ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತೆರಡು.....

ಕಳ್ಳು ಕಾವ್ಯ.....

ಕಣ್ಣ ದೀಪದಿಂದೇ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಾ ಬೆಳಕ ಭಿಕ್ಷೆ ಸುರಿವ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಯೋತಿ ನೀನು...
ಮತ್ತು
ಮುಟಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೇಲಿಯಾಚೆ ಕಾದು ನಿಂತ ಕತ್ತಲೂರ ಬಡ ಜೋಗಿ ನಾನು...
ಹಾಗೇ
ನನ್ನನೇ ನಾನು ದಾಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಗ್ಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರುಳ ಕರುಣೆ ನೆತ್ತಿ ಸೋಕಿ ಬದುಕು ಚೂರು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ - ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ...
ನೀನೆಂದರೆ -
ಬದುಕ ಕೊಳಲಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ ಭಾವದುಸಿರು; ಹೆಸರ ಬೇಡದ ಮಾಯೆ...
ನೀ
ಒಡಲುಕ್ಕಿ ನಕ್ಕ ದಿನ ನನ್ನ ದೀಪಾವಳಿ...
#ಉಸಿರ_ಛಾಯೆ...
♡♤♥♤♡

ದೇವಕಣಗಿಲೆ ಹೂವಿನಂಥವಳೇ -
ಸಣ್ಣ ಮಳೆಯ ನಾಕು ಚಣ ಮತ್ತು ಸುಮ್ಮನೇ ನನ್ನ ಬಳಸಿದ ನಿನ್ನ ಕೈ... 
ಸ್ವಯಂ ಬಂಧಿ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ತಟವಟ ತಿಳಿಗತ್ತಲು...
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಸಿದ ವಿದಾಯದ ಮಗ್ಗುಲಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಬ್ಬುಗೆ...
ಉಸಿರ ಕಿಬ್ಬಿಗಳಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದ ನಿನ್ನ ಹೆರಳ ಗಂಧ...
ಬದುಕಿನ ಕರುಣೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಮಾರಾಯ್ತೀ... 
ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲನ ಗೋನಾಳವನೂ ಪ್ರೇಮದಿ ಅಪ್ಪುವ ಮೌನ...
ಎಂದಿನದೋ ಒಂದು ಅಪ್ಯಾಯ ಭೇಟಿ ಮುಂದಿನ ಸಾವಿರ ಸಂಜೆಗಳ ಕಾಯ್ದುಕೊಡೋ ಸೊಬಗಿಗೇನೆನ್ನಲೀ...
#ಆಯಸ್ಸಿನ_ಖಾತೆ_ಪಟ್ಟಿಯ_ಸವಿನೆನಪುಗಳ_ಜಮಾಬಂದಿ...
#ನಿನ್ನ_ನೇಹ...
♡♤♥♤♡

ಬೆಳಕಿನ ಬಣ್ಣ ಕೇಳಿದರು
ನಿನ್ನ ಕಿರು ನಗೆಯ ತೋರಿದೆ...
ಪ್ರೀತಿಯೂರ ದಾರಿ ತೋರೆಂದರು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕಿನೆಡೆ ಬೆರಳು ಮಾಡಿದೆ...
#ದೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿರಲಿ...
♡♤♥♤♡

"ನನ್ನೇ ನಾ ಮರೆತು ತೋಳ್ದೆರೆದ ಹುಯಿಲಿನಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಿಹಿ ಸೋಲಿನ ಸಂಗಾತವ ಏನೆಂದು ನಾ ಕೂಗಲಿ..."
ಖಾಲಿ ತೋಳಿಗೂ ಇಳಿದಾವು ನೂರು ಕನಸು ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಹಾದಿಗಂಟಿ - ಮೋಡ, ಮಳೆ ತೇಲಿದಂಗೆ ಗಾಳಿಗುಮ್ಮನ ಹರಿಗೋಲಿಗಂಟಿ...
ನೀನು ಬರೆಸಿದರಷ್ಟೇ ನಿನ್ನ ಬರೆದೇನು ಚೂರುಪಾರು ಮತ್ತು ನಾನೀಗ ಬರೆದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನದೇ ಒಕ್ಕಲ ಪೈರು...
ಬೆಳಕು, ಬದುಕು, ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ, ಕತ್ತಲು, ಸಾವು, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಎಂದರೆ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಾಮಾಯೆಗಳನೂ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಆಳುವ ಅಖಂಡ ಪ್ರೀತಿ ಹಸಿವು ನೀನು...
#ಉಪಮೇಯ_ಉಪಮಾನಗಳಾಚೆಯ_ಉಸಿರ_ಉರುವಲು...
♡♤♥♤♡

ನೀ ಹೀಗೆ ಕಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಮತ್ತು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರು ಸದಾ ನನ್ನ ಅಂದವಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ... 
ನಾನೀಗ ಕರುಳ ಒಣಗಲು ಹಾಕಿ ಮಳೆಗೆ ಕಾಯುವ ಸುಖಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...
#ದಣಪೆಯಾಚೆಯ_ಕಣ್ಣಹಾದಿ...
♡♤♥♤♡

ಈ ಕ್ಷಣದ ಸತ್ಯವನ್ನಷ್ಟೇ ನಂಬಬೇಕು ಬದುಕಾಗಿ...
ಉಹೂಂ -
ನಂಬುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ಘಳಿಗೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಅರುಹಬೇಕು ಕೂಡಾ ಒಪ್ಪವಾಗಿ...
#ಕೆಲವೆಲ್ಲ_ಖುಷಿಗಳಿಗಾಗಿ...
#ನೀನು_ಸುಳ್ಳೂ_ಅಲ್ಲ_ಸತ್ಯವೂ_ಅಲ್ಲ...
♡♤♥♤♡

ನಗುವ ತುಟಿಯ ಮೇಲಿಂದ ಉರುಳಿದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಹೇಳುವ ಒದ್ದೊದ್ದೆ ಕಥೆ - ವಿರಹ...
ಮನೆಯ ಪ್ರತಿ ಗೋಡೆ ವಾಡೆಯ ಸೆರಗಿಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮದ ಬೆವರಿನಂಟಿನ ನಂಟಿರುವ ಹಗೂರ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು....
ಈಗಿಲ್ಲಿ ಒಡೆದ ಎದೆಯ ಕನ್ನಡಿ ಹರಳು ಅಣಕಿಸುವಾಗ ಹೊರಲಾಗದ ಭಾರಾಭಾರದ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಬೇನೆಯ ಅಡಗಿಸಲು ಗೋಡೆಗಳ ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ...
#ವಿಯೋಗ...
♡♤♥♤♡

ಬೇಹದ್ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ದೇಹ - ಬೇಶರತ್ ಅರಳಿ ಹರಿದದ್ದು ಮನಸು...
#ಪ್ರಣಯ_ವಿಲಾಸ...
♡♤♥♤♡

ಮಧುರವಾದುದೊಂದು ತಪ್ಪನೂ ಮಾಡದೆ ಬದುಕು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಪೂರ್ಣವಲ್ಲವೇ...
ಕಳ್ಳ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಾಗಿಲಲಿ ನಿನ್ನ ಕಾಯುತ್ತಾ...
#ಕಳ್ಳು_ಕಾವ್ಯ... 

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತೊಂದು.....

ನನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.....

ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೋ ಹವಣಿಕೆಯ ಬೇಶರತ್ ಅನ್ನಿಸೋ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡಿ ಹಡಾಹುಡಿ ನಡೆಸೋ ಅದೇ 'ಪ್ರೇಮ' ಮದುವೆಯ ಹಾದಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವಾಗ ನೀಯಿಸಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಗುಪ್ಪೆ ಹಾಕಿಡುವ ಚಂದ ಪಾತ್ರ ಅಷ್ಟೇ ಆಗುವ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ...!?
ಪ್ರೇಮಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಪೂರಾ ಪ್ರೇಮ ಸಿಕ್ಕಂತೇನಾss...!?
ಓಘಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡು ಕಟ್ಟಿ ಇಕ್ಕೆಲದಲಿ ಹಸಿರ ಬೆಳೆದರೆ ಹರಿವಿನ ಸಾಗರದೆಡೆಯ ಹಸಿವು ತೀರೀತಾss...!?
ಪ್ರೇಮದ ಪರಿಭಾಷೆ ಬಂಧನ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಸತ್ಯವೇ ಅಲ್ವಾ...!?
ಎಲ್ಲಾ ಗೋಜಲು ಗೋಜಲು...
ಈ ಗೊಂದಲ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಪ್ರೇಮ ಅರಳಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ - ಪ್ರೇಮ ಬೆಸೆಯದೇ ಗೌಜಿ ಕರಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ...
ಪ್ರೇಮಂ ಅಯೋಮಯಂ...
#ಪ್ರೇಮಿ_ಪ್ರೇಮದ_ಪಾತ್ರ_ಮಾತ್ರ...
♦♣♣♣♦

ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರಣಯಗಳೆಲ್ಲ "ಕೇಳದೇ ಕೊಟ್ಟೂ ಮತ್ತು ಕೇಳಿ ಪಡೆದೂ" ಒಂದೇ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಹಾಗೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಡನಾಡೀ ಆಪ್ತ ಸಂವೇದನೆಗಳೇ ತಾನೆ... ಮದುವೆ ಅಥವಾ ಸಂಸಾರದ ಸಮರಸದಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೇದ್ಯವೇನೋ... ಅಂಥ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಕೂಡಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮಧುರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ‘ನಾ ಹೇಳದೇ ನೀ ನನ್ನ ಅರಿಯಬೇಕು, ನಾ ಕೇಳದೇ ನೀ ಎಲ್ಲ ಕೊಡಬೇಕು’ ಎಂದು ಹಠ ಹೂಡಿದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ‘ನಾನೂ’ ಎಂಬ ಒಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲವಾ... ಇನ್ಯಾರದೋ ಮನಸನ್ನು ಹೂಬೇಹೂಬು ಓದಿ ಅವರಿಷ್ಟದಂಗೆ ನಡೀತೀನಿ ಅನ್ನೋದು ಕ್ಲೀಷೆ ಅನ್ಸಲ್ಲವಾ... ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಒಡನಾಡುತ್ತಾ ಒಡನಾಡುತ್ತಾ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಅರಿವಾದರೆ ಸೈ, ಅರಿವಾಗದೇ ಹೋದರೆ ಮಡಿಲಿಗೆಳಕೊಂಡು ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಇದು ಹಿಂಗಿಂಗೆ ಅಂತ ಬಿಡಿಸಿ ತಿಳಿಸೋದೇನೂ ತಪ್ಪಲ್ಲವಲ್ಲ... ಪರಿಣಾಮ ಚಂದವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುಬಳಸಿನ ಹಾದಿಯೂ ಚಂದವೇ ಇರತ್ತಲ್ವಾ... ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಜೊತೆ ನಡೆವುದೆಂದರೂ, ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೂ, ಅಂತರಂಗದ ಭಾವ ಬಹಿರಂಗದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ...
ಅನುರಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯ ಅಂದರೆ ಕೇಳೋದ್ರಲ್ಲೂ ಕೊಡೋದ್ರಲ್ಲೂ ಸಮಭಾವದ ಸವಿರಸವೇ ಅನ್ಸತ್ತಲ್ಲ...
ಇದೆಲ್ಲ ಹಾದಿ ಹಾಯ್ದೂ ರಸ ಒಸರದೇ ಸೋತ ಅಬ್ಬೆಪಾರಿಗಳ ತುಂಬಿದ ಕಂಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಭಾರದ ಹೊರತಾದ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ... 
#ಪ್ರೇಮ_ಪ್ರಣಯ_ಇತ್ಯಾದಿ...
♦♣♣♣♦

"ನಾಟಕ ಜಾರಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೆ..."
ಅಂಕದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪಾತ್ರ ಮುಗಿಯಬಹುದು..‌.
ವೇಷ ಬಳಿದ ಬದಲೀ ಮುಖಗಳು ಬರಬಹುದು...
ನಾನು ಆಡಿಬಿಟ್ಟ, ಚೂರು ಆಡದೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಅದೇ ಹಪ್ಪು ಹಳೆಯ ನವಿರು, ಒಗರು ಸಂಭಾಷಣೆ ಈಗ ಹೊಸ ದನಿಯಲ್ಲಿ...
ನಸನಸೆಯೊಂದಿಗೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಅಪರಿಚಿತ ರೂಪದ ಹೊಸತನದ ಖುಷಿ - ತಿಳಿಗತ್ತಲಿಗೆ ಒಗ್ಗಿದ ಬಿರುಗಂಗಳಲ್ಲಿ...
#ಚಿತ್ರದ_ಪರದೆ...
#ಹಿಂದುಮುಂದಿನ_ಪಾತ್ರ...
#ಒಡನಾಟ...
♦♣♣♣♦

ಎಲ್ಲರಂತಾಗುವುದು ಎಷ್ಟು ಸಸ್ತಾ...
#ನನ್ನ_ಪಾಲಿನ_ಸಾವು...
♦♣♣♣♦

#ನನ್ನ_ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ...
ಶ್ರೀ ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ಏನೋ...?
ಮುಷ್ಟಿ ಹೃದಯ ಒಸರೋ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಮೊಗೆದು ಆದಷ್ಟೂ ಹಂಚಿ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನೋದು ಮತ್ತು ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ನಗ್ನತೆಯ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾ ಅರಳೋದು - ಒಂದು ಸುಂದರ ತಪನೆ...

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ...??
ನನ್ನೊಡನೆ ನಾನು ಸರಸಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ನನ್ನ ನಾ ಕಾಣುವಂತೆ ಆಂತರ್ಯವ ಬೆದಕುತ್ತಾ, ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳೋ ಸಾಬಕ್ಕಿ ಪಾಯಸವ ಬಟ್ಟಲೆತ್ತಿ ಸುರಿವಂಗೆ ಜೀವನವನ್ನ ಉಪಾಯದಲಿ ಸಂಭಾಳಿಸಿ ಆಮೋದಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿದು ಸಾಯೋದು - ಅರ್ಥಾರ್ಥಗಳ ಮೀರಿದ ಮಧುರ ನಿರ್ವಾಣ...

ಮತ್ತೆ ಸಾಧನೆ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಅದೇನು...???
ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಎರಡನ್ನೂ ಅವಿದ್ದಂಗೇ, ಅವು ದಕ್ಕಿದಂಗೇ, ದಕ್ಕಿದಷ್ಟನ್ನೇ, ಅಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಬೇಶರತ್ ಸಮಾss ಜೀವಿಸೋದು - ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಬೆಚ್ಚಬೆರಗು...

ಈ ಅವಮಾನ ಅಂದ್ರೇನು...????
ಈ ಘಳಿಗೆಯನ್ನ ಅದು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಂಗೇ ಬಸಿದು ಬಡಿದುಂಡು ಜೀವಿಸಲಾಗದೇ, ನನ್ನ ನಾ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದೇ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೇನೇ ಶರಣಾಗಿ ಅಳುವುದು - ಹೊರಗಿನ ಊನವನ್ನ ಶತಾಯಗತಾಯ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾದದ್ದು ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನು...
♦♣♣♣♦

ಕೂಡಿಕೊಂಡದ್ದು ತಾ ಕೂಡಿಯಾಡಿ ಬೇಸರಾಗಿ ಸುಸ್ತೆಂದು ಕಳಚಿಕೊಂಬುವ ಕಾಲವೂ ಒಂದಿರತ್ತೆ - ಆ ಕಾಲದ ತಪ್ತ ಮೌನದಲಿ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲುಕಾಡಲೆಂಬಂತೆ ಈ ಹೊತ್ತು ತೆರಪು ಕೊಡದೇ ಗುಪ್ಪೆ ಗುಪ್ಪೆ ನೆನಕೆಗಳ ಪೇರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತೇನೆ...
ಹೊಸ ಹೆಸರಿನವು, ಹೆಸರು ಭಾಗಶಃ ಅಳಿಸಿಹೋದವುಗಳು, ಹೆಸರು ಕೆತ್ತಲು ಮರೆತಂತಿರುವ ಅಥವಾ ಹೆಸರು ಬೇಕಿಲ್ಲದಂತೆ ಬೋಳಾಗಿ ನಿಂತವುಗಳು, ತಿದ್ದಲಾಗದ ಹತಾಶೆಯಲಿ ಓತಪ್ರೋತ ಗೀಚಿ ಗೀಚಿ ವಿರೂಪವಾದವುಗಳು - ಹಿಂಗೆ ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಆತುಕೊಂಡ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾದಿಗುಂಟ ಮೂರಡಿಗೊಂದು, ಆರಡಿಗೊಂದು, ಮೂರು ಆರರ ಕೂಡು ಗಡಿಗಿನ್ನೊಂದು ಎಂಬಂತೆ ಕತ್ತಲು, ಬೆಳಕಿನ ಬಣ್ಣಗಳ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನೆರಳಿನಂಗೆ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ... 
ಅದಲ್ಲದೇ -
ಎದೆಯಂಗಳದ ಕಿಚಿಪಿಚಿಯ ಒದ್ದೆಯಲೂ, ರಣ ರಣ ಧೂಳಿನಲೂ ಹೆಜ್ಜೆ ತುಳಿದಾಡಿದ ಇಂತವೇ ಝುಂಗುಡುವ ನೆನಪುಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಅವಿರುವ, ಅವಿರುತ್ತವೆ ಅನ್ನುವ ಘನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ಬದುಕಿಷ್ಟು ಸಹನೀಯವಾಗಿದೆ...
ಹಾಗೇನೇ -
ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಧಾಂಗುಡಿಯ ಗುಡುಗುಡು ನಡಿಗೆಯಲಿ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಬಗಲ ಚೀಲದಲೂ ನನ್ನೊಡನಾಡಿದ ನೆನಹುಗಳ ಹೊಳಹುಗಳಿಷ್ಟು  ಮಿಸುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಾವು ಸಾರ್ಥಕ...
#ಸಾವಧಾನಕೊಂದು_ಮುರುಕು_ಆವಾಹನೆ...
♦♣♣♣♦

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಮತ್ತೇನಲ್ಲ ಶಾಲೀನತೆಯಲಿ ಬಾಗುವುದು...

ಬಾಗುವುದೆಂದರಿಲ್ಲಿ ಸೋತಂತಲ್ಲ ಅಥವಾ ತನ್ನತನವ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದೂ ಅಲ್ಲ...

ಬದಲಾಗಿ,

ಎದುರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಮಗಿಂತ ಹಿರಿಯದಾದರೆ ಅದರ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಅಭಿಮಾನ ತೋರುವುದು...

ಜೊತೆಯ ಚಹರೆ ನಮಗಿಂತ ಕಿರಿದಾದರೆ ಅದರ ಮಗುತನಕೆ ಇಳಿದು ಸಂಭಾಳಿಸುವುದು...

ಇಷ್ಟೇ -

ಹಿರಿಮೆಯ ಕೈಹಿಡಿದು, ಕಿರು ಮುಷ್ಟಿಗೆ ಕೈನೀಡಿ, ಎರಡೂ ಸನ್ನಿಧಿಯಲೂ ತಾನು ತಾನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತ, ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಸಾಗುವುದು... 

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಮತ್ತೇನಲ್ಲ ಬಾನು ಭುವಿಯಂತೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಶಾಲೀನತೆಯಲಿ ಬಾಗುವುದು...

#ಪ್ರೀತಿ_ದಾರಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತು.....

ಮಳೆಮಿಡತೆ ನನ್ನ ಹಾಡು.....

ಚಿತ್ರ ಪಟ: ನನ್ನೂರ ಸಣ್ಣ ಝಲಕು...

ಹಗಲೂ, ಇರುಳೂ ಅವಳ ಉಡಿ ತುಂಬಿದ ಒಲವು...
ಚಂದಿರ ಅವಳ ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬ -
ಇರುಳೆಂದರೆ ನಿದಿರೆ, ನಕ್ಷತ್ರ ಮಾಲೆ, ಬಾನ್ಬೆಳಕ ಕಡಲು, ಕನಸಿಳಿವ ಬೆರಗು, ಹೊಳೆಹೊಳೆವ ಬಾನ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣು, ಇಳಿವ ತಾರೆಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಭುವಿಯ ಸಾವಿರ ಬಣ್ಣಗಳ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿದ ಕತ್ತಲ ಕಪ್ಪು ಕಾಡಿಗೆ ಮೆರಗು, ನಿದ್ದೆ ಮರುಳಿನ ಮಾತಿನಂತೆ ಎಲೆ ಎಲೆಗಳ ನಡುವಿಂದ ಕೋಕೋ ಆಡುವ ಗಾಳಿ ಗುಮ್ಮನ ಮೆಲುದನಿ, ನಿಶ್ಶಬ್ದದ ಎದೆಯ ತುಳಿದು ಬೆವರೋ ಮಾರ್ಜಾಲ ಮಿಥುನ ಕಾವ್ಯ, ಬೆಟ್ಟದಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬೆಲಗ ಹಾದಿಯಲಿ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲಿ ಹರಿವ ನೀರ ದನಿಯಲಿ ವಿರಹ - ಶೃಂಗಾರದ ಮೇಘದೂತ...
ಸೂರ್ಯ ವಸುಧೆಯ ಹಣೆ ಬಿಂದಿ -
ಬೆಳಗಾಗುವುದೆಂದರೆ ಚಾಪೆ ಮಡಿಸುವ ಕತ್ತಲಿನ ಧಾವಂತ - ಕಣ್ಬಿಡುವ ಬೆಳಕ ಲಾಸ್ಯ - ಕಾಡು ಹೂವಿನ ಅಪರಂಜಿ ನಗು - ಹೆಸರ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಿಲಿಕಿಲಿ ಸುಪ್ರಭಾತ - ಇಬ್ಬನಿ, ಮೋಡ ದಿಬ್ಬಣ ಸಾಲು - ಒಡಲುಕ್ಕಿ ಹರಿವ ಜೀವಜಲ ಜಂಝಾರವ - ದುಡಿವ ಜನಗಳ ರಟ್ಟೆಗಳಲಿ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದುಳಿದ ನಿನ್ನೆಯ ಚೂರು ಆಯಾಸ, ದುಪ್ಪಡಿ ಮುಸುಗಿನ ಸಣ್ಣ ಆಲಸ್ಯ - ಛಳಿಯ ಛವಿಯ ಕೊಡೆ ಅಡಿಯಲಿ ಹನಿ ಮೌನ ನಿಜ ಧ್ಯಾನ ಅಲ್ಲಿ - ಸದ್ದು ಸಡಗರದ ಸಲ್ಲಾಪದಲಿ ಅನಾಯಾಸದಲಿ ತನ್ನ ತಾನೇ ಆರೈಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಬೀಜ ಬಿಳಲು ಚಿಗುರು ಹಸಿರು ನಿತ್ಯ ವಸಂತದ ಘಮ್ಮನುಸಿರು...
ಮಾತಿಗೊಲಿಯದ ಅಲಂಕಾರ, ಆಡಿ ಮುಗಿಯದ ಅನುಭಾವದ ಭಾವ ಧ್ಯಾಸ ಅದು...
ಅವಳಾ ಕರುಳಾ ಬಿಳಲು ನಾನು - ಮಣ್ಣಾಗುವ ಮನ ಜೀವಂತ ಅವಳಾ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ...
#ಮಲೆನಾಡು_ನನ್ನ_ಗೂಡು_ಮಳೆಮಿಡತೆ_ನನ್ನ_ಹಾಡು...
↰⇋↩↪⇌↱

ಚಿತ್ರ ಪಟ: ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿ...

ಉಸಿರ ಬತ್ತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ
ಭರವಸೆಯ ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿ ತಾಕಿಸಿ
ಗಾಳಿ ಮುಗುಳ ನೆಚ್ಚಿ ಮೆಚ್ಚಿ
ಜೀವ ಹಣತೆಯ ಹಿಡಿದು ನಿಂತೆ...
ಬೊಗಸೆಯೊಳಗೆ ನೆರಳನಿಟ್ಟು
ಬಯಲ ತುಳಿದ ಬೆಳಕ ಕಾಲು...
ಕತ್ತ(ಲ)ಲೂ ಕನಸಿಗೆ ಗಬ್ಬ ಕಟ್ಟಿ
ಎದೆಯ ಗರ್ಭದಿಂದೆದ್ದ ನಗೆಯ ಸೆಳಕೇ ಹಬ್ಬ...
ದೀಪ ಹಚ್ಚಬೇಕು ನಾನೂ - ಬೆಳಕ ಹಂಚುವ(ದೇ) ಹಬ್ಬ...
#ಶುಭವೊಂದೇ_ಆಶಯ...
                __ 14.11.2020 (ದೀಪಾವಳಿ)
↰⇋↩↪⇌↱

ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ...
#ವಂದೇ_ಮಾತರಂ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತೊಂಭತ್ತು.....

ಇಷ್ಟು ಸಾಕು.....

ಕನಸೇ -

ಕೊನೇಯದಾಗಿ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದ ನೀರಲೆಯಲಿ ಕಲೆಸಿ ಹೋದದ್ದು ನೀನಾ ನಾನಾ... 

ಇಷ್ಟುದ್ದ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದರೂ ಒಲಿಯದ ಮೌನದ ಚಾಳಿ ಮತ್ತು ಕರಗದ ಖಾಲಿತನ...

ನನಗಾಗಿ ಘನತೆಯದೊಂದು ಗೂಡನೂ ಗಳಿಸಿಕೊಡಲಾಗದ ನನ್ನ ಮಾತೆಂಬ ಉದ್ದುದ್ದ ಬಡಬಡಿಕೆಗಳು...

ನಡೆದಂತೆ ನನ್ನದೇ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ನನ್ನದೇ ಹೆಣದ ಮೆರವಣಿಗೆ...

ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಎನ್ನ ಪಾಳಿ ಎಂದೋ ಏನೋ...

ಎನ್ನೊಡನೆಯ ಎನ್ನದೇ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯುವ ಆ ದಿನದ ಆ ಘಳಿಗೆಗೆ ಚಾತಕದಂಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ನೂಕುವುದು ಹಗಲನೂ ಇರುಳನೂ ಒಂದೇ ಸಮದ ನಿತ್ರಾಣದಿ...

ನಿರೂಪ ಕೊಡುವವನು ನನ್ನ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಂತಿದೆ...

ಕಾಯುವುದು ಕಾಯುವುದು..‌. 

ನೀ ಬರದೇ ಹೋದರೂ, ಬರಲಾರೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನ ಸೊಡರು ಹಿಡಿದೂ ಕಾಯುವುದು ಸುಖವಹುದು...

ಕಾಯುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ನಿರಾಯಾಸದಿ ಸಾವಿನ ಮನೆ ಹೊಸಿಲ ತುಳಿವುದು...

ಕಾದಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಕಾದೇ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ನರಕಸುಖ...

ಹನಿ ಬತ್ತಿದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬಂಜರೆದೆಯ ಬಿಂಬ...

ಮರಳು ಸೀಮೆಯ ಮೌನ...

ಇದು ಒಂದು ಬದಿಯ ಪಾಡು...

ಪಟ: ಎನ್ನದೇ ಜಂಗಮವಾಣಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ...

ಇನ್ನೊಂದು ಮಗ್ಗುಲಲಿ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ -

ಗಾಳಿಗೊಲಿದು ಕರಗಿ ಸೋನೆಯಾದ ಮೋಡದ ತುಂಡಿನ ತೇವಕೆ, ಬೆಳಕಿನೊಲವಿನ ಶಾಖಕೆ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಯ ಮರದ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿದೆ...

ಹಕ್ಕಿಗೊರಳ ತುಂಬಾ ಜೇನು ಝೇಂಕಾರ...

ದುಂಬಿ ಒಡಲಿಗೆ ಮಧು ಪೇಯ, ಹೂಗರ್ಭ ಕಾಯಿ ಬಸಿರು - ಪ್ರಕೃತಿ ಶಬ್ದವೆಂದರೆ ಹೊಸತೇ ಜೀವಚಕ್ರ...

ಸೃಷ್ಟಿ ಸೊಬಗಿನ ನವನೀತದ ವಿನೀತಕೆ ಆ ಕ್ಷಣ, ನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲಣಿಯಾದ ಎನ್ನಾಂತರ್ಯದ ಕ್ಷುದ್ರ ನಿಶ್ಶಬ್ದದ ಕೈ ನಡುಗಿದಂತಿದೆ...

ಎದೆಯ ಸಲಿಲ ಒಣಗಿದ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಗದ್ದುಗೆಯ ತಲುಪದಿರುವ ಸಣ್ಣ ಸಹನೀಯತೆ - ವಿಚಿತ್ರ ಭರವಸೆ...

ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಹರಿವ ತಪ್ಪಿಸಿ ನೆರಳಿಗಂಟಿ, ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನು ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲಿ ಅಳೆಯುತ್ತಾ, ತುಂಟ ಪುಳಕಗಳ ಮಂದಹಾಸವ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತಿರುವಂತೆ ಭಾವ ಭಾಸ...

ಪ್ರಕೃತಿ(ನಿನ್ನ)ಯ ಹೂ ಮನದ ಹೊಳಲು ನನ್ನೀ ಹೂ ಬಿದ್ದ ಎದೆ ಕಣ್ಣಲೂ ನಗೆ ಬೆಳಕ ಕೆತ್ತುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಚಂದ ಸಂಭಾಷಣೆ...

ಜೀವದುಸಿರ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಸುಲಭ - ಆದರೆ ಭಾವದ್ದೋ, ಬರೀ ಪಾತ್ರ ಬದಲಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ...

ಕತ್ತಲ ಸೆರಗಿನ ಅಂಚಲ್ಲೇ ಬೆಳಕಿನ ಕಿಡಿಯ ಹೊಸ ಹಾಡು...

ಮತ್ತೀಗ -

ನೀನು - ನನ್ನ ನಡೆಯಲಾಗದ ಸುಸ್ತೀವ ವೈಕಲ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಲ್ಲಲು ಬಿಡದ ಬಯಕೆಯ ವೈಭೋಗ...

"ಆಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಎಚ್ಚರಕ್ಕೆ ದಾಟುವಂತೆ - ಮುಗಿಯದಿರಲಿ ಹುಚ್ಚು ಪಯಣ ನೀನೇ ಸಿಕ್ಕರೂ..."

#ಇಷ್ಟು_ಸಾಕು_ಮತ್ತು_ಇಷ್ಟಾದರೂ_ಬೇಕು_ಬದುಕಿಗೆ...

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತೆಂಟು.....

ದೇವಬಲಿಯಂತ ಬದುಕು.....

ಬದುಕು ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಪೊಳ್ಳು ಬಿಳಲಿಗೆ ನೇತುಬಿದ್ದು ಜೀಕ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಸಾವು ಚುರುಕು ಕಣ್ಣಿಂದ ಸಣ್ಣ ನೆಪವ ಹುಡುಕ್ತಾ ಹೊಂಚಿ ಕೂತಿರತ್ತೆ...
#ಭಾವಗತಿ...
⇭⇱⇲⇭

ಸಾವು ಬಿಡುಗಡೆ ನಿಜ...
ಆದ್ರೂ ಬದುಕು ಕೆಟ್ಟ ಕನಸಾಗಬಾರದು...
ಎದೆಯ ನಿಸ್ಸತ್ವ ನಿರ್ವೇದದ ದಾರಿಯಾಗಬಾರದು...
#ವಿರತಿ...
⇭⇱⇲⇭

ಯಮನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ - ಕುಣಿಕೆ ಬೀಸೋ ಕೈ ಸೋತು ಸುಸ್ತೆಂದದ್ದಿಲ್ಲ - ಯಮ ಭಟರು ರಜೆ ತಕೊಂಡ ದಾಖಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ...
#ಸಾವು...

ಬದುಕಿನ ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಹಾದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಅವಸರಿಸಿ ಹರಿಯುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ ಸಾವಿನೆಡೆಗೇ...
..........ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ.........
"ಬದುಕಿನ ಯಾವ ನಿಯಮವೂ, ಎಂಥ ಬೇಲಿಯೂ ಸಾವಿಗೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ..."
#ಎದೆಯ_ಬಲಿ...

ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೇ ಕಳೆದೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನೂ ಬೇಹದ್ ನೆನೆಯಬೇಕು...
#ಎಲ್ಲಿಗೂ_ಸಲ್ಲದ_ಪಯಣ...

ಭೇಟಿಯ ಮಾತಿನ್ನೂ ಬಾಕಿ ಇದೆ - ಉಳಿಯುವ ಹಟ ಆರದಿರಲಿ...
#ಉಸಿರ_ಉರಿ...

ಕಾಯುವ ತ್ರಾಣ ಕಾಯ್ದಷ್ಟು ದಿನ ಒಳಿತಿನ ಹಂಬಲು ಇಲ್ಲಿ...
ಒಂದೇ ಒಂದು ಮರು ಕೂಗಿನ ಆರ್ತ ತಪನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ...
#ಕೇಳಿಸ್ತಾ...

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಬರಿ ನೋವೊಂದೇ ಸತ್ಯವಾ...?
ನಗು ಎಂದರದು ನೋವು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಸಣ್ಣ ವಿರಾಮ ಅಥವಾ ನೋವಿನಿಂದ ನಾವೇ ನಾವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಣ್ಪುಟ್ಟ ಆರಾಮವಷ್ಟೇನಾ...??
ಎಲ್ಲೋ ಸಿಕ್ಕ ಅಥವಾ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ನಗುವೊಂದು ಬಾಳಿನ ಒದ್ದಾಟದ ಹಾದಿಯ ಒಂದು ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ನಿಲ್ದಾಣ ಮಾತ್ರವಾ...???
ಸುತ್ತ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತೆ...
#ಉತ್ತರ_ಅರಗದಿರೋ_ಕಾರಣಕ್ಕೆ_ಕೇಳಬಾರದ_ಪ್ರಶ್ನೆಯೆನಿಸುತ್ತೆ...
⇭⇱⇲⇭

ನಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ - ಬಾಕಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾಷೆ ಬಾಯಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ...
ನಗಲು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ - ಸೋತ ಮಾತಿನ ಒನಕೆ ಎದೆಯ ಕುಟ್ಟುವಾಗ...
ನಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತೇನೆ - ಒಳ ಭಾವ ಝರಿ ಒಣಗಿ ನರಳುವಾಗ...
ಗಲಗಲಿಸಿ ನಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ - ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಹಾದಿ ತೋರೋ ಎದೆಯ ಹಿಲಾಲು ಇನ್ನುರಿಯದಂಗೆ ನಂದಿಹೋದಾಗ...

ನಿನ್ನ ನಗು ಚಂದ ಕಣೋ ಅಂತಾರೆ - "ಸತ್ತ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಜೀವಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶದ ಬಿರುದು..."

ಹೌದು -
ಎಲ್ಲಾ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ಇದೆ...
ನಾಡಿ ಸರಿಯಾಗೇ ಬಡ್ಕೋಳತ್ತೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕಿಷ್ಟೂ ಅಂತಾ...
ತುಟಿಯು ಬಿರಿದು ನಗುವ ಅರಳಿಸುತ್ತೆ ಎದುರಿನವರೂ ನಗುವಂತೆ...
ಕೃತಿ ಸ್ಮೃತಿಯಲೆಲ್ಲ ತಿಂದದ್ದು, ಉಗುಳಿದ್ದು ಯಾವ್ದೂ ಹದ ಮೀರಿದಂತಿಲ್ಲ...
ಎಲ್ಲಾ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ಇದೆ - ಹೊರಗಿನ ಲೆಕ್ಕವೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಾss ಇದೆ...
'ಅಂತರಂಗದ ಜೀವಸತ್ವವ' ಮಾತ್ರ ಬಗೆದು ಕಿತ್ತೊಯ್ದ ಬದುಕಿನ ಮಾಯಾ ವಿದ್ಯೆ ಯಾವುದು...!?

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು...
ಎದೆಯ ಗದ್ದಲ ನಿಲ್ಲುವಂಥಾ ಮೌನ ಒಲಿಯಬೇಕು...
ಪೂರ್ಣವಿರಾಮದಂತ ಮೌನ - ಈ ಒಣಪೀಡೆ ರೋಗದ ನಾಯಿಯಂಥಾ ದಿನ ಸಂಜೆಗಳ ಜರೂರತ್ತು...
#ದೇವಬಲಿಯಂತ_ಬದುಕು...
⇭⇱⇲⇭

ಬದುಕು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದಾಗ ಆಲಸ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೆ - ಸಾವಾದರೋ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಳ ಬಂದು ಕೂತಿತ್ತು...
#ಉಸಿರು_ಬಿಸಿಯಿದೆ_ಬದ್ಕಿದೀನಂತೆ...

ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾದಾಗ ಚೂರು ಭಯವೂ ಜೊತೆಯಾಗುತ್ತದೆ...
#ನನ್ನ_ಮನಸು...

ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭ ಅಲ್ಲ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಹೋಗೋದು...
#ಸಾವು...
⇭⇱⇲⇭

ಸತ್ತು ಹೆಣವಾದರೆ ನಾಕು ಹೆಗಲು ಎಲ್ಲಿಂದಾದರೂ ಹೊಂದೀತು - ಬದುಕಲು ಹೊರಟರೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಪಾದವೇ ಸವೆಯಬೇಕು...
#ಎದೆಯ_ನೋವಿನೆದುರು_ಸಾವು_ಎಷ್ಟು_ಹಗೂರ...
⇭⇱⇲⇭

ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲದವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಲ್ಲದೇ ಹೋಗಬಹುದು...
ಇಲ್ಲೋ ಅಲ್ಲೋ ನಿಂತವನು ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕೊಳೆಯಬಹುದು...
ಹಬ್ಬಿ ಅರಳಿ ನಡೆವ ಮಾಯಕದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ತಬ್ಬಿದ್ರೆ ಉಸಿರ್ಗಟ್ಟತ್ತೆ, ಕೈ ಕೊಡವಿದ್ರೆ ಅನಾಥನಾಗ್ತೀನಿ...
ಆದರೋ, ನಡುವಿನಂತರದ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಗಡಿರೇಖೆಯ ಗುರುತಿಸುವ ಮಾಪಕ ಅರಿಯದ ದಡ್ಡ ನಾನು...
ಹಾಗೆಂದೇ, ಅರ್ಥವಾಗದ ಅತಂತ್ರ ಸುಸ್ತಿಗೆ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುಳು ಹಗಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಅರ್ಥ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕು...
ನಿಂತು ನಿಲ್ಲದೇ ನನ್ನ ಕೊಲ್ಲುವ ನನ್ನದೇ ತ್ರಿಶಂಕು ಚಿಂತನೆಗಳು...
#ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಾತ್ಮದ_ನಿದ್ದೆ_ಆಡದ_ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ_ಬೆಳಕು_ಕೆಂಪು_ಕೆಂಪು...

ಜೀವದಲ್ಲೂ, ಭಾವದಲ್ಲೂ ಬದುಕಿಗೆ ಜೊತೆ ನಡೆಯುವುದೊಂದು ಸಂಭ್ರಮದ ಕನಸು - ಸಾವಿಗೆ ಜೊತೆ ಕೂಡುವುದನು ಕಲ್ಪಿಸಲೂ ಆಗದು ಮನಸು...
#ಸುರಕ್ಷಿತ_ಅಂತರವಿರಲಿ...

"ಎಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆಯಬಹುದಂತೆ - ನಿನ್ನೆಗಳನೆಲ್ಲ ಕಳಕೊಂಡು ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಗುವಾಗಬಹುದಂತೆ...
ಬಂದಾರೆ ಬರಬಾರದೇ ಅಂಥ ಚಂದ ಖಾಯಿಲೆ..."
***ಸಲಹುವವರ ಕಷ್ಟದ ಮಿಡಿತಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಏನೆಂದು ಕೇಳಬೇಡಿ...
#ಬೇವರ್ಸಿ_ಆಶೆ...
⇭⇱⇲⇭

ಅವರಿಗವರೇ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ದಯಪಾಲಿಸಿದ ಒಳ್ಳೇತನದ, ಸಭ್ಯತೆಯ ಪ್ರಭಾವಳಿಯ ಒಣನಶೆಯ ಮೇಲರಿಮೆ ಜೊತೆ ಇರುವವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆ ಬೇರನು ತಣ್ಣಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಇಂಚಿಂಚು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ...
ಮಂಜುಗತ್ತಿಯ ಇರಿತದ ಗಾಯದಿಂದ ರಕ್ತ ಒಸರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ - ಆದರೆ, ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪಾಗುವುದೂ ಸಾವಿನ ಹಾದಿಯೇ...
#ನಿತ್ಯ_ನಿರಂತರ_ಭಾವಹತ್ಯೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತೇಳು.....

ಹಾವು, ಏಣಿ ಮತ್ತು ಒಂದು(ದೇ) ಪಟ.....

ಸಿಗಲೀ ಎಂಬ ಹಂಬಲವಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕೀತೆಂಬ ಚೂರು ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟೀತು...

ಹೊಂದಲೇಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಲ್ಲಲ್ಲವಾ ತಲುಪಲು ಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿ...

ಇದೊಂದೂ ನನ್ನೊಳಿಲ್ಲದೇ ಆ ಎತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದು ಯಾರ್ಯಾರ ಹೇಗೆಲ್ಲ ದೂರಲೀ...

ಗಿರಿ ನೆತ್ತಿಯ ಏರಿ ಪಾದ ಊರದೇ ಮೋಡದಲೆಯ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿ ಹೆಸರ ಗೀಚಲಾದೀತು ಹೇಗೆ...

ಪಡೆವ ದಾಹ, ಹಂಗೇನೆ ಸಲಹೋ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲದ ನಾನು ಕೊಡುವ ಭಾವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬದುಕ ಯಾವ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಸಲಿ...

#ಬೆಳಕು_ಬೇರು_ಬಿಡಲಿ...

↶↺↜↝↻↷

ಎಂಥಾ ಬೆಳುದಿಂಗಳ ಚೆಲ್ಲಿದರೂ ಚಂದಿರನಲ್ಲಿನ ಕಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವರ್ಗ - ಬಾಜಿ ಗೆದ್ದ ಕೋಣದ ಕೊಂಬು ಕಡಿಯುವಂಥದ್ದು...

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಚಂದದ ತಂಪು ಹೊಳೆ ಮಡುವಲ್ಲಿ ಈ‌ಸುತ್ತಾ ಚಂದಮನ ಕಲೆಯನ್ನೂ, ಸ್ವಂತ ಹೊಳೆಯಲಾಗದ ಅವನ ಸೋಲನ್ನೂ ಮರೆತು ಪರಾಕು ಹಾಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ದಂಡು - ಗೆದ್ದೆತ್ತಿನ ಬಾಲ ಜೋಲುವವರದ್ದು...

ಎರಡೂ ಜನಪ್ರಿಯ - ಆದ್ರೆ ಅಂಥ ಹಿತವೇನಿಲ್ಲ ಇಂಥವರ ಜತೆ ನಡೆವ ಹಾದಿಗೆ...

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಶಾಖೆಯಿದೆ:

ಹುಣ್ಮೆಯ ಬೆಳ್ದಿಂಗಳು, ಅಮಾಸೆಯ ಕಾರ್ಗತ್ತಲು ಎರಡರ ಒಳ ಹೊರಗನೂ ಹೊಕ್ಕುಬಳಸಿ ಎರಡನೂ ಅದಿದ್ದಂಗೆಯೇ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೆಜ್ಜೆ ಎಡಗದಷ್ಟು ಬೆಳಕು ಹರವಿ ಹಾಗೂ ಕಣ್ಕುಕ್ಕದಂತೆ ಕತ್ತಲ ಕೊಡೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಘನವಾಗಿ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಅಡಿ ಮುಡಿಯ ಕಾಯುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಂಥವರದು - ಅಂಥ ಒಡನಾಟ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಸನಸೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೈಬೀಸ್ಕೊಂಡು ನಿಸೂರು ನಡೆದುಬಿಡಬಹುದು - ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿ ನಖರಾಗಳಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಮುಖದ ಸ್ಪರ್ಶ ಸೋಜಿಗವಿರುತ್ತೆ...

ಇದ್ದಾರೆ ಇರ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಅವರಲ್ಲೂ ಚಿಕ್ಪುಟ್ಟ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ - ಒಪ್ಕೊಂಡು, ಅಪ್ಕೊಂಡು ಹಾದಿ ಹಾಯೋಣ - ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ, ರಾಜಾ ರಾಮನಿಗಿಂತ ಬೀದಿ ಗೆಳೆಯ ಕರಿಯನ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ ನಿರಾಳ, ಸುಲಭ ಹಂಗೇ ಸರಳ...

#ಸನ್ನಿಧಿ...

↶↺↜↝↻↷

ಎಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲದೇ ಓಡುವ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಗೊಮ್ಮೆ ವಿರಾಮ ಬಯಸುವ ನಾನು - ಹೇಗೋ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹಾದಿ ಹಾಯುವ ಮೋದ...

ಬೊಮ್ಮಗೌಡ ಲಾಲಿ ಹಾಡುವಾಗ ಜವರಾಯ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗ್ತಾನೆ - ಇವನು ಪೂರ್ವ, ಅವನು ದಕ್ಷಿಣ; ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನಾಳುವ ವಿನೋದ...

#ಮೋಜಿನಾಟ: ಹಾವು, ಏಣಿ ಮತ್ತು ಒಂದು(ದೇ) ಪಟ...

↶↺↜↝↻↷

ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತು - ಸಣ್ಣ ಹರಿವೂ ಇಲ್ಲದ ನೀರಸ ಒಣ ಒಣ ದಿನ, ರಾತ್ರಿಗಳ ದಾಟುವುದೆಂದರೆ...

ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ - ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನು ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ...

ಕಣ್ಣ ತೀರ್ಥ ಕಲಕದಂಗೆ ನಿನ್ನ ನೀನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಹೊರಡೋ ನೋವಿನ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಬರುವ ಮಾತಿನ ಸಣ್ಣ ರೂಹೂ ಉಳಿಸಿಕೊಡದೇ ನನ್ನನಿಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಹೊರಟು ಹೋದ ಮೃತ ಸಂಜೆಯು ಹಾಗೇ ಉದ್ದಕೂ ಬಿದ್ದಿದೆ...

ಯುದ್ಧದ ರಾತ್ರಿಗಳಿಗಿಂತ ಸುಸ್ತು - ಕನಸು ಹೊಳೆಗುತ್ತಿತ್ತು, ಸುಳ್ಳು ಸಮಾಧಾನದ ನಗೆ ಸಾಯ್ಲಿ, ಹೊಸ ನೋವೂ ಕೂಡಾ ಇಲ್ಲದ ಈ ನೀರಸ ಜಡ ಜಡ ದಿನ, ರಾತ್ರಿಗಳ ಹಾಯುವುದೆಂದರೆ...

#ಎದೆಯ_ಭಾರಕೆ_ತಲೆ_ಸಿಡಿಯುತ್ತದೆ...

↶↺↜↝↻↷

ಕಣ್ಣ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ಎದೆಯಂಗಳವ ಸಾರಿಸಿಟ್ಟು ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೇನೆ...

ನಿನ್ನ ತಲುಪೀತೇನು ನಿನ್ನ ಪಡೆಯಲು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬೀಳಬೇಕಾದ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಹಾದಿ...

#ಈ_ಹೊತ್ತು...

↶↺↜↝↻↷

ಹಸಿ ಹಾಲಿಗೆ ಚೂರು ಹುಳಿ ಹಿಂಡಿದರೂ ಹಾಲು ಹಾಳಾಗುತ್ತೆ...
ಆದ್ರೆ ಹಾಲನ್ನು ಹದವರಿತು ಕಾಯಿಸಿ, ಹದವಾಗಿ ಹುಳಿ ಬೆರೆಸಿದರೆ ಮೊಸರು, ಬೆಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪ...
ಇಷ್ಟೇ -
'ಹೃದಯ' ಹಾಲಂತೆ ಹಾಗೂ 'ಪ್ರೀತಿ' ಹುಳಿ ಅಥವಾ ಅದ್ಲೂಬದ್ಲು...
ಬೆರೆಸುವ ಇಲ್ಲಾ ಬೆರೆಯುವ ಹದ ಹಾಗೂ ಆಯ್ಕೆ ನಮ್ಮದು...
#ಹೃದಯದ_ದಿನವಂತೆ_ಶುಭಾಶಯ_ನಿಂಗೆ...
       ___29.09.2020
↶↺↜↝↻↷

ಹೃದಯಗಳ ಕ(ಒ)ಡೆಯುವುದೂ ಒಂದು ಕಲೆ...
ಬೆಸೆಯಲು ಪ್ರೀತಿಯ ಹನಿ ಅಂಟು ಸಾಕು...
ಒಡೆಯಲೂ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಚಿನ್ನದಾ ಚಾಕು...
#ಭಾವ_ಬದುಕು...
#ವಿಶ್ವ_ಹೃದಯ_ದಿನವಂತೆ...
    ___29.09.2020
↶↺↜↝↻↷

ಮೊದಲು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅಂತ ಒಂದಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು - ಯಾರ್ನಾರ ಒಲಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಂಗಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋಣ...

ಆಮೇಲೆ ಒಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದಿರಲೀ ಅಂತ ಆಗೀಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು - ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲ್ಸ, ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಪಳ್ಳು ಅಪರಾಧವಲ್ಲ ಬಿಡಿ...

ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಿಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಾಗಿಲಾಚೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕೇಳುವವನೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವವನೂ ಅದನೇ ನಂಬಿ ಒಳ್ಳೆತನದ (?) ಸುಳ್ಳನ್ನು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಬೆರೆಸಿ, ದಣಪೆಯಿರಬೇಕಾದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬೇಲಿಯಿರೋ ಪವಿತ್ರ ಸಂಬಂಧಗಳೆಲ್ಲ ನಗ್ತಾ ನಗ್ತಾ ಬಾಳಿ ಬದುಕ್ತವಾ ಅಂತ...

ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ ಸುಳ್ಳಿನ ಒಂದು ಬಣ್ಣವಿರಬಹುದಾ...?!

#ಸುಳ್ಳು_ಸುಳ್ಳಲ್ಲದ_ಪಯಣ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತಾರು.....

ತನ್ನತನದ ಬಣ್ಣ.....

ನಾಳೆ ನಾಳೆ ಅಂಬರು - ನಾಳೆಗಳ ಭರವಸೆಯ ಉಂಬುವವರು...
ಆದರೆ,
'ಹಿಂಗ್ ಹೋಯ್ ಹಂಗ್ ಬಂದೆ' ಅಂತಂದು ನನ್ನ ನಂಬಿಸಿ ಹೊರಟ ನಿನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಆ ನಾಳೆ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ...
ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತ ಎದೆಗಣ್ಣಿನ ಹಸಿಯಲ್ಲಿ ಕಲೆಸಿ ಹೋದ ಒಣ ಹಾದಿಯ ಧೂಳು ನನ್ನೇ ಶಪಿಸುತ್ತದೆ - "ಬುದ್ಧಿ ಬೇಡ್ವಾ ನಿಂಗೆ..."
ಹೌದು,
ಬುದ್ಧಿ ಹೃದಯದ ಖೈದಿಯಾಗಿದೆ...
ಅದಕೆಂದೇ,
ಅಲೆದು ಅಲೆದು ನಿನ್ನ ಸೇರಿ ಅಸೀಮ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿಯೇನೆಂಬ ಇರಾದೆಯಿತ್ತು ಹೊರಡುವಾಗ - 'ಬರಿ ಮಾತು, ಸುಳ್ಳು ಮೌನ'ಗಳ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿತ್ರಾಣನಾಗಿ ಕಳೆದೋಗಿದ್ದೇನೆ ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ನಿರ್ವಾತದಲ್ಲೀಗ...
ನನ್ನನೇ ನಂಬದ ನಾನು ನಿನ್ನ ನಂಬಿ ಸಾಗಿದ ಹಾದಿಯ ಸೋಜಿಗವಾದರೂ ಏನು...!!
#ಎದೆಯ_ಹಾಡದು_ಬುದ್ಧಿಗೆ_ಅರಗದ_ತೌಡು...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಬಯಲಿಗೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ - ಹಳೆಯದೊಂದು ನಗೆಯ ಕಂದೀಲಿನ ಮಸಿ ಒರೆಸಿದೆ - ಮತ್ತೆ ಎಂದಿನಂತೆ ದಿನಮಣಿ ಛಾವಣಿ ಏರಿದ...

"ಬದುಕು ಬಾಗಿಸಿದಷ್ಟೂ ಮನಸು ಮಗುವಾಗಬೇಕು...
ನನ್ನ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ನಾನು ನನಗೇ ಬೆರಗುಣಿಸಬೇಕು..."

ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ನೆನಹುಗಳ ಬುತ್ತಿಯನ್ನ ಇಂದು ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ನಾನು...
ನೆನಪಿನೂಟಕೆ ಬೆಲ್ಲ ಇದ್ದಷ್ಟೂ ಕಮ್ಮಿಯೇ - ಇಂದಿನ ಬಾಳೆಲೆಯಲಿ ಸಿಹಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೋದವನ ನಾಳೆಗಳೂ ಅಷ್ಟು ಕಹಿಯೇ...

ಕನಸೇ, ಕಸುವಳಿಯುವ ಮುನ್ನ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಡು ಹಿಡಿಯಷ್ಟಾದರೂ  - ನಗೆಯೇ, ಜೊತೆಯಾಗು ಬಾ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಜವನಿಗೆ ಪಡಿ ನೀಡುವಷ್ಟಾದರೂ...
#ನನ್ನ_ನಗು_ನನ್ನ_ದೀಪ...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಯಾರೇ ಪ್ರೀತಿ, ಅಕ್ಕರೆ, ಕಾಳಜಿ, ಕಾಮ ಇವನೆಲ್ಲ ಅವವೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಹಜ ನೇಹದ ಆಪ್ತತೆಯ ಪಾತಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡ ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟರದು ಸಂತೆಯೊಳಗಣ ಅನಾಥ ಕೂಗಾಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು...
ಅದೇ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ 'ಪ್ರೇಮ'ದ ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಎದುರಿಗಿಟ್ಟರೆ, ಆಹಾ!!! ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಉತ್ಸವವೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಕೊಟ್ಟವರದ್ದು...
ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಪ್ರಭಾವಳಿಯ ಹೆಸರಿನ ನಶೆ ಬಲು ದೊಡ್ಡದು ಸಾಖೀ...
ಪಡಖಾನೆಯ ನಸುಗತ್ತಲಲಿ ತೇಲಿದವನಿಗೆ ಭ್ರಮೆಗಳ ಅಮಲು ಸುಖ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು; ಆದ್ರೆ, ಚಂದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಸುಖ ಅಂತ ಗೊತ್ತೇ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ನೋಡು...!!!
ಉಹೂಂ, ಬೇಡ ಬೇಡ -
ಭಾವಕ್ಕೆ ಕೊಡೋ ಅಗ್ದೀ ಚಲೋ ಹೆಸರ ರಂಗಿನ ಲಾಭ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗದಿರಲಿ...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಖಾಲಿ ಹಾದಿಗಳಿಗಿಂತ ಭರ್ತಿ ತುಂಬಿದ ರಸ್ತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತವೆ ಇಲ್ಲಿ...
ಹಸಿರು, ಹಳದಿ, ಕೆಂಪುಗಳ ಓಡು, ನಿಧಾನ, ನಿಲ್ಲು ಎಂಬ ತಟವಟಗೊಳಿಸೋ ಸಂಕೇತಗಳು...
ಚದರಡಿಗಳ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಜೀವ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಗುಪ್ಪೆ ಗುಪ್ಪೆ...
ಕಣ್ಣ ಗೋಲದ ತುಂಬಾ ಆ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಗೂಡುಗಳ ಮೈಗೆ ಮೆತ್ತಿದ ತರಹೇವಾರಿ ಬಣ್ಣಗಳು...
ಅರ‍್ರೇ,
ಬಣ್ಣಗಳೆಂದರೆ ಭಾವದ ಜೀವತಂತುಗಳಲ್ಲವಾ...!!
ಕಾಲನ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಜಡದ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೂ ಚಲನೆ ಇದೆಯಲ್ಲ - ಅಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಇಮಾರತುಗಳೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿವೆ...
ಅದೇ ಓ ಆ ಕಟ್ಟಡದ ಆಚೆ ಬದಿಯ ಖಾಲಿಯಲ್ಲೇ ನಿತ್ಯ ಮುಳುಗೇಳುವ ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರ ಬಿಡಾರವಿದೆ...
ಸೂರ್ಯ ಹಾಗೂ ಮೋಡಗಳ ಮಿಂದು ಮಾಸಿದ ಹೊರ ಮೈ, ಒಳ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಬೆವರುವ ರೋಮಾಂಚಕ್ಕೆ ಮೂಕ ಕಣ್ಣಾಗುವ ಮೋದ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಸಿಡಿಮಿಡಿ, ಜಗುಲಿಯ ಹಾಳು ಹರಟೆ ಕೇಕೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ಜಾಣ ಕಿವುಡುತನ, ಎಳೆ ಕಂದನ ಮೊದಲ ಗೀರು ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ತನ್ನೆದೆ ಬಯಲ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಒಳ ಮೈಯ್ಯ ಮಮತೆಯ ಪುಳಕ, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಗಾಳಿ ನೆರಳ ತೆರೆಯಾಟಕೆ ಮಿರುಗುವ ಕಿಟಕಿ ಗಾಜಿನ ಕಂಪನ...
ಓಹ್!!!
ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳಿವೆ ಈ ಬಣ್ಣದ ಪೌಳಿಗಳ ಒಳ ಹೊರಗಿನ ಒಡನಾಟದಲಿ...
ಬಣ್ಣಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೇಳುವ ಕಥೆ, ನಿಶ್ಚಲತೆ ಎದೆಯ ಕಡೆಯುವ ಕಥೆ, ಪುಟ್ಟ ಮಾಡಿನ ನೀಲಿಗಂಟಿದ ಹಕ್ಕಿ ಹಿಕ್ಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟಿನ ಕಥೆ, ಮಾತು ಬಾರದ ಕಿಲ್ಲೆಗಳು ಭಾಷೆ ಅರಿತವರ ಹಾಡ ಕಾಯುವ ಚಂದ ಕಥೆ - ಇಂಥವೇ ಏಸೊಂದು ಕಥೆಗಳ ಕೂಟ ಈ ಗೋಡೆ ಸಾಲುಗಳಲಿ...
ಕೇಳೋ ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದ ನಾನು ಈ ಥಾರು ರಸ್ತೆ, ಆ ಗೋಡೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳನೆಲ್ಲ ನಿರ್ಜೀವ ಅನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ...!?
ಉಹೂಂ,
ಚೂರು ಕಣ್ಣಾಗಬೇಕು ನಾನು, ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಕಿವಿ ತೆರೆಯಬೇಕು - ಅನ್ನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಬದುಕಿಗೆ ಬಣ್ಣವೂ ಇದೆ ಇಲ್ಲಿ...
ಮೈಗೆ ರಾಚುವ ಧೂಳ ಜೊತೆಗೇ ಮನಸ ಮಿಂಟುವ ಪ್ರೀತಿ ನಗೆಯೂ ತೇಲುತ್ತದೆ ಅದೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ...
ಅನುಭಾವದ ಪಲುಕುಗಳ ಹೇಳಲು ಬಾರದವನೂ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬಹುದು...
#ನಗರದ_ಬೀದಿಗಳು...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಯಾರೋ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ ಬಾಲಂಗೋಚಿ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಗೊಲಿದೇ ಕುಣಿಯುತಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ತೇನೆ...
ಜೀವವಿಲ್ಲದ ರೆಕ್ಕೆಯನೂ ಗಾಳಿ ತೇಲಿಸುತ್ತದೆ - ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆ...
ಹಪ್ಪು ಹಳೇಯ ನಗುವ ನೆನಪಾದರೂ ಅಷ್ಟೇ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮೊಗವರಳುತ್ತದೆ - ಅವಳು ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಭುಜ ಸವರಿದಂತೆ...
ಉಸಿರ ಉರಿಗೆ ವಿಷಾದದ ಜಿಡ್ಡು ಅಂಟಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆಲ್ಲ ಮುಗಿಯಿತು...
ಈ ಸಂಜೆಗಳಿಗೆ ಅದೇನು ಶಾಪವೋ, ಬೆಳಕಿಗೆ ಬೆನ್ನಾಗಿ ಇರುಳಿಗೆ ದಾಟುವ ಅನಾಥ ಸಂಕದಂಥೆ ತೋರುತ್ತವೆ - ಬೆನ್ನಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಗಲು ಊರಿದ ಪಾದಕಂಟಿದ ಧೂಳು, ಬೆವರು, ಬಣ್ಣಗಳ ಕಲಬೆರಕೆ ಗುರುತಿನ ನಿತ್ಯ ನವೆ...
ಹೌದೂ, ಆ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಗೆ ಒಲಿದೇ ಆಡುತ್ತಿದೆಯಾ...?
ಹಾದಿಯ ನಡೆದ ಕಸುವು ಮತ್ತು ನಗೆಯ ಚಿವುಟಿದ ನೋವು ಎರಡೂ ನೆನಪನ್ನು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆದಕುತ್ತದೆ ಈ ಎದೆಗೆ ಹೆಟ್ಟಿದ ಮುಳ್ಳು...
#ಸಂಜೆಗೆಂಪು...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಯಾರದೇ ಪಟ ನೋಡಿ ಸುಂದರ ಅಂದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎದುರು ನಿಂತು ಕಣ್ಣೊಳಿಳಿದು ನೀ ಚಂದ ಅನ್ನೋದು...

#ತನ್ನತನದ_ಬಣ್ಣ...
%%%

ಕೇಳಿಲ್ಲಿ,
ಬಿಗಿದ ಮುಷ್ಟಿಯಂತಿರೋ ಈ ಎದೆ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಒಡೆದೋಗ್ಬಹುದು...
ಆ ಹಾದೀಲಿ ನೀ ಕಂಡು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕಣ್ಣ ಮೀಟಿ ನಕ್ಕ ಖುಷಿಯ ಉಚ್ಛ್ವಾಸದಲ್ಲೂ - ಅಂತೇನೇ, ನೀ ನಿನ್ನ ಹಂಗೆ ನೋಡ್ಬೇಡಾ ಅಂತಂದು ಕಣ್ಣ ತಿರುವಿ ಆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋದಾಗಿನ ನಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲೂ...
ಈ ಇವನ ಬಡ ಎದೆ ಹೇಗೂ ಒಡೆದೋಗ್ಬಹುದು...
#ಕಾಣಬೇಡ_ಕಳೆದೋಗಲೂಬೇಡ...
↢↡↟↜↝↟↡↣

"ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತವನು ದಾಟಿ ಹೋದವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನೆಗಳ ಹೊರತು ಇನ್ನೇನ ಹೇಳಲಾದೀತು..."

"ಕಳ್ಕೊಂಡಲ್ಲೇ ಹುಡುಕ್ಬೇಕೋ ಮಳ್ಳಾ ಅಂತಿದ್ಲು ಯಾವಾಗ್ಲೂ - ಅವಳಂಗಳಕೆ ಹೋಗಿ ಹೆಸರು ಕೂಗಿದೆ, ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲನೂ ತೆಗೆಯದೇ ಕತ್ತಲಾದ್ಲು..."

ಹುಡುಕುವ ಹುಚ್ಚಾಟ ಮುಗಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇಲ್ಲೀಗ,
ನೀರವ ಸಂಜೆ - ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಮನದ ಪಾತ್ರೆ - ಅಕಾರಣ ಅಲವರಿಕೆ...
ನನ್ನೊಳು ನಾನಿಲ್ಲದಿರುವ ನಿಸ್ಸತ್ವದ ಒಣ ಎಲೆಯ ಹಗುರತೆ...
ನನ್ನ ಸುಖದ ನಿದ್ದೆ ಅಂದರೆ ಅವಳ ತೋಳ್ಸೆರೆಯದ್ದು - ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನಾನೇ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಾರದ ಆ ನಿರ್ವಾತದ್ದು...

ಎಲ್ಲ ಅವಳ ಹಾಡುವಾಗ ತಲೆದೂಗಲಷ್ಟೇ ಶಕ್ತ - "ನಾನು ಮೂಕ ಹಕ್ಕಿ..."
ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ,
ಎದೆಯ ನೆಲ ಬೀಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣ ಕೊಳ ಬತ್ತಿದ್ದೇ ಸಾಕ್ಷಿ...
#ಕನಸ_ಕಾಯಲಾಗದ_ಜೀತ...
↢↡↟↜↝↟↡↣

ಎದೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ 'ಪ್ರೀತಿ'ಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ 'ಗೌರವ' ಬೇರಿಲ್ಲ - ಎಂಥಾ ಹಿರಿತನಕ್ಕೂ, ಯಾವುದೇ ಬಂಧ ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕೂ...

#ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ_ಜಾದೂ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮೇಲೈದು.....

ಎದೆಗೂಡಿನ ಬೆಳಕು.....

ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಆಪ್ತ ಕಿವಿಗಳು ಜೊತೆಗಿದ್ರೆ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು (ನೋವುಗಳನ್ನು) ಹೇಳ್ಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮಗಿರತ್ತಾ ಅಂತ ಮೊದ್ಲು ನೋಡ್ಕೋಬೇಕಲ್ವಾ - ಅಯ್ಯೋ ನನ್ನವರಾರಿಲ್ಲ ಅಂತ ಜಗವ ಆರೋಪಿಸೋ ಮುನ್ನ...

ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಹೆಸರಿನ ಮುಸುಕಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ಅಹಂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟು ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಬಿಡತ್ತಾ...?
ಅದೂ ಹೋಗ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ, ಅದೇ ಅಹಂ ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣವರಾಗಿಬಿಡ್ತಿವೇನೋ ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆಯನ್ನ ಹುಟ್ಟಾಕಿ ನಮ್ಮ ನೋವಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಯಂ ವೈದ್ಯ ಆಗೋಕೂ ಅಥವಾ ಮನಸಿನ ಅಸಹಜ ಹೊಯ್ದಾಟಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಂ ಆಗಿ ಮನೋವೈದ್ಯರ ಕಾಣೋಕೂ ಬಿಡಲ್ಲವಲ್ಲ - ಇದಕ್ಕೇನುತ್ತರ...??
ಇನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋಕೂ ಮುಂಚೆ ಪ್ರೀತೀನ ಪಡೆಯೋಕೆ, ಬೆಳೆಯೋಕೆ, ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಎಷ್ಟು 'ಪ್ರಬುದ್ಧ'ವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದೀವಿ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಯೋಚಿಸಬೇಕಲ್ವಾ...
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿಯೂ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಂತೀವಾದ್ರೆ, ಆ ದಾರೀಲಿ ಸಾಗ್ತಾ ಸಾಗ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದನ್ನು ಕಲಿತಿಲ್ಲ ಅಂತಾಯ್ತು...
ಅರ್ರೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಕಲಿಸದ ಇತರರೆಡೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗಾದೀತು - ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅದು - ಮತ್ತು ಚಟವಾದದ್ದೆಲ್ಲ ಅವಸಾನದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ತೋರತ್ತೆ... 
ಅಸೀಮ ಆದರಕೆ ಗೋಡೆಯನ್ನೂ, ಆ ಮೂಲಕ ಸುಳ್ಳು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಸೌಧವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಕೂತವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊರತೆ ಮೂಡೀತು - ಅದೇ ಬಯಲಿಗೆ ಮುಕ್ತ ನಿಂತವನನ್ನ ಖಿನ್ನತೆ ಹೇಗಪ್ಪಾ ಕಾಡೀತು...!!
ನಾಕಾರು ದಾರಿಗಳ ಸೋಲು, ಅವಮಾನ, ಮೋಸ, ವಂಚನೆಗಳ ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಸರ್ವತ್ರ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಅದ್ಯಾವುದೂ ಸೋಂಕಿಲ್ಲದ ಅದರಾಚೆಯ ಹಾದಿಗಳ ನಿರುಪದ್ರವಿ ನಗೆಯ ಬೆಳಕೂ ಹೊರಗೇ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲ - ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಸ್ವಂತವಾಗಬೇಕಂದ್ರೆ ಏಳು ಸಾಗರ ದಾಟಿ ಮಾಯಾವಿ ಕೋಟೆಯೊಳಗಣ ಗಿಣಿಯ ಬಿಡಿಸಿ ತರಲೇಬೇಕಲ್ಲ...
ನಡೆದು ಬಂದ ಹಾದಿಯನು ಪೂರಾ ಮರೆತವನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆಯೇ, ಗೆದ್ದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೂ ಹಿಂದೆ ಸೋತ ಹಾದಿಗಳ ಕಹಿಗಳನೇ ನೆನೆನೆನೆದು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂತವನ ನಗುವಿಗೂ ಹತಾಶೆಯ ರಾಡಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳತ್ತೆ, ಮತ್ತೀ ಹತಾಶೆ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ ಹಾಕತ್ತೆ; ಕೊನೆಗೆ ವಿಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಯ್ದರೆ ಬದುಕನ್ನೂ...
ಯಾರದ್ದೋ ಮೋಸವನ್ನೇನು, ಬದುಕು ಮಾಡಿದ ಮೋಸವನ್ನೂ ಒಂದಮ್ಮೆ ಕ್ಷಮಿಸಬಹುದು; ಆದ್ರೆ ನಂಗೆ ನಾನೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ಮೋಸಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಹೇಗೆ...
ನನಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಅಂಬುದು ಶುದ್ಧ ಸುಳ್ಳು - ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನೇ ನಿಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಸತ್ಯ...
ಹಾಗೆಂದೇ, ಸ್ವಯಂ ಹತ್ಯೆಯ ಸಮರ್ಥಿಸೋ ಎಲ್ಲವೂ ಬರೀ ಸಬೂಬು ಅನ್ಸತ್ತೆ...
ಕಾರಣ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಸಾವಿಗಂಜಿ ಬದ್ಕೋ ನಮಗೆ ಸಾಯೋಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ತಣ್ಣಗೆ ಬದ್ಕೋಕೆ ಖಂಡಿತಾ ಬೇಕಿರಲ್ಲ - ಬದುಕು ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಆದ್ಯತೆ ಆಗಿರಬೇಕಷ್ಟೇ...
ಎಷ್ಟು ಸರಳ ನಿಯತಿಯ ನೀತಿ:
"ಬದುಕು ಸಾವಿರ ಸಲ ಸೋತ್ರೂ ಗೆಲ್ಲೋಕೆ ಸಾವಿರದೊಂದನೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮುದ್ದಾಂಮಾಗಿ ಕೊಡತ್ತೆ - ಆದ್ರೆ, ಸಾವು ಒಮ್ಮೆ ಗೆದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆಲ್ಲಾ ಮುಗೀತು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ..."
#ಖಿನ್ನತೆ_ಎಂಬ_ಹಳಹಳಿಕೆ...

↜↯↯↝

ಸುಸ್ತಾಗ್ತಿದೆ ಕಣೋ, ಯಾವ ದಾರಿನೂ ಕಾಣಿಸ್ತಿಲ್ಲ, ಬದುಕೇ ಸಾಕೂ ಅನ್ಸೋ ಹಂಗೆ, ನಂದೇ ನಗೆಯೂ ನಂಗೆ ಮುಖವಾಡ ಅನ್ಸೋಕೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ...

ಏನೋ ಮಾಡ್ಲಿ...?

ಏನೂ ಮಾಡ್ಬೇಡ - ಸುಮ್ನೇ ಇದ್ಬಿಡು ಚೂರು ಕಾಲ - ಓಡುವುದರಷ್ಟೇ ಕೂತು ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೂ ಅಗತ್ಯ ದೂರ ತೀರ ನಡಿಗೆಗೆ...

ಬದುಕು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಕೋಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಮೊದ್ಲು 'ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು' ಒಪ್ಕೋಬೇಕಲ್ವಾ - ನೋವಿರುವಾಗಲೂ ನಗೋದು ಮುಖವಾಡ ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ ಅದರ ಧನಾತ್ಮಕತೆ ಒಡೆಯದಷ್ಟು ಆ ಮುಖವಾಡ ಗಟ್ಟಿ ಇರ್ಲಿ...

ಯಾಕೇಂದ್ರೆ -

"ಯಾರದೇ ಆತ್ಮದ ಗರಡಿಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಗೆಯ ಸಾಮು ನಿಲ್ಲಬಾರದು" ಆಯ್ತಾ...

ಕಣ್ಣೆದುರು ಕತ್ಲೆ ಕವದ್ರೂ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಬೆಳಕು ಆರಲ್ಲ - ಸವೆದ ದಾರಿ ಯಾವ್ದೂ ಎದುರಿಲ್ಲದಾಗಲೂ ನಡಿಗೆ ನಿಂತಿಲ್ಲವಾದರೆ ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ನಾನೇ ಸವೆದ ಗರ್ವದ ಖುಷಿ ನಂದು ಅಲ್ವಾ...

ನಂಗೇ ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುತ್ಕೋಳತ್ತೆ ಅಂತ ನೋಯೋ ಬದ್ಲು ಸುತ್ಕೊಳ್ಳೋ ನೋವಿಗೆಲ್ಲ ನಗೆಯ ಕಷಾಯ ಕುಡಸ್ತೀನಿ ಅನ್ಕೊಂಡು ಹೊರಟ್ರೆ ಅರ್ಧ ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದಂತೆಯೇ ಲೆಕ್ಕ...

ನಿನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗು ನನ್ನೆದೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆದ ಹಗಲಿರುಳ ಕನಸ ಪೈರಿನ ತಲೆ ಸವರಿ ಹೋಗು ಬಾ...

ತುಂಬಾ ನೋವಾಗ್ತಿತ್ತು, ನೀನು ನೆನಪಾದೆ, ಹಗುರಾಯ್ತು ಉಸಿರು - ನಿಂಗೂ ನೋವಾದಾಗ ಸ್ನೇಹಗಳೇ ನೆನಪಾಗ್ತಾವಾ...?

ನಾನೇನು ಮೇಲಿಂದ ಉದುರಿದವನಾ!! 

ಇಲ್ಲೇ ನಿನ್ನಂಥದ್ದೇ ತೊಳಲಾಟಗಳಲಿ ಮಿಂದು, ನಿನ್ನಂಥವರ ನೇಹದ ಸವಿ ಉಂಡೇ ಬೆಳೆದದ್ದು...

ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಕಿವಿಯಾಗುವುದು, ಸಣ್ಣ ಸಾಂತ್ವನದ ನುಡಿಯಾಗುವುದು ಕೂಡಾ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲಾದಂತೆಯೇ ಲೆಕ್ಕ - ಹಾಗೆಂದೇ, ಚೂರು ಸಂವೇದನೆಯುಳ್ಳ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲ ನೇಹಿಗಳೇ ಇಲ್ಲಿ...

ಹೀಗಿರುವಾಗ -

ತೀರ ಸೋತಾಗಲೂ ನೆನಪಾಗಬೇಕು - ಕಾಲವೂ ನೆನಪುಳಿಯಬೇಕು - ಬದುಕು ಬಿಡಿಸಿದ ನೋವು ನಗುವಿನ ಬೆರಗನೆಲ್ಲ ಮಾತಲ್ಲೇ ಬಗೆಯುತ್ತ ಕಾಲವ ಹಂಚಿ ತಿಂದ ನೇಹಗಳು...

ಎಲ್ಲರೂ ಆಯ್ದು, ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ತಮ್ಮ ಎದೆಯ ಹಾಡನು ಆಲಿಸಬಲ್ಲ ಒಂದಾದರೂ ಅನ್ಯ ಆಪ್ತ ಎದೆ ಗೂಡನು...

ಒಂದು ಸಮಾಧಾನದ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಉಳಿಸುವ ಹೀಗೇ ಹೀಗೊಂದಿಷ್ಟು ಮಾತಾಗುತ್ತದೆ ಆಗೀಗ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಒಳಗುದಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ...

ಉತ್ತರ ನನ್ನದಾ, ಇಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ನಂದಾ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ...

ಕೊನೆಗೆ -

ಅಟ್ಟ ಸೇರಿ ಲಡ್ಡಾದ ನೆನಪುಗಳ ಮಾಯಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲಿ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ಕೆದಕಿ, ಅನಾದಿಯ ಕನಸೊಂದನು ಹೆಕ್ಕಿ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕು, ಹಳೆಯ ಜಗಳವೊಂದಕೆ ಹೊಸ ಆಜ್ಯ ಸುರಿದು ಜೀವ ತುಂಬಿ, ಬುಡ ಅಲ್ಲಾಡುತಿರುವ ನಾಳೆಗಳ ಭರವಸೆಯ ದೀಪಗಂಬವ ಪಾಳಿಸಿ ಚೂರು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ "ಕಣ್ಣ ಆಯಾಸ ಕಳೆಯಲು ಚೂರು ಕತ್ತಲೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ - ಕತ್ತಲ ಪತ್ತಲದ ಜೋಲಿಯಲಿ ಎದೆಗುಡಿಯ ಬೆಳಕು ತೂಗಲಿ ಲಾಲಿ" ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಮಾತು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಅಂದಿಗೆ...

ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -

ಹಿಂಗೆ ನನ್ನೊಳಿಲ್ಲದ ನಿಜ ಧೈರ್ಯವನು ಭಂಡತನದಂಗೆ ನನ್ನವರಿಗೆ ಉಣಿಸಲು ನಿಂತಾಗ, ಇಲ್ಲವೇ ನನ್ನ ಕಿರು ನೋವ ಮುಳ್ಳನು ತೋರಿ ಅವರ ಎದೆಗೇ ನಾಟಿದ ವಿಷದ ಅಂಬಿನ ಮೊನೆಯ ಕೀಳುವ ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸಕೆಳಸುವಾಗ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿಳಿಯುವ ಭಾರಕ್ಕೆ ಜೀವ ಹಿಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ...

ನಿನ್ನೆದುರಲೂ ಅಳಬಾರದಾ ಎಂಬ ಅವರ ಆರ್ತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಹಿಮ ಕರುಳ ಕೊರೆಯುತ್ತದೆ...

ಆದರೂ ಜೀವಕೆ ಕೆಚ್ಚು ತುಂಬೋ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾರೆ - ಅಜ್ಜಿಯ ಕಥೆಯ ರಾಜಕುಮಾರಿ/ರ ಇದ್ದಿದ್ದೇ ಸುಳ್ಳಾದರೂನೂ, ಏಳು ಸಾಗರ ದಾಟಿ ರಕ್ಕಸನ ಸಂಹರಿಸಿದ ಭಾವ ಬೆಳೆದುಕೊಟ್ಟ ಹಿತದ ಕನಸೊಂದು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಒಂಟಿ ಹಾದಿಯ ಸುಸ್ತನು ಕಳೆದು ನಗೆಯ ಬುತ್ತಿಯಾದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲವಲ್ಲ...

ಉಹೂಂ...

ಸುತಾರಾಂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡೋ ಮನಸಿಲ್ಲ, ಕಾರಣ ಯಾರೂ ಘನತೆಯ ಬಡಿದಾಟವೂ ಇಲ್ಲದೇ ಜವನೆದುರು ಸೋಲಬಾರದು - ನನ್ನ ಹಡಾಹುಡಿ ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದು...

#ಪ್ರೀತಿಯು_ಬಿತ್ತುವ_ಅರೆಬರೆ_ಭರವಸೆಯೂ_ನೋವನು_ಗೆಲ್ಲಲೆಂಬಾಶಯದ_ಘನ_ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ನಾಕು.....

ಶಬ್ದಾಡಂಬರದ ಖಟ್ಪಟಿ.....

ಶಬ್ದಗಳು ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ - ಶಬ್ದಗಳು ಗೆಲ್ಲುತ್ತವೆ...
ಮೊದಲ ಪಾದದಲ್ಲಿಯೋ, ಒಟ್ರಾಶಿ ಗೊಣಗೊಣ ಗುಪ್ಪೆಯ ನಟ್ಟ ನಡುವಲೆಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೂ ಮುಗಿಯದ ಕೊನೇಯ ಆ(ವಿ)ಲಾಪದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಸಾಲು ಸಾಲಿನ ನಡುವಿನ ಕಾಲ್ಸಂಕದಂಥ ಖಾಲಿಯಲ್ಲೋ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದ್ಬದಿಗೆ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಭಾವ ಎದೆಯ ಜಗ್ಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮರುದನಿಯ ಉದ್ಗಾರ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದಲ್ಲ ಅದು, ಅದಷ್ಟೇ ಶಬ್ದ ಸಾರಥ್ಯದ (ಓದು, ಬರಹ, ಮಾತು, ಮೌನ ಇಂಥವೇ ಇತ್ಯಾದಿ) ಸಾರ್ಥಕತೆ - ನಿನ್ನ ಅರಸುವ ನಶೆ... 

ಶಬ್ದಗಳು ಮಡಿದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ...
ಎದೆಕಟ್ಟಿ ದನಿಯಾಗದೇ ನೀ ದಾಟಿದ ಹಾದಿಯ ತೊಳೆವ ತೀರ ತಲುಪದ ಶಬ್ದ ಜೋಗಿ ಕೊರಳಿನ ಏಕನಾದವಾದಂತೆ...
ಕಾಲು ಸೋತ ಹಾದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಮಗ್ಗುಲಲಿ ಜೊಂಪೆ ಜೊಂಪೆ ಉದುರೋ ಬೊಕ್ಳ್ಹೂಗಿಗೆ ಮಡಿಲೊಡ್ಡಿ ನಿಂತು ನೀನು ಅಬೋಧ ನಕ್ಕಂತೆ - ಮಸಣದಲಿ ಶಿವ ಸಿಕ್ಕಂತೆ...

ಮೌನದಾಸರೆಯ ಶಬ್ದ ಅಂತರಂಗದ ತಪನೆ...
ಉದ್ದಕೆ ಖಾಲಿ ಬಿದ್ದ ಏಕಾಂಗಿ ಹಾದಿಯ ಅನಾಮಿಕ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದು ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿದ ದಿವ್ಯ ಘಳಿಗೆಯ ಶುದ್ಧ ತೀವ್ರತೆ, ಅದು ಬದುಕಿನ ನೈಜ ಧನ್ಯತೆ - ನನಗೆ ನಾನೇ ದಕ್ಕಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀನರಳಿದಂತೆ...

ನಿಶ್ಯಬ್ದವೂ ಶಬ್ದದೂರನೇ ತಪಿಸುತ್ತದೆ...
ಬದುಕು ಓದಿಸಿದ ಅತಿ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆ - ಕಣಿ ಹೇಳುವ ನಿನ್ನುಸಿರು...
ಕನಸು ಬರೆಸಿದ ಸುದೀರ್ಘ ಕಾವ್ಯ - ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕುಂಚದ ಕುಸುರಿ...
ಮತ್ತು 
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಬ್ದಾಡಂಬರದ ವಸ್ವಂತವೂ ನಿನ್ನ ತಲುಪುವ ಖಟ್ಪಟಿ ಅಷ್ಟೇ - ಮೌನ ಸಾಗರ ಒಡೆದು  ಮುತ್ತು ಮಾತಾದ ತುಟಿ ತೇವದಂತೆ... 
ಶಬ್ದ ಇತಿಹಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಶಬ್ದ ಇತಿಹಾಸವ ಹಾಡುತ್ತದೆ - ನಿರ್ವಾಣವು ನಿರ್ಮಾಣದ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಅಂದಂತೆ...
#ಮಾತು_ಹುಟ್ಟದ_ಸಂತೆಯ_ರಣ_ಗದ್ದಲದಲಿ_ಕಳೆದುಹೋದ_ಎದೆಯ_ರೇಖೆಯ_ಶಬ್ದ_ನಾನು...

ಗೊಂಚಲು - ಮುನ್ನೂರಾ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತ್ಮೂರು.....

ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುವ ಅಮೃತ.....

ಮೈಯಿಂದ ಇಳಿವ ಪ್ರತೀ ಬೆವರ ಹನಿಯೂ ಯಾವುದೋ ಮರು ಹುಟ್ಟಿನ ಕಾವ್ಯವೇ - ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೇಮದ ನೆಲ ನೆಲೆ...

ಬಾನ್ಬಯಲಲಿ ಕರಿ ಮೋಡಗಳ ಸಂತೆ ನೆರೆದಷ್ಟೂ ವಸುಧೆ ಗರ್ಭಕೆ ಹಸಿರ ಕುಡಿಯೊಡೆಯೋ ಪುಳಕ - ಬಾನು, ಕಾನು, ಜಲದಿಂದುಮಾಲೆ...

ಪ್ರೀತಿಸುವವರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ಮಳೆಯಂತೆ...

ಹೌದೂ -

ಪ್ರೇಮದ ಬಣ್ಣ ಯಾವುದು...!?

⇑⇍⇎⇏⇓

ಈ ಪ್ರೇಮವೆಂಬೋದು ವಿರಹದಲ್ಲಿ, ಬರಹದಲ್ಲಿ, ಅಂತೇ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಚಂದಗೆ, ರಮ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಾರದ ಮಾಯೆಗೇನೆನ್ನಲಿ...
#ಸಿಗಬಾರದು_ನೀನು...
⇑⇍⇎⇏⇓

ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದ್ಯಾವ ಹಾದಿಯಲೂ ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚದಿರಲೀ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ...

ನನ್ನ ದೈವ ಅಸ್ತು ಅಂದಿರಬೇಕು...

ಅಲ್ಲೀಗ ನನ್ನ ನೆನಪೇ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ...

#ಪ್ರೀತಿ_ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ...

⇑⇍⇎⇏⇓

ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಅಸ್ತದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಗಾಢ ಹೊನ್ನ ರಂಗು ರವಿ ತೇಜಕೆ...

ತೆರೆ ಅಳಿದು ಬೆಳಕಾಗುವುದಾ, ಮುಸುಕೆಳೆದು ಕತ್ತಲಿಗಿಳಿಯುವುದಾ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಹಗಲು, ಇರುಳಿನ ನಿರ್ಣಯ...

ಪ್ರೀತಿಯೂ ಹಂಗೇನೇ...

#ನಿನ್ನ_ಹಾದಿ_ಯಾವುದು...

⇑⇍⇎⇏⇓

ಸಾವಿನಾಚೆಯೂ ಒಂದು ಊರ ಕಟ್ಟಿ ಬದುಕ ಬೆಳಕೊಂಡಷ್ಟು ಸಲೀಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೊಂದು ಕನಸ ಕಸಿ ಕಟ್ಟಿ ನಗೆಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು...

#ಆತ್ಮವ_ಕಾದಿಟ್ಟ_ಉಸಿರ_ಬಳ್ಳಿ...

⇑⇍⇎⇏⇓

ಕಿಟಕಿ ಪಕ್ಕದ ಹಸಿರು ಅರಳಿದ ಮರದಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಏನೋ ಗಾಬರಿಯಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಇಣಚಿಯೊಂದು ಒಂದೇಸಮ ಬಾಲ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಶಕ್ತಿಮೀರಿ ದನಿ ತೆಗೆದು ಏನನೋ ಹೇಳುತಿದೆ - ಯಾರ ಕರೆಯುತಿದೆಯೋ, ಯಾವ ನೋವನು ಅದಾರಿಗೆ ದಾಟಿಸುತಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಅದು ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮವ ಹೇಳುವ ಪರಿಯೋ...

ಭಾಷೆ ಬಾರದ ನಾನು ದನಿಯ ಇಂಪಿಗೆ ಕಿವಿಯ ಅಡವಿಟ್ಟು ಮೂಗ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾ ಕೂತಿದೇನೆ...

ಸಕಲ ಜೀವಜಾಲಗಳ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಬಲ್ಲ ಶಕ್ತ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಲ್ಲರ ಮಾತಿಗೂ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮುಗುಮ್ಮಾದ ನಗುವನ್ನಷ್ಟೇ ಕರುಣಿಸುತ್ತದೆ...

#ಪ್ರೀತಿ...

⇑⇍⇎⇏⇓

ಪ್ರೀತಿ ಗಡಿಗಳ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು - ಸದಾಶಯ...

ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೋ ಗಡಿಗಳದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವ - ಯುದ್ಧ...
ಪ್ರೀತಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ - ಶಾಂತಿ...
#ಕೃಷ್ಣ_ಕೃಷ್ಣಾ...

*** ಅರ್ಥ_ಮತ್ತು_ವಿವರ_ಕೇಳಬೇಡಿ...
⇑⇍⇎⇏⇓

ಅಷ್ಟೇ,
ದೈವತ್ವ ಅಂದರೆ ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ - "ಮನುಷ್ಯನಾಗುವ ರಕ್ಕಸ ಪ್ರೀತಿ..."
#ಹಂಚಿ_ತಿನ್ನುವ_ಅಮೃತ...
⇑⇍⇎⇏⇓

ಬೆಳಗೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ...
ಇರುಳೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ವಿರಹ...
"ಲವ್ಯೂ ಮತ್ತು ಮಿಸ್ಯೂ"ಗಳ ತೀವ್ರತೆಯಷ್ಟೇ ನನ್ನ ನನಗೆ ಕಾದು ಕೊಡುತಿರುವ ಜೀವನ ವೈಭವ...
ಸುಕ್ಕಿಲ್ಲದೇ ಸಿಕ್ಕ ಭಾವ ಸೌಂದರ್ಯ ನೀನು...
#ಇದ್ದುಬಿಡು_ಹೀಗೆಯೇ_ಎದೆಯನಾಳುವ_ನಗೆಯ_ಗುಂಜಾರವವೇ...
⇑⇍⇎⇏⇓

ಮಣ್ಣಾಗಬೇಕು ನಾನು...
ನಿನ್ನ ಬೇರಿನ ಅನ್ನವಾಗಲು ಮಣ್ಣೇ ಆಗಬೇಕು ನಾನು...
#ಪ್ರೀತಿ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)