ಆಸೆಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರಬೇಕಿದೆ ಅನ್ನುವಂಗೆ ಅಮಲು ಅಮಲು ಅರೆಗಣ್ಣಾಗಿ, ತೋಳಲ್ಲಿ ಕೊರಳ ಬಳಸಿ, ತುಟಿಯಿಂದ ಎದೆಯ ಎಂಜಲಾಗಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, 
ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಉರಿವ ಆ ಉತ್ಸವ ಕಾಲ; 
ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಸಹಾ ಜೀವಂತ ಅನ್ನಿಸೋ ಮಹಾ ಮಧುರ ಪ್ರಹರ ಅದೊಂದೇ ನೋಡು...
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತಿರು, ಉಸಿರ ತುಂಬಿ ಕೊಡುತಿರು...
___ ಮಳೆಯಂಗೆ / ಮಳೆ ಗಂಗೆ...

ಮೋಹಗಳು ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಸುಡುತ್ತವೆ, ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬಡಿಯುತ್ತವೆ - ಅತೃಪ್ತ ಒಡಲನ್ನೂ, ನಾಭಿ ಕಡಲ ದಂಡೆಯನ್ನೂ...
____ ಮಳೆ ಇರುಳ ವೃತ್ತಾಂತ...

ಹೇ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊಳಪಿನ ಕಾವ್ಯ ಕನ್ನಿಕೆಯೇ -
ಮನಸು ಹಾಗೂ ದೇಹ ಎರಡನೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದೇಸಮ ಬೆಚ್ಚಗಿಡುವ ಮಧುರ ಪಾಪದ ದಿವ್ಯ ಒಡಲಾಗ್ನಿಯ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ ನಿನ್ನ ಸಾಂಗತ್ಯ...
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ರೂಹು ನಿನ್ನ ಗೆಲುವು...
___ ಮಳೆಗೊಡ್ಡಿಕೊಂಡ ಮೆದು ರುದಯ...

ನಿನ್ನೆಡೆಗಿನ ಸವಿಗನಸುಗಳ ಸವಿಸ್ತಾರ ಚಿತ್ರ ಚಿತ್ತಾರಗಳನು ನಿನ್ನ 'ಮೇಲೆಯೇ' ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬುವುದು ಈವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲಕಿಂತ ನವಿರಾದ ಸಿಹಿ ಪೋಲಿ ಕನಸು...
_____ ಮಳೆ ಇರುಳ ಬೆತ್ತಾಲೆ ಕಣ್ಣು...

ಆ ತೀರದ ಜಂಗಮ‌ಳು ನೀನು...
ಹಾದಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ನಿನ್ನ ತಲುಪುವ ಹುಚ್ಚು ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕಿನ ನಾನು...
ಮೋಹಾಂಬುಧಿಯ ಹನಿಯೇ -
ಮಾತಿಗೆ, ಮುತ್ತಿಗೆ, ತೋಳು ಕಡೆಯುವ ಮತ್ತಿಗೆ ಸಂಗಾತವೊಂದಿಲ್ಲದ ಛಳಿ ಛಳಿ ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಡು ವಿರಹಿ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ, ಸೃಷ್ಟಿ‌ಬೀಜದ ಕನಸುಗಳನೂ ತುಂಟು ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಅಣಕಿಸುತ್ತವೆ...
_______ ನೀನಿರಬೇಕಿತ್ತು ಈ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ...


*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)

ಗೊಂಚಲು - ನಾಕು ನೂರಾ ಮೂರು.....

ಮಡಿಲು.....

ಮಗುವಂಥ ನಗೆಯಲೇ ಎನ್ನ ಬದುಕ ತೂಗಿದ ತೊಟ್ಟಿಲೇ -
ಹುಡುಗೀ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ...
ನೀನು ಇಹ ತೊರೆದ ಮೇಲೆ ನಾ ಎದುರ್ಗೊಳ್ಳುತಿರೋ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟನು ಹೇಳುವ ಮೊದಲ ದಿನ...
ಈಗಿಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನೆನೆನೆದು ನನಗೇ ನಾನು ಶುಭಕೋರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು...
ಉಂಡು ತೇಗುವ ಮುನ್ನ ಕಣ್ಣ ತೀರ್ಥ ಕದಡಿದರೆ ಮಗುವಾಗಿರು ಎನ್ನೆದೆಯಲ್ಲೀ ಎಂದು ನಿನ್ನ ನಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು...
ನಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಗೋಡೆಯ ಚಿತ್ರದ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಗದ ಬೆಚ್ಚನೆ ನಗೆಯ ಹಾರೈಕೆ...
ತುಂಬಾನೇ ಹಿಂಡುವ ಬಲು ಬೆರಕಿ ಹಿಡಿ ಮೌನ...
___ ಇದ್ದಾಗ ನೆನೆಯಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಮರೆಯುವ ದಾರಿ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ...
ಲವ್ಯೂ ಶಣ್ಣೀ... 😘

ಅವಳೊಳಗಿನ ಮಗು ನಕ್ಕಾಗ...

"ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯೇ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಸಾಂತ್ವನವಾಗಿತ್ತು..."
ಅವಳ ಅಗಲಿಕೆಯ ಅಸೀಮ ಖಾಲಿಯನ್ನು, ಅಜೀಬು ಮೌನವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡಬಲ್ಲ ಒಂದಾದರೂ ನಶೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದದ್ದು ಅವಳ ಭಗವಂತನ ಯಾವತ್ತಿನ ಸೋಲು...
____ ಮಡಿಲು...
←↑→

ಅವಳಿಗೇನೋ ಹೇಳಬೇಕು, ಅವಳ ನೆನಪೊಂದನು ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಪದಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾನು ನಾಕು ಸಾಲು ಅವಳ ಬರೆದು ನಿಸೂರಾಗುತ್ತೇನೆ...
ಅವಳು ಓದುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಓದದೆಯೂ ನನ್ನನು ನಾನಾಗಿ ಅಣು ಅಣುವನೂ ಬಲ್ಲವಳು, ಅಂತೆಯೇ ಆದರಿಸಿದವಳು ಅವಳೇ ಅಥವಾ ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ...
ಜಗ ನನ್ನ ಹಳಿಯುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವಳು ನನ್ನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಳ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಾನು ನಾನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ...
____ ಲವ್ಯೂ ಕಣೇ ಸುಂದ್ರೀ...😘
←↑→

ಹುಟ್ಟಾ ಪರಿಚಿತ ಊರು ಮತ್ತು ಪರಿಚಯಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಸುಳಿವ ಒಂದು ಅಪರಿಚಿತ ಭಾವ...
ಕತ್ತಲು ಭಯವಾಗದಂತೆ, ಬೆಳಕು ಬಾಧೆಯಾಗದಂಗೆ ಕಾಯಲೀ ನನ್ನ ಮೈತ್ರಿ ನನ್ನನೂ - ಮೊರೆವ ಕಡಲಿನಂತೆ, ಪೊರೆವ ಕಾಡಿನಂತೆ...
___ ನಾ ಅಳಿಯಬೇಕು, ಅಳಿದಮೇಲೂ ನನಗೆ ನಾನುಳಿಯಬೇಕು...
←↑→

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ,
ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಯೆಂಬ ಮನುಷ್ಯರ ಗೂಡಿನ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಮೂಲೆಗಳಲಿ ನೇತಾಡುವ ಅಂದೆಂದೋ ಕಟ್ಟಿದ ತೋರಣದ ಒಣಗಿದ ಮಾವಿನ ಸುಳಿ - ಸುಮ್ಮನೆ ಸವರಿದರೆ ಒಳಮನೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ತೇವ ಅಂಗೈಗೆ ಅಂಟೀತೆನಿಸುತ್ತೆ...
ಕಾರಣ,
ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲೂ ಸೂರು ಸೋರುವ ಒಂದಾದರೂ ವ್ಯಥೆಯಿದೆ - ಕರುಳ ಕಡೆಯುವ ಕಳ್ಳ ನೋವಿನದ್ದು, ಕಣ್ಣ ತೀರ್ಥದಲಿ ತೊಳೆದು ಒಣ ಹಾಕಿದ ದೊಡ್ಡ ನಗೆಯದ್ದೂ ನಾಲ್ಕಾರಾದರೂ ಕಥೆಯಿದೆ...
___ ಜಂಗಮ ತಾ ತುಳಿದ ಸ್ಥಾವರಗಳ ಧೂಳಿನಲಿ ದೇವರ ಸೋಲಿನ ನಗೆಯಿರಬಹುದಾ...!!
←↑→

ನೆಲದ ಒಳಗೆ ಮಲಗುವವರೆಗೂ ಕನಸ ಕಾಣುತಲೇ ಇರಬೇಕು...
ಇರುಳು ಬೆಚ್ಚಗಿರುವುದಾದರೆ ಹಗಲುಗನಸನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು...
____ ಅಂತಿಮ 'ದರ್ಶನ'ವೆಂದರೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ನಗುತಿರಬೇಕು, ನಗುನಗುತ ಉರಿಯಬೇಕು...

←↑→

ಆಯೀ -

ಆ ನೀಲಿ ಬಯಲ ತುಂಬಾ ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಮಿನುಗುತ್ತಾ ನನ್ನೊಡನಾಡುವ ಆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಲಿ ನಿನ್ನಾತ್ಮ ನಗುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಯಾವುದೇ...

ಸತ್ತವರೆಲ್ಲ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಂಬಿಸಿದ ಹಿರಿಯರು ಎಷ್ಟೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಲ್ವಾ...!!

ಈಗೀಗ ನೆಲ ನೋಡಿ ನಡೆಯುವುದನು ಬೇಕೆಂದೇ ಮರೆಯುತ್ತೇನೆ...

ಹಾಗೆಂದೇ ಇರುಳ ಹಾದಿಯ ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನದೇ ಬೆಳಕು...

____ ನನ್ನ ಆಗಸದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ನೀನು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು... :)